Tibetan
་ཆོས་ཀྱིས་མིའི་ནང་ན་ཕོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དབྱིག་ལྟར་རིན་ཆེ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བུ་ཕོ་ནི་རིན་ཆུང་། བུ་མོ་ནི་རིན་ཆེ་བར་འདེབས། བུ་ཁྱེའུ་ཡིས་གསོལ་པ། ཕོ་བྲང་གི་སླས་ལྟ་བུ་རྒྱལ་པོ་དང་ཉེ་བ་མ་ལགས་ལ། མ་རབས་བྲན་ལས་སླས་སུ་ བཞེས་ཏེ། དེ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པས་བཀུར་ཞིང་བཙུན་པར་མཛད་དེ། རིན་པོ་ཆེའི་གོས་སྐོན་ཞིང་བཟའ་བ་དང་། བཏུང་བ་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་བསྟབས་ན། སྲས་གཅིག་པུ་ཞིག་མངའ་བ་རི་ལ་སྤངས་ཏེ། ཡ་མཚན་ཕོ་བྲང་གི་སླས་དང་རོལ་ཅིང་རོལ་མོ་མཛད་ཀྱང་སྲས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱང་མི་མངའ་བས། དེ་བས་ན་བུ་ཕོ་ནི་རིན་ཆུང་ལ་བུ་མོ་ནི་རིན་ཆེ་བར་མངོན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ལྷག་པར་མི་དགའ་བའི་མྱ་ངན་སྐྱེས་ཏེ། མཆི་མ་བླགས་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་ནི་རབ་ཏུ་གནོང་ན་ཁྱེད་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོ་བོའི་པང་དུ་མི་འོང། ཁྱེད་ང་ལ་མི་དགའ་འམ་འོན་ཏེ་བྲམ་ཟེས་འཇིགས་ཞེས་དྲིས་ན། བྱིས་པ་ན་རེ་བདག་ཅག་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་མི་དགའ་བའམ་བྲམ་ཟེས་སྐྲག་པ་ཡང་མ་ལགས་ན། ཐོག་མ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཚ་བོ་ལས་ད་ལྟར་མིའི་བྲན་ཁོལ་དུ་གྱུར་པས། གང་ན་ཡང་མིའི་བྲན་ཁོལ་རྒྱལ་པོའི་པང་དུ་འདུག་པའི་ཆོས་མེད་པས་མི་སྤོབས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། ལྷག་པར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པར་གྱུར་ཏེ་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། བུས་གསོལ་པ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་ལ་རིན་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། བུ་གཉིས་གདོད་རྒྱལ་པོའི་པང་དུ་བླངས་སོ། །བུ་གཉིས་རྒྱལ་པོས་བླངས་ནས་ཕྱག་གིས་བུ་གཉིས་ཀྱི་མགོ་ནས་བྱུགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱེད་རི་ལ་གནས་པ་ན། ཟས་སུ་ནི་ཅི་ཟ། གོས་སུ་ནི་ཅི་གྱོན་ཞེས་དྲིས་ན། བུ་གཉིས་ན་རེ། ཟས་སུ་ནི་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ཤིང་ཐོག་ཟ། གོས་སུ་ནི་པགས་པ་དང་སྣམ་བུ་གྱོན་ཏེ། བྱ་མང་པོ་དང་རྩེ་དགའ་བས་མྱ་ངན་གྱི་སེམས་མེད་དོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། བུ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་འདི་རབ་ཏུ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ན། དེ་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་མི་དགའ་བའམ་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་མེད་པར་ཕྱིར་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པར་སེམས། བུས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་དགའ་བས་ནོར་རྫས་ཀྱིས་སྦྱིན་དུ་མེད་དེ། བདག་གི་ལུས་ཀྱིས་ སློང་བ་ལ་བྱིན་པ་ཡང་བདག་ཅག་ལ་དབང་བའི་བདག་པོ་ལགས་
Chinese
如果按照正法来说，男人就像珍贵的宝石一样珍贵，为什么儿子就被认为是廉价的，女儿就被认为是珍贵的呢？ 儿子小孩禀告说：像王宫的侍从一样，不亲近国王，反而把卑贱的奴隶当作侍从 来对待。因为国王喜欢他，就尊敬他，尊崇他，给他穿珍贵的衣服，给他吃喝各种美味佳肴。而只有一个儿子却被抛弃在山上。虽然国王惊叹于王宫的侍从，并与他们嬉戏玩乐，却没有稍微想到自己的儿子。因此，儿子显得廉价，而女儿显得珍贵。 国王听到这些话后，更加不高兴，生起了悲伤。他流着眼泪说：我非常后悔，你们为什么不来我的怀里？你们不喜欢我吗？还是害怕婆罗门？ 孩子们说：我们既不是不喜欢伟大的国王，也不是害怕婆罗门。只是因为最初是伟大国王的孙子，现在却变成了人的奴隶。无论在哪里，奴隶都没有坐在国王怀里的规矩，所以我们不敢这样做。 国王听到这些话后，更加悲伤，变得不高兴。按照儿子的请求，国王命令给婆罗门报酬，然后才把两个儿子抱到怀里。 国王抱起两个儿子，用手抚摸着他们的头，问道：你们住在山上的时候，吃什么食物？穿什么衣服？ 两个儿子回答说：我们吃树上的果实，穿兽皮和粗布。和许多鸟儿一起玩耍，没有悲伤的心情。 然后国王命令婆罗门离开。两个儿子对国王说：这个婆罗门非常饥渴，请您用食物让他满足。 国王说：我没有不喜欢你，也没有怀恨在心，所以才想施舍食物。 儿子说：我的父亲喜欢菩提之路，所以不能用财物来施舍。即使是用我的身体 来乞讨，您也是我们有权的主人。
English
If according to Dharma, a man is as precious as a precious gem, why is a son considered cheap, and a daughter considered precious? The boy son reported: Like a servant of the palace, not close to the king, but instead treating a lowly slave as a servant. Because the king likes him, he respects him, honors him, gives him precious clothes to wear, and gives him all kinds of delicious food and drink. But only one son was abandoned in the mountains. Although the king marveled at the servants of the palace and played with them, he did not think of his son even a little. Therefore, the son appears cheap, and the daughter appears precious. After hearing these words, the king became even more unhappy and felt sadness. He shed tears and said: I am very regretful, why don't you come into my arms? Don't you like me? Or are you afraid of the Brahmin? The children said: We neither dislike the great king, nor are we afraid of the Brahmin. It's just that initially we were the grandsons of the great king, but now we have become human slaves. Nowhere is there a rule for slaves to sit in the king's lap, so we dare not do so. After hearing these words, the king became even more saddened and unhappy. According to the son's request, the king ordered to pay the Brahmin, and then he took the two sons into his arms. The king picked up the two sons, stroked their heads with his hands, and asked: When you lived in the mountains, what food did you eat? What clothes did you wear? The two sons replied: We eat the fruits of the trees, and wear animal skins and coarse cloth. Playing with many birds, we have no sad feelings. Then the king ordered the Brahmin to leave. The two sons said to the king: This Brahmin is very hungry and thirsty, please satisfy him with food. The king said: I don't dislike you, nor do I hold a grudge, so I want to give food. The son said: My father likes the path of Bodhi, so he cannot give with wealth. Even if you beg with my body, you are the master who has power over us.
Tibetan
ཏེ། འདིས་བདག་ཅག་ལ་བཀོལ་བའི་ལས་ཙམ་བྱེད་དུ་མ་བཅུག་པ་ཡང་ཐོག་མ་ཕས་བསམས་པ་ལྟར་མ་གྱུར་ཏེ། དེ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ་ལྟོགས་ཤིང་སྐོམ་པ་བཞིན་དུ་འདུག་པ་འདི་མིག་གིས་ཀྱང་སུ་ཞིག་གིས་བཟོད། བདག་གི་ཕས་ནི་བུ་ཡང་མི་ཕངས་པར་ཕ་རོལ་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་མི་གཅིག་གི་ཁ་ཟས་ཙམ་ལ་སེར་སྣ་མཛད་དམ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱིན་ནས་བྲམ་ཟེ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་བུ་འགུགས་པའི་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས། ཕོ་ཉ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཆས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །དེར་ཕྱིན་པ་དང་ཆུ་ཞིག་ལ་མ་ཐར་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་རྒྱལ་བུ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་བསམས་མ་ཐག་ཏུ་ཆུ་དེ་ལས་ཐར་ནས་རྒྱལ་བུ་གང་ན་བ་དེར་ཕྱིན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་བཀས་རྒྱལ་བུ་སླར་ཡུལ་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་བུས་ཕོ་ཉ་ལ་སྨྲས་པ། ཐོག་མ་རྒྱལ་པོས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རི་ལ་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་སྟེ། ད་དུང་ལོ་གཅིག་མ་ཚང་བས་ད་ལོ་ཚང་ནས་བདག་འགྲོའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ཡང་ཕྱིར་ལོག་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གསོལ་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཕྱག་དར་ཏེ་ཡི་གེ་བྲིས་ནས་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་ལ་བསྐུར་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །ཁྱོད་ནི་མིའི་ནང་ན་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་པས་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་བཟོད་ཅིང་འོང་བ་ལ་ཡང་བཟོད་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཁྲོས་ཏེ་འོང་དུ་མི་བཏུབ། ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་གཏང་དགོས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་ཕོ་ཉ་འགུགས་སུ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་ཡི་གེ་ཐོགས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་གང་ན་བ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིན་པ་དང་རྒྱལ་བུ་ལ་ཡི་གེ་ཕུལ་ལོ། །རྒྱལ་བུས་ཡི་གེ་བླངས་ནས་མགོ་བོ་ས་ལ་གཏུགས་ཏེ་ཡི་གེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ལན་བདུན་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། མོད་ལ་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བར་ཆས་སོ། །དེའི་ཚེ་རི་དེ་ནས་ཆས་པ་དང་རི་དེ་ལ་གནས་པའི་རི་དགས་དང་གཅན་གཟན་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བུ་འགྲོའོ་ཞེས་ ཐོས་ནས། ཐམས་ཅད་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་ནས་ས་ལ་འགྲེ་ཞིང་ངུ་བའི་སྐད་ཕྱུང་ངོ་། །ཆུ་མིག་རྣམས་ཀྱང་སྐམས་ཏེ་གཅན་གཟན་དང་རི་དགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་ཡང་མི་ནུ། འདབ་ཆགས་བྱ་མང་པོ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་སྐད་ཀྱིས་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་གོས་གྱོན་ནས་བཙུན་མོ་དང་འགྲོགས་ཏེ། ཕྱིར་ཡུལ་དུ་སོང་བ་ལས་དགྲ་ཟླའི་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས། རྒྱལ་བུ་ཕྱིར་འོང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས་བ
Chinese
因此，这件事连让我们做些服侍的活儿都不让做，而且最初也没能如父亲所想的那样。他甚至连一点慈悲心都没有，像饥渴一样地待在那里，这景象又有谁能忍受呢？我的父亲连儿子都不怜惜，都布施给别人，难道大国王您会吝啬一个人的口粮吗？这样祈求之后，国王也给了那个婆罗门食物，让他吃饱，婆罗门非常高兴，就回自己的国家去了。之后，国王派了使者去召回王子。使者也立刻出发，去了王子所在的地方。到了那里，使者没能渡过一条河，使者心里想着王子，刚一想，就渡过了那条河，到了王子所在的地方，传达了国王的命令，请王子返回故乡。王子对使者说：最初国王命令我在山上修行十二年，现在还有一年没满，等今年满了我就回去。之后，使者也返回，像那样回复了国王。国王亲自写了信，又交给使者带去，这样说道：你既是人中的智者，有智慧，能忍受去，也能忍受来，为什么你发怒而不肯回来呢？需要和你一起吃喝，快来吧！这样派使者去召回。之后，使者拿着信，到了王子所在的地方，到了之后，把信交给了王子。王子接过信，头碰地，向信顶礼，绕了七圈，立刻就准备返回故乡。那时，当他从那座山离开时，住在山上的鹿和野兽等听到王子要走了，都把身体摔在地上，在地上打滚，发出哭声。泉水也都干涸了，野兽和鹿的幼崽也无力气。许多鸟儿也发出悲伤的叫声。之后，王子穿上衣服，和妃子一起，返回故乡，敌对国家的国王听到王子要回来了，就
English
Therefore, this matter did not even allow us to do some serving work, and initially it did not turn out as the father had thought. He did not even have a bit of compassion, staying there as if hungry and thirsty, who could bear to see this? My father does not even pity his son, giving him away to others, would the great king be stingy with just one person's food? After praying like this, the king also gave that Brahmin food, satisfying him, and the Brahmin was very happy, and went back to his own country. After that, the king sent a messenger to summon the prince. The messenger also set off immediately, going to the place where the prince was. When he arrived there, the messenger could not cross a river, but as soon as the messenger thought of the prince, he crossed the river and went to the place where the prince was, conveying the king's order, asking the prince to return to his homeland. The prince said to the messenger: Initially, the king ordered me to practice in the mountains for twelve years, and now there is still one year left, I will return when this year is over. After that, the messenger also returned, replying to the king in the same way. The king himself wrote a letter, and again gave it to the messenger to take, saying this: You are a wise and intelligent person among men, able to endure going and also able to endure coming, why are you angry and unwilling to return? It is necessary to eat and drink with you, come quickly! In this way, he sent a messenger to summon him. After that, the messenger took the letter, and went to the place where the prince was, and after arriving, gave the letter to the prince. The prince took the letter, touched his head to the ground, prostrated to the letter, circled it seven times, and immediately prepared to return to his homeland. At that time, when he was leaving that mountain, the deer and wild animals and so on living on the mountain heard that the prince was leaving, and all threw their bodies on the ground, rolling on the ground, and making crying sounds. The springs also dried up, and the cubs of the wild animals and deer were also weak. Many birds also made sounds of compassion. After that, the prince put on his clothes, and together with his consort, returned to his homeland, and the king of the enemy country heard that the prince was returning, and