Tibetan
ས་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ལ་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།ཕོ་ཉ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པར་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག །སྐུ་ཚེ་རིང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྟོད་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ། ལྷ་མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བདག་ གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་མ་མཐོང་སྟེ། བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་འཚལ་བས་སྐོམ་ལགས་སོ། །བདག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ད་ལྟར་གང་དུ་དབྱར་གནས་པར་བཞེད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཐོས། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཞེས་སོ་ཞེས་ཐོས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་དང་ཡུལ་མི་དང་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཞིག་ཕོ་ཉར་བཀུག་སྟེ། ཀྱེ་མི་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ལ། དེར་ཕྱིན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚོལ་ལ། བདག་ཅག་གི་མཆིད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གནོད་པ་ཆུང་ངམ། ཉམ་ང་བ་ཉུང་ངམ། བསྐྱོད་པ་ཡང་ངམ། འཚོ་འམ། སྟོབས་དང་ལྡན་ནམ། བདེ་བ་དང་ལྡན་ནམ། མི་བདེ་བ་མི་མངའ་འམ། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་སམ་ཞེས་གསོལ་ལ། འདི་སྐད་དུ་བཙུན་པ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་དང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་པ་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་མཐོང་བར་འཚལ་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་མ་མཐོང་བས། བདག་ཅག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་འཚལ་བས་སྐོམ་ལགས་སོ། །བདག་ཅག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་འཚལ་ན་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་མི་དེས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་། བློན་པོ་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་ཀྱི་མི་དང་། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་མཉན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སོང་ནས། མཐར་གྱིས་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་བལྟས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་ བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་དང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་གནས་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ཀྱི་མི་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གནོད་པ་ཆུང་ངམ། ཉམ་ང་བ་ཉུང་ངམ། བསྐྱོད་པ་ཡང་ངམ། འཚོའམ། སྟོབས་དང་ལྡན་ནམ། བདེ་བ་དང་ལྡན་ནམ། མི་བདེ་བ་མི་མངའ་འམ། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་སམ་ཞེས་མཆིའོ། །འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་མ་མཐོང་སྟེ། བདག་ཅག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་འཚལ་བས་སྐོམ་ལགས་སོ། །བདག་ཅག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོང་བར་འཚལ་ན། ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཀྱང་མཆིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀྱེ་གལ་ཏེ་ང་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་འགྲོར་སྟེར་ན་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕོ་ཉ་དེས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ལ་གསོལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་པར་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་དད་པ་སྩལ་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་དགོངས་ཏེ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བསྐུལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
应当断绝引诱者，务必只交付给确定为清净者。比丘们，你们应当如此学习。世尊如此说道后，比丘们心生欢喜，对世尊所说表示赞赏。 所谓“信使”是：诸国王和大臣们、大富豪们和宫廷侍从们、商人们和船长们、天神们和龙族们、夜叉们和阿修罗们、迦楼罗们和紧那罗们、大腹行者们，都对佛陀世尊恭敬、尊重、视为上师、作为装饰、进行供养。天神、龙族、夜叉、阿修罗、迦楼罗、紧那罗、大腹行者们供养并知晓的佛陀世尊，具大福德，获得了衣服、食物、卧具、坐垫、医药和药品。与声闻僧团一起，在王舍城的光明园林迦兰陀处立誓安居。之后，居士给孤独前往拘萨罗国的胜光王处，到达后向国王致敬说：“愿国王胜利！愿您长寿！”并祈祷说：“请天神知晓，我已很久没有见到世尊了，我渴望见到世尊，我渴望见到世尊。”之后，国王对居士给孤独说：“居士，你听说了世尊现在在哪里安居吗？”给孤独说：“天神，我听说世尊已在王舍城立誓安居。”之后，拘萨罗国的胜光王和居士给孤独等宫廷侍从、国民和大臣们，召来一个人作为信使说：“喂，你过来！去往世尊所在之处，到达后以头顶礼世尊的双足，并转达我们的话：世尊，请
English
Those who lead astray should be abandoned, and only those who are definitely pure should be entrusted with the task. Monks, you should train yourselves in this way. After the Blessed One had spoken thus, those monks rejoiced and praised what the Blessed One had said. The so-called "messenger" is: the Buddhas, the Blessed Ones, are honored, respected, regarded as teachers, adorned, and offered to by kings, great ministers, wealthy people, palace attendants, merchants, ship captains, gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas. The Buddhas, the Blessed Ones, who are worshiped and known by gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, are endowed with great merit, and have obtained robes, food, bedding, seats, medicines, and medical supplies. Together with the Sangha of Hearers, he vowed to spend the summer retreat in the Bamboo Grove, the Kalandaka residence, in Rajagriha. Then, the householder Anathapindika went to King Pasenadi of Kosala, and after arriving, he greeted the king, saying, "May the king be victorious! May you live long!" And he prayed, saying, "May the gods know that I have not seen the Blessed One for a long time, and I long to see the Blessed One. I long to see the Blessed One." Then the king said to the householder Anathapindika, "Householder, have you heard where the Blessed One is now residing for the summer retreat?" Anathapindika said, "God, I have heard that the Blessed One has vowed to reside in Rajagriha for the summer retreat." Then King Pasenadi of Kosala, the householder Anathapindika, and others, palace attendants, citizens, and ministers, summoned a man as a messenger, saying, "Hey, you come here! Go to where the Blessed One is, and after arriving there, bow your head at the feet of the Blessed One, and convey our words: Blessed One, please
Chinese
少病吗？少恼吗？起居安乐吗？生活吗？有力气吗？安乐吗？没有不安乐吗？安乐而住吗？这样问道。这样，具寿，拘萨罗国王和舍卫城居住的宫廷眷属都想见到世尊。（他们说：）我们很久没有见到世尊了，我们渴望见到世尊。如果我们能见到世尊，为了慈悲，请世尊前往舍卫城。请这样禀告。这样吩咐了。然后那个人听取了拘萨罗国王胜光王、大臣、宫廷眷属和百姓的吩咐，前往王舍城，逐渐地，逐渐地，到达了王舍城的城市。然后在那个人看遍了王舍城的所有地方之后，前往世尊所在的地方，到达后，以头顶礼拜世尊的双足，对世尊这样说道：尊者，请您知晓。拘萨罗国王胜光王和舍卫城居住的宫廷眷属都以头顶礼拜世尊的双足，（并问候）世尊您少病吗？少恼吗？起居安乐吗？生活吗？有力气吗？安乐吗？没有不安乐吗？安乐而住吗？这样禀告。他们还说：我们很久没有见到世尊了，我们渴望见到世尊。如果我们能见到世尊，为了慈悲，请世尊前往舍卫城。世尊说道：如果国王形坚允许我去，我就去。然后那个使者禀告了国王形坚，并对世尊这样说道：国王形坚已经允许世尊前往，世尊您现在认为时机已到，请前往吧。这样劝请了。然后世尊没有对那个人说什么，表示允许了。然后世尊
English
Are you free from illness? Are you free from trouble? Is your movement easy? Do you live? Are you strong? Are you at ease? Are you free from unease? Do you dwell touching ease? Thus he asked. Thus, venerable one, the people of the palace retinue residing in Sravasti with King Prasenajit of Kosala wished to see the Blessed One. (They said:) We have not seen the Blessed One for a long time, we are thirsty to see the Blessed One. If we could see the Blessed One, for the sake of compassion, please have the Blessed One go to Sravasti. Please report this. Thus he was instructed. Then that man, having heard the instructions of King Prasenajit of Kosala, the ministers, the people of the palace retinue, and the people of the country, went to Rajagriha, and gradually, gradually, he arrived at the city of Rajagriha. Then, after that man had looked all over the city of Rajagriha, he went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One, and said this to the Blessed One: Venerable one, please know. King Prasenajit of Kosala and the people of the palace retinue residing in Sravasti bow their heads at the feet of the Blessed One, (and ask) Blessed One, are you free from illness? Are you free from trouble? Is your movement easy? Do you live? Are you strong? Are you at ease? Are you free from unease? Do you dwell touching ease? Thus they report. They also say: We have not seen the Blessed One for a long time, we are thirsty to see the Blessed One. If we could see the Blessed One, for the sake of compassion, please have the Blessed One go to Sravasti. The Blessed One said: If King Bimbisara allows me to go, I will go. Then that messenger reported to King Bimbisara, and said this to the Blessed One: King Bimbisara has granted permission for the Blessed One to go, Blessed One, now that you think the time has come, please go. Thus he urged. Then the Blessed One did not say anything to that man, indicating permission. Then the Blessed One
Tibetan
་དབྱར་ཟླ་གསུམ་འདས་ནས། ཆོས་གོས་མཛད་དེ་ཆོས་གོས་ཟིན་ནས་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་ཞབས་འབྲིང་འཁོར་མང་པོ་དག་དང་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ལོགས་སུ་ཆས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །ཕོ་ཉ་ཡང་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ་ཆས་སོ། །དེ་ནས་དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞབས་ཀྱིས་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས་ཤིང་རྟ་ལས་བབས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་བཏུད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་ དུ་བདག་གི་ཤིང་རྟ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཞེས་སུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་ཤིང་རྟ་དང་། །ཡང་དག་སྩོལ་ལ་ང་གནས་ནས། །ཉོན་མོངས་ཚེར་མས་མ་སྣད་པར། །ས་སྟེང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བར་བྱེད། །ཕོ་ཉས་གསོལ་པ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཞབས་ཀྱིས་གཤེགས་པ་ལགས་ཀྱིས་ཀྱང་། བདག་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བཅིབས་སུ་གསོལ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕོ་ཉ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཤིང་རྟའི་སྟེང་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིང་རྟ་ལ་བཅིབས་བཞིན་དུ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བྱོན་ནས་ཕོ་ཉས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་སྦྲན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་དང་། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསུ་ནས། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་མོ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དེ་ཉིད་དུ་འཁོད་དོ། །ཕོ་ཉ་དེ་ནི་ཚེ་ཐུང་སྟེ་ཆོས་ཐོས་པའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་ཤི་སྟེ། དེ་ཤི་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་ཡུལ་བཟང་པོར་སྐྱེས་སོ། །ལྷའི་བུའམ་ལྷའི་བུ་མོ་སྐྱེས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ནས་ཤི་འཕོས། གང་དུ་སྐྱེས། ལས་གང་གིས་སྐྱེས་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་མི་ལས་ཤི་འཕོས་པ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་ཡུལ་བཟང་པོར་སྐྱེས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་པ་དེས་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་སྔོན་ཕོ་ཉར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་བདག་ཞག་ལོན་ནས་གཟོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་གི་ཆ་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་ཞག་མ་ལོན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་སྔོན་ཕོ་ཉར་གྱུར་པའི་ལྷའི་བུ་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་དག་ཅིང་འགུལ་བ་ཐོགས་པ། ལུས་དོ་ཤལ་དང་སེ་མོ་དོས་བརྒྱན་པ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་ཅོད་པན་ཅན། ལུས་གུར་གུམ་དང་ཏ་མ་ལའི་ལོ
Chinese
夏季三個月過去後，製作法衣，法衣完成後穿上法衣，手持缽，與眾多侍從眷屬一同離開舍衛城而行。使者也乘車而去。之後，他見到世尊釋迦牟尼佛以足行走，便從車上下來，向世尊所在之處合掌鞠躬，對世尊說道：為了慈悲，請世尊接受我的車。世尊說：以神足之車，真實給予我安住之處，不被煩惱荊棘所傷，在地上到處行走。使者說：世尊以神足行走，但為了利益我和慈悲，請您乘坐。之後，世尊為了利益使者，以神力坐在車上。之後，世尊乘車前往舍衛城，使者也告知了國王。之後，國王、大臣、宮廷眷屬和百姓迎接世尊，為了聽法，當晚就住在祇陀林園。那位使者短命，聽法後當晚就死了，他死後轉生到三十三天善妙天界。天子或天女出生後不久，自然會生起三種念頭：從何處死而轉生？生於何處？以何業而生？之後，他見到自己從人道死而轉生，生於三十三天善妙天界，並對世尊心生歡喜。之後，先前做使者的天子心想：我過些日子再去拜見世尊，這不是我的作風，我應該在沒有過多久就去拜見世尊。之後，先前做使者的天子，帶著搖曳發光的耳環，身上裝飾著項鍊和手鐲，頭戴以各種珍寶裝飾的頭飾，身上塗抹著藏紅花和
English
After three months of summer had passed, he made robes, finished the robes, and put on the robes. Carrying a bowl, he departed from Shravasti with many attendants. The messenger also departed on a chariot. Then, seeing the Blessed One, Shakyamuni Buddha, walking on foot, he got off the chariot and, bowing with folded hands towards where the Blessed One was, said to the Blessed One: For the sake of compassion, please accept my chariot, Blessed One. The Blessed One said: With the chariot of miraculous feet, truly grant me a place to dwell, unharmed by the thorns of affliction, to wander everywhere on earth. The messenger said: Although the Blessed One walks with miraculous feet, please ride for the benefit of me and for the sake of compassion. Then, for the sake of benefiting the messenger, the Blessed One miraculously sat on the chariot. Then, the Blessed One, riding on the chariot, went to Shravasti, and the messenger also informed the king. Then, the king, ministers, palace attendants, and the people welcomed the Blessed One, and that night they stayed in the Jeta Grove to listen to the Dharma. That messenger was short-lived, and after hearing the Dharma, he died that very night. After his death, he was born in the good heaven of the Thirty-Three. When a son or daughter of the gods is born, naturally three thoughts arise: From where did I die and transmigrate? Where was I born? By what karma was I born? Then, he saw that he had died and transmigrated from the human realm, was born in the good heaven of the Thirty-Three, and his mind was delighted with the Blessed One. Then, the son of the gods, who had previously been a messenger, thought: It is not my way to go to see the Blessed One after a few days. I should go to see the Blessed One without delay. Then, the son of the gods, who had previously been a messenger, wearing earrings that shimmered and swayed, his body adorned with necklaces and bracelets, wearing a crown adorned with various precious jewels, his body smeared with saffron and