Tibetan
བ་ལ་འོས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་བབ་པོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཡིད་དུ་འོང་ བའི་ཆར་ཡང་བབ་བོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་བབ་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཁེབས་པར་གྱུར་ནས་ཙེར་ལྷང་ཞིང་འདུག་གོ །དེ་ནས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་དག་གི་རྣམ་པར་གཡོ་བའི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དེ་མཐོང་ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་བསོད་ནམས་དག་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ཏེ་དགའ་བར་གྱུར་ནས། ཀྱེ་མ་ལྷ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དག་གི་ཆེ་བ་ཉིད་ཅེས་ཆེད་དུ་རྗོད་པ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་སྐབས་ཀྱི་གཏམ་དེ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དག་གིས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཡང་དེ་དག་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཞིག་སྟེ། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་འོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། རྟའི་ཚོགས་དང་། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང་། དཔུང་བུ་ཆུང་གི་ཚོགས་རྣམས་གོ་བསྐོན་ནས། རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་ཕུ་དུད་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོང་སྟེ། བཞོན་པ་དག་ལས་བབས་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་བཏུགས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ལགས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་རྒྱལ་པོ་མཛོད་ཅིག །བདག་ཅག་ནི་ཞབས་འབྲིང་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ལ་འོས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་དག་གིས་ཅི་འདོད་པར་ཡང་དག་པར་འཚེངས་པར་བྱས་ནས་འཁོར་དང་བཅས་པར་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་དེ། རང་རང་གི་ཡུལ་དུ་བཀྱེའོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་གཏམ་དེ་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་ཤིན་ཏུ་རིངས་པར་དཔུང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ཆས་ཏེ། བར་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་ཕུ་དུད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོང་ནས་སྙིང་བུ་ལ་གདུང་བས་བརྒྱལ་ཏེ་མཆི་མས་བརྣང་ཞིང་ངུ་ཀ་ཕྱུང་ལ་མིག་མཆི་མས་ཀུན་དུ་གང་སྟེ། གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ནས་བབས་ནས་ཚམ་ཚོམ་ མེད་པར་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་དེ། མགོ་བོར་ཡང་བསྣམས་ནས། ཡུན་རིང་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ་སྨྲས་པ། བུ་གཞོན་ནུ་ད་ཅི་ཟེར་བ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ང་ནི་ད་རྒས་ཤིང་འཁོགས་ལ་གཏུགས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་
Chinese
降下了各种各样适宜的雨。在那之后，又降下了令人愉悦的天界鲜花之雨。在那之后，降下了天界的珍宝之雨，国王的整个宫殿都被各种珍宝覆盖，闪闪发光。然后，天人和人们看到了使人喜悦的福德的各种奇妙景象，所有那些人对此都感到非常惊奇，对福德的珍视之心也真正生起，感到非常高兴，并特意说道：‘啊呀，天啊，福德力量的福德真是伟大啊！’然后，过了一段时间，这件事传到了太阳下的国王们那里。听到之后，他们也都感到非常惊奇，说道：‘那位伟人是因福德而伟大而闻名的，是值得尊敬的。’于是，他们全都聚集起来，装备了军队的四支队伍，即象兵、马兵、车兵和步兵，为了向福德力国王致敬而去。从坐骑上下来后，他们走到福德力国王的脚下，合掌说道：‘天啊，您是因福德的力量而伟大而闻名的，请您做国王吧！我们是您的侍从。’然后，福德力国王用适合他伟大的珍宝充分地满足了他们，并让他们和眷属一起走上十善业的道路，然后将他们送回各自的国土。然后，这件事逐渐传到了光明力国王那里。听到之后，他首先派遣使者，然后非常迅速地带着所有的大军出发了。过了一段时间，为了向福德力国王致敬而去，他因内心的悲痛而昏厥，眼中充满泪水，放声大哭，泪水盈眶。从象背上下来后，毫不犹豫地拥抱了福德力国王的脖子，并将头放在他的头上，长时间地思索后说道：‘年轻的儿子啊，现在要知道我说什么！我如今已经老迈衰朽，即将失去王位’
English
Rains of various suitable things fell. After that, a rain of delightful celestial flowers also fell. After that, a rain of celestial jewels fell, and the king's entire palace was covered with various jewels, shining brightly. Then, the gods and humans saw the wonderful manifestations of merit that brought joy, and all those people were greatly amazed, and a genuine appreciation for merit arose, and they were very happy, and they specifically said, 'Oh, how great is the merit of the power of celestial merit!' Then, after some time, the kings under the sun heard of this matter. Having heard it, they were also greatly amazed and said, 'That great being is known for being great due to merit, and is worthy of reverence.' So they all gathered together and equipped the four divisions of the army, namely the elephant corps, the horse corps, the chariot corps, and the infantry corps, and went to pay homage to King Sonam Tob. Descending from their mounts, they approached the feet of King Sonam Tob, joined their palms, and said, 'O god, you are known for being great due to the power of merit, please be our king! We shall be your servants.' Then, King Sonam Tob fully satisfied them with jewels befitting his greatness, and having placed them and their retinues on the path of the ten virtuous actions, he sent them back to their respective lands. Then, gradually, the news reached King Sal Tob. Having heard it, he first sent a messenger, and then very quickly set out with all his great army. After some time, in order to pay homage to King Sonam Tob, he fainted from the grief in his heart, his eyes filled with tears, and he burst into tears, his eyes completely filled with tears. Descending from the back of the elephant, without hesitation, he embraced the neck of King Sonam Tob, and also placed his head on his head, and after contemplating for a long time, he said, 'Young son, now understand what I am saying! I am now old and decrepit, and about to lose the kingdom.'
Tibetan
ཀྱི་ཁུར་ཁྱེར་མི་ནུས་ཀྱིས། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཁུར་ལོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་མགོ་ལས་དར་ཐོད་དང་། ཅོད་པན་དང་། དབུ་རྒྱན་ཕུད་དོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅི་འདོད་པར་གསེར་དངུལ་གྱིས་འཚེངས་པར་བྱས་ནས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་དོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་སུ་ཡང་དབུལ་པོའམ་ནད་པ་མེད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྱུར་ཏེ། ནད་མེད་ཅིང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་པོ་རྣམས་རྒྱས་པ་དང་། ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་། ནོར་དང་འཚོག་ཆས་མང་བ་དང་། བདོག་པ་མང་བ་དང་། ནོར་དང་། འབྲུ་དང་། གསེར་དངུལ་དང་། མཛོད་དང་། བང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་མང་བར་གྱུར་ཏོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། ནད་དང་། མུ་གེ་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། ཚེར་མ་དང་། རྡོ་དང་། གསེག་མ་དང་། གྱོ་མོ་རྣམས་ནི་མེད་པར་གྱུར། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱས་ཏེ། ལྷ་ཡང་དུས་དུས་སུ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་ལེགས་པར་འབེབས་ཤིང་འབྲུ་ཤིན་ཏུ་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བསོད་ནམས་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་དོ། །བསྙེན་གནས་ལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མིར་གྱུར་པ་ ལས་འཆི་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལུས་དང་བྲལ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེའོ། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཚེ་འདི་དང་། ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་རྣམས་ལ་བཀོད་ནས་འཁོར་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དག་དང་ཤི་འཕོས་ཏེ་ལྷའི་རིས་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་པ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ལྟར་མི་བལྟའི་ང་ཉིད
Chinese
不能承担，说了“把王位的担子拿走吧”，光明王便从自己的头上取下了丝绸头饰、宝冠和头饰。之后，福德力国王逐渐统治了整个赡部洲的王位权力。他让居住在赡部洲的许多人随意地充满金银，并将他们安置在十善业的道路上。那时，赡部洲没有穷人或病人。赡部洲的所有人都变得幸福，无病且充满力量，感官发达，富有且拥有大量财富和巨大的享受，拥有大量的财富和生活用品，拥有大量的财产，以及大量的财富、谷物、金银、仓库和粮仓。整个赡部洲都变得繁荣、兴盛、幸福、丰收，充满了人和民众，争吵和战斗平息，没有冲突、内讧、盗贼、疾病和饥荒，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛，没有荆棘、石头、瓦砾和碎石。鲜花和果树总是繁茂，天神也时时降下良好的雨水，谷物非常丰收。之后，所有的人都感到高兴，并依靠福德，总是布施并积攒福德。他们安住于斋戒，并如法受持戒律。那时，赡部洲所有死去的人都将脱离肉身，转生到天神之中，大多数都转生到四大天王的天神之中。福德力国王也安置了无数众生于今生和来世的利益之中，并与成千上万的眷属一起去世，转生到兜率天。比丘们，你们认为那时那时的福德力国王是另一个人吗？不要那样看，我就是。
English
Unable to bear it, he said, "Take away the burden of the kingdom," King Bright Power then removed the silk headdress, diadem, and head ornaments from his own head. Then, gradually, King Sonam Tob (Fortunate Power) came to wield power over the dominion of kingship in all of Jambudvipa. He filled all the many beings dwelling in Jambudvipa with gold and silver as they desired and placed them on the path of the ten virtuous actions. At that time, there were no poor or sick people in this Jambudvipa. All the people of Jambudvipa became happy, without disease and full of strength, with flourishing senses, rich and with much wealth and great enjoyment, with much wealth and provisions, with much property, and with much wealth, grain, gold, silver, treasuries, and granaries. All of this Jambudvipa was prosperous, flourishing, happy, with good harvests, filled with beings and many people, with quarrels and fights pacified, without conflicts, internal strife, thieves, diseases, and famine, and possessed of rice, sugarcane, cattle, and buffaloes, so that there were no thorns, stones, gravel, and pebbles. The trees of flowers and fruits always flourished, and the gods also always sent down a good stream of rain, and the grain was exceedingly abundant. Then all the many beings were filled with joy and relied on merit, always giving gifts and making merit. They remained in retreat and perfectly took and kept the precepts. At that time, all those who died as humans in Jambudvipa would depart from their bodies and be born among the gods, and mostly they would be born among the gods of the Four Great Kings. King Sonam Tob also placed countless sentient beings in the benefits of this life and future lives, and having passed away with many thousands of attendants and sentient beings, he was born in the heaven of Tushita. Monks, do you think that the one who became King Sonam Tob at that time was someone else? Do not see it that way, it was I myself.
Tibetan
་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་འདི་ཉིད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་རྣམ་པར་སྤ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞོན་ནུ་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲུའི་བུ་དགེ་སློང་དགའ་བོ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་གྲོ་ཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཟོ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་མ་འགགས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་མཽང་གལ་གྱི་བུ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཤི་འཕོས་ནས་བསོད་ནམས་སྟོབས་རྒྱལ་སར་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྔོན་མི་དབུལ་པོ་གང་གི་ཁྱིམ་དུ་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་སྒྲ་གཅན་ཟིན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་མི་རྐང་ལག་མེད་པར་བྱས་ནས་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་། རང་གི་རྐང་ལག་གིས་བསྟུད་དེ་བདེན་པས་བསྐུལ་ནས་སྔོན་གྱི་ལུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཀཽ་ཌི་ནྱ་འདི་ཉིད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཆོས་གསོལ་བའི་མིར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཉིད་ཀྱི་དུས་ ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉམས་སུ་དཔེན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་བསོད་ནམས་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དཔེན་པ་གཞན་ཅི་ཡང་ངས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་འདི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པར་གྱུར་ལ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་སྩོལ་ཅིང་ཅི་བསམས་པ་དང་། ཅི་འཚལ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་འབབ་ཅིང་དེ་བཙས་པའི་ཚེ་ཡང་ས་གཡོས་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་པུས
Chinese
在那时，那时成为了菩提萨埵。国王福德力的父亲，名为光明力的国王，就是现在的净饭王，那时成为了光明力的国王。成为妃子名为遍喜的，就是现在的摩耶夫人。成为年轻英俊少年的，就是舍卫城的儿子，比丘阿难。成为具有精进力的，就是比丘高希迦出生的二十万个。成为具有工艺的，就是比丘不退转。成为具有智慧的，就是比丘舍利子。成为天界帝释天的，就是比丘目犍连子。国王去世后，福德力登上王位，那就是魔王波旬。以前在贫穷人家里，福德力少年进入的那家，就是比丘罗睺罗。国王砍断了那个人的手脚，福德力少年用自己的血让他满足，用自己的手脚接续上，以真谛的激励，恢复了以前的身体，那就是比丘憍陈如，那时成为了为国王提供医药的医生。 比丘们，因此要知道，凡是福德，都是在所有这些情况下，以各种方式利益所有众生的。比丘们，因此我说，我没有真正见到任何其他像福德一样利益众生的事物。说完，比丘们产生了疑惑，为了断除所有疑惑，向世尊佛陀请教：尊者，福德力国王做了什么业，以至于这个业的成熟，使他如此出名，成为权力强大的国王？天人和人类都向国王赠送礼物，他所想的和所需要的，仅仅是想一想，就从天而降，而且他出生的时候，大地也震动了，降下了天界的珍宝雨。
English
At that time, at that time, he became a Bodhisattva. The father of King Fortune Power, the king named Bright Power, was the present King Suddhodana, and at that time he became the king named Bright Power. The one who became the consort named Universal Joy was the present Great Maya. The one who became the young and handsome youth was the son of Sravasti, the monk Ananda. The one who possessed diligence was the monk Koshika, who was born twenty hundred thousand times. The one who possessed craftsmanship was the monk Avanti. The one who possessed wisdom was the monk Sariputra. The one who was the lord of the gods, Indra, was the monk Maudgalyayana. The one who ascended to the throne as Fortune Power after the king died was the demon Mara Papiyas. The one in whose poor house the youth Fortune Power entered was the monk Rahula. The king cut off the man's hands and feet, and the youth Fortune Power satisfied him with his own blood, and continued with his own hands and feet, and by the encouragement of truth, restored the body as it was before, that was the monk Kaundinya, and at that time he became the doctor who provided medicine to the king. Monks, therefore, know that whatever merit there is, it is beneficial to all sentient beings in all these circumstances and in every way. Monks, therefore, I say that I have not truly seen anything else that benefits sentient beings like merit. After speaking, the monks became doubtful, and in order to dispel all doubts, they asked the Blessed One Buddha: Venerable one, what deeds did King Fortune Power do, that the ripening of that deed made him so famous, becoming a powerful king? Gods and humans all offered gifts to the king, and whatever he thought and needed, just thinking about it, it would fall from the sky, and even when he was born, the earth shook, and a rain of heavenly jewels fell.