Tibetan
གའ་བར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་པས་འཁོར་བ་ལ་ཉེས་པར་ལྟ་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གནང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉེ་དུ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུ་ཞིང་གནས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ཁྱིམ་པ་དང་འདུ་བ་ལས་བཟློག་ནས་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་ན་དེ་དེར་མི་དགའོ། །དེ་ནས་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཁྱིམ་པ་དང་འདུ་བ་ལས་བཟློག་པར་མཛད་དེ། བུ་ཁྱིམ་པ་དང་འདུ་བ་འདི་ནི་ཉེས་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་ཏེ། མིག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་སྡུག་པ་དང་། ཕངས་པ་དང་། སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཚེར་མ་དང་འདྲ་བ་དང་། རྣ་བས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་རྣམས་དང་། སྣས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དྲི་རྣམས་དང་། ལྕེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རོ་རྣམས་དང་། ལུས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རེག་བྱ་རྣམས་དང་། སྡུག་པ་དང་། ཕངས་པ་དང་། སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཚེར་མ་དང་འདྲ་བ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་དུ་གནས་བཅས་ན། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་དགོན་པའི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བསྔགས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་རིགས་ཀྱི་བུ་དེས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བརྟེན་ནས་དགོན་པར་གནས་པ་ལ་ཡང་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་ དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབ
Chinese
变成嘎（གའ་）后，以头顶礼世尊之足，为了听法而坐在世尊面前。之后，世尊为他宣说了生起厌离轮回之法，听闻此法后，他对轮回视为过患，对寂灭视为功德，经父母允许后，在世尊的教法中出家。他如此出家后，与亲友们一起聚集而住。之后，世尊为了使他从与在家人交往中脱离，引导他住在寂静处，但他并不喜欢那样。之后，世尊三次阻止他与在家人交往，说道：‘儿子，与在家人交往具有诸多过患，因为眼睛所能认识的可爱、可喜、悦意、适意、具欲、令人贪恋、如刺一般的色，以及耳朵所能认识的声音，鼻子所能认识的气味，舌头所能认识的滋味，身体所能认识的触觉，可爱、可喜、悦意、适意、具欲、令人贪恋、如刺一般的事物是存在的。’无论住在何处，都能赞叹以多种方式增长善法的寂静处的功德。之后，过了一段时间，那位种姓之子依靠善知识世尊，对于住在寂静处也恒常精进、修持和努力，认识到这五趣轮回之轮是动摇且不稳定的。他彻底了解到一切有为法的本性都是衰老、堕落、散坏和毁灭的，断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。阿罗汉已脱离三界之贪欲，对黄金和瓦砾平等，具有如同虚空和手掌般无别的心，变得像浸泡在旃檀中一样清凉，以智慧摧毁了无明的卵壳，获得了智慧、神通和各别自证智，不贪恋有漏的利养、贪执和恭敬，具有
English
Having become a "ga," he bowed his head to the feet of the Bhagavan and sat before the Bhagavan to listen to the Dharma. Then, the Bhagavan taught him the Dharma that would cause him to become weary of samsara. Having heard this, he regarded samsara as faulty and nirvana as virtuous. Having been permitted by his parents, he went forth into the teachings of the Bhagavan. Having thus gone forth, he gathered and dwelt together with those relatives. Then, the Bhagavan, in order to turn him away from associating with householders, caused him to enter into dwelling in a secluded place, but he was not pleased with that. Then, the Bhagavan three times turned him away from associating with householders, saying, 'Son, associating with householders has many faults, for there are forms that can be known by the eye, which are lovely, desirable, pleasing, agreeable, endowed with desire, causing attachment, and like thorns; and sounds that can be known by the ear; and smells that can be known by the nose; and tastes that can be known by the tongue; and tactile sensations that can be known by the body, which are lovely, desirable, pleasing, agreeable, endowed with desire, causing attachment, and like thorns.' Wherever one dwells, the virtues of a secluded place, where virtuous Dharmas increase, are praised in many ways. Then, after a while, that son of good family, relying on the virtuous friend, the Bhagavan, also constantly striving, practicing, and exerting himself in dwelling in a secluded place, realized that this wheel of samsara of the five aggregates is wavering and unstable. He thoroughly understood that all conditioned phenomena are of the nature of decay, decline, disintegration, and destruction. Having abandoned all defilements, he directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from desire for the three realms, is equal to gold and gravel, possesses a mind like the sky and the palm of the hand, has become cool like being immersed in sandalwood, has shattered the shell of ignorance with wisdom, has obtained wisdom, supernormal powers, and individual self-awareness, does not look to the gains, attachments, and honors of existence, and has
Tibetan
ང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཡང་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་བསྟོད་ཅིང་རི་མོ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གྲོང་ནས་བཟློག་སྟེ། དགོན་པའི་གནས་ལ་བཙུད་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བཞག་པ་ལ་གཟིགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་ཟིན་པའི་ཚེ། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གྲོང་ནས་བཟློག་སྟེ། དགོན་པའི་གནས་ལ་བཙུད་པ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བཞག་པ་འདི་ལྟ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཅི་ཡོད། འདས་པའི་དུས་ན་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ། གཏི་མུག་དང་བཅས་པ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བའི་ཚེ་ཡང་ངས་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་གྲོང་ནས་བཟློག་སྟེ་དགོན་པའི་གནས་ལ་བཙུད་པ་དེ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་ དོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་རིའི་སུལ་ཆུ་འབབ་ཅིང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་དང་རྡོ་གུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་སྤྱོད་པ་ཟས་སུ་འབྲས་བུ་དང་རྩ་བ་དང་ཆུས་འཚོ་བ། རི་དགས་ཀྱི་གཡང་གཞི་དང་། ཤིང་ཤུན་གྱོན་པ་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ཞིག་འདུག་གོ །དྲང་སྲོང་དེའི་མཛའ་བོ་ཡང་རི་བོང་མིའི་སྐད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དྲང་སྲོང་གི་ཐད་དུ་དུས་གསུམ་དུ་འགྲོའོ། །དེར་སོང་ནས་གུས་པར་སྨྲ་བ་བྱས་ཏེ། གཏམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱས་ནས་དེ་གཉིས་ཕྱིར་ཞིང་མཛའ་བར་
Chinese
被包括我在内的亲眷诸神供养，成为值得尊敬和恭敬的处所。之后，他回忆起前世，也看到了世尊行持极难之行，于是前往世尊处，以恭敬之心赞颂并作画。之后，众比丘生起疑惑，为了断除一切疑惑，向佛陀世尊请教：尊者世尊，请您看看，这位善男子三次被逐出村庄，安置在寂静处，直至证得阿罗汉果。世尊开示说：比丘们，现在如来已远离贪欲、嗔恨、愚痴，从生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼中完全解脱，成为一切知者、一切相知者，已证得一切智慧和所知。当他证得这些时，这位善男子三次被逐出村庄，安置在寂静处，直至证得阿罗汉果，这有什么可稀奇的呢？过去世，当我还未从贪欲、嗔恨、愚痴、生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼中完全解脱时，我也曾舍弃自己的生命，将这位善男子逐出村庄，安置在寂静处。你们好好地听，好好地记住，我将要说。比丘们，过去世，在一个山谷中，流水潺潺，鲜花、果实和石头丰富的地方，住着一位苦行仙人，他修持苦行，以果实、根茎和水为食，身披兽皮，焚烧祭火。这位仙人有一位朋友，是一只会说人话的兔子。那兔子每天三次前往仙人处。去到那里后，恭敬地问候，用各种各样的谈话使他非常高兴，他们两个因此而成为朋友。
English
Worshiped by the gods, including me and my relatives, it became a place worthy of respect and reverence. Then, recalling his past life and also seeing the Bhagavan practicing extremely difficult practices, he went to the Bhagavan and praised and drew pictures with reverence. Then, the monks became doubtful. To cut off all doubts, they asked the Buddha Bhagavan: Venerable Bhagavan, please look, this son of good family has been driven out of the village three times and placed in a solitary place until he has attained Arhatship. The Bhagavan said: Monks, now the Tathagata is free from attachment, free from hatred, free from delusion, completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil, and is all-knowing, all-knowing, and has mastered all wisdom and knowledge. When he attains these, what is so amazing about this son of good family being driven out of the village three times and placed in a solitary place until he attains Arhatship? In the past, when I was not completely liberated from attachment, hatred, delusion, birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil, I also gave up my own life and drove this son of good family out of the village and placed him in a solitary place. Listen well and remember well, and I will tell you. Monks, in the past, in a valley where streams flowed, and flowers, fruits, and stones were abundant, there lived a hermit who practiced severe austerities, living on fruits, roots, and water, wearing animal skins, and burning sacrificial fires. That hermit also had a friend, a rabbit who knew human speech. That rabbit went to the hermit three times a day. Having gone there, he greeted him respectfully, made him very happy with all kinds of talk, and the two of them became friends.