Tibetan
བསྐྱབ་ཅིང་བདག་གི་བུ་འདི་ཉེ་གནས་སུ་བཞེས་སུ་གསོལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། སྐྲ་ཡང་རང་བྱི་ནས་ཆོས་གོས་ལུས་ལ་རང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏེ། གཟེངས་བསྟོད། སྤྲོ་བ་དང་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཐོབ་སྟེ། རིག་པ་གསུམ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་དགའ་བོས་འཁོར་མང་པོ་ལ་བལྟས་ཏེ། ཀུན་གྱི་ཐེ་ཙོམ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་གོས་ཚགས་བཅོས་ནས། བླ་གོས་ཕྱོགས་གཅིག་བྱས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་ཙུན་ད་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འདིར་ཕྲད་དེ་མྱུར་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་ཙུན་ད་འདི་དུས་འདི་གཅིག་པུར་མ་ཟད་དེ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་སུ་ཡང་ཕ་མ་དང་ དགེ་འདུན་ལ་བསོད་ནམས་མཆོག་བྱས་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་དེ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་དངོས་པོ་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ཚེ་ལོ་ཚད་མེད་པ་སྟོང་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། ལྷ་དང་མི་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་དོན་མཛད་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ཅིག་མ་མོ་དང་། མདོ་སྡེ་དང་། འདུལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ། བྱད་གཟུགས་མཛེས་ཤིང་བཟང་བ། མིའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སྤོབས་པ། ཆོས་སྨྲ་བའི་ང་རོ་དང་ཚིག་སྙན་པས་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་བཤེས་ཤིང་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་དང་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་རྒན་པོ་གཅིག་བྱད་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་སྡུག་ལ་མིའི་མཚན་དང་ཡང་མི་ལྡན་པ། སྐད་ང་རོ་ཡང་མི་སྙན་པ། རྒྱུན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཚིག་དང་ང་རོར་བཅས་པས་བསྟོད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་མཛོད་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་དེས་དགེ་སློང་ང་རོ་མི་སྙན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་འདི་ལྟ་བུའི་ང་རོ་མི་སྙན་པ་ཟེར་བ་ནི་ཁྱི་ཟུགས་པའི་སྐད་དང་འདྲའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྒན་པོ་དེས་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་ལ་ཅི་ཁྱོད་ང་མི་ཤེས་སམ། ང་ལ་ཚིག་ངན་པ་བརྗོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་དགེ་སློང་མཛོད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་སྨྲས་པ། བདག་ཁྱོད་ཤེས་ཏེ་ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་རྒན་པོ་མ་ཧ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ངས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས། དགེ་སློང་མ་ཧ་ལས་སྨྲས་པ། ད་ནི་བྱ་བ་བྱས་སོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དོ། །སྲིད་པ་ཕྱི་མ་མི་ལེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་མཛོད་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུས་ཚིག་དེ་ཐོས་པ་དང་། སྐྱི་བུང་ཞེས་ བྱས་ཏེ་དངངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གཞོན་ནུས་དགེ་སློང་མ་ཧ་ལ་ལག་པ་གཡས་པས་བཏེག་སྟེ། ལག་པ་ལས་འོད་ཟེར་ཆེན་པོ་བཀྱེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུར་སྣང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་མཛོད་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གཞོན་ནུས་དགེ་སློང་རྒན་པོའི་རྐང་པ་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་འགྱོད་ཚངས་བྱས་ཏེ་བདག་ནི་མི་ཤེས་པའི་གཏི་མུག་གིས་ཁེབས་པས་འཕགས་པ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ཏེ། སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པ་མ་ཤེས་པ་འདི་སྡིག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ཅིང་སྟོན་པ་འཕགས་པ་ཁྱོད་དང་ཕྲད་དེ། ཟག་པ་ཟད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བཤགས་ཤིང་འཐོལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དགེ་སློང་གཞོན་ནུ་མཛོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དེས་ཚིག་བརླང་པོ་གཅིག་གིས་དགེ་སློང་རྒན་པོ་ལ་སྨྲས་པས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཁྱིའི་ལུས་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ཨེ་མའོ་ཨེ་མའོ་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་གདུག་པའི་མཆོག་ནི་ངག་གི་ལས་ལས་འདའ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་འདི་སྐད་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །ལྕགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཚ་བ་དག །སྤྱི་བོའི་སྟེང་ན་རྒྱུན་འཁོར་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་བར་ནི་མི་འཛིན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ཚིག་ངན་མི་སྨྲའོ། །ལྕགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཚ་བ་དག །སྤྱི་བོའི་ཐོག་ན་རྒྱུན་འཁོར་ཡང་། །སྡུག་བསྔལ་བར་ནི་མི་འཛིན་ཏེ། །ཚིག་ངན་འཕགས་ལ་མི་སྨྲའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་ནི་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་པས། ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ། ལྷའི་མིག་གིས་འགྲོ་བ་ལྔའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་རྟོག་ཅིང་ལྟ་སྟེ། འདུལ་བའི་དུས་ལ་བབ་ན་དེའི་དོན་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་མ་ག་དྷཱ་དང་། ཡུལ་འདི་གཉིས
Chinese
祈求救护，请您接受我的儿子作为近侍。”说完后，世尊开示说：“善来。”头发自然脱落，袈裟自然穿在身上。赞叹，生起欢喜和喜悦之心，获得了道的果实，具备了三明、六神通和八解脱。当时，阿难看着众多眷属，为了消除大家的疑惑，从座位上站起来，整理好衣服，将上衣披在一边，合掌向世尊禀告说：“尊者纯陀过去做了什么善业，能与世尊在此相遇，并迅速获得果实？”世尊告诉阿难说：“纯陀不仅是现在，过去也曾因对父母和僧众行 श्रेष्ठ (梵文天城体：श्रेष्ठ，梵文罗马拟音：śreṣṭha，汉语字面意思：殊胜)的善业，而与善知识相遇，从而获得道的果实。”阿难祈请道：“世尊，请您开示其中的缘由。”世尊告诉阿难说：“仔细听好。过去无量劫前，在无数劫之前，有如来、应供、正等觉，名为毗婆尸佛出世，为天人和人做了利益和安乐之事后，入于涅槃。涅槃后，有一位奉行正法的年轻比丘，精通母论、《经藏》和《律藏》，容貌端庄美好，具足人的相好，说法无畏，以说法之音声和言辞美妙，国王和婆罗门都与他亲近，并对他进行供养和侍奉。当时，有一位年老的比丘，容貌极其丑陋，不具足人的相好，声音也不悦耳，经常以言辞和声音赞颂三宝。当时，那位具足三藏的年轻比丘对比丘声音不悦耳的老比丘这样说：‘像这样不悦耳的声音，就像狗叫一样。’”， "english_translation": "He pleaded, "Protect [him] and please accept my son as a close attendant." Then the Bhagavan said, "Welcome." His hair fell out on its own, and the Dharma robes were on his body on their own. He praised, generated joy and happiness, and attained the fruit of the path. He became endowed with the three knowledges, the six supernormal powers, and the eight liberations. At that time, Ananda looked at the many attendants, and in order to dispel everyone's doubts, he rose from his seat, adjusted his robes, draped his upper robe over one shoulder, and with palms joined, he prostrated and said to the Bhagavan, "O ascetic Chunda, what merit did you perform in the past that you met the Bhagavan here and quickly attained the fruit?" The Bhagavan said to Ananda, "O ascetic Chunda, not only in this time, but also in the past, by performing excellent merit towards parents and the Sangha, he met a virtuous friend and attained the fruit of the path." Ananda requested, "Bhagavan, please show the substance of that." The Bhagavan said to Ananda, "Listen well. In the past, immeasurable eons ago, beyond countless eons, a Buddha Bhagavan named Vipashyin appeared in the world. Having done what was beneficial and happy for gods and humans, he passed into complete nirvana. After his nirvana, there was a young bhikshu who practiced the sacred Dharma, who was very skilled in the Matrika, the Sutras, and the Vinaya. He was beautiful and handsome in appearance, endowed with the marks of a human, confident in teaching the Dharma, and because his voice and words were pleasing, even kings and brahmins were friends with him and served and made offerings to him. At that time, there was an old bhikshu whose appearance was extremely ugly, who was not endowed with the marks of a human, whose voice was not pleasant, and who constantly praised the Three Jewels with words and sounds. At that time, that young bhikshu who possessed the three baskets said this to the old bhikshu whose voice was unpleasant, 'Such an unpleasant voice is like the sound of a barking dog.'
English
He pleaded, "Protect [him] and please accept my son as a close attendant." Then the Bhagavan said, "Welcome." His hair fell out on its own, and the Dharma robes were on his body on their own. He praised, generated joy and happiness, and attained the fruit of the path. He became endowed with the three knowledges, the six supernormal powers, and the eight liberations. At that time, Ananda looked at the many attendants, and in order to dispel everyone's doubts, he rose from his seat, adjusted his robes, draped his upper robe over one shoulder, and with palms joined, he prostrated and said to the Bhagavan, "O ascetic Chunda, what merit did you perform in the past that you met the Bhagavan here and quickly attained the fruit?" The Bhagavan said to Ananda, "O ascetic Chunda, not only in this time, but also in the past, by performing excellent merit towards parents and the Sangha, he met a virtuous friend and attained the fruit of the path." Ananda requested, "Bhagavan, please show the substance of that." The Bhagavan said to Ananda, "Listen well. In the past, immeasurable eons ago, beyond countless eons, a Buddha Bhagavan named Vipashyin appeared in the world. Having done what was beneficial and happy for gods and humans, he passed into complete nirvana. After his nirvana, there was a young bhikshu who practiced the sacred Dharma, who was very skilled in the Matrika, the Sutras, and the Vinaya. He was beautiful and handsome in appearance, endowed with the marks of a human, confident in teaching the Dharma, and because his voice and words were pleasing, even kings and brahmins were friends with him and served and made offerings to him. At that time, there was an old bhikshu whose appearance was extremely ugly, who was not endowed with the marks of a human, whose voice was not pleasant, and who constantly praised the Three Jewels with words and sounds. At that time, that young bhikshu who possessed the three baskets said this to the old bhikshu whose voice was unpleasant, 'Such an unpleasant voice is like the sound of a barking dog.'
Chinese
那位老翁对年轻的比丘说：‘难道你不认识我吗？竟然对我出言不逊。’那位具有三藏的比丘说：‘我认识您，您是于如来正法中出家的老比丘摩诃罗。我怎么会不认识呢？’比丘摩诃罗说：‘现在该做的都做了，清净梵行也已修持，不再受后有。’之后，具有三藏的年轻比丘听到这些话，感到毛骨悚然，惊慌失措。然后，年轻比丘用右手扶起老比丘摩诃罗，从手中放出巨大的光芒，照亮了十方。接着，具有三藏的年轻比丘用头顶礼老比丘的脚，忏悔道：‘我被无知的愚昧所覆盖，不知道您是圣者，做了罪恶之事却不自知，愿此罪业不会成为障碍。愿我未来能够遇到善知识，遇到导师圣者您，愿能漏尽。’他这样忏悔和坦白。世尊对阿难陀说：‘那时，那位具有三藏的年轻比丘，因为用一句粗鲁的话语对老比丘说了，所以在五百世中都转生为狗。’世尊说完这些话后，许多眷属都说：‘唉！唉！世间最可怕的莫过于口业了。’所有眷属都以偈颂的形式立下誓言：‘炽热的铁轮，即使在头顶上不停旋转，也不会认为那是痛苦，无论何时都不说恶语。炽热的铁轮，即使在头顶上不停旋转，也不会认为那是痛苦，不对圣者说恶语。’世尊说：‘舍利子是许多众生的善知识，日夜六时，用天眼观察五道众生，当调伏的时机成熟时，就做利益他们的事。’那时，在摩揭陀国和这两个地方。
English
The old man said to the young monk, 'Don't you know me? You speak harsh words to me.' The monk, who possessed the three baskets (Tripitaka), said, 'I know you. You are the elder monk Mahala, who has renounced the world in the sacred Dharma of the Buddha. Why wouldn't I know you?' The monk Mahala said, 'Now the deeds are done. The pure conduct has been practiced. I will not take another existence.' Then, the young monk who possessed the three baskets, upon hearing these words, felt a chill and became alarmed. Then, the young monk lifted the monk Mahala with his right hand, and a great light emanated from his hand, illuminating the ten directions. Then, the young monk who possessed the three baskets bowed his head to the feet of the old monk and confessed, 'I am covered by the darkness of ignorance, and I did not know that you are a noble being. May this unknowingly committed sinful act not become an obstacle. May I meet virtuous friends in the future, and may I meet the noble teacher, you, and may I exhaust all defilements.' He confessed and admitted his fault in this way. The Blessed One said to Ananda, 'At that time, because that young monk who possessed the three baskets spoke one harsh word to the old monk, he was born as a dog for five hundred lifetimes.' After the Blessed One spoke these words, many in the assembly said, 'Alas! Alas! In this world, there is nothing more terrible than the karma of speech.' All the assembly made a vow in verses, saying, 'Even if a hot iron wheel constantly spins on the top of my head, I will not consider it suffering, and I will never speak evil words. Even if a hot iron wheel constantly spins on the top of my head, I will not consider it suffering, and I will not speak evil words to noble beings.' The Blessed One said, 'Shariputra has become a virtuous friend to many sentient beings. Day and night, six times, he observes the beings of the five realms with his divine eye, and when the time for taming them arrives, he does what benefits them.' At that time, in the land of Magadha and these two places.