English
The son's name was Yari, and at the age of seven, he could dress himself and follow his father. The daughter's name was Geno Yan, and at the age of six, she wore deer skin and followed her mother. All the wild animals, deer, and birds living on that mountain were very happy and lived relying on the prince. After the prince went to that mountain and spent one night, the previously dried-up springs and ponds were filled with water. All the dried-up trees grew flowers and leaves, and the harmful insects disappeared. The phenomenon of wild animals preying on each other also disappeared, and they each ate grass. The fruit trees also flourished and became beautiful. Various birds emitted compassionate sounds, and the sounds were pleasant and melodious. The queen Mante picked fruits and offered them to the prince, and also fed the son and daughter. The son and daughter sometimes separated from their parents and played with wild animals or deer near the not-too-distant springs, sometimes even playing for days and nights. Later, on one occasion, the son Yari was riding on a lion when the lion stumbled and fell, slightly scratching the son's face and causing him to bleed. A monkey picked a leaf from a tree, wiped the blood from his face, and then led him to the water to wash it off, which the prince saw from afar. At that time, in a place called Kailai, a poor Brahmin took a wife at the age of forty. The wife was very beautiful and attractive, while that Brahmin possessed twelve extremely ugly characteristics. His body was as black as coal, with three bumps on his face, a crooked nose, two eyes as blue as glass, a wrinkled face, a drooping lower lip, an unpleasant voice, a large belly, a protruding buttocks, two crooked legs, a bald head with no hair, and he was as ugly as a ghost. His wife did not want to see him and constantly cursed him, feeling that dying would be easier than living. One time, that wife went to fetch water and met some young couples on the way, and those husbands were talking about the state of their families.
Tibetan
འདི་འདྲའོ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་ཞིང་བགད་ནས། ཁྱོད་ནི་དཔེ་མེད་པར་བཟང་ཞིང་སྡུག་ན། ཅི་ལྟར་འདི་འདྲ་བའི་ཆུང་མ་བྱེད་ནུས་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཆུང་མས་ཁྱོ་ག་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒན་པོའི་མགོ་ནི་ཤིང་ལ་བ་མོ་ཆགས་པ་ལྟར་སྐྱ་བ་དེ་ནང་ནུབ་ཏུ་ཤི་བར་དགའ་ན་ཤིར་མི་བཏུབ་ཇི་ལྟར་བྱ། དེ་ནས་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་ནས་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཏེ། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཆུ་ཆུར་སོང་སོང་བ་ལས། ལམ་དུ་ཁྱོ་ག་གཞོན་ནུ་དག་ཅིག་དང་ཕྲད་དེ། དེ་དག་བདག་ལ་ཅོ་འདྲི་ཞིང་བགད་ནས། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀོལ་བའི་བྲན་ཁོལ་ཡོད་ན་ཆུ་ཆུ་ཡང་མི་དགོས་ཏེ། གཞན་གྱིས་དཔྱས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་དབུལ་ཕོངས་པ་ཡིན་ན་བྲན་ཁོལ་ག་ལས་རྙེད་པར་འགྱུར། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ཕྱིར་བྲན་ཁོལ་མ་བཙལ་ན་བདག་ཀྱང་འགྲོ་སྟེ། ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སོ་ཞེས་ཆུང་མས་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁོ་མོས་ཐོས་ན། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་སྦྱིན་པ་མ་འོས་པར་བྱིན་པས་ཡབ་རྒྱལ་པོས་རི་དན་ཏིག་ཅེས་བྱ་བར་སྤངས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་བུ་ཁྱེའུ་གཅིག་དང་བུ་མོ་གཅིག་ཡོད་ཅེས་གྲག་གིས། ཁྱོད་དེ་སློང་དུ་སོང་ཤིག །ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རི་དན་ཏིག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནས་དཔག་ཚད་དྲུག་སྟོང་ལྷག་ཙམ་གཅིག་གི་ལམ་སོ་ཡོད་ལ། སྔོན་ལ་ལུང་བགྲོད་ཀྱང་མ་མྱོང་ན་ད་ཅི་ལྟར་བགྲོད་པར་བྱ། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕྱིར་བྲན་ཁོལ་མ་བཙལ་ན་བདག་འགེགས་ཏེ་འཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཉེས་ན་ཁོ་བོ་ནི་གཅིག་གིས་བསད་ཀྱང་སླའོ། །ཁྱོད་ཤི་བར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་སློང་དུ་འགྲོ་བར་དད་ན་ཁོ་བོའི་རྒྱགས་དང་དགོས་པ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ད་སོང་ཤིག་རྒྱགས་དང་དགོས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བྲམ་ཟེས་རྒྱགས་རང་སྦྱར་ཏེ་རྐང་པས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཡུལ་ཡ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་འོངས་ནས་སྒོ་སྲུང་བ་ལ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ད་ལྟར་ག་ལ་འདུག་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྒོ་སྲུང་དེ་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ད་ལྟར་ཕྱི་རོལ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ག་རེ་ཞེས་འདྲིའོ། །རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ག་རེ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཚིག་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་འཁྲུག་ཅིང་ཁྲོས་ནས། འདི་སྙམ་དུ་འདི་འདྲ་བ་ཤ
Chinese
像这样被戏弄和嘲笑后，（那些年轻人）说：“你真是好得没话说，又如此美丽，怎么能做这样的妻子呢？”妻子对那些丈夫们这样说道：“老人的头就像树上长满苔藓一样发白，宁愿在今晚死去，但怎样才能不死呢？”之后，她拿着水罐回到家中，对丈夫这样说道：“我一次又一次地去打水，在路上遇到一些年轻的丈夫们，他们戏弄和嘲笑我说：‘现在你有使唤的奴仆，也不需要打水了，也不会被别人轻视了。’”丈夫说：“我们非常贫穷，怎么能找到奴仆呢？”妻子说：“如果为了我而不去找奴仆，那我也要走了，不再和你一起生活了。”妻子又这样说道：“她听说王子顿珠（དོན་གྲུབ་）不应该布施却布施了，所以被父王放逐到名叫日丹迪（རི་དན་ཏིག་）的地方了。据说那位王子有一个儿子和一个女儿，你去向他乞讨吧。”丈夫说： “名叫日丹迪（རི་དན་ཏིག་）的地方离这里有六千多由旬的路程，以前我从未走过远路，现在怎么走呢？”妻子说：“如果为了我而不去找奴仆，我就要上吊死了。”丈夫说：“宁愿我被别人杀死也好，我不希望你死。”说完，他恳求道：“如果你相信我能去乞讨，就给我准备干粮和必需品吧。”妻子说：“现在就走吧，我没有干粮和必需品。”说完，婆罗门自己准备了干粮，徒步上路走了。之后，婆罗门去了名叫亚瓦（ཡ་བ་）的地方，到达那里后，来到王宫的门口，问守门人：“王子顿珠（དོན་གྲུབ་）现在在哪里？”守门人进入王宫，对国王说：“现在外面有一个婆罗门问王子顿珠（དོན་གྲུབ་）在哪里。”国王听到说“王子顿珠（དོན་གྲུབ་）在哪里”这句话，心中烦乱而愤怒，心想这样的人...
English
After being teased and laughed at like this, (those young men) said, "You are so incomparably good and so beautiful, how can you be such a wife?" The wife said to those husbands, "The old man's head is white like moss growing on a tree, he would rather die tonight, but how can he not die?" After that, she took the water pot and returned home, and said to her husband, "I went to fetch water again and again, and on the way I met some young husbands, who teased and laughed at me, saying, 'Now that you have slaves to command, you don't need to fetch water, and you won't be despised by others.'" The husband said, "We are very poor, how can we find slaves?" The wife said, "If you don't look for slaves for my sake, then I will leave and not live with you." The wife also said, "She heard that Prince Dondrup (དོན་གྲུབ་) gave alms when he shouldn't have, so he was banished by his father the king to a place called Ridantik (རི་དན་ཏིག་). It is said that the prince has a son and a daughter, go and beg from him." The husband said: "The place called Ridantik (རི་དན་ཏིག་) is more than six thousand yojanas away from here, and I have never traveled far before, how can I travel now?" The wife said, "If you don't look for slaves for my sake, I will hang myself and die." The husband said, "I would rather be killed by others, I don't want you to die." After saying that, he pleaded, "If you believe that I can go begging, prepare food and necessities for me." The wife said, "Go now, I have no food or necessities." After saying that, the Brahmin prepared his own food and set out on foot. After that, the Brahmin went to a place called Yawa (ཡ་བ་), and when he arrived there, he came to the gate of the royal palace and asked the gatekeeper, "Where is Prince Dondrup (དོན་གྲུབ་) now?" The gatekeeper entered the palace and said to the king, "Now there is a Brahmin outside asking where Prince Dondrup (དོན་གྲུབ་) is." As soon as the king heard the words "Where is Prince Dondrup (དོན་གྲུབ་)?", his heart was disturbed and angry, and he thought to himself that such a person...
Tibetan
་སྟག་གི་ཕྱིར་ངའི་སྲས་སྤངས་པར་གྱུར་ན། ད་ཡང་སློང་དུ་འོངས་སྙམ་བསམས་ནས། དཔེ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དཔེར་ན་མེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཚ་ཞིང་འབར་བ་ཡིན་ན། དེའི་སྟེང་དུ་ཤིང་བསྣན་པ་དང་འདྲ་སྟེ་བདག་ཀྱང་ད་ལྟར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ། མེ་དང་འདྲ་བ་ལས་ད་ཡང་རྒྱལ་བུ་ག་རེ་ཞེས་འདྲི་བ་ནི་མེ་ལ་ཤིང་གིས་བསྣན་པ་དང་འདྲའོ། །བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། བདག་ནི་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པ་ཡང་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་ཚབ་མིའི་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་སྦྱིན་པ་བགྱིད་དོ་ཞེས་མིང་ཡང་སྙན་པ་སྟེང་དུ་གནམ་ལ་ཐུག །འོག་ཏུ་ནི་ཆུ་མིག་གི་གཏིང་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་གྲགས་པ་བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་རེ་བ་ཡོད་པས་འོངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ནི་ད་ལྟར་རི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ན་གནས་ཏེ། རབ་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཅི་ཡང་མེད་ན། ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་དུ་ཡོད། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་བདག་ཕྲད་པར་དགའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གཞན་ཞིག་ལ་ལམ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་ བསྒོའོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་སོང་སོང་བ་ལས་དན་ཏིག་གི་རི་དྲུང་དུ་ཆུ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་བུ་འབའ་ཞིག་བསམས་ཤིང་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཆུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རི་དེ་ལ་ཕྱིན་ནས་ཐོག་མ་རྔོན་པ་ཞིག་དང་ཕྲད་དེ་རྔོན་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་རི་ལ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་མཐོང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རྔོན་པ་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བས་བྲམ་ཟེ་འདི་དག་གི་ཕྱིར་རི་ལ་སྤངས་པར་ཤེས་པས། རྔོན་པ་དེས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་བཟུང་ནས་ཤིང་ལ་བཅིངས་ཏེ་བརྡེགས་པས་ལུས་ལ་རྨ་ཡང་བྱུང་ངོ་། །རྔོན་པས་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་རྒྱལ་བུ་དྲིས་ཏེ་ཅི་ཞིག་བྱ་མདའ་འཕང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། ད་ནི་འདིས་བདག་གསོད་ཡང་དག་ན་བརྫུན་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་བསམས་ནས། རྔོན་པ་ལ་ཁྱོད་བདག་ལ་འདྲི་ན་ཅི་ཉེས་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྔོན་པས་འོ་ན་ཅི་ཞིག་སྨྲ་བར་སེམས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་བརྫུན་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཡབ་རྒྱལ་བུ་མཐོང་བར་དགའ་བས་བདག་འདིར་རྒྱལ་བུ་ཕྱིར་འགུགས་སུ་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་རྔོན་པས་ཀྱང་བཀྲོལ་ཏེ་བཏང་ནས་སྔར་མ་རྟོགས་ཏེ་རྒྱུས་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་རྒྱལ་བུ་གང་ན་འདུག་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྒྱལ་བུའི་ཐད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་རྒྱང་མ་ནས་བྲམ་ཟེ་འོངས་པ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ
Chinese
如果因为老虎的缘故我舍弃了儿子，现在又想来乞讨，这样想着，就说了这样一段譬喻。譬如火的自性就是热和燃烧，在上面再加木柴一样，我现在也被忧伤所煎熬，像火一样，现在又问我要什么王子，就像在火上加木柴一样。婆罗门禀告说：我从遥远的路途而来，而且王子作为摄政王，会布施不违背人的心意的东西，所以他的美名上达天界，下至水井的深处，我从遥远的路途满怀希望而来。国王说：王子义成现在住在非常寂静的山里，极其贫穷，一无所有，他能给你什么呢？婆罗门说：即使王子什么都没有，我也很高兴见到他。国王也命令说：给其他人指路吧。之后，那个婆罗门走啊走，到了丹迪格山脚下，那里有一条大河，他一心想着王子，结果就渡过了河。之后，婆罗门到了那座山上，首先遇到一个猎人，问那个猎人：你看到山上有一个叫义成王子的人吗？那个猎人也知道王子喜欢布施，为了这些婆罗门才被舍弃在山上。于是那个猎人抓住婆罗门，把他绑在树上殴打，身上也受了伤。猎人又说：你问王子要做什么，要射箭吗？婆罗门心想：现在这家伙要杀我，一定要说谎。于是对猎人说：你问我有什么罪过？之后猎人问：那么你想说什么？婆罗门说了这样的谎话：国王父亲很高兴见到王子，所以我来这里是为了带王子回去。话音刚落，猎人就解开了他，放了他，并道歉说以前不了解情况，不知道底细，然后指出了王子所在的地方。之后，那个婆罗门到了王子那里，王子也远远地看到婆罗门来了，非常高兴。
English
If I abandoned my son for the sake of the tiger, now thinking that he has come to beg again, he spoke this parable. For example, fire is naturally hot and burning, it is like adding wood to it, I am now tormented by sorrow, like fire, and now asking what kind of prince I want is like adding wood to the fire. The Brahmin reported: I have come from a long way, and the prince, as regent, will give things that do not violate people's hearts, so his good name reaches the heavens above, and down to the depths of the well, I have come from a long way with hope. The king said: Prince Dondup is now living in a very secluded mountain, extremely poor and without anything, what can he give you? The Brahmin said: Even if the prince has nothing, I am very happy to see him. The king also ordered: Show the way to others. After that, the Brahmin walked and walked, and arrived at the foot of Mount Dantig, where there was a large river, and he crossed the river with the prince in his mind. After that, the Brahmin went to that mountain and first met a hunter, and asked the hunter: Have you seen a person named Prince Dondup on the mountain? The hunter also knew that the prince liked to give alms, so he was abandoned on the mountain for these Brahmins. So the hunter grabbed the Brahmin, tied him to a tree and beat him, and he was injured. The hunter also said: What do you want to do by asking the prince, do you want to shoot arrows? The Brahmin thought: Now this guy is going to kill me, I must lie. So he said to the hunter: What is wrong with you asking me? Then the hunter asked: Then what do you want to say? The Brahmin told this lie: The king's father is very happy to see the prince, so I came here to take the prince back. As soon as he finished speaking, the hunter untied him, let him go, and apologized for not understanding the situation before, not knowing the details, and then pointed out where the prince was. After that, the Brahmin went to the prince, and the prince saw the Brahmin coming from afar, and was very happy.