English
In order to distinguish the meaning of the holy and the meaning of worldly words, Bodhisattvas study treatises on grammar. Why do Bodhisattvas study treatises on grammar? Because they want to adorn with completely pure words, and impure words cannot clearly show the meaning, to know and comprehend all meanings, with correct words not damaged by arrogance, to turn away from evil views, and in order to skillfully know the methods of taming sentient beings, Bodhisattvas study treatises on grammar. Why do Bodhisattvas study treatises on medicine? In order to separate sentient beings from the one hundred and four inauspicious diseases, and for the sake of loving-kindness and compassion for all sentient beings, to cause sentient beings to generate faith, and thus to generate joy by being free from disease, and thus having generated joy, they will constantly remember the Buddha, and in order to bring sentient beings across with great compassion, Bodhisattvas study treatises on medicine. Why do Bodhisattvas study worldly crafts? In order to benefit sentient beings, because it is easy to obtain wealth, to cause sentient beings to generate faith, etc., because they know all worldly things and destroy arrogance, in order to tame sentient beings, and in order to eliminate all that is obscured by conditioned dharmas, Bodhisattvas study crafts. If Bodhisattvas do not study these five sciences, then they will never be able to attain the omniscient wisdom in unsurpassed perfect enlightenment. Therefore, in order to attain unsurpassed enlightenment, one should study the five sciences. Bodhisattvas should know gratitude, repay gratitude, and should explain and indicate the things that are explained to sentient beings. How should it be explained? In order to attain unsurpassed perfect enlightenment, one should explain having the five sciences. There are also two ways of explaining: explaining in sequence
Tibetan
ང་། ཡོངས་སུ་དག་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་རིམ་གྱིས་བཤད་པ་ཞེ་ན། སྔར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བཤད་པ་དང་། དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་བསབ་པའི་ཕྱིར། དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཆོས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། ཉན་པ་འདུག་ལ་འཆད་པ་འགྲེང་ན་དེ་ལ་བཤད་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་ཆོས་ལ་སྐྱོན་ཚོལ་ལམ་བཤད་པ་ལ་སྐྱོན་ཚོལ་ན་དེ་ལ་བཤད་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་གང་ཟག་ལ་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་མི་རྟེན་ན་ཆོས་ལ་མི་རྟེན་པས་དེ་ལ་བཤད་པར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཉན་པ་ཡི་གེ་ལ་རྟེན་ལ་དོན་ལ་མི་རྟེན་ན་བཤད་པར་མི་བྱ་བ་ནས་བཀྲི་བའི་དོན་ལ་རྟེན་གྱི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་བར་ལ་མི་རྟེན་ན་བཤད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཟག་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བཤད་ཅིང་སྟོན་པ་ཡང་ཆོས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་ལ། ཆོས་ཉན་པ་གང་གུས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉན་ཅིང་ང་རྒྱལ་གྱི་སེམས་མེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རིམ་གྱིས་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་བཤད་པའོ། །ཐམས་ ཅད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་ནས་ཚིག་གཅིག་གམ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གམ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚིག་གི་སྒྲ་དང་། དོན་དང་། ཆོས་སུ་ལྡན་ལ། ཆོས་དང་དོན་བསྟན་པ་ཡང་སྤྲོ་བ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུས་སུ་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་གཤེ་ཞིང་སྤྱོ་བ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དྲང་པོར་ཐད་ཀར་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དཔེ་རྣམས་བསྟན་ཏེ་ཅི་དང་འཕྲོད་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་དེ་བས་ཉེ་ཞིང་སླ་བར་བསྟན་པ་དང་། དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་སླ་བ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་བསབ་པ་ལ་མཁས་པའི་མཆོག་ཆོས་རིམ་གྱིས་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགྲ་སྡང་བ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་སྒོམ་སྟེ། བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡིག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། གང་ཟག་བག་མེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་དག་ལ་ཐབས་རྣམ་པ་མང་པོ་ནས་ཆོས་བསྟན་ནས་རྒྱགས་ཤིང
Chinese
我。（这是）完全清净的宣说。那么，如何才是次第宣说呢？首先宣说布施波罗蜜多，然后在它之后，从持戒波罗蜜多到智慧波罗蜜多之间进行宣说，并且为了知恩和报恩，心中忆念意义并如法安住，这被称为次第宣说。那么，被称为完全清净的宣说是什么呢？如果听者坐着而讲者站着，则不应为他宣说。如果听者挑剔法的过失，或者挑剔讲者的过失，则不应为他宣说。如果听者依赖于人而不依赖于法，因为不依赖于法，所以不应为他宣说。如果听者依赖于文字而不依赖于意义，则不应宣说，乃至不依赖于引导的意义，而依赖于确定意义之间，则不应宣说。为什么呢？因为那个人对于佛和菩萨们的完全清净之法不恭敬的缘故。如果讲说和开示者也对法进行恭敬，并且听法者以恭敬之心一心听闻，且没有傲慢之心，这被称为完全清净的宣说。此外，被称为次第宣说，就是全部宣说。被称为全部宣说，就是从十二部经中宣说一句，或一个偈颂，或半个偈颂，而且它也具备词语的声音、意义和法，并且所开示的法和意义，也是为了使人欢喜、赞叹和高兴，在适当的时候开示，有时呵斥和责备，有时正直地直接开示，有时开示譬喻，如其所应地开示，有时比那更接近和容易地开示，有时如其所愿地容易进入地开示，这被称为菩萨知恩和报恩的殊胜之法次第宣说。此外，被称为完全清净的宣说，就是菩萨摩诃萨对敌人仇恨修持慈悲心，以慈悲心通过多种方法向具有罪恶的众生、放逸的人和懒惰的人们开示佛法，使他们富足
English
Me. (This is) the completely pure exposition. So, how is it a gradual exposition? First, explain the perfection of generosity, and then after that, from the perfection of discipline to the perfection of wisdom, and for the sake of knowing and repaying kindness, keeping the meaning in mind and abiding in accordance with the Dharma, this is called gradual exposition. So, what is called the completely pure exposition? If the listener is sitting and the speaker is standing, then it should not be explained to him. If the listener finds fault with the Dharma or finds fault with the speaker, then it should not be explained to him. If the listener relies on the person and does not rely on the Dharma, because he does not rely on the Dharma, then it should not be explained to him. If the listener relies on the letter and does not rely on the meaning, then it should not be explained, and even if he does not rely on the guiding meaning, but relies on the definite meaning, then it should not be explained. Why? Because that person does not respect the completely pure Dharma of the Buddhas and Bodhisattvas. If the speaker and demonstrator also respect the Dharma, and the Dharma listener listens attentively with a respectful mind and without arrogance, this is called the completely pure exposition. Furthermore, what is called gradual exposition is the complete exposition. What is called the complete exposition is the exposition of one sentence, or one verse, or half a verse from the twelve scriptures, and it also possesses the sound, meaning, and Dharma of the words, and the Dharma and meaning that are shown are also for the purpose of making people happy, praising, and rejoicing, showing at the appropriate time, sometimes scolding and rebuking, sometimes showing directly and honestly, sometimes showing metaphors, showing as appropriate, sometimes showing it closer and easier than that, and sometimes showing it in an easy way to enter as desired, this is called the supreme Dharma gradual exposition of the Bodhisattva's knowledge and repayment of kindness. Furthermore, what is called the completely pure exposition is that the Bodhisattva Mahasattva cultivates loving-kindness towards enemies and hatred, and with loving-kindness teaches the Dharma in many ways to sentient beings with sins, negligent people, and lazy people, making them rich.