Tibetan
དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ནི་བཏུང་བར་བྱ། །སྟོང་པའི་རྣམ་པས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། ཐབས་ཀྱིས་རོ་ནི་རྣམ་པར་བརྟག། འདིས་ནི་འཁོར་ལོ་རྣམ་བསྒོམས་ན། །དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དང་པོར་ནག་པོ་རབ་ཏུ་བསྒོམ། །གཉིས་པར་དམར་པོ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་སེར་པོ་བསྒོམ། །བཞི་པར་ལྗང་གུ་དེ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པར་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དང་། །དྲུག་པར་དཀར་པོའི་ལུས་ཅན་ཏེ། །ཡན་ལག་དྲུག་བསྒོམ་རྣལ་འབྱོར་པས། །དགའ་བྲལ་མཐར་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་དང་ནི། །རྫོགས་པའི་ཡང་ནི་རིམ་པ་ཉིད། །རིམ་གཉིས་མཉམ་པར་གནས་ནས་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་ཆོས་འཆད་དོ། །བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་ཆ་བཤད་དོ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་པདྨ་ལ། །བྷ་ག་ཞེས་བྱ་ཡེ་ཤེས་བརྗོད། །བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྙོམས་འཇུག་ཉིད། །དེ་ཡི་བདེ་བ་འཁོར་ལོར་བརྗོད། །སྔོན་དུ་བྱུང་བ་ཞུ་བ་ཉིད། རིམ་པ་ཇི་བཞིན་རང་རིག་ཉིད། །ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ཁུ་བ་ཡིན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རེ་ཞིག་བཙུན་མོ་ཤེས་རབ་ཡིན། །སྐྱེས་བུ་ཐབས་སུ་བརྗོད་པ་ཉིད། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱེ་བ་ལས། །ཕྱི་ནས་དེ་ཡི་རྣམ་པ་གཉིས། །རེ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་རྣམ་པ་གཉིས། །དེ་ཡི་ཁུ་བའང་བདེ་བ་ཉིད། །སྐྱེས་བུ་ཇི་བཞིན་ཤེས་རབ་ལའང་། །དེ་ཡི་ཁུ་བའང་བདེ་བ་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དགའ་བ་ཉིད། །བཞི་ཡི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྐྱེ་མེད་རིམ་པའི་ཕྱོགས་ལས་ནི། །འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྣམ་བཞི། །དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་ཉིད། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ། །ཤིན་ཏུ་བདེ་དགའ་ཐམས་ཅད་ངེས། །དེ་བདེའི་ཐབས་ལས་ཐམས་ཅད་རིག། དགའ་བའི་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་དེ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་ལྷག། དགའ་བྲལ་དགའ་བས་ ཆགས་བྲལ་ཡིན། །ལྷག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ཉིད། །དང་པོ་རེག་པར་འདོད་པ་དང་། །གཉིས་པ་བདེ་བར་འདོད་པ་ཉིད། །གསུམ་པ་འདོད་ཆགས་འཇིག་པ་ཉིད། །དེས་ན་བཞི་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བརྗོད། །དགའ་བྲལ་ལས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤངས། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆགས་བྲལ་མེད། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མེད། །ཡང་དག་དེ་ཉིད་སྣང་བའོ། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་ཡིས། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །དམན་པ་འབྲིང་དང་མཆོག་རྣམས་དང་། །གཞན་རྣམས་གང་རྣམས་དེ་རྣམས་ཀྱང་། །རོ་མཉམ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཡིས། །འདི་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ། །དམན་པའི་གནས་ནི་ཕྲ་བའི་དོན། །མཆོག་ནི་དངོས་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། །དབུ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཉིད། །གཞན་རྣམས་ཞེས་བྱ་དབང་པོ་དྲུག། གང་རྣམས་དེ་རྣམས་བརྟན་དང་གཡོ། །འདི་ཀུན་ཞེས་བྱ་ང་ཉིད་དེ། །མཉམ་ཉིད་མཚུངས་པར་འདོད་པ་ཉིད། །རོ་མཉམ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ནི། །མཉམ་ཞེས་བྱ་བ་མཚུངས་པར་བརྗོད། །དེ་ཡི་འཁོར་ལོ་རོ་ཞེས་བརྗོད། །བསྒོམ་པ་རོ་གཅིག་མཉམ་པ་ཉིད། །འདིས་ནི་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ། །ང་ལས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །ང་ལས་གནས་གསུམ་པོ་ཡང་འབྱུང་། །ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང་། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་ན། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་གཞག་གང་གོམས་པ། །བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་མི་ཡིས་ཀྱང་། །དེ་ནི་གྲུབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བཟའ་དང་བཏུང་དང་བླུགས་པ་དང་། །ཉལ་དང་ལོག་དང་སེམས་པ་ན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་འདོད་པས། །དེ་ནས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །བརྟན་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་གང་། །རྩྭ་ལྕུག་འཁྲི་ཤིང་ལ་སོགས་པ། །བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །དམ་པའི་དེ་ཉིད་ངེས་བསྒོམ་བྱ། །དེ་རྣམས་དམ་པ་གཅིག་ཡོད་མིན། །རང་རིག་བདེ་བ་ཆེན་ པོ་ཉིད། །རང་རིག་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་འགྱུར། །རང་རིག་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་པ་ཉིད། །རང་གིས་རིག་པའི་འགྱུར་བ་ལས། །དམན་པ་ལས་ནི་ལས་སྐྱེས་ཏེ། །རང་གིས་འཕྲོག་ཅིང་རང་གིས་བྱེད། །རང་རིག་རྒྱལ་པོ་རང་གཙོ་བོ། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཕྲག་དོག་དང་། །དེ་བཞིན་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཉིད། །དེ་ཀུན་དེ་གནས་ཉམས་དགའ་བར། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཆོས་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཁའ་མཉམ་ལྷན་ཅིག་ཐབས་དང་བཅས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་ལས། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས། །ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་ཉིད། །དེ་ཡི་བདེ་བ་འདོད་མར་བརྗོད། །གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་སྟེ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་མཆོག་དགའ་བ། །རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། །ངག་གི་ལམ་འདས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །འདི་ནི་བྱིན་རླབས་རིམ་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ། །ས་དང་ཆུ་དང་རླུང་དང་ནི། །མེ་དང་ནམ་མཁའ་ཉིད་དག་ནི། །རང་གཞན་རིག་པའི་ཚོར་བ་ཡིས། །ཀུན་གྱིས་སྐད་ཅིག་མི་གནོད་དེ། །མཐོ་རི
Chinese
为了成就而饮用，以空性的形象持卡杖嘎（kha Twam ga）。以方便来辨别味道，以此来观修轮，就能迅速获得成就。首先观修黑色，其次观修红色，第三观修黄色，第四观修绿色也是一样。第五是蓝色，第六是白色身。瑜伽士观修六支，喜离的终极也是如此。生起次第和圆满次第，安住于二次第平等之后，金刚持宣说佛法。宣说生起次第的部分，虚空界是莲花，名为“巴嘎”（བྷ་ག་，梵文：bhaga，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：吉祥），说是智慧。观修叫做等持，它的乐受说是轮。先前生起的是融化，次第如其自明。神叫做菩提心，如何生起是精液。俱生有两种，一个是明妃智慧，男子说是方便，从世俗谛和胜义谛的区分，从外在来说它有两种形象。一个是男子有两种形象，他的精液也是乐，如同男子一样，智慧也是，她的精液也是乐，因此就是喜。以四种的区分，从无生次第的方面来说，如此俱生有四种。第一喜是勇士，胜喜是瑜伽母，极喜是完全确定，从那乐的方便中完全了知。喜的乐受稍微，胜喜比它更胜，喜离以喜而离贪，剩余的是俱生喜。第一是想要触摸，第二是想要乐受，第三是贪欲坏灭，因此第四应当观修。胜喜说是存在，从喜离中就是涅槃，中道仅仅是喜，以此舍弃俱生。没有贪欲也没有离贪，在中道不会成为目标，这没有方便和智慧，真实就是显现。他人不能说的是俱生，在任何地方也找不到，依靠上师时的方便，我从福德中得知。下等、中等和上等，以及其他。
English
To drink for accomplishment, holding the khatvanga with the aspect of emptiness. Discern the taste with skillful means. By meditating on the wheel in this way, accomplishment will be swiftly attained. First, meditate intensely on black. Second, meditate distinctly on red. Third, meditate on yellow. Fourth, green is the same. Fifth is the color blue, and sixth is a body of white. The yogi meditates on the six limbs, and the ultimate of joy-free is also the same. The generation stage itself, and also the completion stage itself. Having remained equally in the two stages, the Vajra Holder teaches the Dharma. Explaining the part of the generation stage, the realm of space is the lotus. "Bhaga" is said to be wisdom. Meditation is called samadhi. Its bliss is said to be the wheel. What arises first is melting. The order is self-knowing as it is. The deity is called bodhicitta. How it arises is semen. Co-emergent has two aspects. One is the consort, wisdom. The male is said to be skillful means. From the distinction of conventional and ultimate truth, from the outside, it has two aspects. One is that the male has two aspects. His semen is also bliss. Just like the male, wisdom also has her semen as bliss. Therefore, it is joy. With the fourfold distinction, from the aspect of the unborn stage, thus, co-emergent has four aspects. The first joy is the hero. Supreme joy is the yogini. Intense bliss-joy is completely certain. From that bliss's means, completely know. The bliss of joy is slight. Supreme joy is more than that. Joy-free is freedom from attachment through joy. The remainder is co-emergent joy. First is the desire to touch. Second is the desire for bliss. Third is the destruction of desire. Therefore, the fourth should be meditated upon. Supreme joy is said to be existence. From joy-free is nirvana. The middle way is merely joy. By this, co-emergent is abandoned. There is no desire and no freedom from attachment. In the middle way, it will not become an object. In this, there is no skillful means and wisdom. The very truth is appearance. Co-emergent is what cannot be spoken by others. It cannot be found anywhere. By relying on the means at the time of the guru, I know from merit. Inferior, intermediate, and supreme, and others.
Chinese
凡是那些，也是那些。以平等一味来修习，视这一切为平等性。低劣之处是微细之义，殊胜之处则说是事物。远离二边的中道，其余称为六根。凡是那些，也是那些，稳定与变动。这一切称为我自身，平等性即是等同之意。以平等一味来修习，平等即是等同之说。其之轮即称为味，修习一味即是平等性。以此以意义来表达。一切众生皆从我而生，三处所也从我而生。我以遍及这一切，未见众生的其他自性。如是瑜伽士若知晓，极度平等安住已习惯，即使是福德浅薄之人，对此成就也毫无疑问。饮食、饮用、倾注，睡眠、起身、思维时，以大印现前欲求，从此先行。因为不以意念修习，一切众生皆应修习。若能完全知晓一切法，修习本身就不是修习。凡是稳定与变动的事物，草、嫩枝、蔓藤等，从自我的事物自性中，应 निश्चित地修习胜妙之真如。那些并非唯一的胜妙，自证大乐本身。从自证中生起菩提，为了自证而修习。从自己觉知的变化中，从低劣中产生业，自己夺取也自己造作。自证是国王，自己是主宰。贪欲、嗔恨、嫉妒，同样愚痴与我慢，这一切安住于彼处而喜悦，十六分也不怯懦。从法界所生的智慧，与虚空平等，具足方便。从方便与智慧的自性中，三界由此而生。精液的形态即是薄伽梵，其之乐称为欲母。远离一与多，一刹那间生起殊胜之喜悦。此自证之智慧，超越言语之道，是行境。此乃为了加持次第，如是遍知之智慧。地、水、风，火与虚空本身，以自他觉知的感受，一切刹那皆不损害，高尚。
English
Whatever those are, those are also those. By meditating on equality and oneness, view all of this as equality. The inferior place is the meaning of subtlety, the superior place is said to be things. The middle way that abandons both sides, the others are called the six senses. Whatever those are, those are also those, stable and moving. All of this is called myself, equality is the meaning of sameness. By meditating on equality and oneness, equality is said to be sameness. Its wheel is called taste, meditating on one taste is equality. This is expressed by meaning. All beings arise from me, the three places also arise from me. I pervade all of this, I have not seen the other nature of beings. Thus, if a yogi knows, and is accustomed to extreme equanimity, even a person with little merit, there is no doubt about achieving this. Eating, drinking, pouring, sleeping, getting up, and thinking, with the great mudra manifesting desire, from then on proceed first. Because without meditating with the mind, all beings should meditate. If one fully knows all dharmas, then meditation itself is not meditation. Whatever things are stable and moving, grass, twigs, vines, etc., from the self-nature of things, one should definitely meditate on the supreme Suchness. Those are not a single supreme, self-aware great bliss itself. From self-awareness arises enlightenment, therefore meditate for self-awareness. From the transformation of one's own awareness, from inferiority arises karma, one steals and one creates. Self-awareness is the king, oneself is the master. Desire, hatred, jealousy, likewise ignorance and pride, all of these abide there and rejoice, even sixteen parts are not timid. The wisdom born from the Dharmadhatu, is equal to space, complete with means. From the nature of means and wisdom, the three worlds are born from that. The form of semen is the Bhagavan, its bliss is called the desire mother. Separated from one and many, in one instant arises supreme joy. This self-aware wisdom, transcends the path of speech, is the field of activity. This is for the sake of the blessing sequence, such is the omniscient wisdom. Earth, water, wind, fire and space itself, with the feeling of self and other awareness, all do not harm for a moment, noble.