Tibetan
ར་ཉོན་ཅིག །ཡུམ་ལྷ་མཛེས་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ལས་ཅི་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཁྱོད་ལ་དགྲོལ་ཞིང་བཤད་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་། ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། སྟོན་པ་རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པ་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ཞེས་བྱ་བར་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་བུ་མོ་གཅིག་པུ་ཞིག་བྱུང་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་དེས་བུ་མོ་དེ་གསོས་སོ། །བུ་མོ་དེ་ཡང་བགས་ཀྱིས་ཆེར་སྐྱེས་སོ། །བུ་མོ་མ་སྨད་ལ་བཟའ་ཤིང་གི་ར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ་མས་བུ་མོ་ར་བ་སྲུང་དུ་བཅུག་གོ །བུ་མོ་བདག་ནི་ཟས་ཚོལ་ཞིང་ཅི་རྙེད་པ་ཕྱིར་འོངས་ནས་བུ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟའོ། །རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་དུ་ཟས་ཚོལ་བ་ལ་ཉི་མ་གཅིག་འཕྱིས་ནས་དུས་ལས་ཡོལ་ནས་བུ་མོ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་གདུངས་པས་ཁྲོ་སེམས་སྐྱེས་ནས་བདག་གི་མ་དེ་རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ན་ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཁ་ཟས་མ་བྱིན་ཏེ། བདག་འདི་ལྟར་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པར་བྱས་ཞེས་ཁྲོས་ནས་བདག་གི་མ་དུད་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་ཕོད་དེ། དུད་འགྲོས་གཅན་གཟན་དང་། རི་དགས་དང་། བྱ་ཡང་བུ་ལ་བཀྲེས་སྐོམ་ དྲན་ཏེ་དུས་བཞིན་དུ་སྙོད་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་མས་ཟས་ཐོགས་ཏེ་འོངས་ནས་ཟ་བའི་འཕྲོ་ལས་རང་སངས་རྒྱས་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་ཅན་ཞིག་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་བུ་མོ་དེས་མཐོང་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་འདུག་པ་ལས་ལངས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྤྱན་དྲངས་སོ། །སྟན་གཙང་མ་བཏིང་སྟེ་མེ་ཏོག་བཟང་པོས་མཆོད་ནས་ཁ་ཟས་དེ་ལས་བགོས་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་དེས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་སྤྲོ་བ་དང་དགའ་བར་བྱས་པས་དེའི་ཆེ་བུ་མོ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨོན་ལམ་དུ་བཏབ་བོ། །བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འཕགས་པ་དང་ཕྲད་ཅིང་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་དང་། མཆོད་པ་དང་། ཕྱག་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱད་བཞིན་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་དང་། ཆེ་ཞིང་བ
Chinese
且听着。 圣母天女，过去做了什么业的因和缘由，我将为你解说。 过去，在无数不可计量的劫之前，当时，世尊如来名号为遍见如来、应供、正遍知、明行足、善逝、世间解、无上士调御丈夫、天人师、佛，出世于世间。在利益众生后，进入涅槃之后，在对佛像行持佛法时，当时，在名为波罗奈斯的地方，一位婆罗门只有一个女儿，后来那位婆罗门去世了。那位婆罗门的妻子抚养着那个女儿。那个女儿也渐渐长大了。那个少女和母亲拥有一片果树园，母亲让女儿守护果园。女儿想：我去找食物，无论找到什么都带回来和女儿一起吃。总是这样寻找食物，有一天晚了，错过了时间，女儿因饥渴而痛苦，生起嗔恨心，想：我的母亲到底发生了什么事，到现在还不给我食物，让我这样又饿又渴。她生气地说：我的母亲连畜生都不如啊！畜生如野兽、鹿和鸟类，也会想到孩子的饥渴，按时回来喂养啊！她这样说着。这样说了没过多久，母亲拿着食物来了，正在吃东西的时候，一位具有独觉佛修行者形象的人，从南方往北方在空中行走，那个女孩看到了，对那位修行者生起了欢喜心，从座位上站起来，合掌，磕头，迎请了他。铺设干净的座位，用美好的鲜花供养，从食物中分出一部分供养给了那位修行者。那位修行者用完食物后，宣讲了神圣的佛法，使她感到快乐和高兴，因此，那个女孩为了那个修行者的伟大，这样发愿：愿我未来能够遇到圣者，并为他提供服侍、供养和礼拜。愿我容貌端庄美丽，并且
English
Listen carefully. I will explain to you, Yum Lhamo Dze (Mother Goddess Beautiful), the causes and conditions of what deeds you performed in the past. In the past, beyond countless immeasurable eons, at that time, the Buddha Bhagavan named Nampar Zig (Vipashyin) appeared in the world as the Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, Vidyacharanasampanna, Sugata, Lokavidu, Anuttara-purusa-damya-sarathi, Shasta Devanam Manusyanam, Buddha. After benefiting sentient beings, after entering Nirvana, while practicing Dharma towards the image, at that time, in a place called Varanasi, a Brahmin had only one daughter, and then that Brahmin passed away. That Brahmin's wife raised that daughter. That daughter also gradually grew up. The unmarried girl and her mother had an orchard, and the mother had the girl guard the orchard. The girl thought: I will go find food, and whatever I find, I will bring it back and eat it with my daughter. Always searching for food like this, one day it was late, and she missed the time. The daughter was suffering from hunger and thirst, and she became angry, thinking: What happened to my mother that she hasn't given me food until now, making me so hungry and thirsty? She angrily said: My mother is not even as good as an animal! Animals like beasts, deer, and birds also think of their children's hunger and thirst and come back to feed them on time! She said this. Not long after she said this, the mother came with food, and while she was eating, a practitioner with the form of a Pratyekabuddha, walking in the sky from south to north, the girl saw him, and joy arose in her towards that practitioner. She stood up from her seat, folded her palms, prostrated, and invited him. She spread a clean seat, offered beautiful flowers, and offered a portion of the food to that practitioner. After the practitioner finished the food, he preached the sacred Dharma, making her feel happy and joyful. Therefore, for the greatness of that practitioner, the girl made this aspiration: May I be able to meet the noble one in the future, and may I provide him with service, offerings, and prostrations. May I have a beautiful and handsome appearance, and
Tibetan
ཙན་པ་དང་། འགྲོ་བའི་གོམ་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེས་ཏེ་རྐང་པ་འདེགས་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་བཙུན་མོ་རི་དགས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་གཅིག་ཕུལ་ཏེ། མེ་ཏོག་བཟང་པོས་མཆོད་པས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཆེ་ཞིང་བཙན་ལ། གོས་དང་ཟས་ཡིད་བཞིན་དུ་ལྡན་ཏེ་རྐང་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེས་སོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ད་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཕྲད་དེ། མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་དང་། ཕྱག་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དྲིན་མི་ཤེས་ཏེ་ཚིག་ངན་པ་གཅིག་གིས་མ་ལ་དུད་འགྲོ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ངག་གི་ལས་ངན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རི་དགས་ཀྱི་ལྟོར་སྐྱེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ་ཅོག་གི་ཉེས་པ་ནི་རང་གི་ཁ་ནས་བྱུང་བས་ངག་གི་ལས་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ངག་གི་ལས་ནི་མེ་འབར་བས་ཚིག་པ་བས་ལྷག་སྟེ། མེ་འབར་བས་ཚིག་པ་དེ་ནི་ཚེ་གཅིག་པར་ཟད་དོ། །ངག་གི་ལས་མི་དགེ་བའི་མེ་འབར་བས་ནི་སྐྱེ་བ་གྲངས་མེད་པར་འཚིག་གོ །མེ་ འབར་བས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ནོར་ཙམ་འཚིག་གོ །ངག་མི་དགེ་བའི་མེ་འབར་བས་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་ཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དགའ་བོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་ཁ་ནས་བྱུང་སྟེ། ཁ་དང་ལྕེ་ནི་ལུས་གཅོད་པའི་མཚོན་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ན་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་སྟོང་སྙེད་དག་གི་ལས་བསྲུངས་པས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་དང་མི་གྲངས་མེད་པ་སྙེད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀུན་དགའ་བོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་སླར་གཤེགས་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་གྲོག་པོ་ཟབ་མོ་ཅིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་བཤང་གཅི་དང་། མི་གཙང་བ་ཐམས་ཅད་གྲོག་པོ་དེར་སྐྱེལ་ལོ། །ཆར་པ་བབ་ན་གྲུ་ཆར་གྱི་ཆུ་རྣམས་ཀྱང་དེར་འབབ་བོ། །དེའི་ཚེ་གྲོག་པོའི་ཆུ་བཙོག་པ་དེའི་ནང་ན་སྲིན་བུ་མིའི་གཟུགས་འདྲ་བ་ལ་རྐང་ལག་མང་བ་ཞིག་གིས་རྒྱང་མ་ན
Chinese
并发愿说：愿从我行走的脚步下生出莲花，以便抬脚。世尊告诉阿难说：那时的那个女孩就是鹿野母妃。这样，仅仅向独觉佛供养了一份斋饭，用美好的鲜花供养，就使她在五百世中变得伟大而强大，拥有如意的衣服和食物，并且脚下生出莲花。通过愿力的力量，现在又遇到了五百位独觉佛，对他们进行了供养、服侍和礼拜。当时，因为不知感恩，用一句恶语说母亲像畜生一样，由于口语恶业的缘故，在五百世中转生为鹿胎。世尊告诉阿难说：世间一切过错都从自己的口中产生，所以要守护口语之业。口语之业比火烧还要严重，火烧只烧一生。口语不善之业的火烧会烧无数劫。火烧只会烧毁世间的财富。口语不善的火烧会烧毁七圣财。因此，阿难，一切众生的过错都从口中产生，口和舌头被称为斩断身体的利剑。世尊如此说后，成千上万的男女居士守护自己的行为，获得了初果。无数的天人和人发起了无上正等觉之心，乃至独觉佛之心。所有众多的眷属都对世尊所说感到非常欢喜，行礼后离去。当时，世尊和阿难在王舍城乞食后返回，城外有一个深坑。王舍城的居民将大小便和所有不洁之物都运到那个坑里。下雨时，雨水也流到那里。当时，在那个肮脏的坑水中，有一条虫子，形状像人，长着许多手脚，
English
And prayed, "May lotuses spring up from under my walking steps, so that I may lift my feet." The Blessed One told Ananda, "That girl at that time was the Queen Mother of the Deer Park. In this way, by offering a single meal to a Pratyekabuddha and making offerings with beautiful flowers, she became great and powerful for five hundred lifetimes, possessing clothes and food as desired, and lotuses sprang up from under her feet. Through the power of her aspiration, she now meets five hundred Pratyekabuddhas again, and makes offerings, serves, and prostrates to them. At that time, because she was ungrateful, she said one evil word, saying that her mother was like an animal. Due to the evil karma of her speech, she was born in the womb of a deer for five hundred lifetimes. The Blessed One told Ananda, "All the faults of those born in the world arise from their own mouths, so one must guard the karma of speech. The karma of speech is more severe than being burned by fire, for being burned by fire only burns for one lifetime. The fire of the karma of unwholesome speech burns for countless eons. Fire only burns worldly wealth. The fire of unwholesome speech burns the seven noble riches. Therefore, Ananda, the faults of all sentient beings arise from the mouth, and the mouth and tongue are called the swords that cut the body." When the Blessed One had spoken thus, thousands of male and female lay practitioners guarded their actions and attained the first fruit. Countless gods and humans generated the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, and even the mind of a Pratyekabuddha. All the many attendants were overjoyed at what the Blessed One had said, and after paying homage, they departed. At that time, the Blessed One and Ananda, after begging for alms in Rajagriha (王舍城), returned, and outside the city there was a deep pit. The people of the city of Rajagriha carried all their excrement, urine, and unclean things to that pit. When it rained, the rainwater also flowed there. At that time, in that dirty pit water, there was a worm, similar in shape to a human, with many arms and legs,