Tibetan
་པོ་མྱོང་བར་བྱས་པས་དྲིན་མི་ཤེས་ཤིང་དྲིན་མི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་འཁོར་ནི་བཟང་ངན་མེད་དེ་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡང་སོ་སོ་ནས་ང་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། མཁན་པོ་ལ་ཡང་ཆོས་ལུགས་མེད་པས་སློབ་མ་ལ་ཡང་ཆོས་ལུགས་སམ་སྤྱོད་པའི་ལས་མེད་དོ། །ཆུང་ངུ་ན་སྟན་འདིངས་པའི་མི་དགེ་སློང་ཐ་བྱེའུ་ལྟ་བུ་ཡང་ང་ནི་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར། ཡིད་གཞུངས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཆེ་བ་བློ་རྣོ་བའི་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྟ་བུ་ཡང་དེ་ན་ཡོད། ཤེས་རབ་རྟུལ་བ་ཤེས་པ་མེད་པ་དགེ་སློང་ཕན་ཐིག་དེ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །ཆུང་ངུ་ན་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ་དགེ་སློང་མ་གྲགས་འཛིན་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་སྦྲུལ་འཚོང་མ་མ་རུང་མ་ཨུད་པ་ལའི་མདོག་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག །ཆུང་ངུ་ན་ཤེད་མ་བྱེ་བ་ཤེས་པ་མེད་པ་བུས་པ་ཙུན་ད་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །ནང་གི་རྒས་འཁོགས་པ་དེ་སུ་བར་ཏ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་དེ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག །རིགས་བཙུན་པ་ཆེ་བ་ཤཱཀ་རིགས་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག །མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ནང་གི་རིགས་ངན་ཕྱག་དར་ལུང་སྐྱེད་པ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་བས་ན་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཆོས་ནི་གོ་འདུན་བསྡུས་པ་བཟང་ངན་མེད་པ་སྟེ། མཆོད་པར་འོས་པའམ། བཀུར་སྟིར་བྱ་བའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རླུང་ཆེན་པོ་ལངས་ན་ཤིང་ལོ་མའམ་འདབ་མ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་འཕུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དཔེར་ན་བྱ་མང་པོ་ནི་མིས་བོར་བའི་ཁ་ཟས་སམ་བར་བུར་ལ་འདུ་བ་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་འཁོར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རྙེད་རྙེད་ལེན་ཅིང་ཟའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བར་སེམས་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་མི་མང་པོས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ཀྱང་། དཔེར་ན་ས་ཆེན་པོ་བསྐྱོད་དུ་མེད་པ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་ཙམ་དུ་མོས་ཤིང་འདུད་པའི་སེམས་མ་ནུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་རྣམས་སུ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་དྲུག་གིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་སེམས་ཕྱིར་མ་ནུར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ རྡོ་རྗེ་ལྟར་བརྟན་པར་གྱུར་ཏེ། སྐྱེད་བྲི་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་ལྟར་མོས་ཤིང་དད་པས་ཞག་བདུན་ལོན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གནམ་ནས་སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་གཤེགས་ཏེ། ལྷའི་འཁོར་གྲངས་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་གིས་བསྐོར་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཀུན་ཏུ་སྣང་ལ་གསལ་བར་བྱས་ནས་ལྷའི་རོལ་མོ་ཚ
Chinese
因为已经享受过，所以不知恩情，也不念恩情。沙门乔达摩的眷属没有好坏之分，五百个弟子也各自说“我是最殊胜的”。因为堪布也没有教规，所以弟子也没有教规或行为。年纪轻轻就铺设坐垫的低劣比丘也说“我是所有人之中的最殊胜者”。心思正直、智慧广大、头脑敏锐的舍利子也在那里。愚笨迟钝、没有知识的比丘班提迦也在那里加入。年纪轻轻欲望很小的比丘尼具名母也在那里加入。在舍卫城时，卖蛇的恶妇乌 উৎপལ་色也在那里加入。年纪轻轻力大无比、没有知识的布萨尊陀也在那里加入。内部衰老不堪的那位名叫苏跋陀罗的人，一百二十岁了，也在那里加入。种姓高贵的释迦族人也在那里加入。在舍卫城时，内部种姓低劣的扫帚柄隆起的人也在那里加入。因此，沙门乔达摩的教法是乌合之众，没有好坏之分。不是值得供养或恭敬的地方。例如，大风刮起时，树叶或花瓣全部一起飞散一样，佛陀的教法也与之相似。例如，许多鸟聚集在人们丢弃的食物或糖块上一样，沙门乔达摩的眷属也与之相似，得到什么就拿什么吃。因此，你们为何要发心供养沙门乔达摩呢？当时，许多人听到这样的话，就像大地无法撼动一样，对如来仅仅是略微倾心和敬意的想法也没有动摇。在众多眷属中，六外道导师所说的话也没有使他们的心动摇，就像金刚一样坚固。没有增减，对如来像口渴一样渴求，以信心过了七天。如来也从三十三天返回赡部洲，无数百千天人眷属围绕着，如来的光芒照亮一切，天乐齐鸣。
English
Because they have already enjoyed it, they do not know kindness and do not remember kindness. The retinue of the Shramana Gautama has no distinction between good and bad, and the five hundred disciples each say, "I am the most excellent." Because the abbot has no precepts, the disciples have no precepts or conduct. Even the lowly bhikshu who spreads the mat at a young age says, "I am the most excellent of all." Shariputra, who is upright in mind, vast in wisdom, and sharp in intellect, is also there. The foolish and dull bhikshu Panthika, who has no knowledge, also joins there. The bhikshuni Gunamati, who has little desire at a young age, also joins there. When in Shravasti, the evil woman who sells snakes, Utpalavarna, also joins there. The young and immensely strong, ignorant Pusa Tsun-da also joins there. The internally decrepit one named Subhadra, who is one hundred and twenty years old, also joins there. The Shakya clan, who are of noble lineage, also join there. When in Shravasti, the one of low internal lineage who raises the broom handle also joins there. Therefore, the Dharma of the Shramana Gautama is a motley crowd, without distinction between good and bad. It is not a place worthy of offering or respect. For example, when a great wind rises, all the leaves or petals scatter together, so too is the Buddha's Dharma. For example, just as many birds gather on food or sugar cubes discarded by people, so too is the retinue of the Shramana Gautama, taking and eating whatever they get. Therefore, why do you all intend to make offerings to the Shramana Gautama? At that time, although many people heard these words, just as the great earth cannot be moved, so too their minds, which were merely slightly inclined and reverent towards the Tathagata, did not waver. Among the many retinues, the words spoken by the six heretical teachers did not cause their minds to waver, but remained as firm as a vajra. Without increase or decrease, they thirsted for the Tathagata as if parched, and after seven days had passed with faith, the Tathagata also returned from the Heaven of the Thirty-Three to Jambudvipa, surrounded by countless hundreds of thousands of divine retinues, and the rays of light of the Tathagata illuminated and brightened everything, and the music of the gods sounded.
Tibetan
ད་མེད་པ་བརྒྱ་སྙེད་ཀྱིས་མཆོད་པ་ནས། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། དྲི་ཟ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པའི་བར་དུ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཨུད་ཏྲ་ཡ་ན་ཡང་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ། རྒྱང་མ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསུ་ནས་མགོ་བོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་དྲུག་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །བདག་ཅག་གི་བྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་འོངས་ཏེ། མི་མང་པོའི་ནང་དུ་དེ་སྐད་ཅེས་བསྒྲགས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་ལ་མ་ཕན་པས། ད་ནི་བདག་ཅག་གིས་ལྷ་དང་མིའི་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་བསྒྲགས་ན་བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་དོ་སྙམ་བསམས་སོ། །དེའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྟོན་པ་དྲུག་གིས་དེ་སྙམ་བསམས་ནས་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་དང་མདུན་གྱིས་བྱས་ཏེ། འཁོར་མང་པོ་འདུས་པའི་ནང་དུ་འོངས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་དྲི་ཟའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་པི་བང་ཐོགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ན་བར་འོངས་ཏེ་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་གླུ་དང་བཅས་པའི་རོལ་མོ་བྱས་ནས་རོལ་མོའི་སྒྲ་སྐད་ཤིན་ཏུ་སྙན་པ་དེས་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱང་ཚིམ་པར་གྱུར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་མ་ཚོར་བར་ལུས་བསྐྱོད་ཅིང་གཡོས་ཏེ་གར་བྱས་པར་གྱུར། རི་རབ་ལྷུན་པོ་ཡང་འགུལ་ཞིང་གཡོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་མཐུས་པི་བང་གི་སྒྲས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ཤིང་། པི་བང་གི་སྒྲ་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། མི་གཙང་བ་དང་། བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རོལ་མོའི་སྒྲ་དེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲིན་གཟོ་བ་དང་། དྲིན་ལན་བསབ་པ་དང་། བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་ཕ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱ་བའི་སྒྲ་གྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །སྒྲ་དེ་ཐོས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སངས་རྒྱས་ག་ན་བ་དེར་ལྷགས་ནས་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་
Chinese
从无数的供养开始，天、龙、夜叉、乾闼婆、阿修罗、迦楼罗、紧那罗、摩睺罗伽，以及人和非人等一切都聚集在一起，顶礼并供养。当时，优填王也带着眷属，远远地迎接如来，以头顶礼如来的足，然后坐于一旁。之后，六位外道导师也聚集在一起，心中思忖：‘我们名为“བྱུར”的这个东西来到了这里，即使在众人之中如此宣扬，也无助于人们的信任。现在我们若在天人和人群中宣扬，恐怕也无法分辨出差别。’当时，六位外道导师如此思忖后，带领着成百上千的眷属，来到众多眷属聚集的地方，坐于一旁。当时，乾闼婆之子，名为法鬘者，手持由七宝制成的琵琶，来到如来所在之处，以头顶礼佛足，然后坐于一旁。坐于一旁后，伴随着歌声演奏音乐，那极其悦耳的音乐声使所有眷属的心都感到满足。声闻舍利子等在未察觉的情况下，身体摇动，跳起了舞蹈，须弥山王也摇动起来。当时，如来进入名为“具相”的禅定，凭借此禅定的力量，琵琶的声音响彻三千大千世界。从琵琶的声音中，发出了痛苦、空性、无常、不净和无我之声。所有众生从那音乐声中听到了报答如来恩情、偿还恩情，以及在无量无数劫中侍奉父母的声音。听到此声音的所有众生都来到瞻部洲佛陀所在之处，以头顶礼佛足，然后坐于一旁。当时，如来处于禅定之中。
English
From countless offerings, all beings, including gods, nagas, yakshas, gandharvas, asuras, garudas, kinnaras, mahoragas, humans, and non-humans, gathered, prostrated, and made offerings. At that time, King Udayana, along with his retinue, welcomed the Tathagata from afar, bowed his head to the Tathagata's feet, and sat to one side. Then, the six heretical teachers also gathered together and thought, 'This thing called "བྱུར" of ours has come here. Even if we proclaim it among the people, it will not help their faith. Now, if we proclaim it among the assembly of gods and humans, we fear that we will not be able to distinguish the difference.' At that time, the six heretical teachers, thinking in this way, led hundreds of thousands of retinues and came to the place where many retinues had gathered, and sat to one side. At that time, the son of a gandharva, named Dharma Mala, holding a lute made of seven precious jewels, came to where the Tathagata was, bowed his head to the feet, and sat to one side. Sitting to one side, he played music accompanied by songs, and the extremely pleasant sound of the music satisfied the minds of all the retinues. The Shravaka Shariputra and others, without realizing it, moved their bodies, swayed, and began to dance. Mount Sumeru also shook and swayed. At that time, the Tathagata entered the samadhi called "Having Marks," and by the power of that samadhi, the sound of the lute resounded throughout the three thousand great thousand worlds. From the sound of the lute, the sounds of suffering, emptiness, impermanence, impurity, and selflessness arose. All sentient beings heard from that music the sounds of repaying the kindness of the Tathagata, repaying the kindness, and serving their parents for immeasurable and countless kalpas. All sentient beings who heard that sound came to the place in Jambudvipa where the Buddha was, bowed their heads to the feet, and sat to one side. At that time, the Tathagata was in samadhi.