Tibetan
ང་། འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། །དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་དང་བུ་བྱུང་སྟེ། ཁྱེའུ་གོས་སུ་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་ གྱོན་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཚེ་རབས་དྲན་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དྲིས་པ། ཅི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་འདི་ཁོ་ན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽང་གལ་གྱི་བུ་དང་། འོད་སྲུང་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་བཞུགས་སམ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་མ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ་དགའ་བས་རྒྱས་ནས་སྨྲས་པ། བུ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་འདི་ཁོ་ན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དོན་དེ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་གསོལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་གོས་སུ་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་འཚལ་བ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཚེ་རབས་དྲན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ག་ལ་བཞུགས་པ་ཡང་རྨེད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་དེ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་པང་པར་བླངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བྲིམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་བུ་འདི་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་དྲན་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བུ་དེ་ལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཁྱོད་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བཙས་ནས་ལོ་བདུ
Chinese
我，平息争斗，没有战乱、内战、盗贼、饥荒和疾病，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛，没有损害，像对待刺丛中唯一的孩子一样治理国家。之后，有一段时间，他和王妃一起嬉戏玩乐。他嬉戏玩乐时，王妃怀了孕。八个月或九个月后，生了一个男孩，这个男孩穿着彩色的法衣，具有出家人的仪容，能回忆起前世。他一出生就问道：‘世尊、舍利弗、目犍连、迦叶、阿难等大声闻众是否就在这里？’他的母亲感到非常惊讶，高兴地说：‘孩子，世尊和大声闻众就在这里。’之后，有人将此事禀告给国王胜光，说：‘您的儿子生来就穿着彩色的法衣，具有出家人的仪容，能回忆起前世，而且他还知道世尊和大声闻众在哪里。’于是，为了给这个孩子带来利益，胜光国王邀请了世尊和声闻僧团前来应供。世尊在比丘僧众的侍奉下，比丘僧团在前引路，前往胜光国王的住处，在比丘僧团的中央铺设的座位上坐下。之后，拘萨罗国的国王胜光将孩子抱在怀里，带到世尊面前，禀告说：‘世尊，我的这个孩子一出生就能忆念起世尊和大声闻众。’世尊对这个孩子说：‘愿你无病，三藏的持有者。’之后，孩子说：‘我顶礼如来、阿罗汉、正等觉。’胜光国王对此感到非常惊讶。当他出生七年
English
I, having pacified strife, and being without war, internal strife, thieves, famine, and diseases, and being endowed with rice, sugarcane, cattle, and buffaloes, without harm, governed the kingdom like one would care for a single child in a thorn bush. Then, after a while, he sported and rejoiced with the queen. As he sported and rejoiced, the queen conceived. After eight or nine months, she gave birth to a boy, who was born wearing colored Dharma robes, having the appearance of a renunciate, and remembering his past lives. Immediately after being born, he asked, 'Are the Blessed One, Shariputra, Maudgalyayana, Kashyapa, Ananda, and other great Shravakas here?' Then his mother was amazed and, filled with joy, said, 'Son, the Blessed One and the great Shravakas are here.' Then, after a while, the matter was reported to King Prasenajit, saying, 'Your son was born wearing colored Dharma robes, having the appearance of a renunciate, and remembering his past lives, and he also knows where the Blessed One and the great Shravakas are.' Then, in order to benefit the child, King Prasenajit invited the Blessed One and the Sangha of Shravakas for a meal. Then the Blessed One, attended by the assembly of monks, with the Sangha of monks leading the way, went to the residence of King Prasenajit and sat on the seat prepared in the midst of the Sangha of monks. Then King Prasenajit of Kosala took the child in his lap and presented him before the Blessed One, saying, 'Blessed One, this child of mine remembers the Blessed One and the great Shravakas as soon as he is born.' Then the Blessed One said to the child, 'May you be free from illness, holder of the three baskets.' Then he said, 'I prostrate to the Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened One.' Then King Prasenajit was greatly amazed. Then, when he was born and was seven years old,
Tibetan
ན་ལོན་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་དེ་དག་ཉིད་གྱོན་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེས་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཕོལ་ མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་འཚལ་བ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཚེ་རབས་དྲན་བཞིན་དུ་བཙས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས
Chinese
在那年老的时候，他穿着那些彩色的法衣，在世尊的教法中出家。他通过精进、修行和努力，认识到这五眼轮回之轮是动摇而不稳定的，从而彻底断定一切有为法的本性是衰败、堕落、消散和毁灭。他舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。阿罗汉已脱离三界之贪欲，视黄金与瓦砾平等，心如虚空与手掌般坦荡，如旃檀浸泡般清凉，以智慧摧毁了卵壳。他获得了智慧、神通和各别正智，不贪恋世间的利养、执着和恭敬。他成为了诸天，包括有权势和近侍的天神们，供养、忆念、尊敬和赞叹的对象。之后，众比丘生起了疑惑，向断除一切疑惑的佛陀世尊请教：‘尊者，三藏法师造作了何种业，以至于他能穿着彩色的法衣，以沙门的形象，忆念前世而出生，并且出家后现证阿罗汉果位呢？’世尊开示说：‘诸比丘，这位三藏法师在前世积累了资粮，具足了因缘，如同冲破堤坝般涌现。他做了那些不会徒劳无功的业。这位三藏法师所作所积之业，又有谁能体验呢？诸比丘，所作所积之业不会在外在的地界成熟，也不会在水界、火界和风界成熟。善与不善之业的造作和积累，只会成熟在所执取的蕴、界和处之上。’有情众生的业，即使经过百千劫也不会消尽。当因缘聚合，时机成熟时，自会显现果报。诸比丘，过去久远之前，在这个贤劫中，当众生的寿命达到两万岁时，他圆满证悟。
English
At that old age, wearing those colorful Dharma robes, he renounced in the teachings of the Blessed One. Through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of five-eyed samsara is wavering and unstable, thereby thoroughly determining that the nature of all conditioned phenomena is decay, decline, dissipation, and destruction. He abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from the desires of the three realms, regarded gold and gravel as equal, possessed a mind as open as the sky and the palm of his hand, became as cool as sandalwood soaked in water, and shattered the shell of ignorance with wisdom. He attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge, not looking to worldly gain, attachment, and reverence. He became an object of worship, remembrance, respect, and praise by the gods, including those with power and attendants. Then, the monks arose with doubts and asked the Buddha, the Blessed One, who cuts off all doubts: 'Venerable one, what deeds did the Tripitaka master perform that he was born wearing colorful Dharma robes, in the form of a renunciate, remembering his past lives, and after renouncing, directly realized the state of an Arhat?' The Blessed One replied: 'Monks, this Tripitaka master, in previous lives, accumulated merit and possessed the necessary conditions, emerging like a flood breaking through a dam. He performed and accumulated those deeds that would not be in vain. Who else could experience the deeds done and accumulated by this Tripitaka master? Monks, deeds done and accumulated do not ripen in the external earth element, nor do they ripen in the water, fire, or wind elements. The performance and accumulation of virtuous and non-virtuous deeds will only ripen on the aggregates, elements, and sense bases that are grasped.' The deeds of sentient beings, even after hundreds of thousands of kalpas, will not be exhausted. When the conditions gather and the time is ripe, the fruit will surely manifest. Monks, long ago in the past, in this very fortunate kalpa, when the lifespan of beings reached twenty thousand years, he perfectly awakened.