Tibetan
་གྲོགས་གཞན་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་བས་ཆུར་གུམ་སྟེ་ཟད་པར་ཤིའོ། །ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་གྱིས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་ནས་ངུས་སོ། །བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཆུ་གྲང་མོ་གཏོར་བས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་ཕྱིར་སངས་ནས་རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་ལ་ངོ་སོ་ཅི་ཡོད་ན་ངེད་དང་ཕྲད་ཅིང་འོངས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་མི་དགའ་ནས་ཁྲོས་ཏེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་ས་བརྐོས་ནས་སྦས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་མིག་གཉིས་སུ་སྨྱིག་མའི་ཚལ་པ་སྐམ་པོ་ཟུག་པ་འབྱིན་པའི་མི་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ས་ལ་འགྲེའོ། །གར་འགྲོ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཀྱང་གདུངས་ནས། གསོན་ན་གསོན་དུ་ཡང་མེད། ཤི་ན་ཤིར་ཡང་མེད་དེ་བགབ་ཀྱིས་འཐོམ་ཞིང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་ཡུལ་འདབ་ཏུ་ཕྱིན་ཏོ། །ལི་ཤི་བར་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བུ་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལ་སྦྱིན་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུ་ལི་ཤི་བར་དེ་ལ་རྫིའུ་བ་ལང་ལྔ་བརྒྱ་འཚོ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྩྭ་དང་ཆུ་ག་ལ་ཡོད་པར་འཚོ་ཞིང་འགྲོའོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལམ་ཀ་ཞིག་ན་འདུག་པ་ལས་རྫིའུ་དེས་གནག་ཕལ་པོ་ཆེ་དེད་ནས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། བ་ལང་ཕལ་གྱིས་བརྫིས་མ་ཁད་པ་ལས་བ་ལང་དེའི་ནང་ན་ཁྱུ་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ཡོད་པས་རྒྱལ་བུའི་སྟེང་དུ་ཞོན་ཏེ་བ་ལང་ཕལ་ཀུན་ཐལ་བའི་འོག་ཏུ་ཕ་ཟད་སོང་ནས་ས་ལ་འགྲེ་ཞིང་རྒྱལ་བུ་ལ་ལྟ་ཞིང་ཕྱིར་ལངས་ཏེ། རྒྱལ་བུའི་མིག་གཉིས་སུ་ལྕེས་བལྡགས་པ་དང་སྨྱིག་མའི་ཚལ་པ་ཡང་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གནག་རྫི་ཡང་ཕྱི་བཞིན་དེར་འོངས་ནས་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཅེས་དྲིས་སོ། །དགེ་དོན་གྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ཆོ་རིགས་དང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ན་གལ་ ཏེ་བདག་གི་ནུ་བོ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་ངོ་སྙམ་བསམས་ནས་བདག་ནི་ལོང་བ་མུ་ལྟོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་གནག་རྫི་དེས་བལྟས་ན། མཚན་གཞན་ལས་དཔགས་ཏེ་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་ཁོ་བོའི་ཁྱིམ་འདི་ནས་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་འཚོ་བ་སྦྱར་གྱིས་ངའི་ཁྱིམ་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དོ། །གནག་རྫི་དེས་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་ནས་ཟས་དང་། སྐོམ་དང་། དགོས་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱར་ནས། ཁྱིམ་གྱི་བུ་དང་། བུ་མོ་དང་། ཁྱིམ་གང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོང་བ་འདི་ལ་ང་དང་འདྲ་བར་རིམ་གྲོ་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཟླ་བ་གཅིག་ལྷག་གི་བར་དུ་ཁྱིམ་ན་གསོ་གསོ་བ་ལས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ནས་འདི་སྐད་དུ། ད་ནི་སོ་ཚིས་ཀྱང་དམས་པས་རྟག་ཏུ་ལོང་བ་འདི་གསོ་སུས་ནུས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་དོན་གྱིས་ཚིག་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་སེམས་ཉམ་ང་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་མོ་འདས་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཁྱིམ་བདག་ལ་ད་བདག་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། ཅི་ཞིག་མ་རུངས་ན་བདག་ཅག་སྤངས་ནས་འགྲོ་བར་སེམས། དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བཟའ་དང་མགྲོན་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་དུ་འགྲོགས་ཤིང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་དོན་གྱིས་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་འདི་ལྟར་བདག་ལ་བྱམས་ན་བདག་ལ་རོལ་མོ་ཇེང་སྙན་པ་ཅིག་བྱས་ཏེ། གང་ན་མི་མང་པོ་འདུ་བའི་གནས་སམ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱོལ་ཅིག །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཀྱང་དེའི་ཡིད་བཞིན་དུ་དགོས་པ་སྦྱར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མི་མང་པོའི་ནང་དུ་བསྐྱལ་ནས་བདེ་བར་ཕྱིར་ལོག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཇེང་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་ཇེང་གི་སྒྲ་སྙན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་བྱིན་ནོ། །བཟའ་བ་དང་བཏུང་བས་མི་བྲེལ་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལི་ཤི་བར་གྱི་ཡུལ་ན་སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བས་ཆོག་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་རྒྱས་ནས་རྟག་ཏུ་བྱ་མི་ཐུབ་སྟེ། ར་བ་སྲུང་བའི་སྣ་བོས་དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་བདག་གི་ཤིང་ཏོག་གི་ར་བ་སྲུང་ཞིང་འདུག་མི་ནུས་སམ། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་རོ། །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་མིག་གཉིས་མེད་དེ་མི་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ར་བ་སྲུང་ཞིང་བྱ་རྣམས་བསྐྲད་ནུས། ར་བའི་སྣ་བོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཐབས་ཡོད་དེ། བདག་གི་སྐྱེད་ཤིང་གི་ཁར་ཐག་པ་བྲེས་ཏེ་ཐག་པ་ལ་དྲིལ་བུ་བཏགས་ལ་ཐག་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་ཏུ་བཞག་ལ་བྱ་སྐད་ནམ་གྲག་པ་དང་ཐག་པ་ནས་དྲངས་པས་ཆོག་གོ །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདག་གིས་ནུས་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་དེར་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ར་བ་དེ་ན་ཤིང་ཏོག་སྲུང་ཞིང་རོལ་མོ་ཇེང་བྱེད་དེ་རྩེ་ཞིང་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་འཁོར་རྣམས་དང་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བར་འཆག་ཅིང་ལྟད་མོ་ལྟར་སོང་བ་ལས་ལོང་བ་དེ་མཐོང་ནས་ལོང་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱེད་སུའི་མི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་སོ། །སྨྲས་པ། བདག་ནི་དམུས་ལོང་མུ་ལྟོ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོའི་བུ་མོས་ལོང་བ་དེ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་སྙིང་ཆགས་ཏེ་གཏོང་མ་ཕོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་འབོད་དུ་བཏང་བ་ལས་ཁོ་མོ་མི་འགྲོའོ། །བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་འདིར་སྐྱོལ་ཅིག །བདག་ལོང་བ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་ཟའོ། །དེ་ལྟར་ལོང་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟན་ཟོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ལོང་བ་འདི་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། དེ་ལ་སྩལ་ན་བདག་གི་ཡིད་ཚིམ་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བུ་མོ་ཁྱོད་འདྲེ་གདོན་གྱིས་བརླམས་སམ། འོན་ཏེ་སྨྱོས་སམ། སྙིང་མྱོས་སམ། ཅིའི་ཕྱིར་ལོང་བ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས། ཁྱོད་མི་ཤེས་སམ། སྔར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོས་བུ་དགེ་དོན་གྱི་ཆུང་མར་བསླངས་ཏེ་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱས་ནས་རྒྱལ་བུ་ད་ལྟར་རྒྱ་མཚོར་སོང་བ་ལས་ཕྱིར་མ་འཁོར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མུ་ལྟོ་བ་ཞིག་གི་ཆུང་མ་བྱེད་པར་སེམས། བུ་མོས་གསོལ་པ། དེ་ལྟ་ལགས་མོད་ཀྱི་སྲོག་འདི་ཡལ་ཡང་ལོང་བ་མི་གཏོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་བུ་མོའི་ངོ་མ་ཟློགས་ནས་ལོང་བ་བཀུག་ནས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ཕྱོགས་དབེན་པ་ཞིག་ཏུ་བཞག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་དེ་ལོང་བའི་ཐད་དུ་སོང་ ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མཁྱེན་ཏམ། ད་བདག་ཁྱོད་དང་བཟའ་ཤུག་ཏུ་འདུའོ། །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སུའི་བུ་མོ་ཡིན་ཏེ་བདག་དང་བཟའ་ཤུག་ཏུ་འདུ་བར་སེམས། སྨྲས་པ་བདག་ནི་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་བུ་མོ་ཡིན་ནོ། །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཡིན་ཏེ་བདག་ནི་མུ་ལྟོ་བ་ཡིན་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཇི་ལྟར་བཀུར་སྟི་བྱེད་པར་འགྱུར། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་སྙིང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་རིམ་གྲོ་བྱ་སྟེ་ཡིད་དང་འགལ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞག་དགུ་བཅུའི་བར་དུ་འདུས་ཤིང་འཁོད་པ་ལས་ཉིན་གཅིག་ཆུང་མས་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་གཏམ་མ་བྱས་པར་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བ་ལས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་ཕྱིར་འོངས་སོ། །དགེ་དོན་གྱིས་ཆུང་མ་ལ་ཁྱོད་གསང་སྟེ་གར་སོང་སོང་། བདག་ལ་ཡང་གཏམ་མ་བྱས་པར་གང་དུ་ཕྱིན་གང་ནས་ཕྱིར་ལོག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་གསང་སྟེ་སོང་བ་མེད་དོ། །དགེ་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གསང་ངམ་མི་གསང་མི་སུས་ཤེས། ཆུང་མས་མི་དགའ་སྟེ་ཡི་ཆད་ནས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན་དུ་འདི་སྐད་དུ་སྨྲས་ཏེ་དམ་བཅས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཁྱོད་ལ་གསང་བ་ཞིག་ལ་སོང་བར་གྱུར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་གཉིས་ནམ་དུ་ཡང་འཚོ་བར་མ་གྱུར
Chinese
其他的同伴因为福德浅薄，溺水而死。父王和母后听到这个消息，发出巨大的哭声，昏倒在地。之后，泼了冷水，过了很久才苏醒过来，说道：‘恶意的王子有什么脸面来见我们？’恶意的王子不高兴，生气地挖了个隐蔽的地方，把珍贵的宝石藏了起来。当时，善良的王子双眼中扎满了干燥的竹枝，没有人帮他取出，他痛苦地在地上打滚。他不知道该往哪里去，饥渴交加，活着不像活着，死了不像死了，迷迷糊糊地走着，来到了里希巴国王的领地边缘。里希巴国王有个女儿，已经许配给了波罗奈斯国王的儿子，善良的王子。里希巴国王有个牧人，养着五百头牛，在有草和水的地方放牧。当时，善良的王子坐在路边，牧人赶着一大群牛经过那里，几乎被牛群踩到。牛群中有一头牛王，它跳到王子身上，把所有的牛都赶到尘土下面，自己在地上打滚，看着王子，然后站起来，用舌头舔王子的眼睛，把竹枝也舔了出来。之后，牧人也随后赶到，问道：‘你是谁？’善良的王子心想：‘如果我详细地说出我的出身和经历，我的弟弟一定会遭受巨大的痛苦。’于是他说：‘我是个瞎眼的乞丐。’牧人看了看他，从他的气度判断他不是普通人，心想：‘我的家离这里不远，我可以供养他，让他到我家去。’于是牧人把善良的王子带回了家。牧人把他带回家后，提供了食物、饮料和一切所需，并对家里的儿子、女儿和所有的人说：‘你们都要像对待我一样尊敬这个瞎子。’
English
The other companions, due to their meager merit, drowned and perished. When the king and queen heard this news, they cried out loudly and fainted to the ground. After that, they sprinkled cold water on themselves, and after a long time, they regained consciousness and said, 'What face does the malicious prince have to come and meet us?' The malicious prince was unhappy and angrily dug a secluded place and hid the precious jewels. At that time, the virtuous prince had dry bamboo splints stuck in both eyes, and there was no one to remove them, so he writhed on the ground in agony. He didn't know where to go, and tormented by hunger and thirst, he was neither alive nor dead, and wandered in confusion until he reached the edge of the kingdom of King Lishibar. King Lishibar had a daughter who had been betrothed to the virtuous prince, the son of the king of Varanasi. King Lishibar had a herdsman who herded five hundred cattle, grazing them wherever there was grass and water. At that time, the virtuous prince was sitting on the side of the road when the herdsman drove a large herd of cattle past him, and he was almost trampled by the cattle. Among the cattle, there was a king of the herd who jumped on the prince, drove all the cattle under the dust, rolled on the ground himself, looked at the prince, and then stood up and licked the prince's eyes with his tongue, and also pulled out the bamboo splints. After that, the herdsman also came along and asked, 'Who are you?' The virtuous prince thought to himself, 'If I tell in detail my lineage and what happened, my brother will surely suffer great pain.' So he said, 'I am a blind beggar.' Then the herdsman looked at him, judged from his demeanor that he was not an ordinary person, and thought, 'My house is not far from here, I can provide for him, let him come to my house.' So the herdsman took the virtuous prince home. After the herdsman brought him home, he provided food, drink, and everything he needed, and said to the sons, daughters, and all the people in the house, 'All of you should treat this blind man with the same respect as you treat me.'
Chinese
亦如是宣告。此后如是过了一个多月，因为在家中供养而感到厌烦，就这么说道：现在连维持生计的食物也减少了，谁能一直供养这个瞎子呢？ 善财听了这话，心里非常害怕。那天晚上过去后，第二天就对家主说：现在我要走了。 家主说：有什么不满意吗？你要舍弃我们离开吗？ 善财说：饮食和宾客不是靠佛法能长久相处和 रहने 的。 善财又说：你如果这样爱护我，就为我做个好听的乐器琵琶，把我送到哪里人多的地方，或者大城市里去吧。 之后那个家主也按照他的意愿，准备好所需之物，把他送到国王离希巴的城市里，在众人之中安顿好后，就高兴地回去了。 之后王子善财因为非常精通琵琶，琵琶的声音美妙动听，所有人都给了他生活的必需品。 饮食方面没有让他感到匮乏。 那时在离希巴的地方，有五百个乞丐，也都用饮食让他们满足。 那时那个国王有一个果树园，果实非常茂盛，经常有鸟来偷吃，无法阻止。那时看守园子的人就对王子善财这么说道： 你能看守我的果园吗？我会给你提供你需要的物品。 善财说：我没有眼睛，看不见，怎么能看守你的园子，驱赶鸟雀呢？ 园子的看守人说：我有办法。我把绳子绑在树枝上，绳子上系上铃铛，把绳子放在你手里，什么时候听到鸟叫，拉绳子就行了。 善财说：如果那样做，我能行，把我带到树下吧。说完就去了那里。 王子善财就在那个园子里看守果树，弹奏琵琶，玩耍着。 那时国王的女儿和随从们到果树园里散步，像看热闹一样走来走去，看到了那个瞎子，就走到瞎子的身边，
English
Thus it was proclaimed. Thereafter, after more than a month had passed, feeling weary of being cared for at home, he spoke thus: "Now even the means of livelihood have diminished, who can constantly support this blind man?" Having heard those words, Sudāna became very frightened. After that night had passed, the next day he said to the householder, "Now I shall depart." The householder said, "Is there something unsatisfactory? Do you intend to abandon us and leave?" Sudāna said, "Food and guests do not abide together for long through Dharma." Sudāna further said, "If you cherish me in this way, make for me a pleasing musical instrument, a lute, and transport me to a place where many people gather, or to a large city." Thereafter, that householder, according to his wish, prepared the necessities and transported him to the city of King Licchavi, settled him among the people, and happily returned. Then, because Prince Sudāna was very skilled in the lute, and the sound of the lute was pleasing and delightful, everyone gave him the necessities of life. He was not troubled by food and drink. At that time, in the land of Licchavi, there were five hundred beggars, and all of them were satisfied with food and drink. At that time, that king had a fruit orchard, and the fruits were so abundant that birds were always stealing them, and it was impossible to stop them. Then the orchard keeper said to Prince Sudāna, "Can you guard my fruit orchard? I will provide you with the necessary items." Sudāna said, "I have no eyes, and if I cannot see, how can I guard your orchard and drive away the birds?" The orchard keeper said, "I have a method. I will tie a rope to the branches of the trees, attach bells to the rope, and place the rope in your hand. Whenever you hear the sound of birds, just pull the rope." Sudāna said, "If that is done, I can do it. Lead me to the foot of the tree." Having said this, he went there. Prince Sudāna was in that orchard, guarding the fruit trees, playing the lute, and enjoying himself. At that time, the king's daughter and her retinue were strolling in the fruit orchard, going about as if watching a spectacle, and having seen the blind man, they went to the blind man's side.
Chinese
问：“你是谁的人？”答：“我是瞎子乞丐。”国王的女儿见到那个瞎子，便对他倾心，不忍离弃。国王派人叫女儿，但她不去。说：“把食物和饮料送到这里来，我要和这个瞎子一起吃。”就这样和瞎子一起吃了饭，然后对国王说：“请您把这个瞎子赐给我。如果赐给我，我的心就会满足。”国王说：“女儿，你是不是被鬼怪迷惑了？还是疯了？还是情迷心窍？为什么和那个瞎子住在一起？你不知道吗？以前波罗奈国的国王为你儿子德顿娶妻，并把她布施出去，现在王子已经出海，如果他不回来，你为什么想当一个乞丐的妻子？”女儿回答说：“即使失去这条命，我也不会放弃这个瞎子。”国王听到这话，没有违背女儿的心意，叫来瞎子，把他安置在王宫里一个僻静的地方。然后国王的女儿走到瞎子面前，这样说道：“您知道吗？现在我要和您结为夫妻。”德顿说：“你是谁的女儿，竟然想和我结为夫妻？”回答说：“我是国王离世跋的女儿。”德顿说：“您是国王的女儿，而我是一个乞丐，我们怎么能互相尊重呢？”妻子说：“我真心实意地侍奉您，绝不会违背您的意愿。”就这样一起生活了九十天，有一天，妻子没有告诉家人就出去了，过了很久才回来。德顿对妻子说：“你偷偷地去了哪里？没有告诉我，你去了哪里，又从哪里回来？”妻子说：“我没有偷偷地去。”德顿说：“你是否隐瞒，谁知道呢？”妻子不高兴，感到失望，眼里含着泪水，这样说道，并发誓说：“如果我偷偷地离开你，愿你的双眼永远不能复明。”