Tibetan
སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་པ། སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་པ། སྡོམ་ནི། བུ་རམ་གནས་དང་ཁ་ཟས་དང་། །ཆུ་དང་ཕྱི་སའི་སྣོད་རྣམས་དང་། །མཽང་གལ་བུ་དང་ཆུ་སྨད་དང་། །དམུས་ལོང་དང་ནི་ཚོང་དཔོན་དང་། །བུ་རྣམས་དང་ནི་ཕྱི་ས་ཁུང་། །སྡེ་ཚན་དག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན། །བུ་རམ་འཚིར་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ན་བཞུགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽང་གལ་གྱི་བུ་གཉིས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་དམ་བཅས་ཏེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཐར་བར་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཟན་མི་བཟའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དེ་གཉིས་དུས་དུས་སུ་རེས་འགའ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོའོ། །རེས་འགའ་ནི་དུད་འགྲོའི་ནང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོའོ། །རེས་འགའ་ནི་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་འགྲོ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེར་སེམས་ཅན་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ངན་ཐོས་ནས་རྒྱུ་བ་ལས་སླར་འཁོར་ཏེ། འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཐོས་ནས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་ལ་བསྟན་ནས་དེ་དང་འཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་སེམས་ཅན་དུ་མས་ཐོས་ནས་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཆོས་ཐོས་པ་དང་གཏམ་བྱ་བའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བ་དང་། ཡི་དགས་ལྟོ་ནི་རི་ཙམ་ལ་ཁ་ནི་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་སྟེ། རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ། འབར་ཞིང་རབ་ཏུ་འབར་ལ་ཀུན་ཏུ་རབ་ཏུ་འབར་ཏེ། མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་འབར་ནས་ཚིག་ཅིང་ཉམ་ཐག་པའི་སྐད་འབྱིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་དང་མི་བཟད་པ་དང་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་བ་དང་། བཤང་གཅི་ག་ལ་ཡོད་པ་དེར་འཁོར་ལ་དེ་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་མི་རྙེད་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་དེས་ཡི་དགས་དེ་ལ་དྲིས་པ། ཀྱེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། དེས་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་མི་བཟད་པ་ཚ་བ་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ཞིང་འདུག །ཡི་དགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཉི་མ་ཤར་བ་ན་སྒྲོན་མ་མི་དགོས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དོན་འདི་ཞུས་ཤིག་དང་། དེས་ཁྱོད་ལ་བདག་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ནས་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་སྦྲང་བུའི་སྦྲང་རྩི་མ་བསྐོལ་བ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་རོ་དང་ལྡན་ནོ་ཅོག་སྟོན་ཏེ། འཁོར་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཡང་དབང་པོ་རྣམས་མི་གཡོ་ བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཆོས་རོ་དང་ལྡན་ནོ་ཅོག་ཉན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་གསོང་པོར་གསུང་བ་སྙན་པར་གསུང་བ། ཚུར་ཤོག་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུང་བ་སྔར་འཛུམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཚུར་ཤོག །ཁྱོད་འོངས་པ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ད་གདོད་ག་ལས་འོངས། མཽང་གལ་གྱི་བུས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བདག་ནི་ཡི་དགས་ཀྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་མཆི་མཆི་བ་ལས་སླར་མཆིས་ཏེ། དེར་བདག་གིས་ཡི་དགས་ལྟོ་ནི་རི་ཙམ་ལ་ཁ་ནི་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཙམ་སྟེ། རང་གི་སྐྲས་ཡོག་པ། ཕྱི་ས་བཞིན་དྲི་ང་བ་མཆོག་ཏུ་དྲི་ང་བ་མི་སྡུག་པ་མཆོག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་ཟས་སུ་ཕྱི་ས་འཚལ་ལ་དེ་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་མི་རྙེད་པ་ཞིག་མཐོང་ལགས་སོ། །ཡང་གསོལ་པ། ལུས་ཆེན་རི་བོ་མཐོན་པོ་འདྲ་བ་ལ། །མཆུ་དང་ལྐོག་མ་སྐམ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་སྡུག །རང་གི་སྐྲས་ནི་གདོང་ཡོག་གཅེར་བར་མཆིས། །མཆུ་སྒོ་ཕྲ་ཁབ་མིག་འདྲ་རབ་ཏུ་རིད། །དེ་ལྟར་གཅེར་བུ་སྐྲས་ཡོག་པ། །རུས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་བསྒྲེང་བ་བཞིན། །ཐོད་པ་ཐོགས་ཤིང་མི་བཟད་ལ། །ངུ་ཞིང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུག་པར་བགྱིད། །བཀྲེས་པ་དང་ནི་སྐོམ་པ་ཡིས། །དུབ་ཅིང་སྡུ
Chinese
第五品约束之偈： 第五品约束之偈。 约束是：榨糖处和食物，水和外处之器物等，目犍连子和水末，盲人和是商人和，儿子们和是外处孔，在这些类别中已显示。 榨糖之处是指：诸佛薄伽梵，受到国王们和，大臣们和大富翁们和，王宫眷属的人们和，商人们和，船长们和，天神们和，龙族们和，夜叉们和，非天们和，妙翅鸟们和，人非人（紧那罗）们和，大腹行（摩睺罗伽）们恭敬，视为上师，画像，供养。天神和，龙族和，夜叉和，非天和，妙翅鸟和，人非人和，大腹行们供养且知晓的，佛薄伽梵具有大福德，获得衣物和，食物和，卧具和，坐垫和，疾病资具和，医药品等。与声闻僧众一起，住在王舍城的光明园林迦兰陀迦处。当薄伽梵无上圆满正等觉现证成佛之时，具寿舍利子和，目犍连子二人如此立誓： 从有情地狱和畜生和饿鬼之中，在没有救度哪怕一个有情之前，不吃食物。之后，两位具寿时时偶尔在地狱中游走。偶尔在畜生中游走。偶尔在饿鬼中游走，他们在那里听到有情被各种损害所威胁的恶劣声音后，从游走中返回，向四众讲述。他们听后也会感到厌恶。之后，他们二人向他们展示，并宣说与之相应的佛法，因此许多有情听后获得特殊利益，成为听闻佛法和谈论之处。后来，具寿大目犍连子在饿鬼中游走。
English
The Fifth Chapter: Verses on Restraint The Fifth Chapter: Verses on Restraint. Restraint is: sugar cane fields and food, water and containers for external places, Maudgalyayana and water remnants, the blind and merchants, sons and external orifices. These categories are shown. The place of squeezing sugar cane means: The Buddhas, the Bhagavat, are respected by kings and, great ministers and wealthy people and, people of the palace entourage and, merchants and, captains and, gods and, nagas and, yakshas and, asuras and, garudas and, kinnaras and, mahoragas, regarded as teachers, depicted, and offered to. The Buddhas, the Bhagavat, who are offered to and known by gods and, nagas and, yakshas and, asuras and, garudas and, kinnaras and, mahoragas, possess great merit, and obtain clothing and, food and, bedding and, cushions and, requisites for the sick and, medicines. Together with the assembly of shravakas, they reside in the Kalanda grove of light in Rajagriha. When the Bhagavat attained unsurpassed, perfect, complete enlightenment, the two venerable ones, Shariputra and Maudgalyayana, made this vow: From sentient beings in hells, animals, and pretas, until not even one sentient being is liberated, we will not eat food. Then, the two venerable ones occasionally wander and go to the hells from time to time. Occasionally they wander and go among the animals. Occasionally they wander and go among the pretas. There, hearing the bad sounds of sentient beings threatened by various harms, they return from wandering and tell the four assemblies. Having heard this, they also become disgusted. Then, the two of them show it to them and teach the Dharma that corresponds to it, so many sentient beings, having heard it, gain special benefits and become places for hearing the Dharma and talking. Later, the venerable great Maudgalyayana wandered among the pretas.
Chinese
哭泣着离去了。饿鬼的肚子像山一样大，嘴却像针眼一样小，被自己的头发遮盖着。燃烧着，非常燃烧，到处都在燃烧，火焰燃烧成一片，焚烧着，发出痛苦的声音，感受着剧烈、难以忍受、灼热和不愉快的感受，并且看到排泄物在哪里，就围绕着那里，但也很难轻易找到。 然后，那位长老问那个饿鬼：‘喂，你做了什么业，以至于感受着如此剧烈、难以忍受、灼热和不愉快的感受？’饿鬼说：‘太阳升起时不需要灯，请向世尊禀告此事，他会为你预言我的业的形态。’ 然后，具寿大目犍连前往世尊所在之处。当时，世尊从禅定中起身，正在向四众弟子讲述如同蜜蜂采集未经熬煮的蜂蜜般的具有法味的一切。无数的眷属也纹丝不动地从世尊那里听闻具有法味的一切。 然后，诸佛世尊们总是坦率地说，悦耳地说，说“来吧，欢迎你来”，总是先微笑。在那里，世尊对具寿大目犍连说：‘目犍连，来吧！欢迎你来！你刚刚从哪里来？’目犍连回答说：‘尊者，我从饿鬼之中游走之后回来，在那里我看到一个饿鬼，肚子像山一样大，嘴却像针眼一样小，被自己的头发遮盖着，像粪便一样散发着极度恶臭，极其丑陋，以粪便为食，而且也很难轻易找到。’ 又禀告说：‘身体巨大如高山，嘴唇和喉咙干枯且极其丑陋，自己的头发遮盖着脸，赤裸着身体，嘴巴细小如针眼般极其瘦弱，像这样赤裸着身体被头发遮盖着，如同竖立着骨骼的转轮，拿着头盖骨，令人厌恶，哭泣着到处奔跑，因饥饿和口渴而疲惫不堪，痛苦。’
English
Weeping, he departed. The preta's stomach was as large as a mountain, but its mouth was as small as the eye of a needle, covered by its own hair. Burning, intensely burning, everywhere intensely burning, the flames burning as one, scorching, uttering sounds of distress, experiencing intense, unbearable, hot, and unpleasant feelings, and seeing where excrement and urine were, circling around there, but even that was not easy to find. Then, that elder asked the preta: 'Hey, what karma did you do, that you are experiencing such intense, unbearable, hot, and unpleasant feelings?' The preta said: 'When the sun rises, there is no need for a lamp. Please report this matter to the Bhagavan, and he will prophesy to you the nature of my karma.' Then, the venerable Mahāmaudgalyāyana went to where the Bhagavan was. At that time, the Bhagavan, having arisen from samadhi, was teaching the fourfold assembly everything that had the taste of dharma, like bees collecting unboiled honey. Countless retinues were also listening to everything that had the taste of dharma from the Bhagavan without moving their senses. Then, the Buddhas, the Bhagavat, always speak frankly, speak sweetly, say "Come, welcome!", always smile first. There, the Bhagavan said to the venerable Mahāmaudgalyāyana: 'Maudgalyāyana, come! Welcome! Where have you just come from?' Maudgalyāyana replied: 'Venerable, I have returned from wandering among the pretas, where I saw a preta with a stomach as large as a mountain, but a mouth as small as the eye of a needle, covered by its own hair, smelling extremely foul like feces, extremely ugly, eating feces as food, and even that was not easy to find.' He further reported: 'The body is huge like a high mountain, the lips and throat are dry and extremely ugly, one's own hair covers the face, naked, the mouth is thin like the eye of a needle, extremely emaciated, like that, naked, covered by hair, like erecting a wheel of bones, holding a skull, repulsive, weeping and running everywhere, exhausted by hunger and thirst, suffering.'
Tibetan
ག་བསྔལ་དག་གིས་ཉེན། །ཉམ་ཐག་སྐད་ཀྱང་འབྱིན་པར་བགྱིད། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་། །དེ་ཡིས་མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དུ། །རབ་འཇིགས་སྡིག་པ་ཅི་བགྱིས་ན། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་བ། །འཇིགས་སུ་རུང་བ་མྱོང་བར་གྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཡི་དགས་དེ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉན་པར་འདོད་དམ། བཙུན་པ་མཉན་པར་འཚལ་ལགས་སོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་འོ་ན་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་དོ། །མཽང་གལ་གྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ན་ཚོང་དཔོན་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་ དང་འགྲན་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེའི་བུ་རམ་ཤིང་བཙིར་བའི་གནས་གྲྭ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཏུ་དེའི་བུ་རམ་ཤིང་འཚིར་བར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ་རེ་ཞིག་ན། རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས། དེ་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །བཙུན་པ་དེ་ཡང་ནད་ཁོང་སྐེམ་གྱིས་ཐེབས་ཏེ། དེ་ལ་སྨན་པས་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་ཕན་པར་བསྟན་ནས་ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོ་དེའི་ཐད་དུ་སོང་ངོ་། །ཚོང་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་ལུས་ཀྱང་མཛེས་ལ། སེམས་ཀྱང་མཛེས་པ་དེ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་ཚོང་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཅི་བཞེད། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་འདོད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེས་ཚལ་ཟ་ཞིག་ལ་འཕགས་པ་ལ་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ནི་དོན་ཞིག་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཆས་སོ། །དེ་ནས་མི་དེ་གཞན་གྱི་རྫས་ལ་སེར་སྣ་སྐྱེས་ནས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་ལ་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཁུ་བ་སྦྱིན་དུ་ཟིན་ན་ཕྱིས་ཀྱང་འདིར་འོང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། མི་སྡུག་པའི་འགྲོ་བ་གསུམ་གྱི་གཡང་སར་གཞོལ་བ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པར་བྱ་བའི་འགྲོ་བ་གཉིས་བོར་བ། འཕགས་པའི་ལམ་རྣམས་ཐག་བསྲིངས་པ་དེས་སྡིག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། རང་ས
Chinese
何苦所逼恼，可怜发出哀鸣声，苦受感受经历，因此于人世间，极怖作何罪，故此如是苦，可怖正感受。世尊如是说，目犍连之子伊达乃作罪业者，欲闻彼之业相耶？ 苾刍应谛听，目犍连之子，若然善谛听，善持于意，我当说。目犍连之子，往昔已逝时，王舍城之城中，有商主富且财多，受用广大，执持宽广浩大，具足多闻天子之财，与多闻天子之财 相匹敌者，其有榨甘蔗之处五百所，于彼等处，彼榨甘蔗。诸佛不出现于世之时，独觉可怜贫乏者，慈愍，以边鄙处所维生，世间唯一之应供处出现于世间，须臾，独觉可怜贫乏者，慈愍，以边鄙处所维生者出现，彼于早晨着裙及法衣，持钵前往王舍城行乞。苾刍，彼亦为内脏干枯之病所侵，医者示以甘蔗汁有益，遂往彼大商主之处。商主亦见独觉身亦美，心亦美。见已，商主如是说：圣者欲何物？独觉如是说：居士，欲甘蔗汁。其后，彼居士嘱咐园丁：汝奉献甘蔗汁与圣者，其后，彼居士为某事外出。其后，彼人生起于他人之物悭吝之心，思惟：若我施与此甘蔗汁，其后亦将至此，如是堕入不悦意之三有悬崖，舍弃一切所欲之二有，延长圣者之道者，彼生起罪恶之心，自
English
Oppressed by what suffering, uttering pitiful cries, experiencing the feeling of suffering. Therefore, in the human world, what terrible sins have been committed? Therefore, such suffering, terrible, is being experienced. The Blessed One said, "The son of Maudgalyayana, Ida, is the one who commits sinful deeds. Do you wish to hear the nature of his deeds?" Bhikshus, listen attentively. The son of Maudgalyayana, if so, listen well, hold it in your mind, and I will tell you. Son of Maudgalyayana, in the past, in the city of Rajagriha, there was a wealthy merchant, rich in possessions, with great enjoyment, possessing vast and extensive holdings, endowed with the wealth of Vaishravana, rivaling the wealth of Vaishravana. He had five hundred places where sugarcane was pressed, and in those places, he had sugarcane pressed. When the Buddhas do not appear in the world, the Pratyekabuddhas, compassionate to the poor and destitute, living in remote places, the sole objects of offerings in the world, appear in the world. For a moment, a Pratyekabuddha, compassionate to the poor and destitute, living in a remote place, appeared. He, in the morning, having put on his lower garment and Dharma robes, carrying a begging bowl, went to Rajagriha for alms. Bhikshu, he was also afflicted by a disease that dried up his internal organs, and the doctor advised that sugarcane juice would be beneficial, so he went to the great merchant. The merchant also saw that the Pratyekabuddha's body was beautiful and his mind was beautiful. Having seen this, the merchant said, "What does the noble one desire?" The Pratyekabuddha said, "Householder, I desire sugarcane juice." Then, the householder instructed a gardener, "Offer sugarcane juice to the noble one." After that, the householder went out for some matter. Then, that person developed a miserly mind towards the possessions of others, thinking, "If I give him sugarcane juice, he will come here again later." Thus, he fell into the abyss of the three unpleasant realms of existence, abandoned the two realms of existence desired by all, and prolonged the path of the noble ones. He generated a sinful mind, and self-