Tibetan
གསེར་དང་རིན་ཆེན་རྣམས། །གླང་རྟ་ས་གཞི་ཡུལ་ལྗོངས་དང་། །བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་འཁོར་རྣམས་དང་། །ཆུང་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་དང་། །གོས་ཟུང་དུ་མ་རྣམས་དང་ནི། །དགྱེས་པའམ་ས་ལ་གང་ཅུང་ཟད། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས། །དབུལ་བྱ་གཙོ་བོ་ཞི་བར་གྱིས། །བདག་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ཕྱག་བྱས་ནས་ནི་དབུལ་བར་བྱ། །མེ་ཏོག་སྤོས་སོགས་ཐམས་ཅད་རྣམས། །སྟོན་པའི་མདུན་དུ་དབུལ་བར་བྱ། །མཎྜལ་མདུན་དུ་བྱ་བ་ནི། །དེ་ནས་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །དབུས་སུ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། །མདུན་དུ་ཐམས་ཅད་མཛེས་མ་སྟེ། །བྱང་དུ་དགའ་བའི་མཆོག་མ་དང་། །ནུབ་ཏུ་ཤིན་ཏུ་རྩེ་མ་དང་། །ལྷོ་རུ་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་མ། །སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་གྲྭ་བཞིར་རོ། །ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་གུ་རུ་པཱ་དེ་བྷྱཿ། སརྦ་ས་ཏྭོ་པ་ཀཱ་ར་ཎཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་རང་མིང་ནི། །བརྗོད་བྱ་ཐོག་སྭཱ་ཧཱ་མཐའོ། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་བའི་མཆོག །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བཅོམ་ལྡན་བདག་པོས་འདི་གསུངས་སོ། །དཔལ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་སློབ་དཔོན་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ནི། །སྒྲོལ་བྱེད་རབ་གནས་བཤད་པར་བྱ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་རྒྱུད་རྒྱལ་དུ། །ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམས། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་རྟག་གཟུང་བྱ། །བྱ་བར་འོས་པ་གཞན་དེ་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་སྨོད་པ་བསྲུང་ཕྱིར་ཡིན། །སླར་ཡང་རང་བཞིན་ལས་སྐྱེས་པ། །རབ་གནས་སྒྱུ་མ་ཡིས་གཟུང་བྱ། །ལུགས་མ་འམ་ནི་ཐང་ག་འམ། །རང་གིས་གཟུགས་ནི་ཕྱི་རོལ་སྤྲོ། །གང་གི་དུས་ཉིད་ལ་འབྱུང་བ། །གང་གང་ལྷ་ནི་ལྷག་གནས་པའི། །དེ་ཡི་གཟུགས་ནི་དེའི་དུས་ཀྱིའོ། །བདེ་བའི་བདག་ ཉིད་སྤྲོས་པ་སྟེ། །ས་བོན་གང་གི་དང་པོའི་ཡིག །འཆར་བ་དབུགས་རྒྱུ་བའི་བདག་ཉིད། །རླུང་དང་རྣམ་ཤེས་འདུས་ལས་སོ། །དེ་ཚེ་དུས་སུ་གང་གི་གཟུགས། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་བྱེད་པ་ཡིན། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་བྲལ་མིན་ལ། །ལུགས་མ་རབ་ཏུ་གནས་པ་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས། །འཁོར་བ་པ་ཡི་རབ་གནས་བྱ། །ཐར་བདེ་མངོན་པར་འདོད་རྣམས་ཀྱི། །འདི་ལ་བདེ་བའི་བདེ་བ་ཆེ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་དགར་གནས་ལ། །དེ་ལས་བྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན། །ལུགས་མའམ་ནི་ཐང་སྐུ་ལ་འམ། །ཡང་དག་རིག་པས་རོ་རྣམས་བྱུག །བདུད་རྩི་ལྔ་ཡིས
Chinese
黄金与珍宝等， 牛马土地与国土， 奴仆婢女眷属等， 圆满具足之妻等， 以及众多绫罗绸缎等， 喜悦或土地上之任何物， 若能断除我执之念， 便能平息主要之贫困。 以自身一切事物， 敬献供养以除贫。 花香等一切事物， 皆于佛前作供养。 曼扎前所作之事， 即此九尊之自性， 中央乃上师金刚， 前方一切皆为美女， 北方欢喜殊胜母， 西方极度嬉戏母， 南方嬉戏金刚母， 慈悲等住于四隅。 嗡 班杂 萨埵 咕噜 巴德 贝雅 (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་གུ་རུ་པཱ་དེ་བྷྱཿ，梵文天城体：ॐ वज्रसत्त्वगुरुपादेभ्यः，梵文罗马拟音：oṃ vajrasattvagurupādebhyaḥ，汉语字面意思：嗡，金刚萨埵，上师，足)！萨瓦 萨埵 欧巴 嘎 惹 纳亚 梭哈 (藏文：སརྦ་ས་ཏྭོ་པ་ཀཱ་ར་ཎཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：सर्वसत्त्वोपकारणाय स्वाहा，梵文罗马拟音：sarvasattvopakāraṇāya svāhā，汉语字面意思：为了利益一切众生，梭哈)！ 坛城众本尊之自名， 谓之首而梭哈终。 一切勇士平等合， 金刚萨埵安乐尊， 金刚空行如来佛， 薄伽梵主如是说。 吉祥空行海瑜伽母续之大王中，名为坛城与火供及供养阿阇黎之仪轨，即第二十四品。 其后轮回之怖畏， 救度之开光当宣说。 瑜伽母续王之中， 一切近需之事物， 阿阇黎恒常执持。 其余应作之事宜， 为护世间之诽谤故。 复又自性所生者， 开光以幻化而执持。 泥像或则唐卡等， 自身之形于外显。 于何时辰而生起， 何何本尊所安住， 彼之形相即彼时。 安乐之自性显现， 何种子字之首字， 显现气息运行之自性， 风与意识和合所生。 彼时何者之时辰， 圆满具足皆能作。 于无二智非离散， 泥像无有开光事。 自无二之智慧中， 作轮回者之开光。 欲求解脱安乐者， 于此安乐之大乐。 瑜伽母之欢喜处， 当于此处而生起。 于泥像或唐卡上， 以真实智慧涂诸味， 以五甘露。
English
Gold and jewels, Cattle, horses, land, and countries, Male and female servants, retinues, Wives with perfect qualities, And various silk garments, Whatever is pleasing or on the earth, By being free from the attachment of self, Pacify the primary poverty. With all things of oneself, Make offerings to eliminate poverty. All things like flowers and incense, Make offerings before the Teacher. The action before the mandala, Is this nature of the nine deities, In the center is the Vajra Guru, In front is the All-Beautiful Woman, In the north is the Supreme Joyful Mother, In the west is the Extremely Playful Mother, In the south is the Playful Vajra Mother, Compassion and so on are in the four corners. om vajrasattvagurupādebhyaḥ (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་གུ་རུ་པཱ་དེ་བྷྱཿ，梵文天城体：ॐ वज्रसत्त्वगुरुपादेभ्यः，梵文罗马拟音：oṃ vajrasattvagurupādebhyaḥ，汉语字面意思：嗡，金刚萨埵，上师，足)！sarvasattvopakāraṇāya svāhā (藏文：སརྦ་ས་ཏྭོ་པ་ཀཱ་ར་ཎཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：सर्वसत्त्वोपकारणाय स्वाहा，梵文罗马拟音：sarvasattvopakāraṇāya svāhā，汉语字面意思：为了利益一切众生，梭哈)！ The self-names of the mandala deities, Are said with 'svāhā' at the end. From the union of all heroes, Vajrasattva, the supreme of bliss, Vajra Ḍākinī, the Tathāgata, The Bhagavan Lord spoke this. From the Great King of the Tantra of the Glorious Ocean of Ḍākinīs, the chapter called "The Ritual of Mandala, Homa, and Offering to the Teacher," is the twenty-fourth chapter. Then, the fear of samsara, I will explain the consecration that liberates. In the King of Tantras of the Yoginī, All the necessary things, The teacher should always hold. The other actions that are appropriate, Are to protect against worldly scorn. Again, that which is born from nature, The consecration is held by illusion. Whether it is a clay image or a thangka, One's own form is displayed externally. Whatever time it arises, Whatever deity abides, Its form is of that time. The nature of bliss is manifested, The first letter of whatever seed syllable, The nature of arising and the movement of breath, From the union of wind and consciousness. At that time, whatever form, Accomplishes all perfections. In non-dual wisdom, not separate, There is no consecration of clay images. From non-dual wisdom, The consecration of the samsaric one is done. For those who desire manifest liberation and bliss, In this, there is great bliss of bliss. In the joyful place of the Yoginī, It should be made to arise from there. On the clay image or the thangka, Anoint the flavors with true knowledge, With the five ambrosias.
Tibetan
་རྫས་རྣམས་ལ། །བསྲེག་པར་གྱུར་པས་ཁྲུས་བྱའོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་བུམ་པ་གཞག །ལྷ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བ་དང་བཅས། །དམ་ཆོས་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་རྣམས། །ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ནང་དུ་སྟེ། །བཞུགས་པ་གང་གི་གནས་རྣམས་སུ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རབ་གནས་པའོ། །ཨེ་ཡི་ཡི་གེའི་གནས་བསྒྲུབས་ནས། །བྃ་ཡིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཅན། །མ་ཡིག་རབ་ཏུ་གནས་པ་དེར། །བཞི་པ་ཐོག་མ་མེད་ཡཱར་གྲགས། །ཐོས་པ་གཅིག་པ་སྔགས་ཀྱི་དོན། །བརྡ་ཡི་ཡི་གེའི་སྔགས་ཅན་ནོ། །དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གིས། །རབ་བཞུགས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཚིག །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །རྣལ་འབྱོར་མའི་གཙོ་གཞན་གྱི་མིན། །བྷ་ག་རྣམས་སུ་རྒྱུད་ལྔ་རྣམས། །བྱ་བ་ལ་སོགས་བླ་མེད་མཐར། །བཞུགས་པ་དེ་ལྟར་དུ་ནི་ཅི། །རབ་ཏུ་གནས་པའམ་མི་གནས་པའོ། །སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བ་བྱས་ནས་ནི། །རབ་ཏུ་གནས་པ་རྒྱུད་ཀུན་དུའོ། །གང་ཚེ་ལྷག་མོས་རྣལ་འབྱོར་མའི། །རྒྱུད་དུ་གཉིས་མེད་རབ་ཏུ་གནས། །ལས་དང་ལས་བྱ་གཉིས་བྱས་ནས། །འོན་ཀྱང་རང་གིས་རིག་པ་ཅན། །རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །རང་གིས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ལྷ། །རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལས། །རབ་གནས་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བསྔགས། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས། །གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་རབ་སྨྲ་བྱ། ། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །ལྷ་ཡི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཕྱག་རྣམས་ནི། །རྒྱུད་དག་པར་ནི་རྣམ་པར་བརྗོད། །ཕྱག་བཞི་དགོད་པ་ལ་སོགས་པ། །བཞི་པོ་རྣམས་ནི་དག་པར་འདོད། །ཞལ་རྣམས་དག་པའི་དངོས་པོ་ནི། །ལྷན་སྐྱེས་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་བཅུ་དྲུག །བཅུ་བདུན་པའི་ཞལ་ཡིད་དུ་བཤད། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་ཞབས་གཉིས། །ཐམས་ཅད་རྒྱན་གྱི་དག་པ་ནི། །ཆོས་དང་ཆོས་པའི་སྐྱེ་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་ནི། །རྣམ་དག་གསལ་དང་མི་གསལ་བའོ། །རྩ་བའི་སྔགས་སོགས་དག་པ་ཡང་། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་སྟོན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་སོགས་ཐམས་ཅད། །འདིར་ནི་མངལ་སྐྱེས་བརྗོད་པ་པོའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཆོས་བསྡུས་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམ་དག་པ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཆ་ཤས་བཅུ་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་བར། །དུར་ཁྲོད་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །རྒྱུད་གང་བདག་ལས་བྱུང་བ་དེ། །ཐམས་ཅད་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཅན་ཐམས་ཅད། །དེ་ཡི་དག་པ་མངོན་བརྗོད་པའོ། །རྫས་འདུ་
Chinese
于诸物上，焚烧后当沐浴。具慧者安放瓶，神与坛城俱。正法等所有，于法生处内，住于何处所，于一切时作加持。修成唉（ཨེ，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：唉）字之位后，班（བྃ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：bam，汉语字面意思：班）字具金刚萨埵，玛（མ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：ma，汉语字面意思：玛）字善安住于彼，第四无始名曰亚。所闻唯一咒之义，具表诠字咒。时至薄伽梵自，善住不善住。如来一切语，与法界等同。身语意之语等，瑜伽母主非他。于婆伽（བྷ་ག་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：bhaga，汉语字面意思：婆伽）等中五续等，事部等至无上竟。如是安住为何耶，善住或不善住耶。作度化有情已，善住一切续。何时余供瑜伽母，续中无二善安住。作事与所作二者已，然由自心具明智。由自心之智慧大，由自心之自性神，由自心之自性中，此加持是极赞叹。以慈悲心于众生，亦当如是善宣说。 真实智慧坛城之，神之清净相。七十二手等，于续清净而宣说。四手欢喜等，四者想为清净。面等清净之事物，俱生圆满菩提十六。十七面说是意。有寂涅槃二足，一切庄严之清净，法与法性之生等。余者世间界之，清净明与不明。根本咒等之清净，亦是诸乘义显示。金刚莲花等一切，此处乃是胎生宣说者。坛城清净一切亦，是法集显示者。十二支分极清净，十二转轮王。十六分间等之中，当知尸林为清净。何续从我所生者，当知一切为清净。一切遍知智慧者，彼之清净是显说。物聚集
English
On all substances, bathe after burning. The wise should place the vase, the deity together with the mandala. All the sacred Dharma and so on, inside the source of Dharma, in whatever places they reside, bless them at all times. Having accomplished the position of the letter E (ཨེ, Devanagari: ए, Romanized Sanskrit: e, literal meaning: E), the letter Bam (བྃ, Devanagari:, Romanized Sanskrit: bam, literal meaning: Bam) possessing Vajrasattva, the letter Ma (མ, Devanagari:, Romanized Sanskrit: ma, literal meaning: Ma) well established there, the fourth, without beginning, is called Ya. The meaning of the mantra that is heard as one, possessing the mantra of symbolic letters. At the time, the Bhagavan himself, dwells well, does not dwell well. All the words of the Tathagatas, are equal to the realm of Dharma. With the words of body, speech, and mind, the chief of yoginis, not another. In the Bhagas (བྷ་ག་, Devanagari:, Romanized Sanskrit: bhaga, literal meaning: Bhaga) and so on, the five tantras and so on, from the action tantras to the ultimate Anuttara. Is it so that they dwell, do they dwell well or not dwell well? Having liberated sentient beings, they dwell well in all tantras. Whenever the remaining offerings are made to the yoginis, in the tantra, the non-dual dwells well. Having done the action and what is to be done, yet with awareness from one's own mind. Great is the wisdom from one's own mind, the deity of self-nature from one's own mind, from the self-nature of one's own mind, this blessing is greatly praised. With compassion for beings, one should also speak well in this way. The pure form of the deity of the true wisdom mandala. The seventy-two hands and so on, are spoken of as pure in the tantra. The four hands, such as rejoicing, are considered to be pure. The objects of purity such as faces, the sixteen co-emergent complete enlightenments. The seventeenth face is said to be the mind. The two feet of existence and nirvana, all the purity of ornaments, the births of Dharma and Dharmata and so on. The rest are the realms of the world, pure, clear, and unclear. The purity of the root mantra and so on, also shows the meaning of all vehicles. All the vajra lotuses and so on, here are the speakers of womb-born. All the pure mandalas are also, the collectors of Dharma, the displayers. The twelve pure limbs, the twelve Chakravartins. Among the sixteen parts and so on, one should know the charnel ground as pure. Whatever tantra arises from me, one should know all as pure. All the omniscient wise ones, their purity is explicitly spoken of. Gathering of substances.