Tibetan
་མོ་ནུབ་པ་ཙམ་བབ་ལ་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་ཅིང་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རང་ཉིད་ལག་དར་ཏེ། ལྷའི་གདུགས་བཟུང་ཞིང་གཏེར་མི་ཟད་པ་ཡང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། དགེ་སློང་དག་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་ལས་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་ སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱི་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ཞིག་ཏུ་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དེའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གིས་བརྩིགས་ནས་དུས་སྟོན་གྱི་ལུགས་བཅས་སོ། །ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་མཆོད་རྟེན་གྱི་དུས་སྟོན་བྱེད་པའི་ཚེ་གཎ་ཌཱི་ཡང་བརྡུངས། རྔ་ཡང་བརྡུངས་ཏེ། དུང་སྒྲིལ་མ་བུས་ནས་དགེ་སློང་ཞིག་འཁོར་ཕལ་པོ་ཆེའི་ནང་ན་འདུག་ཅིང་། ཕྱེད་ཡོལ་ཙམ་ན་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་པ་དག་ལ་ཉིན་མོ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དེ་ན་རྒྱན་པོ་པ་རྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེའི་ཆུང་མ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བུ་ནི་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱའོ
Chinese
太阳刚落山，就被安放在天神的狮子宝座上，天帝释提桓因亲自拿着手巾，举着天神的伞盖，并且出现了取之不尽的宝藏。 世尊开示说：比丘们，国王福德力自身获得了资粮，具备了因缘和合，就像度过险滩一样出现。由于做了并且积累了不会被鬼神吞噬的那些业，所以，比丘们，福德力自身所做并且积累的业，其他谁会去体验呢？比丘们，所做并且积累的业，不会在外面的地界成熟，也不会在水界、火界和风界成熟，所做并且积累的善业和不善业，仅仅会在有执受的蕴、界和处成熟。 有情众生的业，即使百劫也不会磨灭，一旦聚合时机成熟，就会显现为果报。 比丘们，过去世曾经有导师如来、应供、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊，名为无能胜者出现在世间。后来，圆满正等觉的佛陀无能胜者，在完成了所有的佛事之后，在某个王宫附近，像木柴燃尽的火焰一样，进入了无余涅槃的境界。之后，一位国王建造了他的舍利塔，并制定了节日仪式。 后来，在举行佛塔节日的时候，敲打着犍椎，也敲打着鼓，吹奏着海螺，一位比丘坐在庞大的眷属中，在午后为聚集的成千上万的众生宣讲佛法。 当时，在那座王宫附近，住着一个名叫赌徒胜者的赌徒，他非常沉迷于赌博。他的妻子名叫胜母，儿子名叫胜子。
English
As soon as the sun set, he was placed on the lion throne of the gods, and the lord of the gods, Indra himself, held the hand towel and held the umbrella of the gods, and inexhaustible treasures also appeared. The Blessed One said: Monks, King Sonam Tob himself has obtained the resources and is endowed with the completion of the causes, and appears like crossing a difficult ford. Because he has done and accumulated those deeds that will not be devoured by demons, therefore, monks, who else will experience those deeds done and accumulated by Sonam Tob himself? Monks, the deeds done and accumulated will not mature in the external realm of earth, nor will they mature in the realm of water, fire, and wind. The good and non-good deeds done and accumulated will only mature in the aggregates, realms, and sources that are grasped. The deeds of sentient beings, even for hundreds of kalpas, will not be destroyed. When the time of gathering comes, they will mature as fruits. Monks, in the past, there was a teacher, the Tathagata, the Arhat, the perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, the Sugata, the knower of the world, the tamer of beings, the unsurpassed, the teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One, named Invincible, who appeared in the world. Later, the perfectly enlightened Buddha, Invincible, having completed all the deeds of the Buddha, in a certain palace vicinity, like a fire that has consumed its fuel, entered the realm of nirvana without remainder. Afterwards, a king built a stupa for his relics and established festival rituals. Later, when the stupa festival was held, the ghanta was struck, and the drums were beaten, and the conch shell was blown. A monk was sitting in a large assembly, and in the afternoon, he was teaching the Dharma to hundreds of thousands of beings who had gathered. At that time, in that palace vicinity, there lived a gambler named Gambler Winner, who was very addicted to gambling. His wife was named Victorious Mother, and his son was named Victorious Son.
Tibetan
། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་རྒྱན་པོ་པ་རྒྱལ་བ་པོ་དེ་རས་ཟུང་ཅིག་གྱོན་པ་དང་། གདུགས་དང་མཆིལ་ལྷམ་ཟུང་ཅིག་དང་པ་ཎ་ལྔའི་འགྲོན་བུ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་ཅི་བདོག་པ་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་ན་འདུག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མི་བཟད་པས་གདུངས་ཏེ། ཀྱི་ཧུད་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པ་དང་དབུལ་བ་ནི་ཐ་ཆད་མི་བཟད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དབུགས་ཚ་བ་རྒྱུན་རིང་པོའི་ཤུགས་ཀྱང་ཕྱུང་སྟེ། མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་ནི་བགོས། པ་ཎ་ལྔ་དང་གདུགས་ཀྱང་ཁྱེར་ནས་རྒྱན་པོའི་ས་ནས་སོང་སྟེ། མཐར་གྱིས་ཆོས་ཉན་པ་གང་ན་འདུག་པའི་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ནས་དེ་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་ཉན་པ་དེ་དག་མཐོང་ནས་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། རེ་ཞིག་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་འཆད་པ་བལྟའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གདུགས་བཞག་སྟེ། མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་ཕུད་ནས་རྣ་བླགས་ཤིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ ཕྱིར་འདུག་གོ །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་ཆོས་སྨྲ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་དེ། བསོད་ནམས་བསགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མིས་ནི་བསོད་ནམས་བྱ། །དེ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུན་པར་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཐོས་ནས་བསོད་ནམས་བསགས་པས་བདེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་མཆོག་ཏུ་མི་བཟད་པར་དཀོས་ཐག་ཅིང་འདུག་པ་ལས་ན། བདག་གིས་ཚེ་སྔ་མ་ལ་གོར་མ་ཆག་པར་བསོད་ནམས་དག་མ་བྱས་ཀྱིས་བདག་གིས་བསོད་ནམས་ཆུང་ཟད་ཅིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟར་བསམས་ནས་བདག་ལ་ཅི་བདོག་པ་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་རས་ཟུང་ཅིག་གྱོན་པ་དང་། གདུགས་དང་། མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་དང་། པ་ཎ་ལྔའི་འགྲོན་བུ་ལུས་པ་རྣམས་མཐོང་སྟེ། གཞན་ཐམས་ཅད་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་ནས་དེ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཅི་སྟེ་པ་ཎ་ལྔ་དང་བླ་གོས་སྦྱིན་ན་ནི་ལྟོགས་ཏེ་འཆི་བར་ཡང་འགྱུར་ལ། འོན་ཏེ་མ་སྦྱིན་ན་ནི་བསོད་ནམས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དེར་ཡང་དང་ཡང་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ན་གང་གིས་ལྟོགས་ཏེ་འཆི་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱིས་བགོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཅི་ཡོད་སྙམ་སྟེ། ཡང་བསམས་པ། བསོད་ནམས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་བས་ནི་ལྟོགས་ཏེ་ཤི་ཡང་སླས། པ་ཎ་ལྔ་དང་བླ་གོས་འདི་དག་ནི་ངེས་པར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན
Chinese
然后，过了一段时间，那个赌徒国王穿着一件粗布衣服，除了伞、一双鞋子和五个钵盂之外，一无所有，住在家里。所有在外面的东西都像装饰品一样消失了，他被痛苦和无法忍受的不适所折磨，说道：“唉，没有积攒功德和贫穷真是太可怕了！”说完，他长长地叹了一口气，穿上那双鞋子，拿着五个钵盂和伞，离开了赌场。他逐渐走到人们听法的地方，看到那里有这样的集会，许多人合掌听法，他感到非常高兴，心想：“我看看他们在讲什么样的法。”于是，他在一旁放下伞，脱下鞋子，竖起耳朵，合掌听法。过了一会儿，说法者说了这首偈颂：积攒功德则得安乐，因此人们应当行善，应当反复行善，应当渴望行善。说完。然后，他听到这首偈颂，心想：“积攒功德则得安乐，确实如此。因为我像现在这样极其悲惨地生活着，肯定是我前世没有积攒功德。我要做一点功德。”于是他这样想着，开始思考自己有什么东西。过了一会儿，他看到自己穿着一件粗布衣服，有伞、一双鞋子和剩下的五个钵盂。其他一切都像装饰品一样消失了，他开始思考：如果我布施五个钵盂和粗布衣服，我可能会饿死。如果不布施，就只能没有功德地去往来世，在那里又要遭受各种各样的贫穷之苦。有没有什么办法既不会饿死，又能分享功德呢？他又想：与其没有功德地去往来世，还不如饿死算了。这五个钵盂和粗布衣服一定要布施。
English
Then, after a while, that gambler king, wearing a coarse cloth, with nothing but an umbrella, a pair of shoes, and five alms bowls, stayed at home. All the things outside had vanished like decorations, and he was tormented by suffering and unbearable discomfort, saying, "Alas, not accumulating merit and being poor is truly terrible!" Having said this, he let out a long, hot breath, put on the pair of shoes, took the five alms bowls and the umbrella, and left the gambling place. He gradually went to the place where people were listening to the Dharma, and seeing such an assembly there, with many people joining their palms and listening to the Dharma, he felt great joy, thinking, "I will see what kind of Dharma they are teaching." So, he put the umbrella aside, took off his shoes, pricked up his ears, joined his palms, and sat down to listen to the Dharma. After a while, the Dharma speaker recited this verse: Accumulating merit leads to happiness, therefore people should do good, should do good again and again, and should desire to do good. Having said this. Then, he heard this verse and thought, "Accumulating merit leads to happiness, that is indeed so. Because I am living so miserably as I am now, it must be that I did not accumulate merit in my previous life. I will do a little merit." So, thinking this, he began to think about what he had. After a while, he saw that he was wearing a coarse cloth, had an umbrella, a pair of shoes, and the remaining five alms bowls. Everything else had vanished like decorations, and he began to think: If I give away the five alms bowls and the coarse cloth, I might starve to death. But if I don't give them away, I will have to go to the next world without merit, where I will suffer various kinds of poverty again and again. Is there any way to avoid starving to death and also share in merit? He thought again: Rather than going to the next world without merit, it would be better to starve to death. These five alms bowls and the coarse cloth must be given away.
Tibetan
་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། དེ་དེ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཆོས་སྨྲ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐ་དད་པ་འདི་བརྗོད་དེ། བསོད་ནམས་དལ་ནས་བྱེད་ན་ནི། །སྡིག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དགེ་བ་སྨྱུར་ཏེ་བྱ། །སྡིག་པ་ལས་ནི་སེམས་ཀྱང་བཟློག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཐོས་ནས་བསམས་པ། བསོད་ནམས་སྨྱུར་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་ན་ལ་གོར་དུ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱན་པོ་པ་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་དེ་དད་པའི་ཤུགས་དྲག་པོས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ཆོས་སྨྲ་བ་འདུག་པའི་སྤྱི་བོའི་སྟེང་དུ་གདུགས་བཟུང་ ནས་མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་རྐང་པའི་དྲུང་དུ་བཞག་སྟེ། པ་ཎ་ལྔའི་འགྲོན་བུ་དེ་དག་གིས་ཆོས་སྨྲ་བའི་རྐང་པ་ལ་གཏོར་ནས་རང་གི་ལུས་ལས་བླ་གོས་ཕུད་དེ་ཆོས་སྨྲ་བའི་རྐང་པ་ལ་བཀབ་ནས་བ་སྤུ་ཐམས་ཅད་ཟིང་ཞེས་བྱས་ནས་དད་པར་གྱུར་ཏེ། རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་དད་པའི་ཤུགས་དྲག་པོས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་འདིས་ན་བདག་ཚེ་འདི་ཉིད་ཕན་ཆད་དབུལ་པོར་མ་གྱུར་ཅིག །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་པར་གྱུར་ཅིག །ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་རྒྱལ་པོར་བཅུག་པར་གྱུར་ཅིག །ཅི་བསམས་པ་དང་ཅི་འདོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལས་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བཙའ་བ་ན་ཡང་ངོ་མཚར་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མང་པོ་དག་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག །གཏེར་མི་ཟད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་གང་བ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེས་དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་སྨྲ་བས་ཀྱང་ཁ་ཏོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བྱས་ཏེ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དོང་ངོ་། །རྒྱན་པོ་པ་རྒྱལ་བ་པོ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང་རས་གཅིག་པུ་གྱོན་བཞིན་དུ་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་ཆུང་མ་དང་བུས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཆུང་མ་དང་བུས་བསམས་པ། འདིས་ག་ཤེད་དུ་བླ་གོས་དང་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་བར་བྱས་ཞིག་གུ་སྙམ་སྟེ། མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། ད་ནི་བདག་ཅག་གཉིས་ལུས་སུ་ཟད་དེ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་ཡལ་བར་བྱེད་དུ་འོང་གིས་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཡང་ངོ་ཚ་ནས་བདག་ནི་དབུལ་བའི་ཉེས་པས་འདི་ལྟར་སྨ་བབ་པོ་སྙམ་བསམས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཅི་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དབུལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཅི་ཞིག་ཤིན་ཏུ་
Chinese
想著要这样做。当他这样想的时候，说法者又说了这不同的偈颂：如果缓慢地行善，就会特别喜欢罪恶。因此，要迅速地行善，也要使心远离罪恶。这样说了。之后，他听了这偈颂后心想：既然说了要迅速地行善，那么就应该立即布施。之后，那因贫困的痛苦而精疲力尽的赌徒，以强烈的信心，在说法者坐在狮子座上的头顶撑起伞，将两只鞋放在脚下，用那五个金币撒向说法者的脚，脱下自己身上的衣服盖在说法者的脚上，全身的毛发都竖立起来，生起了信心。他双膝跪地，以强烈的信心开始祈愿：以此善根、发心以及为了佛法而完全布施，愿我此生之后不再贫穷！愿我生生世世都因福德而闻名！愿天人和人类都让我登上王位！愿我所想和所愿的一切都能从天空中实现！愿我出生时也出现许多奇妙和罕见的事情！愿充满无尽珍宝和各种珍宝的宝藏也出现！当他这样祈愿的时候，说法者也念诵回向文，所有在场的人都听到了。战胜的赌徒也心中想着为了佛法而布施的事情，只穿著一件布衣回到了自己的家，他的妻子和儿子看到了他。之后，他的妻子和儿子心想：这个人把衣服和装饰都弄到哪里去了呢？他们变得不高兴，说道：现在我们两个也要耗尽身体了，我们两个也要被他挥霍掉了。他感到羞愧，心想：我因为贫穷的过错才落到这步田地，于是用偈颂说道：什么痛苦最痛苦？贫穷是最痛苦的！什么最
English
Thinking to do so. When he thought like that, the preacher again spoke this different verse: If one does good deeds slowly, one will especially like evil. Therefore, one should quickly do good deeds, and also turn one's mind away from evil. Thus he spoke. After that, having heard this verse, he thought: Since it was said to quickly do good deeds, then one should give alms immediately. After that, that gambler, exhausted by the suffering of poverty, with strong faith, held an umbrella over the head of the preacher sitting on the lion throne, placed two shoes at his feet, scattered those five gold coins on the preacher's feet, took off the clothes from his body and covered the preacher's feet, all the hairs on his body stood up, and faith arose. He knelt on both knees, and with strong faith began to pray: By this root of virtue, aspiration, and complete giving for the sake of the Dharma, may I not be poor from this life onwards! May I be famous for merit in all lifetimes! May gods and humans also enthrone me as king! May all that I think and desire be accomplished from the sky! May many wonderful and rare things also occur when I am born! May inexhaustible treasures of many jewels and various jewels also appear! When he prayed in this way, the preacher also recited the dedication, and everyone present heard it. The victorious gambler also thought in his heart about the giving for the sake of the Dharma, and wearing only one cloth, returned to his own home, where his wife and son saw him. After that, his wife and son thought: Where has this person squandered his clothes and ornaments? They became unhappy and said: Now we two will also exhaust our bodies, we two will also be squandered by him. He felt ashamed and thought: I have fallen into this state because of the fault of poverty, and so he spoke in verse: What suffering is the most suffering? Poverty is the most suffering! What is the most