Tibetan
ནས་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་ཉེ་དུ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཁྱིམ་དུ་དད་པ་དྲིས་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས། གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་པ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དག་ཀྱང་འདུས། ཡི་དགས་མོ་དེ་ཡང་གྲལ་དཔོན་གྱི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ། སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡི་དགས་མོ་དེ་མཐོང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ཡི་དགས་མོ་དེའི་ལུས་མི་སྡུག་པ་མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་ གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཞལ་ཟས་བཟང་པོས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། ཡི་དགས་མོའི་ཕྱིར་ཡོན་གྱི་རབས་གདོན་པར་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པའི་རབས་གསུངས་པ། སྦྱིན་པ་འདི་ཡི་བསོད་ནམས་གང་། །དེ་ནི་ཡི་དགས་ཕྱི་བཞིན་སོང་། །ཡི་དགས་འཇིག་རྟེན་རབ་འཇིགས་ལས། །དེ་ནི་མྱུར་དུ་ཐར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞི་དེ་ལས་བརྟེན་ནས་ཡི་དགས་མོ་དེ་དང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་དེ་ཐོས་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡི་དགས་མོ་དེ་ཡང་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ་ཤི་ནས་ཡི་དགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོར་སྐྱེས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡི་དགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོར་སྐྱེས་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཡུམ་ད་ནི་མཐུ་ཡོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་དག་གྱིས་ཤིག །ཡི་དགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོས་སྨྲས་པ། བུ་གཅིག་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་མེད་དེ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་ཡི་དགས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་ལ་སྨྲས་པ། ཆགས་པའི་མུན་པས་མིག་ནི་རབ་བསྒྲིབས་ཏེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡི་དགས་འཇིག་རྟེན་བསྒྲུབས་པ་ཡི། །ཁྱོད་ཀྱི་རུས་བུ་ཆེན་པོ་ཤ་མེད་པ། །རུས་པ་པགས་པ་སྐྱི་རྣམས་ད་དུང་འདུག །ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་སྤྱོས་ནས་སྨྲས་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ལས་རས་ཟུང་ཅིག་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། གང་གིས་དགེ་འདུན་ལས་རས་ཟུང་ཅིག་ཉོས་པའི་དགེ་སློང་དེས་གོས་ཀྱི་གདང་ལ་བཞག་གོ །དེ་ནས་ཡི་དགས་མོ་དེ་མཚན་མོ་འོངས་ནས་བརྐུས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ལ་བསྙད་ནས་ཆུ་སྨད་སོང་སྟེ་ཡི་དགས་མོ་སྤྱོས་ནས་ཕྱིར་བཀུག་སྟེ་བྱིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དགེ་སློང་དེ་ལས་བརྐུས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཆུ་སྨད་ཀྱིས་ཕྱིར་བཀུག་སྟེ་བྱིན་པ་དང་། དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་དེ་གཤེགས་ནས། ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་ གི་དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱིར་སྟན་ལ་གླན་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་ཕྱིན་ཆད་མ་བརྐུས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་སེར་སྣས་མཐོ་འཚམ་པར་བྱེད་པ་མཐོང་ནས། ཅི་ནས་ཀྱང་ཡི་དགས་མོ་དེའི་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེར་སྣ་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་དང་། ལྷ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།དམུས་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་བྱས་ནས་ཟན་ཟོས་ཏེ་ཟས་ཕྱིས་ལེན་པ་སྤངས་ནས། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་བཞག་སྟེ་ཡི་དགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགའ་བྱེད་ཀྱིས་ཡི་དགས་མོ་སྡོང་དུམ་མེ་རེག་འདྲ་ལ་དམུས་ལོང་དུ་འདུག་པ་རང་གི་ སྐྲས་ཡོག་པ་ལྟོ་ནི་རི་ཙམ་ལ་ཁ་ནི་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་སྟེ། དུར་ཁྲོད་བཞིན་དུ་དྲི་ང་བ་ཁྭ་དང་བྱ་རྒོ
Chinese
之后，水陌挨家挨户地询问亲戚们的信仰，并在第二天邀请佛陀等比丘僧团前来应供。当正午时分到来时，佛陀等比丘僧团也聚集了。那个饿鬼女也坐在施主的前面。聚集的成千上万的众生都看到了那个饿鬼女。他们看到那个饿鬼女的身体丑陋，感到非常悲伤，并对世尊心生欢喜。之后，具寿水陌用美味的食物使佛陀等比丘僧团感到满足，并请求为了那个饿鬼女宣说功德之缘起。之后，世尊亲自以具足五支的语言宣说了布施的缘起：“此布施的功德，愿它如影随形地伴随饿鬼。愿她从极度恐怖的饿鬼世界中，迅速解脱！”这样说道。之后，世尊依于那个因缘，为那个饿鬼女和许多人宣说了与之相应的佛法。成千上万的众生听闻后，证悟了真谛。那个饿鬼女也心生欢喜，死后转生为具有大神通的饿鬼。具寿水陌也知道她转生为具有大神通的饿鬼。之后，具寿水陌说道：“母亲，现在以您的能力，请完全行持布施吧！”具有大神通的饿鬼说道：“儿子，我不喜欢布施，我做不到。”之后，具寿水陌对具有大神通的饿鬼说道：“贪欲的黑暗完全遮蔽了眼睛，你造就了饿鬼的世界。你那巨大的骨架没有肉，骨头、皮肤和皱纹至今还在。”这样说道。之后，具寿水陌多次责骂并说了这些话，之后才从她那里得到了一块布。之后，水陌将它献给了僧团。哪个比丘从僧团那里买了一块布，就把它放在了衣架上。之后，那个饿鬼女晚上来偷走了它。之后，那个比丘指责具寿水陌，水陌就去了。
English
After that, Chu Smad asked about the faith of the relatives from house to house, and the next day invited the Buddha and the Sangha of monks to a meal. When it was time for noon, the Buddha and the Sangha of monks also gathered. That hungry ghost woman was also sitting in front of the patron. The hundreds of thousands of beings who had gathered saw that hungry ghost woman. They saw the ugly body of that hungry ghost woman and felt very sad, and their minds were filled with joy towards the Blessed One. After that, the venerable Chu Smad satisfied the Buddha and the Sangha of monks with delicious food, and requested that the lineage of merit be recited for the sake of that hungry ghost woman. After that, the Blessed One himself spoke the lineage of giving with five-limbed speech: "Whatever merit there is from this giving, may it go to the hungry ghost as a shadow. May she quickly be liberated from the terrible world of hungry ghosts!" Thus he spoke. After that, the Blessed One, based on that foundation, taught the Dharma that was in accordance with that to that hungry ghost woman and many people. Hundreds of thousands of beings heard that and realized the truth. That hungry ghost woman also became happy and died and was reborn as a hungry ghost with great magical powers. The venerable Chu Smad also knew that she had been reborn as a hungry ghost with great magical powers. After that, the venerable Chu Smad said, "Mother, now with your power, please completely practice giving!" The hungry ghost with great magical powers said, "Son, I do not like giving, I cannot do it." After that, the venerable Chu Smad said to the hungry ghost with great magical powers, "The darkness of attachment has completely blinded your eyes, you have created the world of hungry ghosts. Your great skeleton has no flesh, bones, skin, and wrinkles are still there." Thus he said. After that, the venerable Chu Smad scolded and spoke many times, and after that he obtained a piece of cloth from her. After that, Chu Smad offered it to the Sangha. The monk who bought a piece of cloth from the Sangha put it on the clothes rack. After that, that hungry ghost woman came at night and stole it. After that, that monk blamed the venerable Chu Smad, and Chu Smad went.
Chinese
于是那个饿鬼女斥责后又夺了回来给了他。同样三次之间从那个比丘处偷盗后，具寿水末又夺了回来给了他，那个比丘也去世后，为了四方比丘的僧团而铺设坐垫。之后他就再也没有偷盗了。因此，看到众生如此被悭吝所蒙蔽，无论如何为了不让那个饿鬼女的罪过那样发生，应当努力断除悭吝。世尊如是开示后，那些比丘和天、非天、迦楼罗、紧那罗、大腹行等其他也心生欢喜，对世尊所说深表赞同。盲人，是指佛陀世尊受到国王们、大臣们、富人们、王宫侍从们、商人们、船长们、天人们、龙族们、夜叉们、非天们、迦楼罗们、紧那罗们、大腹行们的恭敬、尊重、视为上师、作为榜样、进行供养。天、龙、夜叉、非天、迦楼罗、紧那罗、大腹行们供养并知晓的佛陀世尊，具有大福德，获得了衣服、食物、卧具、坐垫、医药和药品。与声闻比丘僧团一起住在舍卫城，在胜幢王子的花园里，给孤独施主的祇陀林中。之后，具寿喜作早上穿好裙子和法衣，拿着钵去舍卫城乞食。在舍卫城乞食后，吃完饭，停止饭后零食，放下钵和法衣，在饿鬼的处所游荡时，具寿喜作看到一个饿鬼女，像燃烧的树桩一样，盲目地坐着，用自己的头发遮盖着身体，肚子像山一样大，嘴巴像针眼一样小，像坟地一样散发着恶臭，乌鸦和秃鹫
English
Then that hungry ghost woman scolded and took it back and gave it to him. Likewise, after stealing from that monk three times, the venerable Water End took it back and gave it to him. After that monk also passed away, he spread a seat for the sake of the Sangha of monks from the four directions. After that, he never stole again. Therefore, seeing beings so blinded by stinginess, in order to prevent such faults of that hungry ghost woman from occurring, one should strive to abandon stinginess. After the Blessed One spoke thus, those monks, gods, asuras, garudas, kinnaras, mahoragas, and others rejoiced and praised the words of the Blessed One. The blind one means that the Buddha, the Blessed One, was honored by kings, great ministers, wealthy people, palace attendants, merchants, captains, gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas. They respected him, regarded him as a teacher, made him an example, and made offerings to him. The Buddha, the Blessed One, who was offered to and known by gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, possessed great merit and obtained robes, food, bedding, cushions, medicine, and medical supplies. Together with the Sangha of Shravaka monks, he resided in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika in the garden of Prince Jeta. Then, the venerable Delightful Deed, having put on his undergarment and robes in the morning, took his bowl and went to Shravasti for alms. After begging for alms in Shravasti, he ate his meal, refrained from taking leftovers, put down his bowl and robes, and went wandering in the realm of hungry ghosts. The venerable Delightful Deed saw a hungry ghost woman, like a burning tree stump, sitting blindly, covering herself with her own hair, her stomach as big as a mountain, her mouth as small as the eye of a needle, smelling foul like a graveyard, crows and vultures.