English
Thus, kings and great ministers, as well as wealthy people, palace attendants, merchants, ship captains, gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas revered, respected, honored as teachers, took as models, and made offerings to the Buddha, the Bhagavan. The Buddha, the Bhagavan, who was worshiped and known by gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, possessed great merit and had obtained robes, food, bedding, seats, medicine for the sick, and medical supplies, was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika, in the garden of Prince Jeta, together with a community of Shravakas. At that time, in Shravasti, there lived a ship captain who was rich, possessed much wealth, enjoyed abundance, had vast and extensive holdings, possessed the wealth of Vaishravana (Tibetan: རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ།), and rivaled the wealth of Vaishravana. He took a wife from his own clan, and together with her, he played, rejoiced, and indulged in pleasure. At that time, a terrible famine occurred, and even begging could not obtain food. The diviners also predicted that there would be no rain. After some time, the ship captain's wife became pregnant, and after eight or nine months, she gave birth to a son. The boy was handsome, pleasing to look at, beautiful, and possessed all limbs. On the very day that the boy was born, the drought disappeared. Thereafter, his fame spread throughout all of Shravasti. Then, they held a birth celebration for him and discussed what name to give the boy. The relatives said, "Because his fame has spread everywhere, therefore, let us name this boy 'Fame Friend' (Tibetan: གྲགས་བཤེས་)." Then, the boy Fame Friend was entrusted to eight nurses: two to nurture him in their laps, two to nurse him, two to clean his dirt, and two to play with him. These eight nurses fed him with milk, yogurt, butter, ghee, and the essence of ghee.
Tibetan
དང་། གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཟང་ངོ་ཅོག་གིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཁྱེའུ་གྲགས་བཤེས་ཆེར་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དོན་ཞིག་ལ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དད་པ་སྐྱེས་སོ། །དད་པ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དེ། དེ་ཐོས་ནས་འཁོར་བ་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བར་གྱུར་ཏེ་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དེས་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་མཆེ་བ་གཉིས་ལས་ཆུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་དེ་ལ་སྐོམ་པའི་གནོད་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཚེ་ཚ་བའི་དུས་སུ་དགེ་སློང་སྐོམ་པ་རྣམས་གུང་སྐྱེམས་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་འདུ་བ་དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་མི་འོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་དང་བཤེས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དྲིས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་སྐོམ་པའི་གནོད་པ་མེད་ཅེས་བྱས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བདག་གི་མཆེ་བ་གཉིས་ལས་ཆུ་ཡན་ལག
Chinese
并且，又以一切上好的资具的殊胜之处滋养，如同海中的莲花一般，生长迅猛。之后，当童子名闻遐迩长大之时，王子前往胜幡园林处理一些事务。之后，他看见了佛陀薄伽梵，其身以大丈夫相的三十二妙相庄严，八十随好美化，一寻光芒环绕，具有胜过千日的光芒，犹如珍宝山一般，一切美好，一见到，他便生起了信心。生起信心后，他顶礼薄伽梵之足，为了听闻佛法，坐在薄伽梵的面前。之后，薄伽梵为他宣说了那样的使人厌离轮回的佛法。听闻之后，他视轮回为过患，视涅槃为功德，向父母请求后，在薄伽梵的教法中出家。他通过精进、修持和努力，认识到这五眼幻轮的轮回之轮是摇动且不稳固的，彻底认识到一切有为法的自性是坏灭、堕落、消散和毁灭的。断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。阿罗汉断除了三界的贪欲，视黄金与瓦砾平等，具有如同虚空与手掌般无别的清净之心，如旃檀浸泡般清凉。以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别自证智，不贪图有漏的利养、执着和恭敬。成为天神及其眷属们供养、忆念、恭敬称颂之处。他的两颗牙齿中流出具足八支功德的水，因此他没有口渴的痛苦。当炎热时节，口渴的比丘们聚集在斋堂时，他也不来。之后，与他亲近的比丘们问道：为什么你没有口渴的痛苦呢？他说：我的两颗牙齿中流出具足八支功德的水。
English
And, furthermore, nourished by all the excellent qualities of provisions, he grew rapidly like a lotus in the sea. Then, when the boy, famous and far-renowned, grew up, the prince went to the Victory Banner Garden for some business. Then, he saw the Buddha, the Bhagavan, whose body was adorned with the thirty-two major marks of a great person, beautified by the eighty minor marks, surrounded by a fathom of light, possessing light surpassing a thousand suns, like a mountain of jewels, all good, and as soon as he saw him, he developed faith. Having developed faith, he prostrated at the feet of the Bhagavan, and sat before the Bhagavan in order to listen to the Dharma. Then, the Bhagavan taught him such a Dharma that would cause him to become weary of samsara. Having heard it, he regarded samsara as a fault and nirvana as a virtue, and after asking his parents, he went forth in the teachings of the Bhagavan. Through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of samsara, the five-eyed illusion, is shaking and unstable, and he thoroughly understood that the nature of all conditioned phenomena is decay, fall, dissipation, and destruction. Having abandoned all defilements, he directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from the desire of the three realms, regarded gold and gravel as equal, possessed a mind as clear as the sky and the palm of his hand, and became as cool as sandalwood soaked in water. He shattered the shell of ignorance with wisdom, and attained wisdom, supernormal powers, and individual self-realization. He did not crave worldly gain, attachment, and respect. He became a place where the gods and their retinues offered, remembered, and respectfully praised. From his two teeth flowed water endowed with eight qualities, therefore he had no suffering of thirst. When thirsty monks gathered in the refectory during the hot season, he would not come. Then, the monks who were close to him asked: Why do you not have the suffering of thirst? He said: From my two teeth flows water endowed with eight qualities.
Tibetan
་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་བདག་ལ་སྐོམ་པའི་གནོད་ པ་མེད་དོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་གྲགས་བཤེས་འདིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་དང་། མཆེ་བ་གཉིས་ལས་ཆབ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གྲགས་བཤེས་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། གྲགས་བཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཞིག་དགེ་སློང་རྒན་པོ་ཞིག་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལས། དེ་ཡང་ལེ་ལོ་ཅན་ཞིག་སྟེ་གཞན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་མི་འདོད་དོ། ། དེ་ནས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་བརྟན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པར་བསྐོས་པ་དང་དེ་བདག་ནི་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྒྱ་ཆེར་འཛིན་ཏེ། དགེ་སློང་ཆེས་རྒན་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་ལེན་པར་བྱེད་པས་ན། དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཟད་དེ་ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་དང་། གནས་བརྟ
Chinese
具有八支，因此我没有口渴的损害。之后，众比丘生起疑惑，为了断除一切疑惑，向佛世尊请问：这位尊者名称吉祥造作了什么业，以至于相貌端正，令人喜悦而美丽，从两颗牙齿中流出具有八支的水，出家后也现证了阿罗汉果？世尊开示说：诸比丘，名称吉祥在过去的其他生世中，积聚了资粮，具足了因缘，像猛兽过河一样出现，做了那些不会被鬼神吞噬的业并积累了它们，因此，名称吉祥所做和积累的业，其他人怎么会去体验呢？诸比丘，所做和积累的业不会在外面的地界中成熟，也不会在水界、火界和风界中成熟，所做和积累的善业和不善业，仅仅会在有执受的蕴、界和处中成熟。有情众生的业，即使经过百千劫也不会消失，一旦因缘聚合时机成熟，就会显现出果报。诸比丘，过去世曾经发生过，在这个贤劫中，当众生的寿命达到两万岁时，圆满正等觉佛陀，具足明行足、善逝、世间解、无上调御丈夫、天人师、佛世尊，名为光护，出现在世间，他在瓦拉纳西城的仙人说法鹿野苑安住。之后，有一段时间，一位商人的儿子在一位老比丘那里出家，但他很懒惰，不愿意侍奉他人。之后，与他同梵行的人们安排那位长老去侍奉，而他却认为自己是侍奉者，并广泛地接受年长比丘们的侍奉，因此，他的善根耗尽，后来一段时间被疾病侵袭，长老
English
endowed with eight qualities, therefore I have no harm from thirst. Then, the monks arose with doubts, and in order to dispel all doubts, they asked the Buddha, the Blessed One: "Venerable Grags-bshes, what deeds did he perform that made him have a good appearance, be pleasing to look at and beautiful, and from his two teeth come forth water endowed with eight qualities, and also, having gone forth, he directly realized the state of an Arhat?" The Blessed One said: "Monks, Grags-bshes himself, in other past lives, having accumulated merits and being endowed with the completion of conditions, appeared like a fierce animal crossing a river, and because he did and accumulated those deeds that would not be devoured by demons, how could others experience those deeds done and accumulated by Grags-bshes himself? Monks, the deeds done and accumulated do not ripen in the external realm of earth, nor do they ripen in the realm of water, fire, or wind, but the good and bad deeds done and accumulated will only ripen in the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. The deeds of sentient beings will not be lost even after hundreds of eons. When the conditions gather and the time arrives, they will ripen into their own fruit. Monks, in the past, in the past time, in this very fortunate eon, when the life span of beings was twenty thousand years, the perfectly completed Buddha, endowed with knowledge and conduct, the Sugata, the Knower of the World, the unsurpassed tamer of beings, the teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One, named 'Od-srung' (Light Protector), appeared in the world, and he dwelt and resided in the Deer Park where the sages spoke in the city of Varanasi. Then, after a while, the son of a merchant went forth to an old monk, but he was lazy and unwilling to serve others. Then, those who practiced the same Brahma-conduct appointed that very elder to do the service, and he thought, 'I am the one who does the service,' and he widely accepted the service of the very old monks, so his roots of virtue were exhausted, and later, after a while, he was afflicted by illness, and the elder