Tibetan
མཁྱེན་པ། །སྨྲ་བའི་མཆོག་གིས་བཀའ་སྩོལ་ཅིག །དེ་སྐད་གསོལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ། །རྟག་ཏུ་མཚན་མོ་བྲེ་བར་བྱ།། །།བམ་པོ་གཉིས་པ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱས་ལ་ཚོན་སྣ་ཚོགས་སྲད་བུ་ཐོགས་ཏེ། བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ཤར་དུ་སྲད་བུ་བྲེ་བ་ནི། །ལྟེ་བའི་ཐད་ཀར་བཟུང་ནས་སུ། །བར་སྣང་ལ་ནི་གཟུང་བར་བྱ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སོང་ནས་སུ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་སྲད་བུ་གཉིས་པ་ནི། །རང་གིས་བླངས་ནས་དེ་ཉིད་དུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྗེས་དྲན་ཅིང་། །ཤར་ཕྱོགས་བལྟས་ཏེ་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སོང་ནས་ནི། ། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །བློ་ཅན་དེ་ནས་སླར་ལོག་ནས། །བདེན་བྲལ་ཕྱོགས་སུ་གནས་ནས་ནི། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་གཡས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱ། །བསྒྱུར་ཏེ་དེ་རུ་འདུག་ནས་ནི། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་གནས་དེ་བཏང་ནས་སུ། །མེ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་གནས་ནས་ནི། །སྔགས་པས་གསང་སྔགས་ཆོ་གར་གནས། །ཤར་དུ་སྲད་བུ་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་དབང་ལྡན་ཕྱོགས། །སོང་ནས་ནུབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། །རླུང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་བར་དུ་ནི། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །སྔགས་པ་ཡིས་ནི་དེ་ལྟ་བུར། ། ཀུན་ནས་གྲུ་བཞི་ལྷམ་པར་བྱ། །དེ་ནས་དབུས་སུ་ཞུགས་ནས་སུ། །དེ་ལ་ཆ་ནི་གསུམ་དུ་བརྟག །ས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ཡང་། །ཆ་གསུམ་དག་ཏུ་བརྟགས་ནས་ནི། །ཆ་རྣམས་ཀྱང་ནི་རེ་རེ་ལ། །ཆ་གསུམ་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག །ཆ་གཅིག་ཅིག་ནི་བསྐོར་བ་ཡི། འཁོར་བར་བྱས་ཏེ་ལྷག་མ་ཡི། །ཆ་གཉིས་པོ་ནི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི། །གནས་སུ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། །བློ་དང་ལྡན་པས་ཕྱོགས་བཞི་རུ། །སོ་སོའི་ཕྱོགས་ཆར་སྒོ་ཁྱུད་ནི། །སྡོམ་བརྩོན་ཅན་གྱིས་ནན་ཏན་དུ། །ལྷ་རྣམས་གཙོ་བོའི་གནས་སུ་བྱ། །དེ་ལྟར་རིམ་པས་ལེགས་ཕྱེ་བ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས་ནི། །དབུས་སུ་པདྨ་དཀར་པོ་མཆོག །དེ་ནི་སྙིང་པོ་ཞེས་སུ་བསྒྲགས། །དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོ་འབྱུང་བ་ཀུན། །དེས་ནི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱས། །དེ་ཡི་ཚད་ཀྱང་སོར་བཅུ་དྲུག །ཡན་ཆད་དུ་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ལེགས་པར་རྫོགས། །ཟེ་བར་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་བཟང། །འདབ་མའི་བར་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །ཀུན་ནས་རྡོ་རྗེ་བྲི་བར་བྱ། །དེ་ཡི་སྙིང་པོའི་དབུས་སུ་ནི། །རྒྱལ་མཆོག
Chinese
知晓。 语之胜者请您开示。 如是祈请后，薄伽梵（世尊）对。 金刚持开示说： 为求坛城之义利， 应恒常于夜晚绘制。 第二品 持金刚者，彼上师对一切佛陀作礼后，手持各色丝线。 自身加持为薄伽梵（世尊）毗卢遮那佛，于东方绘制丝线时： 于肚脐的正前方持线， 于虚空中执持。 之后往南方行进， 于北方绘制。 之后取第二根丝线， 由自己取之于彼处。 忆念如来， 面向东方绘制。 之后往南方行进， 于北方绘制。 具慧者之后复返回， 于远离真实的方位安住， 于北方绘制。 之后向右旋转， 旋转后于此处安坐， 于南方绘制。 之后舍弃彼处， 于火之方位安住， 咒师安住于秘密咒语仪轨中， 于东方绘制丝线。 之后如是具力之方位， 行进后面朝西方， 于风之方位的中间， 于北方绘制。 咒师以此如是， 从各方面完整地做成四方形。 之后进入中央， 于彼处分为三份。 一切土地亦普遍地， 分为三份后， 每一份也， 再分为三份。 一份用于环绕， 环绕后剩余的， 两份则确定为， 是天神之住所。 具慧者于四方， 各自方位划出门阙， 具戒律者精勤地， 作为诸天之主要住所。 如是次第良好地划分， 完成这一切之后， 中央有最胜白莲花， 彼即宣称为心髓。 坛城心髓一切生起， 由此则成为具心髓者。 彼之量度亦为十六指， 以上已宣说。 八瓣莲花圆满， 具花蕊，甚为殊胜。 花瓣之间的一切处所， 皆应绘制金刚杵。 于彼心髓的中央， 胜王。
English
Knowing. Supreme speaker, please bestow your speech. Having thus entreated, the Bhagavan (the Blessed One) spoke to. Vajradhara, saying: For the sake of the mandala's purpose, One should always draw at night. Chapter Two The Vajra-holder, that master, having prostrated to all the Buddhas, holding threads of various colors. Having blessed himself as the Bhagavan (the Blessed One) Vairochana, when drawing the thread to the east: Holding the thread directly in front of the navel, It should be held in the space. Then, having gone to the south, One should draw to the north. Then, the second thread, having taken it himself, at that very place, Remembering the Thus-Gone One, Facing east, one should draw. Then, having gone to the south, One should draw to the north. The intelligent one, having returned again, Having stayed in the direction devoid of truth, One should draw to the north. Then, one should turn to the right. Having turned and sat there, One should draw to the south. Then, having abandoned that place, Having stayed in the direction of fire, The mantra practitioner stays in the secret mantra ritual, One should draw the thread to the east. Then, likewise, the direction of the powerful one, Having gone and faced west, In the middle of the direction of the wind, One should draw to the north. The mantra practitioner, in this way, Should perfectly make a square from all sides. Then, having entered the center, One should consider it in three parts. All the lands, everywhere, Having considered them in three parts, Each of the parts also, One should thoroughly consider in three parts. One part is for circumambulation, Having circumambulated, the remaining, Two parts are definitely, To be the dwelling place of the deities. The intelligent one, in the four directions, In each of their respective directions, the gate arches, The one striving for discipline, diligently, Should make the main dwelling place of the deities. Thus, having divided them well in order, Having done all these, In the center, the supreme white lotus, That is proclaimed as the essence. The mandala's essence, all that arises, By that, it becomes possessed of essence. Its measure is also sixteen fingers, It has been explained above. The eight petals are perfectly complete, Possessing filaments, it is exceedingly excellent. In all the spaces between the petals, One should draw vajras all around. In the center of that essence, The supreme king.
Tibetan
་གཙོ་བོ་གསེར་གྱི་མདོག །འབར་བཅས་ཐོར་ཚུགས་དབུ་རྒྱན་ཅན། །འོད་ཟེར་དག་གིས་ཀུན་ནས་བསྐོར། །མགོན་པོ་ནད་དང་བྲལ་བ་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གནས་པར་བྲི། །དེ་ཡི་ཤར་དུ་བློ་ལྡན་གྱིས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། །གྲུ་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཐལ་ཀར་ཉིད། །པདྨའི་སྟེང་ན་ཁོར་ཡུག་ཏུ། །འོད་ཟེར་དཀར་པོས་ཡོངས་བསྐོར་བ། །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བྲི་བར་བྱ། །དེ་ཡི་བྱང་དུ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །སྐྱོབ་པ་དག་ནི་ཀུན་གྱི་ཡུམ། །གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་འབར་དང་བཅས། །ན་བཟའ་དག་ནི་དཀར་པོ་མནབས། །ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་པ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གནས་པར་བྲི། །མགོན་པོ་ཡི་ནི་བྱང་ཕྱོགས་སུ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་དཔའ་བོ་ནི། །པདྨ་དཀར་པོའི་སྟན་ལ་འདུག །དུང་དང་ཀུནྡ་ཟླ་བ་འདྲ། །དབུ་ལ་འོད་དཔག་མེད་བཞུགས་པ། །བཞིན་ནི་བག་ཙམ་འཛུམ་པ་བྲི། །དེ་ཡི་གཡས་སུ་ལྷ་མོ་ནི། །སྒྲོལ་མ་གྲགས་པ་ཆེན་མོ་དེ། །དགེ་ཞིང་འཇིགས་པ་སེལ་བ་སྟེ། །སྔོ་བསངས་མོ་ལ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས། །བུད་མེད་དར་ལ་བབ་པའི་ཚད། །ཐལ་སྦྱར་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་ཐོགས། །འོད་ཟེར་དག་གིས་ཀུན་བསྐོར་ཅིང་། །གོས་ནི་དཀར་པོ་གྱོན་པར་བྲི། །གཡོན་དུ་ལྷ་མོ་ཁྲོ་གཉེར་ཅན། །སྔགས་དེའི་ཕྲེང་བ་ལག་ན་འཆང་། །མིག་གསུམ་ པ་ལ་ཐོར་ཚུགས་ཅན། །ཁ་དོག་མདོག་ནི་དཀར་མོ་ལ། །འོད་ཟེར་དཀར་པོ་སེར་པོ་དང་། །དམར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་བྲི། །ཁྲོ་གཉེར་ཅན་དང་ཉེ་བར་ནི། །མཐུ་ཆེན་ལག་ན་པདྨ་ཐོགས། །བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་གོས་དཀར་གྱོན། །འོད་ཟེར་དག་གིས་བསྐོར་བ་ཡི། ། དཔའ་བོ་ཡང་དག་བྲི་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡི་པདྨ་ཁ་མ་བྱེ། །དེ་ཡི་དྲུང་དུ་བློ་ཅན་གྱིས། །རིག་སྔགས་ལྷ་མོ་གྲགས་ལྡན་མ། །གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་ཅན། །རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། །ལག་པ་གཡོན་པས་པྲི་ཡང་ཀུའི། །སྙེ་མ་ཡིད་འོང་འཛིན་པར་བྲི། །སྒྲོལ་མ་ཡི་ནི་ཉེ་འཁོར་དུ། །བློ་དང་ལྡན་པས་གོས་དཀར་མོ། །ཐོར་ཚུགས་ཅན་ལ་གོས་དཀར་གྱོན། །ལག་ན་པདྨ་ཐོགས་པར་བྲི། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་སྔགས་པ་ཡིས། །རིག་སྔགས་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་པོ་ཆེ། །ཁ་དོག་ཉི་མ་འཆར་ཀ་བཞིན། །པདྨ་དཀར་པོས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། འབར་བའི་ཕྲེང་ཅན་མི་བཟད་ཅིང་། །སྤུ་དག་སེང་གེ་ལྟར་འདུག་པ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་བློ་ལྡན་གྱི། །རྟ་མགྲིན་ཅན་ཞེས་གྲགས་པ་བྲི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོབ་རྣམས་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཞེས། ། གྲགས་པ་སྐལ་བ་ཆེ
Chinese
主尊金色相，具光焰且发髻顶饰，光芒四射普照。怙主远离诸病苦，安住于三摩地中描绘。其东方，具慧者，诸佛之手印，一切三角皆为灰烬色。莲花之上，于其周围，白色光芒遍布，应极力谨慎描绘。其北方，智者们，救度者乃众生之母，金色之身具光焰，身着白色之法衣，普照一切，安住于三摩地中描绘。怙主之北方，观世音自在勇士，安坐于白莲花座上，如海螺、白睡莲与月亮。顶上有无量光佛，面容略带微笑描绘。其右侧，天女，度母大名鼎鼎，善良且能消除恐惧，青蓝色身具各种形色，正值妙龄的女子，手持半开的乌 উৎপল花（梵文：utpala，乌 উৎপল，utpala，青莲花）。光芒四射普照，身着白色衣裳描绘。左侧，忿怒颦眉之天女，手持彼咒之念珠，三目且具发髻，颜色为白色，白色、黄色与红色之光芒围绕描绘。与忿怒颦眉者相近，大力者手持莲花，大慈大悲身着白衣，光芒围绕，应描绘真实之勇士。彼之莲花未绽放。其身旁，具慧者，明咒天女具名声，如金色之颜色，以一切饰品庄严自身，左手持令人愉悦之Priyamgu（梵文：priyaṅgu，प्रियङ्गु，priyaṅgu，priyamgu）穗。度母之近旁，具慧者，白衣女子，具发髻且身着白衣，手持莲花描绘。其下方，持咒者，明咒之王具大威力，颜色如初升之太阳，以白莲花庄严自身，具光焰之念珠，令人畏惧，毛发如狮子般竖立，观世音自在具慧者，名为马头明王描绘。诸佛之南方，菩萨救度者们，手印如意宝珠，具名声且福德深厚。
English
The main deity is golden in color, with a blazing, topknot-crowned head ornament. Surrounded by rays of light. The protector, free from illness, is depicted as abiding in samadhi. To the east of that, the intelligent one should depict the mudra of all the Buddhas, all triangles being ashen. On top of a lotus, surrounded by a halo, completely encircled by white rays of light, it should be drawn with great care. To the north of that, the wise ones should depict the savior, the mother of all, golden in color and blazing, wearing white garments, illuminating everything, and abiding in samadhi. To the north of the protector, the powerful Avalokiteśvara hero sits on a white lotus seat, resembling a conch, a white water lily, and the moon. Amitabha resides on his head, and his face is depicted with a slight smile. To his right is the goddess, the famous Tara, virtuous and dispelling fear, bluish-green in color with various forms, a woman of mature age, holding a half-open utpala flower. Surrounded by rays of light, she is depicted wearing white clothes. To the left is a wrathful, frowning goddess, holding a rosary of that mantra in her hand, with three eyes and a topknot. Her color is white, surrounded by white, yellow, and red rays of light. Near the wrathful, frowning one is the mighty one, holding a lotus in his hand, with great compassion, wearing white clothes, surrounded by rays of light. The true hero should be depicted, with his lotus not yet opened. Near him, the intelligent one should depict the vidya mantra goddess, the famous one, with a color like gold, adorned with all ornaments, her left hand holding a pleasing ear of priyamgu. Near Tara, the intelligent one should depict a white-clothed woman, with a topknot and wearing white clothes, holding a lotus in her hand. Below that, the mantra practitioner should depict the king of vidya mantras, the powerful one, with a color like the rising sun, adorned with white lotuses, with a blazing garland, fearsome, with hair standing up like a lion's mane. Avalokiteśvara, the intelligent one, is known as Hayagriva. To the south of all the Buddhas, the bodhisattva saviors, their mudra is known as the wish-fulfilling jewel, famous and greatly fortunate.