Tibetan
འཕགས་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མདོ། འཕགས་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མདོ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མདོ། བམ་པོ་དང་པོ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཛེ་ཏའི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་བསྙེན་ཕ་དང་དགེ་བསྙེན་མ་གྲངས་མེད་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛུམ་པ་མཛད་ནས། ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་བཀྱེ་བ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་གོས་ཚགས་བཅོས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་འབྲིང་ལོ་ཉི་ཤུ་བགྱིས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་འདྲ་བར་བཞད་པ་མ་མཐོང་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སྔོན་འདས་པའམ་མ་བྱོན་པའམ་ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་དགོངས་སམ། དེ་མ་ལགས་པ་ཅི་ལ་དགོངས་པ་དོན་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་འདས་པའམ་མ་འོངས་པའམ་ད་ལྟར་བཞུགས་པ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། མངོན་པར་དྲན་པ་ང་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་ལ་དགོངས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཡུལ་ཡ་བ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དྲང་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་སྲིད་འཛིན་ཏེ། འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ་སྐྱོང་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བློན་པོ་ནི་བཞི་སྟོང་ཞིག་ཡོད་དེ། རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་བསྐུར་རོ། །གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་ཉི་ཁྲི་ཡོད་ཀྱང་སྲས་མི་མངའ་བས་རི་དང་ཀླུང་གི་ལྷ་གཉན་པོ་ལ་མཆོད་འབྲང་བྱས་ནས་བཙུན་མོ་དམ་པ་ལ་སྲས་མངའ་བར་གྱུར་ཏེ། བཙུན་མོའི་མལ་ཆ་དང་ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་བདམ་ཞིང་བཟང་པོར་སྦྱར་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ། ཟླ་བ་བཅུར་ཚང་ནས་རྒྱལ་བུ་གཅིག་བཙས་སོ། །ཕོ་བྲང་གི་བཙུན་མོ་ཉི་ཁྲི་སྙེད་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་ཞིག་བཙས་ཞེས་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ། ནུ་ཞོ་ཡང་རང་བྱུང་བས་རྒྱལ་བུའི་མཚན་ཡང་དོན་གྲུབ་ཅེས་བཏགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་ལ་ནུ་ཞོ་སྣུན་ཅིང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་བཞི་ཞིག་བསྐོས་ཏེ། གཅིག་ནི་ནུ་ཞོ་སྣུན་པའི་ལས་བྱེད། གཅིག་ནི་རྒྱལ་བུ་པང་དུ་ཁྱེར་བར་ བསྐོས། གཅིག་ནི་རྒྱལ་བུ་བཀྲུ་བའི་ལས་བྱེད་པར་བསྐོས། གཅིག་ནི་རྒྱ
Chinese
འཕགས་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མདོ། འཕགས་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མདོ། 藏语：圣王子义成经。第一卷。如是我闻，一时，世尊在舍卫城祇陀林给孤独园，与无数比丘、比丘尼、近事男、近事女在一起。当时，世尊微笑，从口中放出五色光芒。具寿阿难陀从座位上站起来，整理衣服，合掌向世尊禀告说：我侍奉佛陀二十年，从未见过这样的微笑。世尊是对过去、未来或现在佛陀有所思念吗？如果不是，请开示微笑的原因。世尊告诉阿难陀：我不是思念过去、未来或现在的佛陀，而是忆念起过去无数劫前，我思念布施和布施之物。那时，在名为亚瓦的地方，有一位名叫善行的国王，他以正直的法律治理国家，统治着许多众生。那位国王有四千大臣，被授予统治六十个小国的权力。有八百个大城市和五百头毛象。国王有两万妃嫔，但没有儿子。因此，他们祭拜山川的强大神灵，祈求神圣的妃嫔能生下儿子。妃嫔的床铺、食物和饮料等用品都经过精心挑选和准备，国王亲自照料。十个月后，生下了一个王子。宫殿里的两万妃嫔听到生了一个王子，都非常高兴。王子的乳汁自然涌出，因此给王子取名为义成。为王子哺乳和提供服务的人员有四位：一位负责哺乳，一位负责抱王子，一位负责给王子洗澡，一位负责
English
The Sutra of the Noble Prince Siddhartha. The Sutra of the Noble Prince Siddhartha. In Tibetan: The Sutra of the Noble Prince Siddhartha. Volume One. Thus I have heard, at one time, the Blessed One was dwelling in Jeta's Grove, Anathapindika's Park, in Shravasti, together with countless monks, nuns, laymen, and laywomen. At that time, the Blessed One smiled and emitted rays of five colors from his mouth. The venerable Ananda rose from his seat, arranged his robe, and, with palms joined, said to the Blessed One: "I have attended the Buddha for twenty years, and I have never seen such a smile. Does the Blessed One contemplate the Buddhas of the past, future, or present? If not, please explain the reason for your smile." The Blessed One said to Ananda: "I am not contemplating the Buddhas of the past, future, or present. But I remember that in the past, beyond countless eons, I contemplated giving and the objects of giving. At that time, in a place called Yava, there was a king named Goodness, who ruled the country with righteous laws and governed many beings. That king had four thousand ministers, who were empowered to rule sixty small kingdoms. There were eight hundred great cities and five hundred woolly elephants. The king had twenty thousand consorts, but no son. Therefore, they worshipped the powerful gods of the mountains and rivers, praying that the sacred consort would bear a son. The consort's bedding, food, and drink, and other necessities were carefully selected and prepared, and the king himself attended to them. After ten months, a prince was born. The twenty thousand consorts in the palace were all delighted to hear that a prince had been born. Milk flowed naturally, so the prince was named Siddhartha (义成, Don Grub). Four people were appointed to nurse and care for the prince: one to nurse him, one to carry him, one to bathe him, and one to...
Tibetan
ལ་བུ་རྩེར་འགྲོ་བའི་ལས་སུ་བསྐོས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྐོས་ནས་རྒྱལ་བུ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་དང་། ཡིག་རྩིས་དང་། འཕོང་རྩལ་དང་། བཟོ་དཔྱད་དང་། རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མི་ཤེས་པ་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོབས། རྒྱལ་པོ་ཡབ་དང་ཡུམ་ལ་ཡང་ལྷ་བཙུན་འདྲ་བར་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་རྒྱལ་བུའི་ཕོ་བྲང་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྩིགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་ཆུང་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་ནས་མི་ལ་སོགས་ཏེ། རི་དགས་དང་འདབ་ཆགས་བྱའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་སྐྱིད་པར་དགའ་སྟེ། ཚིག་ཏུ་ཡང་གང་མི་ཤེས་པ་གཏི་མུག་ཅན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་མི་དགའ་བས་བདག་གིས་བདག་བསླུས་ཏེ་ཕན་པའི་དོན་མེད་ཀྱི། མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གནས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཆེར་མཐོང་སྟེ། སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་སྔ་མ་འདས་པ་དང་། མ་བྱོན་པ་དང་། ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུ་བགས་ཀྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་བུ་མོ་མན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་མངའ་བྱད་བཟང་ལ་སྡུག་པ། དཔེ་ཟླ་མེད་པ། གསེར་དང་། དངུལ་དང་། བཻ་དཱུརྱ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་གཅིག་བཙུན་མོར་བླངས་ནས་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་ཤིག་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ནས། ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་ནི་རྩེ་ཞིང་ལྟད་མོ་ལྟར་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་ཕོ་བྲང་ནས་བྱུང་བ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ལམ་སྲང་དག་ན་དབུལ་ཕོངས་པ། ལོང་བ་འོན་པ། ལྐུགས་པའི་སློངས་མོ་པ་དག་ཅིག་སྤྲུལ་ནས་སྡོད་དུ་བཅུག་གོ །རྒྱལ་བུས་དེ་དག་མཐོང་བ་དང་། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་ལོག་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་ཞུགས་ཏེ། མྱ་ངན་ཆེན་པོས་ནོན་ནས་མི་དགའ་ཞིང་འདུག་པ་ལ། ཡབ་རྒྱལ་པོས་སྲས་རྒྱལ་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །རྩེ་ཞིང་ལྟད་མོ་ལྟར་ བཏང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགའ་ཞིང་མྱ་ངན་བྱེད་པར་གྱུར་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་རྩེ་ཞིང་ལྟད་མོ་ལྟར་མཆིས་པ་ལས། སློངས་མོ་པ་ལོང་བ་འོན་པ་ལྐུགས་པ་མང་པོ་དང་མཇལ་བས་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་ཏེ། ང་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་རྣམ་པ་གཅིག་གསོལ་ན་རྒྱལ་པོས་གནང་ངམ། ཡབ་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་སྨྲོས་ཤིག་དང་གནང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ནི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་མངའ་བའི་བང་མཛོད་ན་རིན་པོ་ཆེ་མཆིས་པ་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཞི་དང་ཚོང་འདུས་སུ་སྤུངས་ཏེ་སློངས་མོ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་སྦྱིན་པ་བགྱིད་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྲས་རྒྱལ་བུ་ལ་ཁྱོད་ཅི་དང་ཅི་དགའ་བ་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་གནང་ངོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་ནས། ནོར་དབྱིག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཤིང་རྟས་བསྐྱས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཞི་དང་། ཚོང་འདུས་སུ་སྤུངས་ནས་ཕ་རོལ་པོ་འདོད་པ་བཞིན་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དང་། ཡུལ་ཁམས་ཕྱོགས་བརྒྱད་ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྲགས་པར་གྱུར་པས། ཁ་ཅིག་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱ། ཁ་ཅིག་ནི་དཔག་ཚད་སྟོང་། ཁ་ཅིག་ནི་དཔག་ཚད་ཁྲིའི་ཕ་རོལ་ནས་ལྷགས་ཏེ། ཁ་ཟས་དང་སྐོམ་འདོད་པ་ལ་ནི་ཟས་དང་སྐོམ་བྱིན། གང་གོས་དང་བགོ་བ་འདོད་པ་ལ་ནི་གོས་དང་བགོ་བ་བྱིན། གང་གསེར་དང་དངུལ་དང་རིན་པོ་ཆེ་འདོད་པ་ལ་ཡང་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་གང་ཡང་མི་གཏང་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། དགྲ་ཟླར་གྱུར་པའི་རྒྱལ་ཁམས་གཅིག་ཅིག་ཡོད་པ་དེས། རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བས་ཕ་རོལ་པོ་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་དང་མཁས་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་བགྲོས་སོ། །ཡུལ་ཡ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་པད་མོའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་བ་སུ་ད་ཡ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ་དེ་དག་ནམ་དགྲ་ཟླའི་རྒྱལ་ཁམས་གཞན་དང་འཐབ་པའི་ཚེ། བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དེས་རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བར་གྱུར་པས་ན། ཁྱེད་ལས་སུ་ཞིག་དེར་སོང་སྟེ་སློང་བར་ནུས་ཞེས་བགྲོས་ན། བློན་པོ་ལས་གང་ཡང་འགྲོ་ནུས་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ནང་ན་བྲམ་ཟེ་མི་བརྒྱད་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་གིས་སློང་ཞིང་མཆི་བར་འཚལ་ན་བདག་ཅག་གི་ཚོགས་དང་རྒྱགས་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དེའི་ཚོགས་དང་རྒྱགས་སྦྱར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བལ་གླང་དེ་ཁུགས་ཏེ་འོངས་ན་བྱ་དགའ་ཆེར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་གཙིགས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་བརྒྱད་པོ་འཁར་བ་ཐོགས་ཏེ་ལ་ལུང་བགྲོད་ནས་ཡུལ་ཡ་བ་གང་ན་བ་དེར་སོང་ངོ་། །ཡུལ་དེར་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་པོའི་སྒོར་འཁ
Chinese
被委任了去拉布策（地名）的差事。 这样委任之后，王子十六岁时，书算和，箭术和，工巧和，音乐等等什么不会的都没有，全部都学会了。 对父王和母后也像对待天神一样服侍。 国王也为王子建造了另外的宫殿。 那王子从小就喜欢布施，对人等等，到鹿和飞鸟之间的一切有情都喜欢安乐，话语中也说凡是不懂的愚昧之人不喜欢布施，自己欺骗自己没有利益之事。 贤者有智慧之人虽然住在世间，却非常看重布施的功德，布施因为行布施，过去已经逝去的，未来还没有到来的，现在安住的佛和，独觉佛和，圣者阿罗汉全部都赞颂称赞。 王子渐渐长大，娶了一个国王的女儿名叫曼德，容貌美好端庄，举世无双，用金和，银和，吠琉璃和，各种珍宝的饰品庄严，生了一儿一女。 之后王子开始思索布施波罗蜜多的意义，对父王说我要去游玩观光，国王也同样答应了。 之后王子从宫殿出来，帝释天在城市的门口道路街道上，化现出贫穷的，瞎子聋子，哑巴的乞丐让他们住在那儿。 王子见到那些之后，立刻返回进入宫殿，被巨大的忧伤压迫着不高兴地坐着。 父王对王子这样说道：让你去游玩观光，为什么不高兴而忧伤呢？王子对父王这样禀告道：我去游玩观光，遇到了很多乞丐瞎子聋子哑巴，被忧伤压迫着。 我向父王您祈求一件事，国王您会答应吗？父王也说王子你想要什么
English
He was appointed to the task of going to Labutse (place name). After being appointed in this way, when the prince turned sixteen, he learned everything, including writing, arithmetic, archery, craftsmanship, and music, etc. He served his father and mother like deities. The king also built a separate palace for the prince. From a young age, the prince loved giving, and he delighted in the happiness of all sentient beings, from humans to deer and birds. He also said in his words that foolish people who do not understand do not like giving, they deceive themselves and there is no benefit in it. Wise and intelligent people, although they live in the world, greatly value the merits of giving. By giving, all the Buddhas who have passed away in the past, who have not yet come in the future, and who are now abiding, as well as the solitary Buddhas and the noble Arhats, will all praise and commend. As the prince gradually grew up, he married a king's daughter named Mande, who had a beautiful and dignified appearance, was unparalleled in the world, and was adorned with ornaments of gold, silver, beryl, and various jewels. They had a son and a daughter. After that, the prince began to contemplate the meaning of the perfection of giving. He said to his father, the king, "I want to go out for sightseeing and amusement." The king also agreed. Then, when the prince came out of the palace, Indra, the lord of the gods, transformed poor, blind, deaf, and mute beggars and made them stay at the city gates, roads, and streets. When the prince saw them, he immediately returned to the palace, oppressed by great sorrow and sitting unhappily. The father king said to the prince, "Why are you unhappy and sorrowful when I sent you out for sightseeing and amusement?" The prince reported to his father king, "When I went out for sightseeing and amusement, I met many beggars who were blind, deaf, and mute, and I was oppressed by sorrow. I ask my father king for one request, will you grant it?" The father king also said, "Prince, whatever you desire...
Chinese
下令说：‘请说吧，我会满足你们的。’王子对父王这样禀告道：‘我希望把父王您拥有的宝库中的珍宝，堆积在城市的四个城门和集市上，毫不违背所有乞丐的心意，施舍给他们。’国王对王子说：‘你喜欢什么，我都毫不违背你的心意满足你。’这样下令道。之后，王子命令大臣们，用车辆运送财物珍宝，堆积在城市的四个城门和集市上，按照对方的意愿给予施舍。王子的美德传遍了整个地区的八方，有些人从一百由旬，有些人从一千由旬，有些人从一万由旬之外赶来。对于那些想要食物和饮料的人，就给予食物和饮料；对于那些想要衣服和穿戴的人，就给予衣服和穿戴；对于那些想要黄金、白银和珍宝的人，也按照他们所希望的，毫不违背他们的心意，没有不给予的。在那时，在那个时候，有一个敌对的王国，听到王子喜欢施舍，毫不违背对方的意愿，完全给予他们所希望的，于是召集了大臣们和有智慧的贤者们，商议道：‘亚哇国的国王有一头毛毡制成的大象，能在莲花上行走，名叫苏达亚，非常强壮，每当与敌对的王国交战时， 这头毛毡大象总是获胜。你们之中谁能去那里乞讨它呢？’经过商议，没有一个大臣能够前去。这时，有八个婆罗门对国王禀告道：‘如果我们去乞讨，请您为我们准备好队伍和干粮。’国王为他们准备了队伍和干粮，并对这些婆罗门下令道：‘如果你们能把那头毛毡大象带回来，我会给予你们丰厚的奖赏。’就这样立下了誓言。之后，这八个婆罗门拄着拐杖，翻山越岭，前往亚哇国所在的地方。到达那个国家后，他们来到了国王的门前。
English
He commanded, 'Speak, and I will grant it.' The prince then addressed his royal father, saying, 'I desire to pile up the jewels and treasures from the treasury that you, my royal father, possess, at the four gates of the city and in the marketplace, and to bestow them upon all beggars without contradicting their wishes.' The king then commanded his son, the prince, 'Whatever pleases you, I will grant it without contradicting your wishes.' Then, the prince commanded the ministers to transport the wealth and jewels by carts and pile them up at the four gates of the city and in the marketplace, and to give alms according to the desires of others. The prince's virtues became renowned throughout the eight regions of the land, so that some came from a hundred yojanas, some from a thousand yojanas, and some from beyond ten thousand yojanas. To those who desired food and drink, he gave food and drink; to those who desired clothing and garments, he gave clothing and garments; and to those who desired gold, silver, and jewels, he gave whatever they desired, without contradicting their wishes, and there was nothing that he did not give. At that time, in that era, there was a hostile kingdom that heard that the prince delighted in giving alms and completely gave whatever others desired without contradicting their wishes. They gathered the ministers and wise, intelligent scholars and deliberated, saying, 'The king of the Yava country has a felt elephant that walks on lotuses, named Sudaya, which is very strong. Whenever they fight with other hostile kingdoms, that felt elephant always wins. Which of you can go there and beg for it?' After deliberation, none of the ministers could go. Then, eight Brahmins addressed the king, saying, 'If we go to beg, please prepare our retinue and provisions.' The king prepared their retinue and provisions and commanded the Brahmins, 'If you bring back that felt elephant, I will give you a great reward.' Thus, he made a vow. Then, the eight Brahmins, carrying staffs, crossed mountains and valleys and went to the country of Yava. Having arrived in that country, they came to the gate of the king.