Tibetan
པོའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་བྱིས་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡི་གེ་སློབ་བོ། །ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ཤིང་རྣམས་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་དང་། ངང་པ་དང་། ཁྲུང་ཁྲུང་དང་། རྨ་བྱ་དང་། ནེ་ཙོ་དང་། རི་སྐེགས་དང་། ཁུ་བྱུག་དང་། ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་སྐད་འབྱིན་པའི་ནགས་ཁྲོད་དུ། བཙུན་མོ་དམ་པ་དང་བཅས་པའི་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་ཞབས་འབྲིང་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་སར་སོང་སྟེ། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ན། རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བ་ལས་བཙུན་མོ་བློ་ངན་མ་ཕྲག་དོག་དང་ཁྲོ་བས་ནོན་ཏེ་འཁྲུགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ནི་དེ་ལ་སྐོམ་འཐུངས་པའི་ཕྱེད་བསྐུར་བ་དང་། དེ་འཁྲུགས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྲིན་སྤྲིང་བ་གལ་ཏེ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་འཐུངས་པའི་ཕྱེད་འཐུང་བར་གྱུར་ན། བདག་བུའི་ཁྲག་འཐུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །འདོད་པ་སྟེན་པ་ལ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཆོས་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ པ་མེད་པར་གྱུར་ནས། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་ཕེའུ་བཏབ་ཀྱང་ཁྲོ་བའི་མེ་འབར་ཏེ། དེ་ཇེ་ཐུར་ཁྲོས་ནས། ཁྱེད་དེང་ལ་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་གི་མགུལ་བ་ཆོད་དེ་དེ་ལ་ཁྲག་ལུད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་བྱིས་པའི་གྲྭ་ཁང་ན་འདུག་པས་ཐོས་ནས། ངུས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་མི་འཐུན་པ་ནི་ཐ་ཆད་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁྲོ་བའི་དབང་གིས་རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བའི་བུ་ཡང་གསོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ། ཡབ་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་གསོལ་བ། ཡབ་ཅིག་ཕའོ་འཚལ་ལ་ནི་བུ་སྡུག་ལ་བདག་གིས་ཀྱང་ནོངས་པ་མ་བགྱིས་ན་བདག་མི་དགུམ་པར་ཅི་གནང་། རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། བུ་སྡུག་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་མས་བཟོད་ན་ནི་ངས་ཀྱང་བཟོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཆོས་སྐྱོང་ངུ་ཞིང་མའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཡུམ་བཟོད་པ་མཛོད་ལ་བདག་གསོད་དུ་མ་སྩལ་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་སོ། ། དེ་སྐད་དུ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་ཟེར་ཞིང་སྡུག་སྡུག་སྐད་ཟེར་ལ། གཏི་ཞིང་སྨྲ་བའི་ཚིག་ཐོས་ཀྱང་དེས་བཟོད་པ་མ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་རྣོན་པོས་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་གི་མགུལ་པ་བཅད་དེ། བཙུན་མོ་བློ་ངན་མ་ལ་ཁྲག་བླུད་ན་འོན་ཀྱང་བློ་ངན་མ་འགྱོད་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་ནི་ཕ་མ་དང་གཤེད་མ་རྣམས་ལ་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཤིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །བཙུན་མོ་བློ་ངན་མ་ནི་ལྷས་བྱིན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཚེ་ང་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་སོང་བ་ན་ཡང་འདི་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ད་ལྟར་ང་ལ་གསད་པར་བརྩོན་པ་ན་ཡང་ང་འདི་ལ་བྱམས་པར་སེམས། ཕན་པར་སེམས། སྙིང་བརྩེ་བར་སེམས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།ཞི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོ་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་དགེ་སློང་དག་འདུས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏེ། གཅིག་ནི་དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་དབྱར་གནས་པར་དམ་འཆའོ། །གཅིག་ནི་སྟོན་ཟླ་ཐ་ཆུངས་ཉའི་བར་དུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་འཆའ་སྟེ། དེར་དགེ་སློང་དག་ལྷུང་བཟེད་རྣམས་ཁ་དོག་སྒྱུར་བར་བྱེད་ཆོས་གོས་འཁྲུ་ཞིང་བཙོ་བླག་བྱེད་ཚེམ་བུ་རྣམས་འདྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དགེ་སློང་ཞིག་ཆོས་གོས་འདྲུབ་པར་འདོད་དེ་ཁབ་ཀྱི་མིག་ཏུ་སྐུད་པ་གཞུག་མ་ནུས་ནས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་ཟེར་ཞིང་སྡུག་སྡུག་སྐད་ཟེར་ལ་གཏི་ཞིང་སྨྲ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་སུ་ཡོད། འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་སུ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་དེ་དང་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་འཆག་ས་ན་འཆག་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་བརྐྱང་ནས། གདངས་ཟབ་ཅིང་སྙན་ལ་ཟུར་ཕྱིན་པ་དང་བྱ་ཀ་ལ་པིང་ཀའི་སྐད་ལྟ་བུར་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྔ་བོ་ཆེའི་སྒྲ་ལྟར་སྙན་པའི་གསུང་གིས་ བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཐོས་ནས་གུས་པར་བསྒྲིམ་པས་ལ་གོར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་ནས་བཟུང་སྟེ་རང་གི་མགོ་བོ་ལ་བཞག་ནས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་འདིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བཟོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་གཏན་དང་། ཤེས་རབ་བསགས་ན། འོན་ཀྱང་ད་དུང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པའོ་ཞེས་གསུང་ངམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་ང་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་ཏེ། དགེ་སློང་ངས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་མཁྱེན་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ད་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་བརྙེས་ཟིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཅི་ཡོད། འདས་པའི་དུས་ན་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ། གཏི་མུག་དང་བཅས་པ། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། འཁྲུག་པ་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བའི་ཚེ། ང་བསོད་ནམས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་དེ་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་དོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞི་
Chinese
去到那里和孩子们一起学习文字。后来，有一次国王在春季的时候，树木都开满了鲜花，天鹅、鹤、孔雀、鹦鹉、山鹧鸪、布谷鸟和香香鸟都在发出鸣叫的森林里，由端庄的妃子和妃子的侍从们陪同，去了花园。在那花园里，国王和妃子的侍从们一起玩耍，但妃子恶慧母因嫉妒和愤怒而激动。国王把喝过的半杯水递给她，她激动地对国王说，如果我喝你喝过的半杯水，我就喝我儿子的血。沉溺于欲望，没有什么罪恶是不做的。然后，国王虽然是梵天所赐的法，但却被欲望的贪恋所缠绕，即使妃子的侍从们劝阻，愤怒的火焰也燃烧起来。她越来越生气，命令说：今天就砍掉童子护法的脖子，把血喂给她。然后，童子护法住在孩子们的僧房里，听到后哭着说：轮回中的众生不和睦真是太糟糕了，像这样，由于愤怒的支配，甚至会杀死自己身体所生的儿子啊！然后，童子护法用所有的装饰品打扮起来，向父亲的脚下顶礼，禀告道：父王啊，向父王禀告，可怜的儿子我，即使我没有犯错，为什么不允许我不被杀死呢？国王说道：可怜的儿子，如果你的母亲能够宽恕，我也会宽恕的。然后，护法哭着走到母亲那里，向她的脚下顶礼，合掌说道：母亲请宽恕，不要让我被杀死啊！像这样发出可怜可怜的声音，发出悲惨悲惨的声音，即使听到含糊不清的言语，她也没有宽恕。然后，刽子手们用锋利的刀砍断了童子护法的脖子，把血喂给了妃子恶慧母，但恶慧母仍然没有后悔。童子护法对父母和刽子手们都生起了欢喜心。
English
He went there and studied letters together with the children. Later, once, when the king was in the season of spring, in the forest where the trees were full of flowers, and swans, cranes, peacocks, parrots, partridges, cuckoos, and shangshang birds were making sounds, accompanied by the virtuous queen and the queen's attendants, he went to the garden. In that garden, the king was playing together with the queen's attendants, but the queen Evil-Wisdom was agitated, overcome by jealousy and anger. The king offered her half of the drink he had consumed, and she, agitated, sent a message to the king, saying, "If I were to drink half of what you have drunk, may I drink the blood of my son!" In indulging desire, there is no sinful deed that is not done. Then, although the king was endowed with the Dharma by Brahma, he was entangled by the attachment of desire, and even though the queen's attendants dissuaded him, the fire of anger blazed. She grew increasingly angry and commanded, "Today, cut off the neck of the boy Dharma Protector and feed him the blood!" Then, the boy Dharma Protector, dwelling in the children's monastery, heard this and wept, saying, "In samsara, the disharmony of sentient beings is truly terrible; like this, under the sway of anger, they even kill the son born from their own body!" Then, the boy Dharma Protector adorned himself with all ornaments, prostrated at his father's feet, and reported, "Father, I report to the father, the pitiable son, even if I have not committed any wrong, why do you not allow me not to be killed?" The king said, "Pitiable son, if your mother can forgive, then I too shall forgive." Then, Dharma Protector went weeping to his mother, prostrated at her feet, and with palms joined, said, "Mother, please forgive, do not allow me to be killed!" Even though she heard such pitiable, pitiable sounds, and miserable, miserable sounds, even hearing the indistinct words, she did not forgive. Then, the executioners, with sharp weapons, severed the neck of the boy Dharma Protector, and fed the blood to the queen Evil-Wisdom, but even then, the queen Evil-Wisdom had no regret. The boy Dharma Protector generated joy in his mind towards his parents and the executioners.
Chinese
从你处死去。世尊如是宣说。诸比丘，汝等如何思惟？彼时彼刻，名为童子护法者，即是我也。彼恶慧妃即是提婆达多，彼时我虽落入刽子手之手，然亦生起慈悲之心。今虽勤于杀我，然我对彼亦生慈悲心，思惟饶益，思惟怜悯。诸比丘，是故当如是学习，于一切有情修习慈悲之心，诸比丘，汝等当如是学习。世尊如是宣说后，诸比丘心生欢喜，对世尊所说深表赞叹。寂静者，谓诸国王，大臣，富豪，宫廷眷属，商主，船主，诸天，龙，夜叉，非天，迦楼罗，紧那罗，大腹行等，皆对佛陀世尊恭敬供养，尊为上师，绘其画像，行诸供养。诸天，龙，夜叉，非天，迦楼罗，紧那罗，大腹行等，供养且知晓之佛陀世尊，具大福德，衣物，饮食，卧具，座具，医药等皆易得，与声闻僧众俱，于舍卫城，祇陀林给孤独园安住。彼时舍卫城中，诸比丘分为二众，一众立誓于夏月中旬安居，一众立誓于秋末月之小尽前安居。彼处诸比丘或染色钵，或洗涤缝制袈裟。其后，一时，一比丘欲缝制袈裟，然不能引线入针孔，遂悲鸣，痛苦呻吟，自言自语道：世间有谁欲求福德？
English
died from you. The Blessed One spoke thus: "Monks, what do you think? At that time, the one who was called the boy Dharma Protector was none other than myself. That evil-minded queen was none other than Devadatta. Even when I fell into the hands of the executioner at that time, I still generated a mind of loving-kindness towards her. Even now, though she strives to kill me, I still think of her with loving-kindness, thinking of benefiting her, thinking of compassion. Monks, therefore, you should train yourselves thus: cultivate a mind of loving-kindness towards all sentient beings. Monks, you should train yourselves thus." After the Blessed One spoke thus, the monks rejoiced and greatly praised what the Blessed One had said. The Peaceful One, namely the Buddha, the Blessed One, was revered and honored by kings, great ministers, wealthy people, palace retinue, merchants, ship captains, gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, who made offerings, regarded him as their teacher, drew his image, and made offerings. The Buddha, the Blessed One, who was offered to and known by gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, possessed great merit, and easily obtained robes, food, bedding, seats, medicine, and medical supplies. Accompanied by the Sangha of Hearers, he resided in Jeta Grove, Anathapindika's Park, in Shravasti. At that time, in Shravasti, the monks were divided into two groups, one group vowing to dwell in retreat during the middle of the summer month, and the other group vowing to dwell in retreat until the end of the autumn month. There, the monks were either dyeing their alms bowls, or washing and sewing their robes. Thereafter, for a time, a certain monk wished to sew his robe, but being unable to thread the needle, he cried out in sorrow, moaned in pain, and muttered to himself, saying: "Who in the world desires merit?"
Chinese
说，世间谁想要福德？世尊也在离那不远的地方经行而住。然后，世尊伸出象鼻般的妙手，以深沉、美妙、圆润，如迦陵频伽鸟的鸣叫般悦耳，如大鼓之声般动听的声音， 说道：比丘，我是在世间想要福德的人。然后，那位比丘听到世尊具有五支的妙音，恭敬地弯腰，急忙抓住世尊的手，放在自己的头顶上，说道：世尊，您的这只手在三个无数劫中积累了布施、持戒、忍辱、精进、禅定和智慧，然而现在世尊还这样说，比丘，我是在世间想要福德的人吗？世尊说道：比丘，我是不知足于福德的，比丘，我因品尝过福德的滋味，所以我不满足于福德。然后，比丘们生起疑惑，为了断除一切疑惑，向佛世尊请教道：世尊，对于福德的造作不知满足，真是稀有啊！世尊说道：比丘们，现在如来已远离贪欲、嗔恨、愚痴，从出生、衰老、疾病、死亡、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼中完全解脱，是全知者，是具有一切相的全知者，已经获得了智慧和对一切所知的事物的掌握，这有什么可稀奇的呢？过去的时候，当我还充满贪欲、嗔恨、愚痴，没有从出生、衰老、疾病、死亡、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼中完全解脱的时候，我对于福德的造作不知满足，你们好好地听着，牢记在心，我将要讲述。比丘们，过去的时候，在过去的时代，在寂
English
It is said, who in the world desires merit? The Blessed One was also walking and staying not far from there. Then, the Blessed One extended his hand like an elephant's trunk, and with a voice that was deep, melodious, and perfect, pleasing like the call of a Kalaviṅka bird, and as pleasant as the sound of a great drum, He said: Bhikṣu, I am the one in the world who desires merit. Then, that bhikṣu, having heard the Blessed One's voice endowed with five qualities, bowed respectfully, hastily took the Blessed One's hand, placed it on his head, and said: Blessed One, this hand of yours has accumulated generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom for three countless eons, yet still the Blessed One says, Bhikṣu, I am the one in the world who desires merit? The Blessed One said: Bhikṣu, I am not satisfied with merit, Bhikṣu, because I have tasted the flavor of merit, therefore I am not satisfied with merit. Then, the bhikṣus became doubtful, and in order to dispel all doubts, they asked the Buddha Blessed One: Blessed One, it is wonderful that you are not satisfied with the performance of merit! The Blessed One said: Bhikṣus, what is so wonderful about the Tathāgata now being free from desire, free from hatred, free from delusion, completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, pain, displeasure, and turmoil, being omniscient, being the all-knowing one with all aspects, having already attained mastery over wisdom and all that is to be known? In the past, when I was full of desire, full of hatred, full of delusion, and not completely liberated from birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, pain, displeasure, and turmoil, I was not satisfied with the performance of merit, listen well and keep it in mind, and I will tell you. Bhikṣus, in the past, in a past age, in the peaceful royal palace,