Tibetan
ར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ་མས་བུ་མོ་ར་བ་སྲུང་དུ་བཅུག་གོ །བུ་མོ་བདག་ནི་ཟས་ཚོལ་ཞིང་ཅི་རྙེད་པ་ཕྱིར་འོངས་ནས་བུ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟའོ། །རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་དུ་ཟས་ཚོལ་བ་ལ་ཉི་མ་གཅིག་འཕྱིས་ནས་དུས་ལས་ཡོལ་ནས་བུ་མོ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་གདུངས་པས་ཁྲོ་སེམས་སྐྱེས་ནས་བདག་གི་མ་དེ་རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ན་ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཁ་ཟས་མ་བྱིན་ཏེ། བདག་འདི་ལྟར་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པར་བྱས་ཞེས་ཁྲོས་ནས་བདག་གི་མ་དུད་འགྲོ་ཙམ་ཡང་མི་ཕོད་དེ། དུད་འགྲོས་གཅན་གཟན་དང་། རི་དགས་དང་། བྱ་ཡང་བུ་ལ་བཀྲེས་སྐོམ་ དྲན་ཏེ་དུས་བཞིན་དུ་སྙོད་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་མས་ཟས་ཐོགས་ཏེ་འོངས་ནས་ཟ་བའི་འཕྲོ་ལས་རང་སངས་རྒྱས་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་ཅན་ཞིག་ལྷོ་ཕྱོགས་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་བུ་མོ་དེས་མཐོང་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་འདུག་པ་ལས་ལངས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྤྱན་དྲངས་སོ། །སྟན་གཙང་མ་བཏིང་སྟེ་མེ་ཏོག་བཟང་པོས་མཆོད་ནས་ཁ་ཟས་དེ་ལས་བགོས་ནས་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དགེ་སློང་དེས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་སྤྲོ་བ་དང་དགའ་བར་བྱས་པས་དེའི་ཆེ་བུ་མོ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨོན་ལམ་དུ་བཏབ་བོ། །བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འཕགས་པ་དང་ཕྲད་ཅིང་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་དང་། མཆོད་པ་དང་། ཕྱག་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱད་བཞིན་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་དང་། ཆེ་ཞིང་བཙན་པ་དང་། འགྲོ་བའི་གོམ་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེས་ཏེ་རྐང་པ་འདེགས་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་ནི་བཙུན་མོ་རི་དགས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་གཅིག་ཕུལ་ཏེ། མེ་ཏོག་བཟང་པོས་མཆོད་པས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཆེ་ཞིང་བཙན་ལ། གོས་དང་ཟས་ཡིད་བཞིན་དུ་ལྡན་ཏེ་རྐང་པའི་འོག་ནས་པད་མོ་སྐྱེས་སོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ད་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཕྲད་དེ། མཆོད་པ་དང་། རིམ་གྲོ་དང་། ཕྱག་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དྲིན་མི་ཤེས་ཏེ་ཚིག་ངན་པ་གཅིག་གིས་མ་ལ་དུད་འགྲོ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ངག་གི་ལས་ངན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚེ་རབས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རི་དགས་ཀྱི་ལྟོར་སྐྱེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ་ཅོག་གི་ཉེས་པ་ནི་རང་གི་ཁ་ནས་བྱུང་བས
Chinese
有一个篱笆，母亲让女儿去看守篱笆。女儿啊，我去找食物，找到什么就回来和你一起吃。总是这样找食物，有一天晚了，过了时间，女儿又饿又渴，生起嗔恨心，想我的母亲到底发生了什么事，到现在还不给食物，让我这样又饿又渴。她生气地说，我的母亲连畜生都不如，畜生对野兽、鹿和鸟，也会想到孩子的饥渴，按时来喂养。她这样说完没过多久，母亲拿着食物来了，正要吃的时候，一个独觉佛，以修行者的形象，从南方往北方在空中行走，那个女儿看见了，对那个比丘生起了欢喜心，从座位上站起来，合掌，用头顶礼，迎请了他。铺设干净的坐垫，用好的鲜花供养，从食物中分出一份供养了那个比丘。那个比丘做了食物的事情后，宣说了殊胜的佛法，使她快乐和欢喜，因此那个女儿这样发愿：愿我未来能够遇到圣者，并对他们进行服侍、供养和礼拜。愿我相貌端庄美丽，伟大而强大，行走时脚下生出莲花，抬脚时也生出莲花。世尊对阿难说：那时那刻的那个女儿就是鹿母妃。这样对独觉佛供养了一份食物，用好的鲜花供养，因此五百世中伟大而强大，衣服和食物如意满足，脚下生出莲花。以愿力的力量，现在也遇到了五百独觉佛，对他们进行供养、服侍和礼拜。当时她不知恩情，用一句恶语说母亲和畜生一样，因为恶语的恶业，五百世中转生为鹿胎。世尊对阿难说：世间一切的过错都从自己的口中产生。
English
There was a fence, and the mother had her daughter guard the fence. "Daughter, I will go find food, and whatever I find, I will bring back and eat with you." Always searching for food in this way, one day she was late, and time had passed. The daughter, being hungry and thirsty, became angry and thought, "What could have happened to my mother that she hasn't given me food until now, making me so hungry and thirsty?" She angrily said, "My mother is not even as good as an animal. Even animals, such as beasts of prey, deer, and birds, remember their offspring's hunger and thirst and come to feed them in due time." Not long after she said this, the mother came carrying food. As they were about to eat, a Pratyekabuddha, in the form of a renunciate, was traveling through the sky from the south to the north. The daughter saw him and developed a joyful mind towards the monk. She stood up from her seat, joined her palms, bowed her head, and invited him. She spread out a clean mat, offered excellent flowers, and shared a portion of the food, offering it to the monk. The monk performed the act of eating and then taught the sacred Dharma, making her joyful and happy. Therefore, the daughter made this aspiration: "May I in the future meet noble beings and be able to serve, make offerings, and pay homage to them. May I have an excellent and beautiful appearance, be great and powerful, and may lotuses spring forth from under my feet as I walk, and also as I lift my feet." The Bhagavan said to Ananda: "At that time, that daughter was the queen Consort Deer Mother. In this way, by offering a single alms to the Pratyekabuddha and offering excellent flowers, she was great and powerful for five hundred lifetimes, possessing clothes and food as she wished, and lotuses sprang forth from under her feet. By the power of her aspiration, she now also meets five hundred Pratyekabuddhas, making offerings, serving, and paying homage to them. At that time, she was ungrateful and said one evil word, comparing her mother to an animal. Due to the evil karma of that evil speech, she was born in the womb of a deer for five hundred lifetimes." The Bhagavan said to Ananda: "All faults that arise in the world come from one's own mouth."
Tibetan
་ངག་གི་ལས་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ངག་གི་ལས་ནི་མེ་འབར་བས་ཚིག་པ་བས་ལྷག་སྟེ། མེ་འབར་བས་ཚིག་པ་དེ་ནི་ཚེ་གཅིག་པར་ཟད་དོ། །ངག་གི་ལས་མི་དགེ་བའི་མེ་འབར་བས་ནི་སྐྱེ་བ་གྲངས་མེད་པར་འཚིག་གོ །མེ་ འབར་བས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ནོར་ཙམ་འཚིག་གོ །ངག་མི་དགེ་བའི་མེ་འབར་བས་ནི་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་ཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཀུན་དགའ་བོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་ཁ་ནས་བྱུང་སྟེ། ཁ་དང་ལྕེ་ནི་ལུས་གཅོད་པའི་མཚོན་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ་ན་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་སྟོང་སྙེད་དག་གི་ལས་བསྲུངས་པས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་དང་མི་གྲངས་མེད་པ་སྙེད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀུན་དགའ་བོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་སླར་གཤེགས་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ན་གྲོག་པོ་ཟབ་མོ་ཅིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་བཤང་གཅི་དང་། མི་གཙང་བ་ཐམས་ཅད་གྲོག་པོ་དེར་སྐྱེལ་ལོ། །ཆར་པ་བབ་ན་གྲུ་ཆར་གྱི་ཆུ་རྣམས་ཀྱང་དེར་འབབ་བོ། །དེའི་ཚེ་གྲོག་པོའི་ཆུ་བཙོག་པ་དེའི་ནང་ན་སྲིན་བུ་མིའི་གཟུགས་འདྲ་བ་ལ་རྐང་ལག་མང་བ་ཞིག་གིས་རྒྱང་མ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་པ་མཐོང་ནས་ཆུའི་ནང་ནས་མགོ་བཏེག་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟས་ནས་མིག་ནས་མཆི་མ་ཟག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་གཟིགས་ནས་ཐུགས་རྗེ་བར་དགོངས་ཏེ་མི་དགྱེས་པར་གྱུར་ནས་སླར་བྱ་རྒོད་སྤུངས་པའི་རི་ལ་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདན་གདིང་བ་བཏིང་ནས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་འཁོར་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟས་ཏེ་འཁོར་གྱི་བསམ་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་ཅི་ཆབ་བཙོག་པའི་ནང་ན་སྲིན་བུ་ཞིག་མཆིས་པ་དེ་སྔོན་ལས་ཅི་བགྱིས་པས་ཆབ་བཙོག་པ་དེའི་ནང་དུ་སྐྱེས། དེར་སྐྱེས་ནས་ནི་ཇི་སྲིད་ཅིག་ལགས། ད་ཡང་ནམ་ཞིག་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་འཁོར་མང་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱོད་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག །ཁྱོད་ལ་ལེགས་པར་དགྲོལ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཀུན
Chinese
应当守护语业。语业比火烧还要厉害，火烧只烧一生。语业不善的火烧会烧无数生。火烧只烧世间的财物。语业不善的火烧会烧毁七圣财。因此，根嘎卧（阿难），一切众生的罪过都从口出，口和舌是割断身体的利器。世尊如此说时，成千上万的近事男和近事女守护业，获得了初果。无数的天人和人发起了无上正等觉之心，乃至缘觉之心。所有众眷都对世尊所说感到非常欢喜，行礼后离去。当时，世尊和阿难在王舍城乞食后返回，城外有一个深坑。王舍城的人们将大小便和所有不洁之物都倒入那个坑里。下雨时，雨水也流到那里。当时，坑里肮脏的水中，有一条虫子，形状像人，有很多手脚，从远处看到如来走来，就从水里抬起头，看着如来，眼里流出了眼泪。世尊看到后，心生慈悲，感到不悦，又返回了鹫峰山。之后，阿难铺设了如来的坐垫，如来结跏趺坐。之后，阿难看着所有眷属，用心了解眷属的想法后，对世尊说道：世尊，刚才在脏水里有一条虫子，它以前做了什么业，才会生在脏水里？生在那里多久了？现在什么时候才能从那里解脱？世尊对阿难和众多眷属说道：你们好好听着。我将为你们详细解说。
English
One should guard the karma of speech. The karma of speech is worse than being burned by fire, for being burned by fire only lasts for one lifetime. The fire of unwholesome speech karma burns for countless lifetimes. Fire only burns worldly possessions. The fire of unwholesome speech burns the seven noble riches. Therefore, Kungawo (Ananda), all the faults of sentient beings come from the mouth, and the mouth and tongue are said to be the sharp weapons that cut the body. When the Bhagavan said this, thousands of laymen and laywomen, by guarding their karma, attained the first fruit. Countless gods and humans generated the mind of unsurpassed perfect and complete enlightenment, up to the mind of a solitary buddha. All the many attendants were overjoyed by what the Bhagavan said, paid homage, and departed. At that time, the Bhagavan and Ananda, after begging for alms in Rajagriha (王舍城), returned, and outside the city there was a deep pit. The people of Rajagriha dumped all their excrement, urine, and unclean things into that pit. When it rained, the rainwater also flowed there. At that time, in the dirty water of the pit, there was a worm, shaped like a human, with many arms and legs, who saw the Tathagata coming from afar, raised its head from the water, looked at the Tathagata, and tears flowed from its eyes. When the Bhagavan saw this, he felt compassion and became displeased, and returned to Vulture Peak Mountain. Then, Ananda spread the Tathagata's seat, and the Tathagata sat in the lotus position. Then, Ananda looked at all the attendants, understood their thoughts with his mind, and said to the Bhagavan: Bhagavan, just now there was a worm in the dirty water, what karma did it do in the past that it was born in the dirty water? How long has it been born there? When will it be liberated from there? The Bhagavan said to Ananda and the many attendants: Listen carefully. I will explain it to you in detail.