Tibetan
བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་དོ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཁང་བཟངས་ཀྱི་སྟེང་ན་འདུག་པས་ཀྱང་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་ལྟ་བུར་མཆོད་པ་བྱེད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འཁོད་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཤུགས་ཐོབ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་དོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་མ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་ལྷ་རྒྱགས་ཤིང་བག་མ་མཆིས་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷ་ཡུལ་བོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བགྱིད་པ་ལས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་སྒོར་ཕམ་པར་འགྱུར་གྱིས། ལྷ་ཁྲིམས་དེ་ནི་བཤིག་ན་ལེགས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཁྲིམས་དེ་བཤིག་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་ཅི་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་དགའ་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། མེ་ཏོག་དང་། སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྣམས་ཁྱེར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞི་དེ་ལས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་ལྷ་དང་མི་དུ་མས་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཆོད་པ་མཐོང་ནས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དགའ་སྟོན་བགྱིས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་རྣམས་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ང་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འ
Chinese
以佛法之语正确地教导，使正确地领会，正确地赞扬，正确地欢喜。国王阿阇世坐在楼上，也看见世尊在光明园林中那样地受到供养。看见之后，生起了后悔，获得了极大的信心。住在王舍城宫殿中的人们，也获得了佛法的力量，来到国王面前，这样说道：哎呀，大国王，像这样享受天福而没有妻子的众生，也舍弃了天界，而去供养世尊，住在王舍城的宫殿中的人们，终将失败。这个天规还是废除的好啊。之后，国王阿阇世废除了那个规定，在王宫周围的城市里宣告：尽情地敬奉世尊吧。之后，住在王舍城的宫殿中的人们，连同他们的眷属，都感到高兴、满足，非常高兴，欢喜雀跃，生起了喜悦和快乐。他们拿着鲜花、香和花环，前去瞻仰世尊。之后，天人和人们都对世尊进行了盛大的供养。世尊也从那个基础上，为天人和人们宣说了能够证悟四圣谛的佛法。听了之后，许多天人和人都证悟了真谛。之后，比丘们看见了世尊受到的供养，生起了疑惑，向断除一切疑惑的佛陀世尊请教：尊者，在世尊的教法中，举行这样盛大的庆典，真是太稀奇了。世尊开示说：比丘们，如来自己在过去的其他世中，就已积累了福德，具备了成就的因缘。就像渡过激流一样，做了必定会发生、不会落空的业。我所做和积累的业，其他人怎么会体验到呢？比丘们，所做和积累的业，不会在外面的地界成熟。
English
He correctly taught with the words of Dharma, caused them to correctly understand, correctly praised, and correctly rejoiced. King Ajatashatru, sitting on the upper floor, also saw the Blessed One being worshiped in such a way in the Jivaka's Mango Grove. Having seen this, he felt remorse and gained great faith. The people of the palace residing in Rajagriha, having also gained the power of Dharma, went to the king and said: Alas, great king, even those who enjoy heavenly bliss and live without wives have abandoned the heavenly realms and are making offerings to the Blessed One. The people of the palace residing in Rajagriha will ultimately be defeated. It would be better to abolish this divine law. Then, King Ajatashatru abolished that law and proclaimed in the city around the royal palace: Pay homage to the Blessed One as you please. Then, the people of the palace residing in Rajagriha, together with their retinues, were joyful, content, and exceedingly happy. They rejoiced and felt joy and happiness. They carried flowers, incense, and garlands and went to see the Blessed One. Then, the gods and humans paid great homage to the Blessed One. The Blessed One also, from that basis, taught the Dharma to the gods and humans in such a way that they would realize the Four Noble Truths. Having heard this, many gods and humans realized the truth. Then, the monks, having seen the offerings made to the Blessed One, became doubtful and asked the Buddha, the Blessed One, who cuts off all doubts: Venerable One, it is wonderful that such a great celebration is held in the teachings of the Blessed One. The Blessed One said: Monks, the Tathagata himself, in other past lives, has accumulated merit and possessed the conditions for accomplishment. Like crossing a torrent, he has done and accumulated deeds that will inevitably occur and will not fail. Who else will experience those deeds that I have done and accumulated? Monks, the deeds that have been done and accumulated will not ripen in the external realm of earth.
Tibetan
གྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ཞིག་ཏུ་བྱོན་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དེ་ན་ཡམས་ཀྱི་ནད་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ཡམས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་གདུགས་ཚོད་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །ཟླ་བ་གསུམ་ལོན་ནས་ཡམས་ཀྱི་ནད་དེ་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་སེམས་དད་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ལོ་ལྔ་པའི་དགའ་སྟོན་བྱས་སོ། །འདིར་གསུངས་པ། ཀུན་ དགའ་ང་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ནས། །རིན་ཆེན་རི་བོ་འོད་ཆེན་ལ། །ཞི་བར་འདོད་ཕྱིར་གསོལ་བ་བཏབ། །ལོ་ལྔ་པ་ཡི་དགའ་སྟོན་བྱས། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ངས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་དེ་ལ་ལོ་ལྔ་པའི་དགའ་སྟོན་བྱས་པའི་ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། ངས་འཁོར་བ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ་ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་ང་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་ངའི་བསྟན་པ་ལ་ལོ་ལྔ་པའི་དགའ་སྟོན་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སྟོན་པ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱའོ། །བླ་མར་བྱའོ། །རི་མོར་བྱའོ། །མཆོད་པ་བྱའོ། །སྟོན་པ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ནས་བརྟེན་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ
Chinese
转变。不会成熟为水界、火界和风界，而是所作所积的善与不善之业，仅仅成熟为已摄取的蕴、界和处。有情众生的业，即使百劫也不会耗尽，积聚成熟时，会变成果实。诸比丘，过去已逝之时，如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、薄伽梵，名为宝山者，出现于世。他游历国土后，来到一座王宫附近。那座王宫附近发生了瘟疫。于是，那位国王为了平息瘟疫，迎请薄伽梵及其声闻僧团，在三个月的时间里，以伞盖供养。三个月后，瘟疫平息了。之后，国王和城市中生起信心的人们，为如来及其声闻僧团举行了五年一度的庆典。这里说到： 阿难我为国王时，为大光明宝山，因欲寂静而祈请，举行五年一度之庆典。诸比丘，你们怎么想？那时那时的国王是谁呢？就是我。我为正等觉佛宝山举行五年一度的庆典，以此业的成熟，我在轮回中体验了巨大的快乐，现在成为如来，也受到了这样的尊敬。我完全涅槃后，我的教法中也会举行无数次五年一度的庆典。诸比丘，因此应当这样学习：要尊敬导师，要尊为上师，要画像，要供养。尊敬导师，尊为上师，画像，供养后，要依止而住。诸比丘，你们应当这样学习。
English
Transforms. It will not mature into the water element, the fire element, and the wind element, but the good and non-good deeds that have been done and accumulated will only mature into the aggregates, elements, and sources that have been taken. The deeds of sentient beings, even for hundreds of kalpas, will not be exhausted. When they gather and the time comes, they will ripen into fruit. Monks, in the past, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Enlightened One, endowed with knowledge and conduct, the Gone to Bliss, the Knower of the World, the Tamer of Beings, the Unsurpassed One, the Teacher of Gods and Humans, the Buddha, the Bhagavan, named Jewel Mountain, appeared in the world. He traveled through the country and came to a royal palace. An epidemic broke out near that royal palace. Then, that king, in order to pacify the epidemic, invited the Bhagavan and his monastic community of hearers, and for three months, offered them umbrellas. After three months, the epidemic subsided. After that, the king and the people of the city who had developed faith held a festival every five years for the Tathagata and his monastic community of hearers. Here it is said: Ananda, when I was king, for the great and bright Jewel Mountain, I prayed because I wanted peace, and held a festival every five years. Monks, what do you think? Who was the king at that time? It was me. I held a festival every five years for the Perfectly Enlightened Buddha Jewel Mountain, and through the maturation of that deed, I experienced great happiness in samsara, and now that I have become a Tathagata, I have also received such respect. Even after I have completely passed into nirvana, countless festivals will be held every five years in my teachings. Monks, therefore, you should train like this: respect the teacher, honor him as the guru, make images, and make offerings. Respect the teacher, honor him as the guru, make images, and make offerings, and then abide by relying on him. Monks, you should train like this.
Tibetan
འོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།གང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་བརྒྱ་པ། བམ་པོ་ལྔ་པ། བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་ དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རོལ་མོ་མཁན་མཛའ་སྡེ་གཅིག་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འཁོད་དོ། །དེའི་ཚེ་རོལ་མོ་མཁན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་གསར་དུ་འོངས་པ་དེའི་མཐུ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་གཅིག་ལས་སྐད་སྣ་བདུན་དང་ཁོང་དུ་འཁྱིག་པ་སྣ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་འབྱུང་བར་ཤེས་སོ། །དེས་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དྲུག་ཡུལ་པོ་ཆེ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲགས་ཏེ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རོལ་མོ་མཁན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདིའི་དུས་ངས་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱེད་སྙིང་མ་ཆུང་ཤིག །དེ་ནས་རོལ་མོ་མཁན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་རོལ་མོ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཞེས་དེ་སྐད་གྲག་གིས་དེ་དང་འགྱེད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རོལ་མོ་མཁན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་རོལ་མོ་ཤིན་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བདག་གིས་ཐོས་ན། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་མ་མཆིས་ན་སད་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ལ་བསྒྱངས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ལེགས་པ་ངའི་མཁ
Chinese
哦！世尊如是说已，诸比丘心生欢喜，对世尊所说深表赞同。讲述旃陀罗等的百种譬喻，第五卷，名为赞颂。诸如国王们，大臣们，富人们，王宫眷属们，商人们，船长们，天神们，龙族们，夜叉们，非天们，迦楼罗们，紧那罗们，大腹行者们，都对佛陀世尊恭敬，尊为上师，绘制画像，供养。天神，龙族，夜叉，非天，迦楼罗，紧那罗，大腹行者们供养且知晓的佛陀世尊，具大福德，获得了衣服，食物，卧具，坐垫，医药和药品。与声闻僧团一起，住在舍卫城，胜子园，给孤独长者的祇陀林。当时，舍卫城有大约五百名关系亲密的乐师。当时，来了一位新的乐师之王，名叫乐喜，他的能力是这样的：他知道从一根弦上发出七种声音，以及二十一种不同的指法。他宣布六个大城市不是重要的地区，然后前往舍卫城。在舍卫城，居住在那里的乐师们向国王禀告。国王说：我知道这件事，你们不要灰心。然后，乐师之王乐喜心想：国王胜光王非常擅长音乐，我应该和他比赛。然后，乐师之王乐喜前往拘萨罗国王胜光王所在的地方，到达后，对拘萨罗国王胜光王这样说道：国王，我听说您非常精通音乐。如果您不介意，我想和您切磋一下。然后，胜光王看着他说：好的，我的能力
English
Oh! Having spoken thus, the Blessed One, the monks rejoiced and praised the words of the Blessed One. The fifth volume of the hundred parables, such as the story of the Candala, is called Praise. The Buddha, the Blessed One, was honored by kings, great ministers, wealthy people, palace attendants, merchants, captains, gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas. They revered him, made him their teacher, painted his image, and made offerings. The Buddha, the Blessed One, who was worshipped and known by gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, possessed great merit and obtained robes, food, bedding, cushions, medicine, and medical supplies. Together with the Sangha of Shravakas, he resided in Shravasti, in the Jeta Grove, in the garden of Anathapindika. At that time, there were about five hundred musicians in Shravasti who were close friends. At that time, a new king of musicians named Rabadga came, and his power was such that he knew how to produce seven tones from one string and twenty-one different fingerings. He declared that six great cities were not important regions and then went to Shravasti. In Shravasti, the musicians who lived there reported to the king. The king said: I know this, do not be discouraged. Then, the king of musicians, Rabadga, thought to himself: King Prasenajit is very skilled in music, I should compete with him. Then, the king of musicians, Rabadga, went to where King Prasenajit of Kosala was, and upon arriving, he said to King Prasenajit of Kosala: King, I have heard that you are very proficient in music. If you don't mind, I would like to challenge you. Then, King Prasenajit looked at him and said: Okay, my skill