Tibetan
བུ་ལ་ཤ་ཀའི་འབྲས་བུའི་སྐོམ་དང་། རྒུན་ཆུ་དང་། ཁ་ར་ནག་པོའི་ཆུ་ལ་སོགས་ པ་སྦྱར་སྦྱར་ནས་ཡོ་བྱད་དེ་ལྟ་བུས་ཞག་བདུན་ནས་ཞག་དགུ་བཅུའི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཆོས་འདོད་པའི་ཕྱིར་འབུལ་བར་བྱེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཚེ་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་འབུལ་བ་དེ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱེད་འབྲིའི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། མཉམ་སྙོམས་པའི་སེམས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། རྟག་ཏུ་དགེ་བ་བཅུའི་ཆོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་ཡིད་བཞིན་དུ་དགའ་ཞིང་སྤྱོད་པས་ཚེའི་དུས་བྱས་ན་ཡང་ལྷ་དང་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འདོད་པ་ལྔའི་ལོངས་སྤྱོད་མཆོག་དམ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། བསམས་པའི་ཡིད་བཞིན་དུ་ཉལ་བ་དང་། ལྡང་བ་དང་། འགྲོ་བ་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་འགྱུར། གནས་གང་དུ་འགྲོ་ཡང་བཞོན་པའི་རྟ་དང་ཐེག་པར་ལྡན་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྩེད་མོ་དང་རོལ་མོ་ལ་རྩེ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར། བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དམ་པ་དང་དགའ་དགུར་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཡང་ཐ་མ་མི་རྟག་པ་བསྟེན་ཏེ། རྒ་བ་དང་ན་བས་གཟིར་ཏེ་ཤི་བར་གྱུར་ན་ཁྱིམ་གྱི་བུ་སྨད་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་སྐད་ཕྱུང་ནས་ངུ་ཞིང་ལ་ལ་ནི་མགོ་ལ་ཐལ་མོ་རྡེབས། ལ་ལ་ནི་རང་རང་གི་སྐྲ་འབལ་ཏེ་མཆི་མ་འཛག་ཅིང་ས་ལ་འགྲེའོ། །དེ་ནས་ཁྱོགས་སམ་ཤིང་རྟའི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱེལ་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྐྱལ་ནས་ཀྱང་བུ་སྨད་དག་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ལ་ལ་ནི་བརྒྱལ་ནས་ས་ལ་འགྲེ། ལ་ལ་ནི་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ནད་དུ་འགྱུར། ལ་ལ་ནི་མི་དྲན་ནས་མྱོས། ལ་ལ་ནི་ཚེའི་བར་ཆད་དུ་ཤི་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གསོན་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་པ་མེད། ཤི་བ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ཡུལ་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ལས་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་གྱིས་ གཟིར་བ་མཐོང་ནས་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་འདི་སྐད་ཟེར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ས་དབང་གིས་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དབང་སྒྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་བཏུལ་ཏེ། འ
Chinese
如果用沙果的果汁、葡萄汁和黑糖水等混合物，用这样的物品从七天到九十天之间，为了菩萨想要佛法而供养，那么那位菩萨对供养的物品没有欢喜之心。那是什么原因呢？因为菩萨从无数劫以来，为了寻求佛法，对一切众生没有增减之心，具有慈悲心，安住于平等心。因此，有时会做转轮圣王，恒常以十善法利益众生。那些众生也如国王的心意般欢喜行事，寿命终了后，也在天人和人间的世界中，具有五欲圆满的殊胜受用，出生于高贵显赫的种姓。如所思所想，睡觉、起床、行走都没有障碍。无论去哪里，都具备乘坐的马和车辆，在园林中嬉戏玩乐享受。享用殊胜的饮食，随心所欲地享乐，但最终还是依从无常，被衰老和疾病所折磨而死去，家里的子女悲痛欲绝，放声痛哭，有些人拍打头部，有些人拔自己的头发，流着眼泪倒在地上。然后放在轿子或马车上，送到墓地。这样送走后，子女们回到家中，悲痛欲绝，有些人昏倒在地，有些人因此生病，有些人失去记忆而发疯，有些人因寿命中断而死去。即使这样做了，对活着的人也没有利益，对死去的人则更加有害。那时，转轮圣王与眷属一起巡视各地，看到众生被悲伤所折磨，生起慈悲之心，这样说道：所谓国王，就是以国土的权力来统治众多众生，像这样以十善道来调伏众生。
English
If one offers a Bodhisattva, who desires the Dharma, mixtures such as juice of Shaka fruit, grape juice, and black sugar water, using such items for a period of seven to ninety days, then that Bodhisattva has no joy in the offering of those items. Why is that? Because the Bodhisattva, from countless eons, seeks the Dharma of the Buddha, has no mind of increase or decrease towards all sentient beings, possesses a mind of loving-kindness and compassion, and abides in a mind of equanimity. Therefore, at times he becomes a Chakravartin king, and constantly benefits sentient beings with the ten virtuous dharmas. Those sentient beings also rejoice and act according to the king's wishes, and when their lifespan ends, they possess the supreme enjoyment of the five desires in the worlds of gods and humans, and are born into great and noble families. As they think and wish, there is no hindrance to sleeping, rising, and walking. Wherever they go, they possess horses and vehicles to ride, and they play and enjoy themselves in gardens. They partake of excellent food and drink, and indulge in pleasures as they wish, but ultimately they rely on impermanence, and are afflicted by old age and disease, and die. The sons and daughters of the household are consumed by grief, crying out and weeping, some striking their heads, some tearing their own hair, shedding tears and falling to the ground. Then they place the body on a palanquin or chariot and take it to the cemetery. Even after carrying it there, the sons and daughters return home, consumed by grief, some fainting and falling to the ground, some becoming ill because of it, some losing their memory and going mad, some dying from the interruption of their lifespan. Even if they do this, there is no benefit to the living, and it is even more harmful to the dead. At that time, the Chakravartin king, together with his retinue, travels and wanders through the lands, and seeing sentient beings afflicted by sorrow, he generates a mind of compassion and speaks thus: "A king is one who rules over many beings by the power of the land, and in this way subdues beings with the ten virtuous paths."
Tibetan
བྲས་བུ་འདོད་པ་ལྔ་མཆོག་དམ་པ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མི་རྟག་པས་འཇིགས་པ་ལས་ཐར་བར་མ་གྱུར་ན། བདག་གིས་དྲང་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་བཙས་ཀྱང་ཕན་པའི་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་སྐད་བྱ། བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་ཕ་ཞེའམ། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེའམ། འདྲེན་པའི་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་གདགས། འདྲེན་པའི་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འདྲེན་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟོན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་རབ་ཏུ་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཅག་ནི་མིང་དང་སྤྱོད་པར་མི་འཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་སྐོམ་པས་གདུངས་ནས་སྲོག་ལ་བབ་པ་ལས་ཆུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་བརྒྱུགས་ཏེ། ཁྲོན་པ་སྐམ་པོ་ཞིག་དང་ཕྲད་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ད་ནི་བདག་གི་ལུས་འདི་འཆི་བ་ལས་ཕྱིར་སོས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆུ་དང་མ་ཕྲད་ན་སྲོག་འདི་འཆི་བ་ལས་ཡུན་མི་རིང་བ་ལས་ད་ཁྲོན་པ་བཟང་པོ་དང་ཕྲད་ནས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཆུ་དོང་གྲང་མོ་གཙང་མ་དང་ཕྲད་དེ་ངོམས་ཤིང་ཚིམ་པར་འགྱུར་བས་སྲོག་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་བསམས་ནས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཁྲོན་པའི་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཏོ། །ཁྲོན་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ལུས་ལ་གྱོན་པའི་གོས་ཕུད་དེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྦས་ནས་ཆུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྲོན་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །ཁྲོན་པའི་གཏིང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཆུ་ནི་མེད་ཀྱི་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་། སྨིགས་པ་དང་། སྡིག་པ་དང་། རྩངས་པ་དང་། སྦལ་པ་དང་། གྱོ་མོ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་གསེག་མ་དང་། ཤིང་དང་། རྩྭ་ཉལ་ཉིལ་འབའ་ཞིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སྐོམ་པས་ཉམ་ཐག་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐོག་མ་རེ་བ་བཞིན་དུ་ཆུ་ཡང་མ་རྙེད་ལ་གདུག་པ་མང་པོས་གཟས་ནས་ཁྲོན་པ་དེ་ལས་ཕྱིར་བྱུང་བར་གཟས་ཀྱང་ཁྲོན་པ་ རྙིངས་ཤིང་ཞིག་ལ་ཟབས་ཀྱང་མདའ་རྒྱང་གང་ཙམ་ཡོད་དེ། དེའི་ནང་ན་སྐས་སམ། ཐག་སྲད་དམ། འབྲུ་བའི་ཤིང་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། མས་མཆོང་དུ་སྩལ་ཡང་ཉམ་ཐག་ལ་སྟོབས་ཞན་པས་འཕར་མི་ནུས་ཏེ། ཕྱིར་ཡང་ཞབས་སུ་ལྷུང་ནས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ལ་སོགས་པས་ཟ་ཞིང་འཇིབ་བོ། །དེ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྲོག་མ་ཆད་ཀྱི་བར་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་ཟེར་རོ། །བདག་ཁྲོན་པ་འདིའི་ནང་ན་ཆུ་མེད་པར་སྔར་ཤེས་ན་ལྟ་ཁྲོན་པ་འདི་ལ་མིག་གིས་བལྟ་ཡང་མི་ཕོད་ན་འདིའི་ནང་དུ་ཞུགས་
Chinese
即使已经获得了五种殊胜圆满的果实，如果仍然没有从生、老、病、死和无常的恐惧中解脱，我即使以正直的佛法统治国家，也没有利益。既然这样对众生没有利益，又怎能被称为转轮圣王大帝呢？又怎能被称为大慈之父呢？又怎能被称为药王大帝呢？又怎能被称为引导导师大帝呢？被称为引导导师大帝，就是引导到正确的道路上，指示涅槃之路，使获得无为的极乐。我们名不副实，譬如一个人因口渴而痛苦，生命垂危，为了求水而四处奔走，遇到一口枯井，生起极大的欢喜心，心想：现在我的身体可以从死亡中复苏了。为什么呢？如果遇不到水，这条命很快就要死了，现在遇到了好井，肯定能遇到清凉干净的水，喝饱喝足，就能活命了。这样想着，就急忙赶到井边。到了井边，脱下身上穿的衣服，藏在一边，为了求水就下到井里。到了井底，没有水，却只有毒蛇、尘雾、蝎子、蜈蚣、青蛙、蛤蟆等等，还有瓦砾、木头和乱草。这时，那个因口渴而精疲力竭的人，像最初希望的那样，水也没有找到，反而被许多毒物咬噬，想要从井里出来，可是井既老旧又破败，又深又宽。里面既没有梯子，也没有绳索，甚至连可以攀爬的树木都没有。想跳上去，可是又疲惫又虚弱，跳不上去，又掉回井底，被毒蛇等吞噬吸吮。就这样，在生命还没有完全结束之前，他这样说道：我如果早知道这井里没有水，看都不敢看这井一眼，更不会下到井里。
English
Even if one has attained the five supreme and perfect fruits, if one is still not liberated from the fear of birth, old age, sickness, death, and impermanence, then even if I rule the country with righteous Dharma, it will be of no benefit. Since it is of no benefit to beings in this way, how can one be called a great Chakravartin king? How can one be called a father of great love? How can one be called a great king of medicine? How can one be called a great guiding teacher? Being called a great guiding teacher means guiding to the correct path and showing the path of Nirvana, enabling one to attain the unconditioned bliss. We are not worthy of our name and actions. For example, a person tormented by thirst and on the verge of death runs around in search of water. He encounters a dry well and feels great joy, thinking: Now my body can be revived from death. Why is that? If I don't find water, this life will soon be over. Now that I have encountered a good well, I will surely find cool, clean water, drink my fill, and be able to live. Thinking this, he hurries to the well. Arriving at the well, he takes off his clothes and hides them to one side, and then enters the well in search of water. Reaching the bottom of the well, there is no water, but only venomous snakes, mirages, scorpions, centipedes, frogs, toads, and so on, as well as rubble, wood, and tangled grass. At that time, the person who was exhausted by thirst, as he had initially hoped, did not find water, but was bitten by many venomous creatures. He tried to get out of the well, but the well was old and dilapidated, deep and wide. There was neither a ladder nor a rope inside, not even a tree to climb. He tried to jump up, but he was tired and weak and could not jump, and fell back to the bottom of the well, where he was devoured and sucked by venomous snakes and other creatures. Thus, until his life was not completely over, he said: If I had known earlier that there was no water in this well, I would not have dared to even look at it, let alone enter it.