Tibetan
པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ལྷ་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་སོང་ངོ་། །དྲང་སྲོང་དེས་རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་རིང་བའི་བརྗོད་པ་བྱས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་ལྷ་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡང་དེའི་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ཆུང་མར་གྱུར་པ་ཡང་ཡིན་པས་སྔོན་གྱི་ཆགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་དབང་གིས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང་ལམ་དེ་ནས་སོང་སྟེ། ལམ་དེ་ནས་འདས་པ་དང་ཇི་ཙམ་ན་དྲང་སྲོང་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གྲོང་ཁྱེར་ཨ་རིཥྛར་བྱ་བའམ། བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་བསྟི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་དུས་གཞན་ཞིག་གི་ཚེ་དྲང་སྲོང་དེས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གཅིག་རིག་བྱེད་འདོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། དེས་མཁན་པོའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་ལ་ནོར་ཇི་ལྟ་བུ་དབུལ་བར་བགྱི། མཁན་པོས་བཀའ་སྩོལ་ཅིག །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། དེ་བས་ན་བུ་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེའི་བཙུན་མོའི་མཆོག་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་སློངས་ལ་ངའི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་། མཁན་པོ་ལ་མཁན་པོའི་ནོར་དང་། བླ་མ་ལ་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་ཅིག །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་རི་དགས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུངས་ཏེ་མཆོག་ཏུ་ཡི་མུག་པ་དང་། བསམས་པ་གནས་འདི་ནི་འབྱུང་བར་དཀའ་བ་དང་རྙེད་པར་དཀའ་ན། ཇི་ལྟར་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལྟ་བུས་རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་འདི་བྱིན་ཅིག །ཅེས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་ནུས། འདི་ལྟར་བསླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་འདི་ལ་ཀུན་ དུ་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ན། མཁན་པོ་ངེས་པར་བདག་ལ་དམོད་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དྲང་སྲོང་དེས་དེའི་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་བས་ནང་གི་བསམ་པ་རྟོགས་ནས་སྨྲས་པ། བུ་མ་འཇིགས་ཤིག་ཇི་ལྟར་ན་སེམས་འདི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད། རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ། ཐམས་ཅད་སྟེར་བ། ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཞིང་ཆགས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བས་ཐ་ན་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང་སྟེ། འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །བུ་དེས་ན་རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོའི་མཆོག་སྟེར་བར་འགྱུར་གྱིས་ཡི་མུག་པར་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གལ་ཏེ་མ་སོང་ན་ནི་གང་དམོད་པ་བྱེད་པའི་གནས་དེ་ཡོད་པས་འགྲོ་སྙམ་ནས་དེ་དམོད་པས་འཇིགས་པས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མཆིའོ་ཞེས་དེས་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཨ་རིཥྛར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤིང་ཤུན་གྱི་གོས་གྱོན་ཞིང་དབྱིག་པ་དང་། རིལ་བ་ལག་ན་ཐོགས་ལ་ས་རྡུལ་གྱིས་ལུས་ལ་གོས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ལ་རྒྱལ་བ་དང་། ཚེ་སྤེལ་བ་བྱས་ནས་བསམས་པ། ཅི་བསླང་ངམ་འོན་ཏེ་མི་བསླང་སྟེར་བར་འགྱུར་རམ་མི་སྟེར་བར་འགྱུར། ངའི་ཡིད་ལ་རེ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རམ། འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་བདག་ཉིད་སྨོད་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོའི་མདུན་ན་དམན་པའི་བཞིན་གྱིས་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེས་བསམས་པ། འདི་ནི་ང་ལ་སློང་དུ་འོངས་སོ་སྙམ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་དགོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྨྲོས། དེ་རིང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་མི་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། དེ་ལེགས་ཀྱིས་ལྷ་རི་ག་གེ་མོ་ན་བདག་གི་མཁན་པོ་དྲང་སྲོང་འདོན་དུ་འཇུག་པ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་གནས་ཏེ་དེ་ལས་བདག་གིས་རིག་བྱེད་འདོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ད་ཐུགས་བརྩེ་བས་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག །མཁན་པོ་ལ་མཁན་པོའི་ནོར་དང་། བླ་མ་མཆོད་ པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་མཁན་པོ་ལ་དབུལ་བར་བགྱིའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་བརྩེ་བའི་དབང་གིས་ཡིད་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་འདི་ང་དང་བྲལ་ན་ཇི་ལྟར་སྲོག་འཛིན་པར་ནུས། འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱ་མཚོ་ཟབ་མོའི་སྒྲ་མི་གཡོ་བ་དང་། གནད་དུ་བསྣུན་པ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུངས་པས་རྟབས་བག་ཏུ་འདི་ཅི་འདི་ཅི་ཞེས་སྐྱོ་བས་རབ་ཏུ་གདུངས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྐད་ཅིག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གནས་ཏེ་བསམས་པ། བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པ་མེད་པས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་དགའ་བས་ཆུང་མ་འདི་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་གཉེན་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བས་ཞུམ་པའི་སེམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ། འཕྲལ་དུ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལས་བབས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་ལྷའི་བུ་མོ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མཛེས་པ། ཁྱོ་དང་བྲལ་བའི་གདུང་བས་ཤིན
Chinese
波巴（波）吉祥军（དཔལ་གྱི་སྡེ།），与天女胜光（རྒྱལ་བའི་འོད།）一同进入，前往花园之地。那位仙人做了关于胜利者和长寿的讲述。那位仙人看到天女胜光用一切装饰品装饰着，像这样也因为她是前世的妻子，由于与前世贪恋相关的力量，生起了不如理作意。他心中想着，从那条路走去。从那条路过去之后，过了多久，那位仙人去了名为阿里ཥྛ（ཨ་རིཥྛ）的国王的王宫城市，一切行为都已完成并圆满，然后去了住所。过了多久，在另一个时候，那位仙人看到一个婆罗门童子念诵吠陀已经圆满。他碰触了堪布（མཁན་པོ།）的脚，说道：堪布，我应该供养什么样的财物？堪布请您吩咐。仙人说道：因此，孩子，去乞讨国王吉祥军的王妃之首，王妃胜光，用来做我的侍奉，为了给堪布堪布的财物，给上师做供养而给予吧。这样说完之后，那个婆罗门童子像被击中要害的鹿一样，被剧烈的痛苦折磨，极其沮丧，心想：这个地方是难以出现和难以获得的，像婆罗门烦恼者那样，怎么能对国王说，请给予王妃胜光呢？像这样，对于不应该乞讨的事物，无论是什么样的全部结合，因此，堪布一定想要诅咒我。然后，那位仙人从他改变的脸色中察觉到他内心的想法，说道：孩子，不要害怕，怎么会心中这样理解呢？这位国王是伟大的，给予一切，完全施舍一切，没有贪恋地完全施舍，甚至施舍自己的肉，对于他来说，没有什么是不施舍的。孩子，因此国王会施舍王妃之首的，不要沮丧。他这样想着：如果我不去，那么那个诅咒的地方就在那里，想着去吧，因为害怕诅咒，说道：堪布，如果
English
Having entered with the goddess Gyalwai Wo (རྒྱལ་བའི་འོད། Light of the Victorious One), Poba Palgyi De (དཔལ་གྱི་སྡེ། Glorious Army) went to the garden. That sage made pronouncements of victory and longevity. The sage saw the goddess Gyalwai Wo adorned with all ornaments. Thus, also because she had been his wife in a previous life, due to the power of attachment related to the past, improper thoughts arose. He thought about it and went that way. After passing that way, after some time, that sage went to the royal palace city called Arishta (ཨ་རིཥྛ), having completed and perfected all actions, and then went to his residence. After some time, on another occasion, that sage saw a Brahmin boy who had completed reciting the Vedas. He touched the feet of the Khenpo (མཁན་པོ། Abbot) and said: Khenpo, what kind of wealth should I offer? Khenpo, please command. The sage said: Therefore, child, go and beg for the chief queen of King Palgyi De, Queen Gyalwai Wo, to serve me, and give it for the sake of the Khenpo's wealth and to make offerings to the Lama. After saying this, that Brahmin boy, like a deer struck in a vital spot, was tormented by intense suffering and became extremely despondent, thinking: This place is difficult to appear in and difficult to obtain, so how can a Brahmin like a troubled one say to the king, please give Queen Gyalwai Wo? Like this, whatever complete combination there is for this object that should not be begged for, therefore, the Khenpo certainly wants to curse me. Then, that sage, realizing his inner thoughts from his changed face, said: Child, do not be afraid, how could you understand it this way in your heart? This king is great, giving everything, completely giving everything away, giving completely without attachment, even giving away his own flesh. There is nothing that he does not give away. Child, therefore the king will give away the chief queen, do not be despondent. He thought to himself: If I do not go, then the place of cursing is there, thinking of going, because he was afraid of the curse, he said: Khenpo, if
Chinese
说“是的，我来了”，就用头触碰他的脚离开了，去了国王的王宫阿梨瑟吒。同样地，穿着树皮做的衣服，拿着苦行杖和钵，身上沾满了泥土，去了国王名叫光荣军那里，去到后向国王光荣军致敬并祝他长寿，然后心想：我是乞讨呢，还是不乞讨，会被给予呢，还是不会被给予？我的希望会结出果实呢，还是不会结出果实？这样一边责备自己，一边以谦卑的姿态站在国王面前，一言不发。然后国王光荣军心想：这个人是来向我乞讨的，于是对那个婆罗门少年说了这样的话：婆罗门，说出你想要什么。今天我将让你心中的希望完全实现。这样说完之后，婆罗门少年生起了无畏之心，对菩萨说道：好的，在某某神山那里，我的堪布（khen po， शिक्षक，śikṣaka，老师）正在带领五百眷属念诵，我从他那里圆满地学会了吠陀的念诵，所以伟大的国王啊，现在请您慈悲地将王妃胜光赐予我吧。为了堪布的堪布之财，以及供养上师，我将献给堪布。这样说完之后，国王光荣军因爱而心生不悦，心想：如果王妃胜光离开了我，我怎么能活下去呢？所有的眷属也像深海的声音一样不动摇，像被击中要害一样，因强烈的痛苦而煎熬，悲伤地喃喃自语“这怎么办，这怎么办”，极度痛苦。然后菩萨片刻不语，心想：不布施儿子和妻子等，就无法获得无上圆满正等觉。因此，为了让这位婆罗门高兴，我应该布施这位妻子。这样想着，他坚定地拾起因与亲人分离而沮丧的心情，立即从狮子座上下来，以渴望菩提之心，将如天女般美丽动人的王妃胜光，因与丈夫分离而极度痛苦
English
Saying "Yes, I am here," he touched his feet with his head and left, going to the king's palace Arishta. Similarly, wearing clothes made of tree bark, holding a staff and a bowl, his body covered with dust, he went to the king named Glorious Army, and after arriving, he greeted King Glorious Army and wished him long life, then thought: Should I beg or not beg, will I be given or not be given? Will my hope bear fruit, or will it be fruitless? Thus, while reproaching himself, he stood before the king with a humble demeanor, without saying a word. Then King Glorious Army thought: This person has come to beg from me, so he said these words to the Brahmin boy: Brahmin, tell me what you need. Today I will completely fulfill the hope in your heart. After saying this, the Brahmin boy developed fearlessness and said to the Bodhisattva: Very well, at such and such a divine mountain, my khenpo (藏文， शिक्षक，śikṣaka，teacher) is residing with five hundred attendants, reciting, and I have completely learned the recitation of the Vedas from him, so great king, please now compassionately grant me the queen, Victorious Light. For the khenpo's wealth for the khenpo, and for the sake of offering to the lama, I will offer it to the khenpo. After saying this, King Glorious Army became displeased due to love, thinking: If Queen Victorious Light leaves me, how can I continue to live? All those attendants also remained unmoving like the sound of the deep ocean, and like being struck at a vital point, they were tormented by intense suffering, murmuring sorrowfully, "What to do, what to do," extremely distressed. Then the Bodhisattva remained silent for a moment and thought: Without giving away sons and wives, etc., one cannot attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Therefore, to please this Brahmin, I should give away this wife. Thinking thus, he firmly picked up his disheartened mind due to separation from loved ones, and immediately descended from the lion throne, with a mind aspiring to enlightenment, he gave away Queen Victorious Light, who was beautiful like a goddess, extremely distressed by separation from her husband.