Tibetan
བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པུཎྱ་བ་ལ་ཨ་བ་དཱ་ན། བོད་སྐད་དུ། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། བམ་པོ་དང་པོ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ན་མི་བླུན་པོ་ལ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ན་སྦྱིན་པ་དག་མི་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་མི་བྱེད་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་གནས་པར་མི་བྱེད་དེ། གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆགས་པ་དང་སེར་སྣ་དང་བག་མེད་པ་རྣམས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ན་མི་བླུན་པོ་ལ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་དག་མ་བྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་མ་བྱས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་ པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་མ་བྱས་པས་ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མ་ཆགས་པ་དང་། སེར་སྣའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་དང་། བག་ཡོད་པ་རྣམས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་གནས་པར་མ་བྱས་པས་ལུས་ཞིག་སྟེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་གཞན་ཡང་སྟོན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །གང་ཕྱིར་སེར་སྣ་བག་མེད་པས། །སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་བསོད་ནམས་འདོད་པ་ཡི། །ཤེས་པས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱ། །སེར་སྣ་ཅན་གྱི་འཇིགས་པ་ནི། །བཀྲེས་དང་སྐོམ་པ་འདི་ཡིན་ན། །གང་གིས་འཇིགས་པས་འདིར་མ་བྱིན། །དེ་ཉིད་མ་བྱིན་འཇིགས་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ། །དེ་ཡི་བྱིས་པ་གོས་པར་འགྱུར། །གང་དག་སེར་སྣ་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །དུས་སུ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱེད་ན། །ཤི་ཡང་དེ་ནི་ཤི་མ་ཡིན། །རྒྱགས་
Chinese
功德力的证悟述说 功德力的证悟述说 印度语：Punya bala avadana 藏语：功德力的证悟述说 第一卷 向佛陀敬礼！ 如是我闻，一时，世尊在舍卫城，胜子林给孤独园中安住。 之后，世尊告诉众比丘们说：比丘们，有些愚笨之人，具有三种非法，不布施，不做功德，也不如法受持戒律而住。是哪三种呢？即贪欲、吝啬和放逸。比丘们，有些愚笨之人，具有这三种非法，不作布施，不做功德，不如法 受持而住，身坏命终之后，堕入恶趣，转生于众生地狱之中。比丘们，善男子具有三种法，行布施，做功德，并如法受持戒律而住。是哪三种呢？即不贪执，远离吝啬的垢染，以及不放逸。比丘们，善男子具有这三种法，行布施，做功德，并如法受持戒律而住，身坏命终之后，往生善趣，生于天界诸天之中。世尊如是宣说，善逝如是说已，其后导师又如是说： 由于吝啬和放逸， 不作布施之行， 因此希求功德者， 应以智慧行布施。 吝啬之人的恐惧是， 饥渴之苦莫过于此， 因何恐惧而不布施， 不布施者自受其恐。 此世与他世之间， 其子受其所缚。 若有舍弃吝啬者， 适时行布施之行， 虽死亦如未死般， 富足。
English
The narration of the realization of the power of merit. The narration of the realization of the power of merit. In Indian language: Punya bala avadana. In Tibetan language: The narration of the realization of the power of merit. Volume 1. Homage to the Buddha! Thus I have heard, once, the Blessed One was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's Park. Then, the Blessed One told the monks: Monks, some foolish people possess three non-dharmic qualities, they do not give alms, do not perform meritorious deeds, and do not properly uphold the precepts and abide by them. What are the three? Namely, attachment, miserliness, and heedlessness. Monks, some foolish people, possessing these three non-dharmic qualities, do not give alms, do not perform meritorious deeds, and do not properly uphold and abide by them, and after the destruction of their body and death, they fall into evil destinies, and are born in the hells of sentient beings. Monks, a virtuous man possesses three qualities, he gives alms, performs meritorious deeds, and properly upholds the precepts and abides by them. What are the three? Namely, non-attachment, being free from the stain of miserliness, and being mindful. Monks, a virtuous man possessing these three qualities gives alms, performs meritorious deeds, and properly upholds the precepts and abides by them, and after the destruction of his body and death, he is born in happy destinies, among the gods in the heavenly realms. The Blessed One thus declared, and the Sugata having spoken thus, thereafter the Teacher further spoke thus: Because of miserliness and heedlessness, One does not perform the act of giving, Therefore, one who desires merit, Should give with wisdom. The fear of the miserly is, There is no suffering greater than hunger and thirst, Why fear and not give, Those who do not give suffer their own fear. Between this world and the next, Their children are bound by it. If there are those who abandon miserliness, And give alms at the right time, Though they die, it is as if they have not died, They are rich.
Tibetan
བཟང་བ་ཡི་འདྲོན་པོ་བཞིན། །གང་དག་ཤིན་ཏུ་གཏང་དཀའ་བ། །ཉུང་ངུའམ་མང་པོ་གཏོང་བྱེད་ན། །གཏང་དཀའ་གཏོང་བ་དེ་དག་ནི། །དཀའ་ བའི་ལས་དག་བྱེད་པ་ཡིན། །དམ་པ་མིན་པས་མི་རྟོགས་ཏེ། །དམ་པ་ཆོས་ལས་འདའ་མི་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་དམ་པ་དམ་པ་བྱིན། །འདི་ནས་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། །དམ་པ་མ་ཡིན་དམྱལ་བར་འགྲོ། །དམ་པ་དག་ནི་མཐོ་རིས་འགྲོ། །རྒ་བས་གཙེས་པ་ལ་ནི་སྐྱབས་མེད་དེ། །ཚེ་ཐུང་བས་ན་སྲོག་ཁྱེར་དུས་ཀྱང་ཉེ། །འཆི་བའི་འཇིགས་པ་འདི་མཐོང་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །བསོད་ནམས་དེར་སྦྱོར་བདག་ནི་བྱ་བའི་རིགས། །བུད་མེད་སྤངས་འདིར་བོར་བས་འཚོ་བ་གང་། །དགའ་བས་སྦྱིན་པ་ཉུང་ངུ་བྱིན་ན་ཡང་། །སྟོང་གི་མཆོད་སྦྱིན་བརྒྱ་སྟོང་བྱེད་པས་ནི། །དེ་ཡི་བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཅི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། །མཆོད་སྦྱིན་འཐུན་པ་དེ་ཡི་ལམ་མི་འགྲོ། །ཇི་ལྟར་སྟོང་གི་མཆོད་སྦྱིན་སྟོང་རྣམས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་བཅུ་དྲུག་ཆར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། །བྱིས་པ་ལ་ལ་གསོད་ཅིང་འཆིང་བྱེད་འདིར། །གཞན་ནོར་སྦྱིན་བྱེད་ཡ་ངར་བརླག་པར་འགྱུར། །མཆི་མའི་གདོང་བཅས་ཆད་པར་བཅས་པ་ཡི། །ཡོན་དེའི་མཆོད་སྦྱིན་འཐུན་པའི་ལམ་མི་འགྲོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་སྦྱིན་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། །མཆོད་སྦྱིན་འཐུན་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་ལ། །དེ་ལྟར་སྟོང་གི་མཆོད་སྦྱིན་སྟོང་རྣམས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ལ་ལ་གང་དག་གཟུ་ལུམས་མ་ཡིན་པ། །ཆོས་བཞིན་ནོར་རྣམས་ཐོབ་པ་གཏོང་བྱེད་ཅིང་། །དེ་དག་གཏང་དཀའ་དེ་རྣམས་བཏང་བས་ན། །རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལྷ་གནས་འགྲོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ། ནགས་སྟུག་པོ་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་གཤེགས་སོ། །གཤེགས་ནས་ནགས་སྟུག་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། ཉིན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་ན་གནས་ཤིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་མང་པོ་དག་འདུན་ཁང་དུ་འདུས་ཤིང་འཁོད་པའི་སྐབས་སུ་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དཔེན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་གཏམ་དུ་གླེངས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གཅུང་སྲུའི་བུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲོ་ཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་འགགས་པ་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམས་ཀྱང་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་འདུས་པར་གྱུར་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བྱད་གཟུགས་ནི་
Chinese
如同善良的引导者一般，对于那些极其难以施舍之物，无论是少量还是大量地施舍，施舍这难以施舍之物，乃是行持艰难之事业。非贤善者不能理解，贤善者不会违背佛法。因此，贤善者应行贤善之施舍。从此地死后，非贤善者将堕入地狱，而贤善者则将升往天界。被衰老所折磨，实无有救护，因寿命短促，夺命之时亦近在咫尺。见此死亡之恐怖者，应将善业用于此处，我等理应如此行持。舍弃妇女，在此抛弃而生活，有何意义？即使以欢喜心施舍少量之物，胜过行持百千次千供之祭祀，甚至不及彼之十六分之一。为何广阔盛大之祭祀，不能行持与之相符之祭祀之道？如何千次千供之祭祀，亦不及彼之十六分之一？因在此杀害、囚禁孩童，施舍他人之财物，可悲地遭受毁灭。伴随泪水之面容，伴随惩罚之祭品，此等供养不能行持与之相符之道。如是广阔盛大之祭祀，不能行持与之相符之道，如是千次千供之祭祀，亦不及彼之十六分之一。有些人不狡诈欺骗，如法获得财富而行施舍，彼等施舍此难以施舍之物，以自身之福德力前往天界。世尊如是宣说之后，世尊从座位上起身，前往那伽罗林。前往后，进入茂密的森林中，为了白日安住，于一棵树下安住而坐。当时，众多比丘聚集在集会堂中，安坐之时，如是谈论：诸位具寿，人们所依之榜样为何？当时，世尊之姨母之子，具寿阿难陀，以及具寿稻秆生，二十俱胝者，以及具寿不退转者，以及具寿舍利子等，亦聚集于彼眷属之中而坐。之后，具寿阿难陀说道：诸位具寿，容貌乃是
English
Like a good guide, those who give away things that are very difficult to give away, whether little or much, giving away what is difficult to give is doing a difficult task. Those who are not virtuous do not understand this, for the virtuous do not transgress the Dharma. Therefore, the virtuous should give virtuously. When one dies from here, those who are not virtuous go to hell, while the virtuous go to heaven. There is no refuge for those who are tormented by old age, and because life is short, the time of taking life is near. Those who see this fear of death should apply their merit there, and we should act accordingly. What is the point of abandoning women and living here in abandonment? Even if one gives a small amount with joy, it is better than performing a hundred thousand sacrifices of a thousand offerings, not even one-sixteenth of it. Why is it that a vast and grand sacrifice cannot follow the path of a compatible sacrifice? How can a thousand sacrifices of a thousand offerings not be one-sixteenth of it? Because here children are killed and imprisoned, and the wealth of others is given away, they are pitifully destroyed. With tearful faces and sacrifices with punishment, such offerings cannot follow a compatible path. Thus, a vast and grand sacrifice cannot follow a compatible path, and thus a thousand sacrifices of a thousand offerings are not even one-sixteenth of it. Some people are not deceitful, and they give away wealth obtained according to the Dharma, and by giving away what is difficult to give, they go to the heavenly realms by their own merit. After the Blessed One had spoken thus, he rose from his seat and went to the Naga forest. Having gone there, he entered the dense forest, and for the sake of dwelling during the day, he stayed and sat under a tree. At that time, many monks gathered in the assembly hall, and as they sat, they discussed: Venerable ones, what is the example that people rely on? At that time, the son of the Blessed One's aunt, the Venerable Ananda, and the Venerable Drona-jana, the twenty-crore one, and the Venerable Aniruddha, and the Venerable Shariputra, etc., were also gathered in that assembly and sat down. Then, the Venerable Ananda said: Venerable ones, appearance is