Tibetan
བ་མི་སྐྱེའོ། །དབུས་སུ་ཡང་དག་སྦྱོར་བ་གནས། །སྲིད་པའི་ཉེས་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །བཅུ་གཉིས་སྦྱོར་བའི་གནས་སུ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་མཁས་པས་ཤེས། །རྩའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །ཀུན་ནས་སྐྱེ་བའི་དབྱེ་བའི་ཆ། །སྐྱེས་བུ་སོ་སོར་གནས་པ་དང་། །རྩ་དང་དབུགས་ནི་སོ་སོ་ཡི། །གཞན་གྱི་རྐང་པ་ཆད་པ་ན། །རྣམ་པ་མང་དུ་བདག་པོའི་རླུང་། །འབྱུང་བའི་རླུང་ནི་ཆད་པར་འགྱུར། །བྲང་གི་འོག་དང་རྐེད་པའི་གོང་། །རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ། །དངོས་མེད་དངོས་པོ་ཡང་དག་གནས། །ཁ་དོག་མེད་ལ་མཚོན་ཀུན་དངོས། །གཟུགས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཅན་དང་། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་དོན་གྱི་གནས། །ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ཅིང་། །རྣམ་ཤེས་ལས་ནི་བྱེད་པ་ཉིད། །བཅུ་གཉིས་དངོས་པོ་བསྒྱུར་བའི་བདག། སུམ་བརྒྱ་དེ་བཞིན་དྲུག་ཅུ་ཡི། །ཆུ་ཚོད་དབུགས་ནི་རྩ་བཞིན་ནོ། །སྔ་དྲོ་དཀར་པོ་ རྒྱུ་བ་ནས། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འཕོ་བ་བཅུ་གཉིས་བདག་ཉིད་ནི། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བཅུ་གཉིས་ས་ལ་ཆད་པ་ཡིས། །བྱང་དུ་བགྲོད་པའི་མཚན་མོའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཡང་སྔོན་བཞིན་དུ། །ཉིན་མོའི་རླུང་ནི་ཆད་པའོ། །བི་ཤུའི་བར་དུ་ཟས་སྦྱར་བ། །རིམ་བཞིན་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད། །དབུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་རིམ་པ་འདི། །ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱིས་ལས་ལ་སྦྱར། །མཐའ་མའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་འཁོར་གྱི། །རིམ་བཞིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའོ། །རོ་ཧི་ཏ་དང་མོ་ཧི་ཏ། །བཟང་པོ་ཁྱུ་མཆོག་བླ་མ་དང་། །ཀུར་མ་མ་ཀ་རནྡྷ་དང་། །དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་ལྐུགས་པ་དང་། །ཀུན་རྨོངས་འཇིགས་དང་འདོད་པ་ཡི། །བཅུ་གཉིས་ས་ནི་སྲིད་པའི་སྐྱོན། །རོ་ཧི་ཏ་ལ་ལྷ་མཆོད་བྱ། །མོ་ཧི་ཏ་ལ་ནོར་རྙེད་ཅིང་། །བཟང་པོ་ལ་ནི་མཛེས་པར་བཟའ། །མང་དུ་ཁྲོ་བ་བྷེ་ཥ་བ། །ཀུར་མ་མཆོག་ཏུ་སེམས་ཁྲལ་ཅན། །མ་ཀ་ར་ལ་གཏམ་གྱི་གཞི། །བླ་མ་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི། །རནྡྷ་ལ་ནི་སྡིག་པའི་བློ། །བྱཱ་ཀུ་ལི་དང་ཉིད་དང་ནི། །སྭ་པྣ་ལ་རྨི་ལམ་ཚུལ། །རྨོངས་པ་སེམས་ཁྲལ་མཆོག་དང་ནི། །གླུ་དང་རིག་པ་ཀློག་ལ་མཁས། །འདོད་པ་ལ་ནི་འཁྲིག་པར་བཤད། །བཅུ་གཉིས་སྲིད་པའི་ཉེས་སྐྱོན་ནོ། །ཤེལ་ལྟ་བུར་ནི་གཅིག་གིས་གཙོ། །རྒྱས་པར་ཚོན་རྩི་བདུན་གྱིས་སོ། །དེ་ཡི་རྣམ་ཤེས་སྲིད་པའི་དངོས། །ཡུལ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་གནས། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གསུམ་པའོ
Chinese
不生也。于中央，真实结合住。完全舍弃有之过失。十二结合之处，瑜伽士为智者所知。名为脉轮之章，第二。复次当说者，一切生起之差别分。士夫各别而住，脉与气息亦各别。若断他人之足，多种所有者之风。生起之风则断灭。胸下与腰上，为风之轮所围绕。无实有物真实住，无色而诸相皆实。无色智慧与有色，空与非空义之所。智慧自在为大王，依于风轮，乃为识之作用。十二事物转变之主，三百如是六十之，时辰气息如脉。从早晨白色运行起，于日与夜当知。转变十二自性者，于日夜亦如是。十二于地断灭故，为北行之夜。于南方亦如先前，白昼之风则断灭。于毗湿奴之间结合食物，次第极著名。此气息结合之次第，有智慧者用于事业。最后之境及境之周边，次第转轮王也。罗希达与摩希达，贤善殊胜上师与，库尔玛、玛卡兰达与，如是梦、哑巴与，一切愚昧、怖畏与贪欲。十二地乃有之过失。于罗希达当供养天，于摩希达得财物，于贤善则美妙地食。多嗔怒者贝夏瓦，库尔玛极度忧虑者。玛卡拉为谈论之基，上师修持之事物，然达为罪恶之念。比亚库里及其自身，斯瓦普纳为梦之相。愚昧极度忧虑者，善于歌唱、明了与阅读。贪欲则说为性爱。十二乃有之罪过。如玻璃般一者为主，广大则以七彩绘。彼之识乃有之事物，境则无物而住。名为智慧之章，第三。
English
It is not born. In the center, the true union dwells. Completely abandon the faults of existence. In the place of twelve unions, the yogi is known by the wise. This is the chapter called the Wheel of Channels, the second. Furthermore, what is to be explained, the divisions of all arising. The individual dwells separately, and the channels and breaths are also separate. If another's foot is severed, the wind of the possessor in many forms. The arising wind will be cut off. Below the chest and above the waist, surrounded by the wheel of wind. The unreal entity truly dwells, without color, but all signs are real. Formless wisdom and form, the place of meaning of emptiness and non-emptiness. Wisdom, the great king of power, relies on the wheel of wind, and is the action of consciousness. The lord of transforming twelve things, three hundred and sixty, the hourly breaths are like channels. From the morning when white runs, know it as day and night. The nature of twelve transformations, is also the same during day and night. Because twelve are cut off on the earth, it is the night of going north. In the south, as before, the wind of the day is cut off. Combining food between Vishnu, gradually becoming very famous. This order of combining breaths, the wise apply to action. The final realm and the surrounding area of the realm, are gradually turned by the wheel. Rohita and Mohita, the good, the excellent guru, Kurma, Makaranda, and likewise dream, dumb, all delusion, fear, and desire. The twelve lands are the faults of existence. In Rohita, worship the deity, in Mohita, find wealth, in the good, eat beautifully. Very angry Bheshava, Kurma is extremely worried. Makara is the basis of conversation, the object of the guru's practice, Randha is the thought of sin. Byakuli and itself, Svapna is the form of dream. Delusion is the ultimate worry, skilled in singing, understanding, and reading. Desire is said to be sexual intercourse. The twelve are the faults of existence. Like crystal, one is the main, vast, with seven colors. Its consciousness is the object of existence, the realm dwells without object. This is called the Chapter of Wisdom, the third.
Tibetan
།། །།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །སྐུ་གསུམ་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ནི། །འདི་ནི་དམིགས་པ་བཅས་པས་གཟུང་། །རང་བཞིན་དང་བྲལ་མ་ཡིན་པ། །དངོས་པོ་ནམ་མཁའ་བརྟག་པར་བྱ། །དངོས་པོའི་ཉེས་པ་སྤངས་པ་ཡིས། །གཟུགས་སུ་མི་གནས་ཟད་པའོ། །ལམ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །གཟུགས་ནི་མི་གནས་ཟད་པར་བྱེད། །ཕྱི་སྟོང་འོག་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། །སྐྱོན་མེད་དབུས་ནི་སྟོང་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ནི། །འགྲོ་བའང་སྟོང་པ་ལྔ་པའོ། །ཡུལ་ལྔ་ཡང་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ བཞིན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའང་། །སྟོང་པར་མི་བརྟག་ཡང་དག་གནས། །དེ་ཕྱིར་རྡུལ་མེད་སྟོང་པའི་ཚུལ། །ཇི་ལྟར་ཞིང་པས་ཞིང་ནི་ཐབས་ཀྱིས་ཡང་སྦྱངས་ནས། །ཐོང་པས་རྨོ་ཞིང་ཐོང་པས་ཀུན་དུ་རབ་བསྒྱུར་བས། །ཞིང་ལ་གནོད་པའི་རྩྭ་དང་ལྗོན་ཤིང་རྒྱ་ཆེར་སེལ། །དེས་ན་རྣམ་དག་གཙང་སྦྲ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དེ་བཞིན། །དེ་བས་མཆོག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་བདག། གཉིས་པ་ཡང་ནི་གཞག་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཕྱི་ཉིད་བཀྲུ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་སྟོང་པ་ཉིད། །གསུམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་དག་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་གཟུགས་དང་སྟོང་པ་བཞིན། །དབུས་སུ་རྣམ་ཤེས་ས་བོན་ནོ། །ས་བོན་ས་བོན་མྱུ་གུ་དང་། །གཟུགས་དང་དབང་པོ་རྩ་ཡི་གཞི། །རང་བཞིན་ཚུལ་གྱིས་ཆ་ཤས་མཚན་ཉིད་ནི། །སྐྱོན་མེད་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡང་དག་གནས། །དབང་པོ་དྲུག་དང་ཆོ་ག་དྲུག་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། །ལྷ་གནས་བཅུ་གཉིས་ས་ནི་སརྦ་དང་། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་མཆོག་ཉིད་ནི། །ཡིད་ཀྱི་འཕྲུལ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཨེ་མའོ་སེམས་ཅན་ཉོན་རེ་མོངས། །སྔགས་ནི་ཨུ་གུ་ཨུ་གུ་དང་། །ཉམས་པའི་གཟུགས་བརྙན་མཉམ་བསྒོམ་པ། །སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དམ་པ་ནི། །དེ་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་ཅིང་གཡོ་ཞིང་བསྐྱེད་པ་ཡི། །སྔགས་ནི་བློ་དང་ལྡན་པས་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་མེད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྨོངས་པར་མཐོང་། །ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཡི་ནི་གཟུགས་བརྙན་སེམས་དང་ནི། །སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོན་དམ་མཆོག་གི་ཡི་གེ་ཡིས། །ལས་བཞི་ཡི་ནི་ཆོ་ག་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་སྤངས་གྱུར་པའོ། །དབུ་མའི་གནས་ནི་སྐྱོན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་དག་པའི་ཡིད་ལས་འབྱུང་བའི་ལུས། །བདག་མེད་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་གི་ཡིད་ཀྱིས་སྦྱར་བར་བྱ། །ཇི་ལྟར་མ་བསྲེགས་སྣོད་ཀྱི་ཆུ་བ
Chinese
此后还有应讲述的，三身如何是空性？这是以有相执持，并非与自性分离。应观察事物如虚空，通过舍弃事物的过患，不住于色而穷尽。安住于道的瑜伽士，使色不住而穷尽。外空内亦是空性，无过患之中亦是空。一切皆是空性，行亦是第五空。五境亦是空性，如是诸根等，不执为空性而安住。因此无尘垢是空性之相。如农夫以方便精勤耕耘田地，以犁耕耘田地，以犁普遍翻转，清除田地里有害的草和树木。因此被称为清净者，如是，因此应安置最胜的结合之主，第二者也应安置。如是这般清洗外在，因此智者以空性，以三种方式使其清净。如是色与空性般，于中央是识的种子。种子、种子与苗芽，色与诸根是根的基，自性之相是部分特征，无过患金刚自性真实安住。六根与六行仪真实生起，十二处是地，是萨尔瓦（sarva， सर्व， सर्व，一切），咒语的胜妙字，以意之幻化成就。唉玛吙，有情真迷惑。咒语是乌古乌古（ཨུ་གུ་ཨུ་གུ་，उगु उगु，ugu ugu，乌古乌古），观修衰损的影像，以其心要而舍弃。咒语的殊胜字，因此以意随行。生起、摇动、产生一切有情，具慧者应了知此咒。见以无彼之咒使众生迷惑，邪语之影与心，以咒之自性，胜义最胜之字，四业之行仪完全周遍。名为空性之品，是为第四。 此后还有应讲述的，舍弃过患与功德，中观之位是无过患的。从自性清净之意所生的身，应以无我瑜伽士之一心结合。如未烧之器皿之水般
English
Then again, there is something to be said. How are the three bodies emptiness? This is grasped with attachment to characteristics, and is not separate from self-nature. Things should be examined like the sky. By abandoning the faults of things, one does not abide in form and exhausts it. The yogi who abides on the path causes form to not abide and exhausts it. The outer is empty, and the inner is also emptiness. The center without fault is also empty. Everything is emptiness, and going is also the fifth emptiness. The five objects are also emptiness. Likewise, the faculties and so on do not rely on emptiness but truly abide. Therefore, the aspect of emptiness without dust. Just as a farmer diligently cultivates the field with skill, plowing the field with a plow, thoroughly turning it over with a plow, and extensively removes the harmful grass and trees from the field. Therefore, he is called pure and clean. Likewise, therefore, the lord of supreme union should be placed, and the second should also be placed. In this way, wash the outer itself. Therefore, the wise should purify with emptiness in three ways. Just as form and emptiness are, in the center is the seed of consciousness. Seed, seed, and sprout, form and faculties are the basis of the root. The nature of self-nature is the characteristic of parts. The flawless vajra nature truly abides. The six faculties and the six rituals truly arise. The twelve abodes of the gods are the earth, which is sarva (sarva, सर्व, सर्व, all). The supreme letter of the mantra is accomplished by the illusion of the mind. Emaho, sentient beings are truly deluded. The mantra is ugu ugu (ཨུ་གུ་ཨུ་གུ་, उगु उगु, ugu ugu, ugu ugu), contemplating the deteriorated image, abandoning it with its essence. The sacred letter of the mantra, therefore, follow with the mind. Generating, moving, and producing all sentient beings, the wise should surely know this mantra. Seeing that beings are deluded by the mantra without it, the image of false speech and the mind, by the self-nature of the mantra, the letter of ultimate supreme meaning, the rituals of the four actions are completely pervasive. This is called the chapter on emptiness, the fourth. Then again, there is something to be said. Abandoning faults and virtues. The position of the Middle Way is without fault. The body arising from the mind of self-nature purity should be united by the mind of one who is a selflessness yogi. Like water in an unfired vessel