Tibetan
ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། སྟོན་པ་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ནས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་གྲངས་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་པར་བྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཞིང་རྟག་ཏུ་དྲང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་འཚོ་སྟེ། མི་རྣམས་ཀྱང་བདེ་སྐྱིད། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་བརྒྱ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་སྲས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྲས་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་དང་། ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་ངལ་མི་སྐྱོ་བར་མཆོད་འབྲང་བྱས་པས་བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ལ་སྲས་ཤིག་མངའ་ བར་གྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་བཅུ་ཚང་ནས་སྲས་བུ་གཅིག་བལྟམ་མོ། །སྲས་བུ་དེ་ཡང་སྡུག་ཅིང་མཛེས་ལ་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཅིག་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། མཐའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་ཕྲན་ཀུན་བསྡུས་ཏེ་རྒྱལ་བུའི་མཚན་བལྟས་ནས་རྒྱལ་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོ་མི་ཤེས་ཤིང་དགེ་བ་ཞིག་སྟེ། མཚན་ཡང་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་དེ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཏེ། སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཆེར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྲོ་བ། གཡོ་དང་སྒྱུས་འཚོ་བ། ཉེས་པ་མེད་པར་སྟབས་ལས་གཅོད་པ་ཀུན་གྱིས་མི་འདོད་ཅིང་སྙིང་དུ་མི་སྡུག་པ་དྲུག་ཞིག་ཡོད་དོ། །བློན་པོ་ཆེན་པོ་དྲུག་པོ་དེ་དག་བདག་གི་ལུས་ལ་སྐྱོན་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་མི་དགའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་ནས་ནད་ཀྱིས་གཟིར་ཏེ། ཉམ་ཆུང་ཞིང་རིད་པར་གྱུར་པས་སྲོག་ལ་བབ་ཏུ་ཉེ་བ་དང་། རྒྱལ་བུ་བཟོད་པས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་སྙུན་ཚབས་ཆེའམ། སྐུ་ཚེའི་བར་ཆད་དུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་དྲིས་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྐུ་ཚེ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨན་བཟང་པོ་མི་རྙེད་པས་དེ་བས་ན་སྐུ་ཚེ་ཡང་རིང་པོ་མི་ཐོགས་སོ། །རྒྱལ་བུས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་མི་དགའ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏེ། འཁམས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་དྲུག་པོ་གནས་དབེན་པར་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བགྲོས་སོ། །རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་འདི་མེད་པར་མ་བྱས་ན་བདག་ཅག་ནམ་དུ་ཡང་བདེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་བསམས་ཤིང་བགྲོས་པ་ལས། བློན་པོ་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་འདི་ལ་ཉེས་པ་ཡེ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བྱ། བློན་པོ་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་རྒྱལ་བུ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་བུ་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་གིས་མཐའི་རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུའི་ཡུལ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་ བརྒྱའི་ནང་དུ་སྨན་བཙལ་ཡང་རྙེད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོའི་སྨན་དུ་ཅི་ཞིག་དགོས་ན་དེ་ལྟར་མི་རྙེད་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། བློན་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་མཁྱེན་ཏམ། རྒྱལ་པོའི་སྨན་དུ་གཅེས་པ་ནི་ཐོག་མ་བཙས་ནས་ཐ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྲོ་མི་ཤེས་པའི་མིའི་མིག་གི་འབྲས་བུ་དང་། རྐང་དགོས་ཏེ། སྨན་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་ན་རྒྱལ་པོའི་སྲོག་འཚོའི་གལ་ཏེ་མི་རྙེད་ན་མི་འཚོ་བས། འདི་ལྟ་བུ་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་གྱིས་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ནི་ད་ལྟར་བདག་དེ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ནི་ཐོག་མ་བཙས་ནས་ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཁྲོ་མ་མྱོང་ངོ་། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་དེ་དང་ལྡན་ཡང་དོན་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་བདག་གི་ལུས་ལས་ཕངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བློན་པོ་ཁྱོད་སྨྲ་བ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་སྙུང་བ་ལས་འཚོ་བར་འགྱུར་ན་ལྟ་བདག་གིས་ལུས་བརྒྱ་སྟོང་གཏོང་ན་ཡང་ནུས་ཏེ་དཀའ་བ་མ་ཡིན་ན། བདག་གི་ལུས་མི་གཙང་བ་འདི་བཏང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བློན་པོས་སྨྲས་པ། དོན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་རྒྱལ་བུས་ཅི་མཛད་དུ་བས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། སྨན་འདིས་ཡབ་རྒྱལ་པོའི་སྙུན་འཚོ་ན་ལྟ་མྱུར་དུ་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབ་བོ་སྙམ་བསམས་ནས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། ཡུམ་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཡུམ་གྱི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་ཡུམ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ད་ལྟར་བདག་གི་ལུས་འདི་ཡབ་རྒྱལ་པོའི་སྨན་དུ་བགོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ན་སྲོག་མི་འཚོར་དོགས
Chinese
具足者，善逝，世间知，调御丈夫无上士，导师国王名为世间出现后，无数的各自的众生，百千万亿那由他都依止于无上圆满正等菩提。那位佛陀涅槃后，在行持形象之法的时期，有一个叫做巴拉纳斯的地方。名为巴拉纳斯的国王，具有智慧，恒常以正直的法来治理国家，人民也安乐幸福。那位国王统治着六十个小国，有八百座城市，但是国王没有儿子。因此，为了没有儿子，对世间的神和所有神，十二年中不疲倦不厌烦地进行供养，因此大妃有了一个儿子。 十个月圆满后，生了一个儿子。那个儿子也端庄美丽，具有圆满的相好，刚一出生，大臣们和边地的所有小国王都聚集起来，给王子看相，王子天生不知道愤怒，是个善良的人。名字也取为王子忍辱。王子忍辱长大后，喜欢布施，具有智慧。对许多众生生起了强烈的慈悲心。那时，那位国王有六个大臣，天生愤怒，靠狡诈和欺骗为生，无缘无故地进行砍杀，所有人都不喜欢，心中厌恶。那六个大臣知道自己的身体有缺陷，所以总是嫉妒。不喜欢那位王子。那时，国王得了重病，被疾病折磨。变得虚弱和消瘦，生命垂危。王子忍辱问大臣们，父王病情严重吗？会不会有寿命的障碍？大臣们生气地对王子说，国王的寿命不长了。为什么呢？因为找不到好药，所以寿命也不会长了。王子这样说
English
Endowed, Well-Gone, Knower of the World, Unsurpassed Tamer of Beings, the Teacher King, having appeared in the world, countless individual beings, billions, trillions, hundreds of thousands, relied on the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. After that Buddha passed into nirvana, during the time of practicing the Dharma of images, there was a place called Varanasi. The great king called Varanasi possessed wisdom and always governed the country with righteous Dharma, and the people were also happy and prosperous. That great king ruled over sixty small kingdoms and had eight hundred cities, but the king had no son. Therefore, for the sake of having no son, he made offerings to the gods of the world and all the gods for twelve years without weariness or fatigue, and as a result, the great queen had a son. After ten months were complete, she gave birth to a son. That son was also handsome and beautiful, possessing perfect marks and signs, and as soon as he was born, the great ministers and all the small kings of the border regions gathered together to examine the prince's signs, and the prince was naturally one who did not know anger and was a virtuous person. His name was also given as Prince Kshanti (Patience). Prince Kshanti grew up and loved giving alms and possessed wisdom. He developed great compassion for many sentient beings. At that time, that great king had six ministers who were naturally angry, lived by deceit and trickery, and cut off others for no reason, and everyone disliked and hated them in their hearts. Those six great ministers knew that there were defects in their own bodies, so they were always jealous. They did not like that prince. At that time, the great king was afflicted with a serious illness and was tormented by the disease. He became weak and emaciated, and his life was near death. Prince Kshanti asked the ministers, "Is my father the king seriously ill? Will there be an obstacle to his life?" The ministers angrily said to the prince, "The king's life will not be long." Why? Because good medicine cannot be found, therefore his life will not be long either. The prince said this
Chinese
听到这个消息后，他们变得非常不高兴，昏倒在地。六位大臣走到一个僻静的地方，商议说：“如果不除掉这个忍辱王子，我们永远不会安宁。”经过商议，一位大臣说：“如果这位王子没有任何过错，我们该如何除掉他呢？”另一位大臣说：“我有一个除掉王子的方法。”说完，他就去王子所在的地方，对王子说了这样一番话：“我们已经在六十个边境小国的领土和八百个城市中寻找药物，但没有找到。”王子说：“国王需要什么样的药物，以至于找不到呢？”大臣说：“王子殿下，您知道吗？国王最需要的药物是，从出生到死亡都不会生气的人的眼珠和脚。如果能找到这样的药物，国王的生命就能保住；如果找不到，国王就活不成了。这样的东西无论在哪里都没有啊！”王子听到这些话，感到不高兴，心中充满了悲伤，他对大臣们说：“我现在就具备这样的条件。”为什么呢？因为我从出生到现在，从未生过气。大臣说：“王子殿下，即使您具备这样的条件，这件事也极其难以做到。”为什么呢？因为世上没有什么比自己的身体更珍贵的了。王子说：“大臣，你说的不是真的。如果父王能从疾病中康复，即使我付出百千个身体，也是可以的，这并不难。更何况是舍弃我这不干净的身体呢？”大臣说：“像这样的事情，王子您打算怎么做呢？”之后，忍辱王子非常高兴，心中充满了喜悦，他想：“如果这种药能治好父王的病，那么迅速行动的时机已经到来了。”想着，他就走进宫殿，来到母亲的面前，用头顶礼母亲的双脚，合掌鞠躬，对母亲说了这样一番话：“现在我要把我的身体献给父王做药，如果这样能救活他的性命，我也不后悔。
English
Upon hearing this, they became extremely unhappy and fainted to the ground. The six great ministers went to a secluded place and discussed, saying, "If we do not eliminate this Prince Kshanti (Patience), we will never be at peace." After deliberating, one minister said, "If this prince has no fault, how can we eliminate him?" Another minister said, "I have a way to eliminate the prince." Having said this, he went to where the prince was and said to him, "We have searched for medicine in the territories of sixty border kingdoms and eight hundred cities, but we have not found it." The prince said, "What kind of medicine does the king need that it cannot be found?" The minister said, "Your Highness, do you know? The most precious medicine for the king is the eyeball and foot of a person who, from birth to death, does not know how to be angry. If such medicine can be found, the king's life can be saved; if it cannot be found, the king will not live. Such a thing has not been found anywhere!" Upon hearing these words, the prince felt unhappy and his heart was filled with sorrow. He said to the ministers, "I now possess such qualities." Why? Because from birth until now, I have never been angry. The minister said, "Your Highness, even if you possess such qualities, this matter is extremely difficult to do." Why? Because in this world, there is nothing more precious than one's own body. The prince said, "Minister, what you say is not true. If my father can recover from his illness, even if I give up hundreds of thousands of bodies, it is possible, and it is not difficult. What more to say about giving up this impure body of mine?" The minister said, "What do you intend to do, Your Highness, regarding such a matter?" After that, Prince Kshanti became very happy, and his heart was filled with joy. He thought, "If this medicine can cure my father's illness, then the time to act quickly has come." Thinking this, he went into the palace, went to his mother's presence, bowed his head to her feet, folded his palms, and said to his mother, "Now I will offer my body as medicine for my father. If it can save his life, I will not regret it."