Tibetan
པས་སོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་གསུམ་དང་། །མཐེ་བོང་གསུམ་ནི་ལྷག་པར་བྱ། །དེར་ནི་རིགས་ལྔ་ལས་བྱུང་བའི། །རིག་མ་བཟང་མོ་རྣམ་པར་གཞུག། ཡང་ན་ཇི་ལྟར་གང་རྙེད་དེ། །དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ཉིད། །ཇི་སྲིད་ཁུ་བ་ལྡན་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཕྱག་རྒྱའི་གདོང་ནི་བཅིང་བ་དང་། །ཐབས་ཀྱི་གདོང་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྟེན་པ་དེ་ལས་གང་བྱུང་བ། །སློབ་མའི་ཁར་ནི་བཏུང་བར་བྱ། །རོ་མཉམ་སློབ་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད། །དེ་ཉིད་ལ་ཡང་བྱ་བར་བྱ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རང་གཞན་ཡང་དག་རིག་པ་སྤངས། །མཁའ་མཉམ་རྡུལ་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་མཆོག། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་འདྲེས། །ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་རྣམ་པར་འདྲེས། །དེ་ཉིད་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྲོག། དེ་ཉིད་ཡི་གེ་དམ་ པ་ཉིད། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པ་པོ། །ཐམས་ཅད་ལུས་ལ་རྣམ་པར་གནས། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ལས་བྱུང་། །གཞན་རྣམས་གང་རྣམས་དེ་རྣམས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གྱི་ཚུལ། །སྐྱེས་བུ་སྔོན་རབས་དབང་ཕྱུག་དང་། །བདག་དང་གསོ་བ་སེམས་ཅན་དང་། །དུས་དང་གང་ཟག་ཉིད་དང་ནི། །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི། །སྒྱུ་མའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཡང་དག་གནས། །དང་པོ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ལས་མཆོག་དགའ་ཉིད། །གསུམ་པ་ལས་ནི་དགའ་བྲལ་བཤད། །བཞི་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་བརྗོད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ནི། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཀུན། །མཁས་པས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་ནས་ནི། །བརྒྱལ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་བར་འགྱུར། །དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་མཆོག་དགའ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའང་འགྲོ་བ་ཉིད། །གསུམ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད། །བཅོམ་ལྡན་བཀའ་སྩལ་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གཅིག་པ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །ཐེ་ཚོམ་ལེགས་པར་སེལ་བ་ནི། །འདོད་ཆགས་མེད་ཅིང་ཆགས་བྲལ་མེད། །དབུ་མར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བྱང་ཆུབ་བརྗོད། །ཡང་ན་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་བདག། ཡང་ན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་སྤངས། །དེ་ཡང་དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན། །དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྤངས། །དང་པོ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འགྱུར། །གཉིད་ལོག་སད་པར་མི་བྱེད་པར། །ཉལ་དང་ལོག་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །རྟག་ཏུ་རྨི་ལ
Chinese
是故。彼后坛场三肘手，三拇指亦当更加之。于彼五部所生之，明妃善妙安立之。或又随其所获物，如是十六成就者。乃至精液未漏失，如是手印当依之。手印之面系缚之，方便之面亦如是。依彼所生诸何物，于弟子口令饮之。味等弟子受用处，于彼亦当作为之。自明智慧即成办，自他真实觉悟舍。等虚空离尘即空性，有及无有自体胜。方便智慧极和合，贪及离贪遍和合。彼即有情众生命，彼即文字清净性。彼即有情之自体，彼即一切遍行者。一切于身遍安住，有及无有彼所生。余者何者彼等及，遍知一切诸行相。士夫往昔自在与，我及养育有情与，时及补特伽罗自性，及诸事物之自性。以幻化身而安住。初为唯喜悦尔，从二数中胜喜悦。从三者说离喜悦，第四俱生如是说。如来彼等及金刚藏等一切。智者如是定听闻，极生希有已复次，昏厥倒于地上转。初喜悦为有情身，如是胜喜悦有情性。离喜悦喜悦亦有情，第三俱生则非有。薄伽梵开示黑茹迦，一切佛陀身唯一。为令金刚藏所觉故，善除犹豫即是彼。无有贪欲亦无离贪，于中观亦不观想。为断除三者之故，俱生即说为菩提。抑或彼即一切我，抑或一切皆弃舍。彼亦显示初离喜，三喜悦者皆弃舍。初者犹如云相似，成就则如幻化然。不作睡眠醒觉事，从卧及眠之差别，恒常梦
English
Therefore. After that, the mandala should be three cubits and three thumb-lengths more. Therein, the excellent vidyādhara born from the five families should be placed. Or according to whatever is obtained, thus the sixteen accomplished ones. As long as the semen is not lost, thus the mudrā should be relied upon. The face of the mudrā should be bound, and the face of the means is also the same. Whatever arises from that reliance, it should be given to the disciple's mouth to drink. The place of enjoyment of the disciple of equal taste, it should also be done there. Self-awareness becomes wisdom itself, abandoning self and other's true awareness. Equal to space, free from dust, is emptiness itself, the best self of existence and non-existence. Means and wisdom are extremely mixed, attachment and non-attachment are completely mixed. That is the life of all living beings, that is the pure nature of letters. That is the self of beings, that is the all-pervading one. All abide completely in the body, existence and non-existence arise from that. Others, whoever they are, and all aspects of complete knowledge. The ancient lord of men, and me and the nurturing of sentient beings, time and the nature of the individual, and the nature of all things. Abiding truly with an illusory body. The first is only joy, from the second number is supreme joy. From the third is said to be joylessness, the fourth is said to be co-emergent. The Tathāgatas and all such as Vajragarbha. The wise, having heard this definitely, having become extremely wonderful, then faint and fall to the ground. The first joy is the form of beings, thus the supreme joy is the nature of beings. Joylessness, joy is also beings, the third co-emergent is not there. The Bhagavan spoke, Hevajra, the one body of all Buddhas. In order to be realized by Vajragarbha, the good removal of doubt is that. There is no desire and no non-desire, and there is no contemplation on the middle way. Because of abandoning the three, co-emergence is said to be enlightenment. Or that is all me, or all is abandoned. That also shows the first joylessness, all three joys are abandoned. The first is like a cloud, accomplishment becomes like an illusion. Without making the matter of sleeping and waking, from the difference of lying down and sleeping, always dreaming.