Tibetan
་བའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ་བསུས་ནས་གུས་པར་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཁྱོད་ག་ལས་འོངས་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་ཤིང་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་ཅི་འདོད་ཅེས་སྤྲོ་བའི་གཏམ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ཏེ་ལུས་ཐམས་ཅད་རྩེ་ཞིང་ངལ་ཏེ་བཀྲེས་སྐོམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ནང་དུ་ཁྲིད་ནས་སྟན་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་དང་བཏུང་བའི་སྐོམ་མདུན་དུ་ཕབ་ནས། བྲམ་ཟེས་ཀྱང་སྐོམ་འཐུངས་ཤིང་ཐོག་ཟོས་ཏེ། ཐལ་བྱུང་རྒྱལ་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་ཡུལ་ཀཻ་ལཻ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་མི་ཡིན་ཏེ། སྔ་ཞིག་ནས་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའོ་ཞེས་ཕྱོགས་བཅུར་གྲགས་ཤིང་ཐོས་པས། བདག་ནི་དབུལ་ ཕོངས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཡོད་པ་ལས་ཁྱོད་ལ་མ་བྱིན་ན་ནི་ཆགས་ཤིང་སེར་སྣ་བྱེད་པར་ཡང་འགྱུར་ན་བདག་ལ་ཅི་བདོག་པ་སྔར་བཏང་བས་ད་ནི་ཅི་ཡང་སྦྱིན་དུ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ནོར་རྫས་སྦྱིན་དུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་བདག་རྒད་པོའི་འཁོལ་བའམ་བྲན་དུ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་དེ་བཞིན་དུ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ཁྱོད་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ལ། བདག་གི་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་འདོད་པ་རབ་ཏུ་ལེགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་རྩེར་སོང་སོང་བ་ལས། རྒྱལ་བུས་བོས་ནས་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །བྲམ་ཟེ་འདི་ལམ་རིང་པོ་ནས་བུ་ཁྱེད་གཉིས་སློང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ནས། ཁོ་བོས་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱས་ཀྱིས་ཁྱེད་གཉིས་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་སོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། བུ་གཉིས་རྒྱལ་བུའི་མཆན་དུ་བྲོས་ནས་ངུ་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་གིས་བྲམ་ཟེ་དུ་མ་ཡང་མཐོང་ན་འདི་འདྲ་བ་དག་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་བྲམ་ཟེ་མ་ལགས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་ཡི་དགས་ལགས་པས་བདག་ཅག་གི་མ་ཤིང་ཐོག་ཚོལ་དུ་མཆིས་པ་ལས། སླར་མ་འཁོར་བར་བདག་ཅག་གཉིས་ཡི་དགས་འདིའི་ཟས་སུ་སྩལ་ན་གདོན་མི་འཚལ་བར་འགུམ་མོ། །བདག་གི་མ་སླར་མཆིས་ཏེ་བུ་དང་མ་མཇལ་ན། ཇི་ལྟར་བ་དང་བེའུ་བྲལ་བ་ལྟར་ངུ་ཞིང་ཆོ་ངེས་འདེབས་ཏེ་མི་དགའ་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བུས་བུ་ལ་བསྒོ་བ། ཁོ་བོས་སྦྱིན་པར་གནང་བས་བསྡད་དུ་མི་རུང་སྟེ་འདི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་གྱི་ཡི་དགས་མ་ཡིན་པས་མི་ཟོས་ཀྱིས་ཁྱེད་གཉིས་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་སོང་ཤིག །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ད་ཆས་ཏེ་འགྲོའོ། །གལ་ཏེ་
Chinese
生起了欢喜心，上前迎接，恭敬地顶礼，说了高兴的话：您从哪里来？路上没有疲劳辛苦吗？有什么想要的？婆罗门说：我从遥远的地方来，身体疲惫不堪，又饥又渴。王子把他请进屋里，让他坐在垫子上，把水果和树上的果实以及饮料放在他面前。婆罗门也喝了饮料，吃了水果，对托尔炯（Thal-hbyung）王子说了这样的话：我是名叫凯莱（Kailai）地方的人，很久以前就听说王子喜欢布施，名扬四方。我贫穷困苦，所以来向王子乞讨。王子说：如果我有的东西不给你，那就会变得吝啬和悭吝，但我拥有的东西以前都布施完了，现在没有什么可以布施的了。婆罗门说：既然没有财物可以布施，那就把你的儿子和女儿给我这个老头子做奴隶或仆人吧。这样说了两三次。王子也说：你从遥远的地方来，想要我的儿子和女儿，非常好，我就布施给你。当时，儿子和女儿正在玩耍，王子叫他们过来，对儿子这样吩咐：这位婆罗门从遥远的地方来，说要乞讨你们两个，我也已经布施了，你们两个跟着他走吧。两个孩子跑到王子的腋下，哭着说：我们见过很多婆罗门，但没见过这样的。这位不是婆罗门，而是真正的夜叉。我们的母亲去采摘水果了，如果她没有回来，我们就成了这个夜叉的食物，肯定会被吃掉的。如果我的母亲回来了，却见不到儿子和女儿，就会像母牛和小牛分离一样哭泣哀嚎，被不悦的悲伤所折磨。王子告诫儿子：我已经答应布施了，不能反悔，他是婆罗门，不是夜叉，不会吃你们的，你们两个跟着他走吧。婆罗门说：我现在就走。如果
English
A joyful mind arose, and he went to greet him, respectfully prostrating. He spoke words of delight, saying: "Where have you come from? Have you not become weary and tired on the road? What do you desire?" The Brahmin said: "I have come from a long way, and my whole body is exhausted and tired, and I am hungry and thirsty." The prince led him inside and had him sit on a cushion. He placed fruit and tree fruits and drinks in front of him. The Brahmin also drank the drink and ate the fruit, and said this to the prince Thal-hbyung: "I am a native of a place called Kailai. A long time ago, I heard that the prince was fond of giving, and it was famous and heard in all ten directions. I am poor and destitute, so I have come to beg from the prince." The prince said: "If I do not give you what I have, then I will become attached and miserly. But since I have already given away what I had, I have nothing to give now." The Brahmin said: "If you have no wealth to give, then give your son and daughter to me, an old man, as slaves or servants." He said this two or three times. The prince also said: "You have come from a long way, and you want my son and daughter. Very well, I will give them to you." At that time, the son and daughter were playing. The prince called them and instructed his son thus: "This Brahmin has come from a long way, saying that he wants to beg for you two. I have also given you away. You two should follow him." The two children ran to the prince's side, weeping, and said: "We have seen many Brahmins, but we have never seen one like this. This is not a Brahmin, but a true Yaksha. Our mother has gone to pick fruit. If she does not return, we will become food for this Yaksha and will surely be eaten. If my mother returns and does not see her son and daughter, she will cry and wail like a cow separated from its calf, and will be tormented by unpleasant grief." The prince admonished his son: "I have already promised to give you away, and I cannot take it back. He is a Brahmin, not a Yaksha, and he will not eat you. You two should follow him." The Brahmin said: "I will leave now. If\
Tibetan
བུའི་མ་འོངས་ན་འགྲོར་མེད་དེ། མ་བཏང་ན་རྒྱལ་བུས་བདག་ལ་བྱིན་པའི་དགེ་བའི་སེམས། བུའི་མས་ཟློག་ཅིང་ཉམས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་སྦྱིན་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་ཐོག་མ་ནས་ཅི་ལ་ཡང་འགྱོད་པའི་སེམས་བྱུང་མ་མྱོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་ནས། བྲམ་ཟེའི་ལག་པར་ཆུ་བླུགས་ ནས་བུ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ལ་ཕུལ་བ་ན་ས་ཡང་རབ་ཏུ་གཡོས་སོ། །བུ་གཉིས་བྲམ་ཟེའི་ཕྱི་བཞིན་མཆིར་མ་བཏུབ་ནས། ཕྱིར་ཕ་རྒྱལ་བུའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་ཕ་རྒྱལ་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱིས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་མི་དགེ་བའི་སྡིག་པ་ཅི་བགྱིས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར། བདག་ཅག་ནི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ཕ་རོལ་པོའི་བྲན་ཁོལ་དུ་གྱུར་ཅེས་ཕ་རྒྱལ་བུ་ལ་སྡིག་བཤགས་ནས། འདིའི་རྒྱུ་འདིའི་རྐྱེན་གྱིས་སྡིག་པ་བྱང་ཞིང་བསོད་ནམས་སྐྱེས་ཏེ་གང་ནས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཕྲད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་བུ་ལ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ན་མཛའ་ཞིང་སྡུག་གོ་ཅོག་མཐར་བྱེ་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་། ཁོ་བོ་ནམ་བླ་ན་མེད་པའི་མཉམ་སྙོམས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་ཁྱོད་ཐར་པའི་དོན་བྱའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །བུ་གཉིས་ཀྱིས་ཡང་ཡབ་རྒྱལ་བུ་ལ་སྨྲས་པ། བུས་ནི་མ་ལ་མཆི་ཕྱག་བྱ་བ་ལགས་ན་ད་གཞར་ཡང་མི་ཕྲད་དེ། མའི་ངོ་མ་མཐོང་བ་ཡང་བདག་ཅག་གི་སྔོན་གྱི་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱིས་གདུངས་པར་ཟད་ན། བདག་ཅག་གི་མ་ཅིའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་རྒས་ལ་ཉམ་ཆུང་བས་བུས་པ་འདི་གཉིས་བདག་བོར་ཏེ་མའི་ཐད་དུ་བྲོས་པར་གྱུར་ན་བདག་གིས་བྱར་མེད་པར་འགྱུར་གྱིས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆིངས་ལ་དཀྲིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་བུ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ཕྱིང་ཀ་ལོག་ཏུ་བཟུང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཉིད་འཆིང་དུ་བཅུག་ནས་ཕྱིང་ཀ་ལོག་ཏུ་བཅིངས་པའི་ཐག་པ་བྲམ་ཟེའི་ལག་པར་བྱིན་ཏེ་སྦྲེལ་ནས་ཁྲིད་དོ། །བུ་གཉིས་ནི་དེ་ལྟར་ཁྲིད་ཀྱང་འགྲོར་མ་བཏུབ་སྟེ་འཐེན་པ་ལས་བྲམ་ཟེས་ལྕག་ཐོགས་ཏེ། དེད་ནས་གཞུས་པའི་ལམ་དུ་ཁྲག་བྱུང་བ་ཡང་ས་ལ་ཆལ་པར་གང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་མཆི་མ་བྱུང་སྟེ། མཆི་མ་ས་ལ་བོ་བས་ས་ཡང་ཁོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་དང་རི་དགས་དང་
Chinese
如果儿子们不走，不舍弃的话，儿子们的母亲会阻止并破坏国王赐予我的善心。国王说：我无论做什么布施，从一开始就从未产生过后悔之心。然后国王拿起水器，往婆罗门的双手里倒水，接着抓住两个儿子的手，献给婆罗门，大地也剧烈震动起来。两个儿子无法像影子一样跟随婆罗门，又回到父亲国王的面前，双膝跪地，向父亲国王禀告说：我们两个前世造了什么不善的罪业，以至于遭受如此的痛苦？我们生为国王的后裔，为何沦为他人的奴隶？他们向父亲国王忏悔，并说道：以此因，以此缘，愿罪业得以清净，福德得以增长，无论转生到何处，都不要再遭遇如此的痛苦。国王对儿子们说：世间亲爱和喜欢的事物最终都会分离，一切都是无常的，不可信任。我一旦获得无上圆满的菩提，就会让你们获得解脱。两个儿子又对父亲国王说：儿子应该向母亲辞别，现在却不能再相见。连母亲的面容都见不到，这都是我们前世罪业所致。我们的母亲为何不会因悲伤而痛苦呢？他们哀号着。婆罗门说：我年老体衰，这两个孩子如果抛弃我逃到他们母亲那里，我就无能为力了，你把他们捆起来吧。说完，国王也抓住两个儿子的手，反向捆绑，把反向捆绑的绳子交给婆罗门，让他牵着走。两个儿子即使这样被牵着，也无法行走，因为被拉扯，婆罗门拿起鞭子，驱赶抽打，被打的地方流出的血染红了地面。国王看到这些，流下了眼泪，眼泪滴在地上，大地也沸腾起来。国王和鹿
English
If the sons do not leave, if they are not given away, the mother of the sons will prevent and destroy the good intention that the king has given me. The king said: Whatever I have given in charity, I have never had a feeling of regret from the beginning. Then the king took the water vessel and poured water into the hands of the Brahmin, then took the hands of the two sons and offered them to the Brahmin, and the earth shook violently. The two sons could not follow the Brahmin like shadows, and returned to the presence of their father the king, knelt on their knees, and reported to their father the king, saying: What unwholesome sins did we two commit in our previous lives that we have to suffer such pain? We were born into the lineage of kings, why have we become slaves of others? They confessed to their father the king, and said: By this cause, by this condition, may our sins be purified and our merits increased, and wherever we are reborn, may we never encounter such suffering again. The king said to his sons: In this world, things that are dear and loved will eventually be separated, and everything is impermanent and cannot be trusted. Once I attain the unsurpassed perfect Bodhi, I will liberate you. The two sons again said to their father the king: Sons should bid farewell to their mother, but now we cannot see each other again. Even not seeing our mother's face is all due to the sins of our previous lives. Why wouldn't our mother be saddened and suffer? They wailed. The Brahmin said: I am old and weak, if these two children abandon me and run to their mother, I will be helpless, you tie them up. After saying this, the king also grabbed the hands of the two sons and tied them backwards, gave the rope tied backwards to the Brahmin, and let him lead them away. Even though the two sons were led away like this, they could not walk, because they were being pulled, the Brahmin took a whip and drove and beat them, and the blood from the beaten areas stained the ground red. When the king saw this, he shed tears, and when the tears fell on the ground, the earth also boiled. The king and the deer