Tibetan
དྲུག་པ། ངན་དོན་གྱི་ལེའུ། དྲུག་པ། ངན་དོན་གྱི་ལེའུ། ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་དྲིན་ལན་བསབ་པའི་མདོ། བམ་པོ་བཞི་པ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འཁོར་བཞི་པོས་མདུན་གྱིས་བྱས་ནས་མཆོད་པ་བྱས། རིམ་གྲོ་བྱས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་ཚིག་གིས་བསྟོད་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཛུམ་པ་མཛད་དེ་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་ལྡན་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཀྱེ་ནས། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མན་ཆད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བར་བྱས་ནས། ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ལུས་ལ་ཡང་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལས་བདེ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་མང་པོའི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཚིག་འཐུན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པ་སྟེ། དགྲ་དང་གཉེན་ལ་ཐུགས་སྙོམས་པའོ། །ལྷ་སྦྱིན་ལྟ་བུ་རྟག་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གནོད་པ་དང་དགྲར་བགྱིད་པ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གནོད་པ་བགྱིད་པ་ལ་ཡང་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་འོད་བཀྱེ་ནས་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་ལུས་ལ་རེག་པར་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་མང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་འདི་ནི་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ལ་ང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ང་ལ་རྟག་ཏུ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟག་པར་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་འཁོར་ མང་པོའི་བསམ་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ། ཀུན་གྱི་ཐེ་ཙོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་སྟན་ལས་ལངས་ནས་བླ་གོས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་སྦྱིན་འདི་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གནོད་པ་ཅི་དག་བགྱིས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དངོས་པོ་དེ་དག་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་དང་ཁྱོད་ལ་དགྲོལ་ཞིང་བཤད་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་ལོ་ཚད་མེད་པ་སྟོང་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་
Chinese
第六，恶行的章节。 第六，恶行的章节。 大善巧佛陀报恩经，第四卷。当时，世尊被四众弟子围绕，供养、服侍、尊敬，并用言语赞颂。当时，如来显露微笑，从口中放出蓝色、黄色、红色和白色的光芒，名为大慈悲光，照亮了十方世界的众生，从有顶天以下，直到十八大地狱。光芒也照耀到提婆达多的身上，使他从痛苦中解脱，获得安乐。然后，众多眷属异口同声地赞叹如来：“善哉！善哉！世尊具有大慈、大悲，是真正的平等，对待怨敌和亲友都一样。提婆达多总是对世尊造成伤害和敌对，但世尊仍然慈悲地关怀他，放出大悲之光照耀提婆达多的身体，使他从痛苦中解脱。”然后，世尊对众多眷属说道：“提婆达多不仅今生对我造成伤害，在过去世也总是对我造成伤害，但我总是以慈悲的力量，为他带来利益和安乐。”然后，阿难陀以心知晓了众多眷属的想法，为了消除大家的疑惑，从座位上站起来，整理好袈裟，右膝着地，合掌恭敬，然后对世尊说道：“提婆达多在过去世对世尊造成了哪些伤害，请世尊开示。”世尊对阿难陀说：“好好听着，我将为你解说。”世尊说道：“在过去无量无数劫之前，有个名为波罗奈斯（古印度地名，今瓦拉纳西）的地方，那里有佛陀世尊如来，
English
Chapter Six: The Chapter on Evil Deeds. Chapter Six: The Chapter on Evil Deeds. The Great Skillful Buddha Repaying Kindness Sutra, Volume Four. At that time, the Blessed One was surrounded by the fourfold assembly, who made offerings, served, revered, and praised him with words. At that time, the Tathagata smiled and emitted blue, yellow, red, and white rays of light from his mouth, called Great Compassion, illuminating the realms of the ten directions, from the peak of existence down to the eighteen great hells of sentient beings. The light also illuminated the body of Devadatta, causing him to be relieved of suffering and attain happiness. Then, all of the many attendants praised the Tathagata in unison, saying, "Excellent! Excellent! The Blessed One is endowed with great love and great compassion, and is truly impartial, treating enemies and friends equally. Although Devadatta always harms and opposes the Blessed One, the Blessed One still compassionately cares for him, emitting the light of great compassion to touch Devadatta's body, freeing him from suffering." Then, the Blessed One spoke to the many attendants, saying, "Devadatta not only harms me in this life, but also always harmed me in past lives, but I have always brought him benefit and happiness through the power of love and compassion." Then, Ananda, knowing the thoughts of the many attendants, arose from his seat to dispel everyone's doubts, arranged his upper robe to one side, knelt on his right knee, and bowed with folded palms. Then, he said to the Blessed One, "What harm did Devadatta cause to the Blessed One in past lives? Please, Blessed One, reveal those things." The Blessed One said to Ananda, "Listen well, and I will explain and tell you." The Blessed One said, "In the past, countless eons ago, in a place called Varanasi (ancient Indian place name, now Varanasi), there was a Buddha, the Blessed One, the Tathagata,
Tibetan
བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་ཉི་ཤུའི་བར་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཆོས་ཀྱང་ནུབ་ཅིང་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་མ་ཧཱ་རཱ་ཛཱ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་ཞིང་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་འཚོ་སྟེ་མི་རྣམས་ཀྱང་བདེ་སྐྱིད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་བརྒྱ་ལ་དབང་སྒྱུར་ཏེ། བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་ཡོད་དོ། །བཙུན་མོ་ཉི་ཁྲི་ཡོད་ཀྱང་སྲས་མེད་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་རྒྱུན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་དང་། རི་དང་། ཆུ་ཀླུང་དང་། ཤིང་གི་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་འབྲས་བྱེད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ལོན་པ་དང་། བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ལ་ཡང་སྲས་མངའ་བར་གྱུར། བཙུན་མོ་འབྲིང་མོ་ལ་ཡང་སྲས་མངའ་བར་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལག་དར་ཏེ་ རིམ་གྲོ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་། མལ་ཆ་བྱ་བ་དང་། ཟས་དང་། སྐོམ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་བར་དུ་འཇམ་ཞིང་བཟང་བ་སྦྱར་ཏེ། རིམ་གྲོ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཟླ་བ་བཅུའི་བར་དུ་རིམ་གྲོ་བྱས་ནས་བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ལ་སྲས་མངའ་བྱད་བཟང་ལ་མཛེས་ཤིང་མཚན་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ། མིའི་མཚན་རྫོགས་པར་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །བཙུན་མོ་འབྲིང་མོ་ལ་ཡང་སྲས་ཅིག་བྱུང་བས་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བས་བློན་པོ་རྣམས་དང་། མཚན་མཁན་རྣམས་དང་། བྲམ་ཟེ་རྣམས་བསྡུས་ནས་སྲས་བུ་བསྟན་ནས་མཚན་བསྟན་ཏོ། །མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་བལྟས་ནས་རྒྱལ་བུའི་མཚན་གདགས་པའི་ཕྱིར་སྲས་བུ་འདི་བལྟམ་པའི་ཚེ་ལྟས་ཇི་ལྟ་བུ་བྱུང་ཞེས་དྲིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་ཆེན་པོའི་ཡུམ་བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ནི་སྔོན་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོ་ལ་ཕྲག་དོག་ཆེ་ཞིང་། ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ལས་སྲས་མངལ་དུ་ཆགས་ནས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་དེས་པར་གྱུར་ནས། རྟག་ཏུ་འཛུམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་སེམས་ཅན་ལ་ཡང་བུ་གཅིག་པ་དང་འདྲ་བར་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འཛུམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་གསོང་པོར་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མཚན་མཁན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་བུའི་མཚན
Chinese
摧毁者、圆满正等觉者，具足明行足，善逝，世间解，调御丈夫无上士，导师、胜者出现于世间，于一万年中利益有情后示现涅槃。涅槃之后，正法住世二万年。形象之法也隐没消失后，在名为瓦拉纳西的地方，有国王名为玛哈拉扎，天性善良，具足聪慧，以正法治理国家，人民也安乐幸福。那位国王统治着边陲的六十个小国和八百个大城市，还有五百头尼泊尔的大象。虽然有两万个妃子，却没有儿子。因此，国王经常对世间的天神、山、河流、树神等进行供养和祈祷，十二年后，大妃生下了一个儿子，中妃也生下了一个儿子。国王非常高兴，国王亲自照料，以周到、尊敬、床榻等用品、食物、饮料等各种舒适美好的事物来服侍。就这样服侍了十个月后，大妃生下了一个相貌端庄美丽，具足美好相好，圆满人相的儿子。中妃也生下了一个儿子，国王非常高兴，召集了大臣们、相士们和婆罗门们，展示了儿子并询问了名字。相士们观察相貌后，为了给王子取名，询问说：“这位王子出生时出现了什么样的征兆？”国王说：“大王子的母亲，大妃，以前天性暴躁，嫉妒心强，傲慢自大，自从怀上儿子后，天性变得善良温和，总是面带微笑，像对待自己的孩子一样慈爱众生，面带微笑，坦诚直率。”之后，相士们也为王子取名。
English
The destroyer, the perfectly complete Buddha, endowed with knowledge and conduct, the Sugata, the knower of the world, the unsurpassed tamer of beings, the teacher, the victorious one, appeared in the world, and after benefiting sentient beings for ten thousand years, he passed into nirvana. After nirvana, the true Dharma remained for twenty thousand years. After the Dharma of images also disappeared, in a place called Varanasi, there was a king named Maharadza, who was naturally virtuous and possessed of wise intellect. He ruled the country with the true Dharma, and the people were happy and prosperous. That king ruled over sixty small countries on the border and eight hundred large cities, and also had five hundred elephants from Nepal. Although he had twenty thousand consorts, he had no sons. Therefore, the king constantly made offerings and prayers to the gods of the world, mountains, rivers, tree gods, etc., and after twelve years, the great queen gave birth to a son, and the middle queen also gave birth to a son. The king was very happy, and the king personally took care of them, attending to them with gentle and excellent things such as care, respect, bedding, food, drink, and other necessities. In this way, after attending to them for ten months, the great queen gave birth to a son who was handsome and beautiful, adorned with good marks, and possessed of perfect human characteristics. The middle queen also gave birth to a son, and the king was overjoyed. He gathered the ministers, the diviners, and the Brahmins, showed them the sons, and asked for names. The diviners looked at the signs and asked, "What kind of omens appeared when this prince was born?" The king said, "The mother of the great prince, the great queen, was formerly naturally wrathful, jealous, and arrogant, but since conceiving the son, she has become naturally virtuous and gentle. She is always smiling, and she loves all beings like her own child, smiling with a loving heart, and speaking frankly." After that, the diviners also named the prince.
Tibetan
་དགེ་དོན་ཞེས་བཏགས་སོ། །བཙུན་མོ་འབྲིང་མོ་ལ་སྲས་མངའ་བའི་ཚེ་སྔ་ལྟས་ཇི་ལྟ་བུ་བྱུང་ཞེས་དྲིས་ན། སྲས་བུ་འདིའི་མ་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་ཞིང་དེས་ཏེ་འཛུམ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚིག་གིས་སྔར་གསོང་པོར་སྨྲ་ཞིང་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ལས། སྲས་མངལ་དུ་ཆགས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོ་ཞིང་ཞེ་སྡང་ཆེ་བ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་ང་རྒྱལ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ཡང་སྲས་བུའི་སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོ་ཡིན་པས། སྲས་བུའི་མཚན་ངན་དོན་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་གཉིས་གསོས་བསྐྱེད་དེ་ལོ་བཅུ་བཞི་ལོན་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་མཁས་པའི་བློ་དང་བྱམས་པའི་སེམས་སུ་ལྡན་ཏེ། སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བས་ཕ་མ་ཡང་ལྷག་པར་སྲས་བུ་དེ་ལ་མིག་དང་འདྲ་བར་སྡུག་པར་སེམས་སོ། །རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ ཁྲོ་བས་ན་ཕ་མ་ཡང་དེ་ལ་མི་དགའ་སྟེ། སྡང་བས་རྒྱལ་བུ་ངན་དོན་རྒྱུན་དུ་ཕྲག་དོག་བྱེད་དེ་ཕུ་བོ་ལ་གནོད་པ་བྱ་བར་སེམས་སོ། །ཕྱིས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་འཁོར་དང་བཅས་པ་རོལ་མོ་བྱེད་ཅིང་ཕོ་བྲང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་ལྟད་མོ་ལྟ་ཞིང་འཆག་ཏུ་སོང་བ་ལས་ཞིང་རྨོ་བ་དག་ཞིང་རྨོ་བའི་རོལ་ནས་སྲིན་བུ་དག་བྱུང་བ་ལས་བྱ་མང་པོ་དག་ཐུ་ཞིང་ཟ་བ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། བདག་ནི་ཕོ་བྲང་ཟབ་མོ་ནས་སྐྱེས་པས་འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མ་མཐོང་མ་ཐོས་ན། འཁོར་རྣམས་ལ་འདི་དག་ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པ་བྱེད་ཅིང་ཟ་ཞེས་དྲིས་སོ། །འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ད་ལྟར་རྒྱལ་པོ་མངའ་བའི་ཡུལ་འདི་ཡང་འབངས་ལ་རྟེན་ཏེ། འབངས་ཀྱང་ཁ་ཟས་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཁ་ཟས་ནི་ཞིང་རྨོས་པ་ལས་འབྲུ་སྣ་ལྔ་སྐྱེས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་འཛིན་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་དེ་ལ་རེ་སྡུག་རེ་སྡུག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དག་སྐུད་པ་འཁལ་བ་དང་འཐག་པའི་ལས་བྱེད་དེ། ཕན་ཚུན་བསྐྱོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་དག་མཐོང་ནས་མི་འདི་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་གཡོག་པོ་གཡས་གཡོན་ན་འདུག་པ་ལ་དྲིས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། མི་འདི་དག་ནི་བཀལ་བ་དང་འཐག་པའི་ལས་བྱེད་དེ། དེས་བདག་གི་ལུས་གཡོག་ཅིང་དགབ་པའི་གོས་བྱེད་དོ། །འདི་དག་ཡང་རེ་སྡུག་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པའི་ལས་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་མི་མང་པོ་དག་བ་ལང་དང་། རྔ་མོ་དང་། རྟ་དང་། ཕག་དང་། ལུག་ག
Chinese
被命名为德顿（དགེ་དོན་）。当王妃小妃子怀上王子时，（国王）问她之前有什么样的预兆。回答说：“这个王子的母亲天性善良，总是面带微笑，说话坦率，让所有人都满意。但是，自从怀上王子后，她变得天生易怒，充满仇恨，嫉妒和傲慢。”相士说：“这也是王子前世的业力。因此，王子的名字被命名为南顿（ངན་དོན་）。”之后，两个王子被抚养长大，到了十四岁时，王子德顿天生就具有聪明的头脑和慈悲的心。他喜欢布施，因此父母比以往任何时候都更疼爱这个王子，视他如眼珠。王子南顿天生易怒，因此父母也不喜欢他，憎恨他。王子南顿总是嫉妒，想着要伤害他的哥哥。后来，在另一个时候，王子德顿和他的随从们一起玩乐，到宫殿外面观看风景和散步。他们看到耕地的人们在耕作时，从耕作的泥土中出现了虫子，许多鸟儿飞来啄食。王子德顿看到这些，生起了怜悯之心。他想：“我出生在深深的宫殿里，从未见过或听说过这样的事情。”他问随从们：“为什么这些（鸟和虫子）互相伤害和吞食？”随从们对王子说：“现在国王统治的这个国家也依赖于臣民。臣民也依赖于食物，食物是从耕种中产生的五谷，它们维持着众生的生命。”王子对此说：“多么可悲，多么可悲！”他们又继续走，看到男人和女人在纺线和织布。他们互相推动，显得很痛苦。看到这些，他问站在左右的仆人：“这些人正在做什么？”他们回答说：“这些人正在做纺织的工作，用它来遮盖和覆盖我们的身体。这也是一种可悲和痛苦的工作。”然后，他们又继续走，看到许多人宰杀牛、牦牛、马、猪和羊。
English
He was named Gedun (དགེ་དོན་). When the middle-ranking queen was pregnant with a prince, (the king) asked her what kind of omens had occurred before. She replied, "The mother of this prince is naturally virtuous, always smiling, speaks frankly, and pleases everyone. However, since becoming pregnant with the prince, she has become naturally angry, full of hatred, jealousy, and arrogance." The diviner said, "This is also the karmic residue of the prince's previous life. Therefore, the prince's name was named Ngedun (ངན་དོན་)." After that, the two princes were raised, and when they reached the age of fourteen, Prince Gedun was naturally endowed with a wise mind and a compassionate heart. He loved giving alms, so his parents loved this prince even more, cherishing him like the apple of their eye. Prince Ngedun was naturally angry, so his parents did not like him either, hating him. Prince Ngedun was always jealous, thinking of harming his elder brother. Later, at another time, Prince Gedun and his entourage were playing and went outside the palace to watch the scenery and stroll. They saw the farmers plowing the fields, and worms emerged from the plowing soil, and many birds flew to peck and eat them. Prince Gedun saw these and felt compassion. He thought, "I was born in a deep palace and have never seen or heard of such things." He asked his attendants, "Why do these (birds and worms) harm and devour each other?" The attendants said to the prince, "Now, this country ruled by the king also depends on the subjects. The subjects also depend on food, and food is the five grains produced from cultivation, which sustain the lives of sentient beings." The prince said to this, "How sad, how sad!" They continued to walk and saw men and women spinning and weaving. They pushed each other and looked distressed. Seeing these, he asked the servants standing on the left and right, "What are these people doing?" They replied, "These people are doing the work of spinning and weaving, using it to cover and clothe our bodies. This is also a sad and painful work." Then, they continued to walk and saw many people slaughtering cattle, yaks, horses, pigs, and sheep.