Tibetan
གཅན་གཟན་ མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བུ་གཉིས་བསྐྱལ་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་། གཟོད་ཕྱིར་ལོག་གོ །རི་དགས་དང་གཅན་གཟན་ལ་སོགས་པས་རྒྱལ་བུ་བསྐྱལ་ཏེ། ཕྱིར་རྒྱལ་བུ་དང་རྩེ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་སྙིང་རྗེ་བའི་སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ལུས་ས་ལ་རྡེབས་ཤིང་འགྲོའོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས། ལམ་ཀར་སྐྱེད་ཤིང་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་བུ་གཉིས་བཏགས་ཏེ་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཆས་པ་དང་བུ་གཉིས་མ་དང་ཕྲད་དུ་རེ་ནས་ཤིང་གི་ཕག་འཁྲི་ཞིང་འགྲོར་མ་བཏུབ་ནས། བྲམ་ཟེས་ཡང་གཞུས་པ་ལས་བུ་གཉིས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་ལ་མ་རྡེག་ཅིག །བདག་ཅག་རང་འགྲོའོ་ཞེས་གནམ་ལ་ཡར་བལྟས་ཏེ། ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རི་གཉེན་གྱི་ལྷ་དང་ནགས་ཚལ་གྱི་ཤིང་གི་ལྷ་རྣམས་བདག་ཅག་ལ་ཅུང་ཟད་ཐུགས་བརྩེ་བའམ་དགོངས་པ་མི་མངའ་འམ་བདག་ཅག་ནི་ལམ་རིང་པོར་གཞན་གྱི་བྲན་ཁོལ་བྱེད་དུ་འགྲོ་སྟེ། མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་བདག་ཅག་གི་མ་རི་ལ་ཤིང་ཐོག་ཚོལ་ཞིང་བརྡར་བཏང་སྟེ། མྱུར་དུ་བདག་ཅག་དང་ངོ་ཕྲད་པར་ཤོག་ཅིག་མི་སྦྲན་ནམ་ཞེས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་དང་། བུའི་མ་རི་ལ་འདུག་པའི་རྐང་པ་གཡོན་པའི་རྐང་མཐིལ་གཡའ་ཞིང་གཡོ་བ་དང་མིག་གཡོན་པ་ཡང་འགུལ་ནུ་མ་གཉིས་ནས་ནུ་ཞོ་ཡང་རང་ཟག་པར་གྱུར་ནས། འདི་སྙམ་དུ་འདི་འདྲ་བའི་ལྟས་ངན་པ་གནའ་བྱུང་མ་མྱོང་ན་བདག་གི་བུ་གཉིས་ལ་ཡེ་འདྲོག་མ་བྱུང་ངམ་སྙམ་བསམས་ནས། ཤིང་ཐོག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་སྟེ། ཤིང་ཐོག་བརྔ་བ་ཡང་བཏང་ནས་མྱུར་བར་ཕྱིར་གནས་སུ་འགྲོ་བར་ཆས་སོ། །དེའི་ཚེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་གནམ་གྱི་ལྷའི་དབང་པོ། རྒྱལ་བུས་གཞན་ལ་བུ་བྱིན་པར་ཤེས་ནས། བཙུན་མོས་དགེ་བར་བསམས་པའི་སེམས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་དུ་དོགས་པས། སེང་གེ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་ལམ་གྱི་སྲང་དུ་བསྡད་དོ། །བཙུན་མོས་སེང་གེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་པོ། ཁོ་བོ་ནི་མིའི་རྒྱལ་མོ་ཡིན་ཏེ་རི་ལ་འཁོད་པར་འདྲ་ན་ཅུང་ཟད་ལམ་ལས་བྱོལ་ཏེ་བདག་ཐོང་ཤིག །བདག་ལ་བུ་ཆུང་ངུ་མ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་ གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ། ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཅི་ཡང་མ་ཟོས་པས་བདག་འོང་དུ་རེ་སྟེ་སྡོད་དོ། །སེང་གེས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་རྒྱང་རིང་དུ་ཐལ་བར་ཤེས་ནས་ལམ་ལས་བྱོལ་ཏེ་བཙུན་མོ་བཏང་ངོ་། །བཙུན་མོ་ཕྱིར་གནས་སུ་འོངས་ནས། རྒྱལ་བུ་འབའ་ཞིག་སྣང་གི་བུ་གཉིས་མ་མཐོང་བས། བདག་ཉིད་འདུག་པའི་སྤྱིལ་བུར་བལྟས་ན་ཡང་བུ་མ་མཐོང་། བུ་གཉིས་འདུག་པའི་སྤྱིལ་པོར་བལྟས་ན་ཡང་བུ་མ་མཐོང་
Chinese
གཅན་གཟན།（野兽） 许多野兽把两个孩子带走，变得看不见了，然后才返回。鹿和野兽等把王子带走，之后回到和王子玩耍的地方，发出悲伤的声音，身体拍打着地面走着。那位婆罗门走上路，一直走啊走，路边有一棵树，两个孩子被绑在那里。之后出发时，两个孩子盼望着和母亲相遇，抱着树干无法行走。婆罗门又抽打他们，两个孩子就这么说道：不要打我们！我们自己会走的。这么说着，他们抬头看着天空，又这么说道：山神的眷顾和森林树木的神灵们，你们对我们稍微有点慈悲或者没有顾念吗？我们要在漫长的道路上做别人的奴隶，和母亲分离后，我们的母亲会在山上寻找果实，被风吹日晒，请不要拖延，让她快点和我们相遇吧。这么说着，孩子的母亲在山上，左脚的脚底发痒晃动，左眼也跳动，两个乳房也自己流出乳汁。她心想：这么不好的预兆以前从未发生过，我的两个孩子莫非发生了什么意外？想着，她心想：还要果实做什么呢？于是放弃了采摘果实，迅速地准备返回住处。那时，三十三天之上的天界之主，得知王子把孩子给了别人，担心王妃会阻碍她认为的善行，于是化作一头狮子，蹲在路中间。王妃对狮子说道：你是野兽之王，我是人类的王后，既然我们都在山上居住，请稍微从路上让开，放我过去吧！我有两个年幼无知、尚未断奶的孩子，到现在什么都没吃，盼望着我回去呢。狮子也知道那个婆罗门已经走远了，就从路上让开，放王妃过去了。王妃回到住处，只看见王子，没看见两个孩子。看自己住的茅屋里，也没看见孩子；看两个孩子住的茅屋里，也没看见孩子。
English
Predators Many beasts carried the two children away and disappeared, only to return later. Deer and beasts alike carried the prince away, then returned to the place where they played with the prince, uttering sorrowful cries, striking their bodies against the ground as they went. The Brahmin set out on the road and walked on and on. There was a tree by the roadside to which the two children were tied. As he set off again, the two children, longing to meet their mother, clung to the tree trunk and were unable to move. The Brahmin struck them again, and the two children spoke thus: Do not strike us! We will walk on our own. Saying this, they looked up to the sky and spoke again: Gods of the mountains and gods of the forest trees, do you not have a little compassion or concern for us? We are going to be slaves to others on a long road. Having been separated from our mother, our mother will be searching for fruit in the mountains, exposed to the wind and sun. Please do not delay, let her quickly meet us. As they spoke thus, the sole of the left foot of the children's mother, who was on the mountain, itched and trembled, and her left eye also twitched, and milk flowed spontaneously from her two breasts. She thought to herself: Such an ominous sign has never happened before. Could something have happened to my two children? Thinking this, she thought: What is the use of fruit? So she abandoned gathering fruit and quickly prepared to return to her dwelling. At that time, the lord of the gods of the Thirty-Three Heavens, knowing that the prince had given the children to another, feared that the queen might obstruct the good deed she intended, so he transformed himself into a lion and sat in the middle of the road. The queen said to the lion: You are the king of beasts, and I am the queen of humans. Since we both dwell in the mountains, please move a little from the road and let me pass! I have two young, ignorant, unweaned children who have eaten nothing until now and are waiting for me to return. The lion, knowing that the Brahmin had gone far away, moved from the road and let the queen pass. The queen returned to her dwelling and saw only the prince, not the two children. She looked in the hut where she herself stayed, but did not see the children. She looked in the hut where the two children stayed, but did not see the children.
Tibetan
སྟེ། དེ་ནས་བུ་རྩེ་བའི་གནས་ཆུ་འགྲམ་དུ་བཙལ་ན་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །སྔོན་བུ་དང་རྩེ་བའི་རི་དགས་ཤ་བ་དང་། ཁ་ཤ་དང་། གཅན་གཟན་སེང་གེ་དང་། སྤྲེའུ་ལ་སོགས་ཏེ་མདུན་ནས་ལུས་ས་ལ་རྡེབས་ཤིང་སྒྲ་འབྱིན་ལ། སྔོན་རྩེ་བའི་རྫིང་བུའི་ཆུ་ཡང་སྐམས་པར་མཐོང་ནས། ཕྱིར་རྒྱལ་བུ་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་རྒྱལ་བུ་ལ་བདག་གི་བུ་གཉིས་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་ན། རྒྱལ་བུ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །བཙུན་མོས་ཡང་སྨྲས་པ། བདག་ནམ་ཤིང་ཐོག་ཐོགས་ཏེ་ཕྱིར་གནས་སུ་འཁོར་བ་ན་བདག་གི་བུ་གཉིས་རྒྱང་མ་ནས་རྒྱུག་ཅིང་མདུན་དུ་བསུས་ཏེ། རྡེག་འཆོས་ན་ཡང་ཕྱིར་ལངས་ཏེ་དཀྱུ་མཆོང་ཞིང་ཨ་མ་འོངས་ཨ་མ་འོངས་སོ་ཞེས་འབོད་དེ། བདག་འདུག་པ་ན་གཉིས་ཀ་གཡས་གཡོན་ན་འདུག་ཅིང་། ཕྲག་པའམ་ལུས་ལ་རྡུལ་གོས་ན་ཡང་འཕྱི་ཞིང་སྤྲུག །ད་བདག་གི་བུ་ག་རེ་མ་མཐོང་ན་གཞན་ལ་མ་བྱིན་ནམ། འདི་ལྟར་མ་མཐོང་བས་བདག་གི་སྙིང་གས་པར་འགྱུར་གྱིས། བདག་གི་བུ་ག་ལ་འདུག་མྱུར་དུ་སྨྲོས་ཤིག །བདག་མྱོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ཀྱང་ལན་མ་སྨྲས་སོ། །བཙུན་མོས་ཡང་སྨྲས་པ། ལྷག་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གདུངས་ཏེ། བུ་གཉིས་མ་མཐོང་བ་ལྟ་ཚོད་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུས་ལན་མ་སྟེར་བས་ལྷག་པར་མྱོས་ཤིང་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡུལ་ཀཻ་ལཻ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འོངས་ཏེ། བདག་ལ་བུ་གཉིས་བསླངས་པ་ལས་བདག་གིས་བྱིན་ནོ། །བཙུན་མོས་རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རི་རྡིབ་པ་ལྟར་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་འགྲེ་ཞིང་ཆོ་ངེས་བཏབ་བོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག །ཁྱོད་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་ རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་ཚེ་དམ་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་མི་དྲན་ནམ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བདག་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་སུན་ད་རི་ཀ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ནི་དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་པད་མོ་བདུན་ཞིག་ཐོགས། བདག་ལ་དངུལ་གྱི་དོང་ཙེ་ལྔ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལས་པད་མོ་ལྔ་ཞིག་ཉོས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བར་བྱས་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་པད་མོ་ལྷག་མ་གཉིས་པོ་ཡང་ང་ལ་བྱིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་འབུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་དུ་ཡང་བདག་སྐྱེ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་རྟག་པར་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལས། བདག་དེའི་ཚེ་ཁྱོད་དང་འདི་སྐད་ཅེས་དམ་མ་བཅས་སམ། ཁྱོད་བདག་གི་ཆུང་མར་དགའ་ན་བདག་གི་ཡིད་དང་འགལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །བདག་སྦྱིན་པ་ཞིག་བྱེད་ན་ཕ་མ་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་གཞ
Chinese
然后，即使在布策（Buce）的地方的河边寻找，也没有找到。以前布策嬉戏的山里，鹿、羚羊、狮子、猴子等，都在面前把身体摔在地上发出声音。以前布策的水池里的水也看到干涸了。之后回到王子所在的地方，去到王子那里问道：我的两个儿子在哪里？王子什么也不说。王妃又说：我每次摘了树上的果实回到住处时，我的两个儿子都会从远处跑来迎接我，即使我打他们，他们也会站起来跳跃，喊着“妈妈来了，妈妈来了”。我坐下时，两个都会坐在我的左右。即使肩膀或身上沾了灰尘，他们也会擦拭掸掉。现在我的儿子们在哪里，如果没看到，是不是给了别人？这样没见到，我的心都要碎了。我的儿子们在哪里，快说！我要疯了。这样问了两三次，王子都没有回答。王妃又说，更加被痛苦折磨，如果还有不见两个儿子的可能，王子不回答，就更加疯狂和激动了。王子说：从名叫凯莱（Kailai）的地方来了一个婆罗门，向我乞讨了两个儿子，我就给了他。王妃听到王子说的话，立刻像山倒塌一样倒在地上，翻滚着哭喊。王子说：先等一下。你难道不记得以前过去的时候，在燃灯佛（梵文：Dīpaṁkara，梵文罗马拟音：Dīpankara，汉语字面意思：燃灯者）的时候，我们是如何立下誓言的吗？那时，那时我是一个名叫青年婆罗门之子的人。你是一个名叫苏达里卡（梵文：Sundarīka，梵文罗马拟音：Sundarīka，汉语字面意思：美丽者）的婆罗门之女。那时你拿着七朵莲花。我有五个银币，从你那里买了五朵莲花供养佛陀，你把剩下的两朵莲花也给了我，供养佛陀，并且发愿说，愿我生生世世都成为你的妻子。那时我没有和你这样立下誓言吗？如果你喜欢做我的妻子，就不要违背我的意愿。如果我要布施，除了父母之外，
English
Then, even when searching by the river at the place of Buce, they were not found. Previously, in the mountains where Buce played, deer, antelopes, lions, monkeys, etc., would throw their bodies on the ground in front and make sounds. Previously, the water in the pond of Buce was also seen to be dry. Afterwards, they returned to where the prince was, and going to the prince, asked, "Where are my two sons?" The prince said nothing. The queen said again, "Whenever I picked fruits from the trees and returned to the residence, my two sons would run from afar to greet me, and even if I hit them, they would stand up and jump, shouting, 'Mother is coming, Mother is coming.' When I sat down, both would sit on my left and right. Even if dust got on my shoulders or body, they would wipe it off. Now, where are my sons? If they are not seen, have they been given to someone else? Not seeing them like this, my heart will break. Where are my sons, tell me quickly! I am going crazy." Even after asking two or three times like this, the prince did not answer. The queen said again, being even more tormented by suffering, if there was still a chance of not seeing the two sons, the prince not answering only made her even more crazy and agitated. The prince said, "A Brahmin came from a place called Kailai and begged me for the two sons, so I gave them to him." As soon as the queen heard the prince's words, she immediately fell to the ground like a mountain collapsing, rolling around and wailing. The prince said, "Wait a moment. Don't you remember how we made vows in the past, during the time of the Buddha Dīpaṁkara? At that time, I was a young Brahmin's son. You were a Brahmin's daughter named Sundarīka. At that time, you were holding seven lotus flowers. I had five silver coins, and I bought five lotus flowers from you to offer to the Buddha, and you gave me the remaining two lotus flowers as well, to offer to the Buddha, and you also made a prayer, 'May I always be your wife in future lives.' Didn't I make a vow with you like this at that time? If you are happy to be my wife, do not go against my will. If I am going to give alms, apart from my parents,