Tibetan
བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོ་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་ མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ངས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་སུ་ཟིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཁམ་གྱི་ཐ་མ་དང་ཁམ་གྱི་མཇུག་ལུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཡོན་གནས་ལེན་པ་པོ་རྙེད་ན། དེ་ལ་མ་བྱིན་ནམ། བགོ་བཤའ་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཟ་བར་མི་བྱེད་ལ། དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱང་སེར་སྣ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཇི་ལྟར་ངས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མི་ཤེས་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མི་ཤེས་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བྱིན་པའམ་བགོ་བཤའ་མ་བྱས་པར་ཟ་བར་བྱེད་ལ། དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱང་སེར་སྣ་སྐྱེས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས་གཞན་ཡང་སྟོན་པས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བགོ་བཤའ་དག་གི་རྣམ་པར་སྨིན། །ཇི་ལྟར་དོན་ཅེས་འགྱུར་བ་དེ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ན་ནི། །མ་སྦྱིན་བར་དུ་མི་ཟ་ཞིང་། །སེར་སྣ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། །དེ་དག་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས། །ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ན། །གང་ཕྱིར་བྱིས་པ་གཏི་མུག་གིས། །བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་འཛིན་སེམས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་མ་བྱིན་ཟ་བར་བྱེད། །དེ་དག་སེར་སྣ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །སེམས་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་འདི་བཀའ་སྩལ་པ་དེའི་ཚེ། དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་ པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་བཀའ་སྩལ་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་བཀའ་སྩལ་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་བརྗོད་ལ། སྦྱིན་པའི་བགོ་བཤའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་བརྗོད་པ་འདི་ལྟ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཅི་ཡོད། ངས་འདས་པའི་དུས་ན་སློང་བའི་ཕྱིར་བདག་ཟ་བའི་ཁམ་ཁར་འོངས་ཟིན་པ་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ། ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ངས་བཤད་དོ། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་། མི་མང་པོས་ཡོངས་སུ་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དད་པ་དང་ལྡན་ལ་དགེ་ཞིང་བསམ་པ་བཟང་བ། བདག་ལ་ཕན་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། བདག་ཉིད་ཆེ་བ། ཆོས་འདོད་པ། སྐྱེ་དགུ་ལ་བྱམས་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ། ཆགས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཞིག་གོ །ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་མུ་གེའི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་འདྲ་བར་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བས་འཇིགས་པ་བཀྲེས་ཤིང་ལྐོག་མ་དང་འགྲམ་པ་ཞོམ་པ། ཡི་དགས་ཀྱི་ལུས་འདྲ་བ་དེ་དག་འདུས་ཤིང་ཚོགས་ལ་གཅིག་ཏུ་འཕུངས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་དོང་ནས་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག །སྐུ་ཚེ་རིང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྟོད་དེ་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་མུ་གེའི་འཇིགས་པ་འདི་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་ཅིང་། སྲོག་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་མཛོད་པ་ལ་ བོས་ཏེ། ཀྭ་ཡེ་མཛོད་པ་མཛོད་ན་ཟས་དང་སྐོམ་བདག་ཅག་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཆོག་པར་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ཐོས་ནས་མཛོད་སྲུངས་ན་རེ་བ
Chinese
受到恭敬，被尊为上师，作图，进行供养，天神、龙、药叉、非天、大鹏金翅鸟、人非人、大腹行等都供养和知晓的，具有大福德的世尊，获得了衣服、饮食、卧具、坐垫、病药和医药资具，与声闻僧众一起住在胜林，在给孤独长者的祇陀林中安住。当时，世尊对众比丘说：诸比丘，如果像我一样了知布施的果报，也了知布施分配的果报成熟，众生们也能了知布施的果报，也了知布施分配的果报成熟的话，那么即使是最后一口饭和剩余的饭食，如果能找到应供者，也不会不布施，或者在没有分配之前就食用，他们的心也不会因为生起悭吝而完全缠缚，就像我一样了知布施的果报，也了知布施分配的果报成熟一样，众生们也不了知布施的果报，也不了知布施分配的果报成熟，因此，他们以执着的心，不布施或不分配就食用，他们的心也因为生起悭吝而完全缠缚。世尊如是说，善逝如是说后，导师又如是说：分配的成熟，如何成为有意义，如大仙所说，如果众生们知道，就不会在没有布施之前食用，也不会变得悭吝，他们的执着心，永远也不会生起，因为被愚痴蒙蔽的孩童们不知道，因此总是以执着心，总是没有布施就食用，他们生起悭吝后，心也完全缠缚，谁的
English
Having been respected, made as a lama, drawn, and offered, the Buddha, the Bhagavan, who is worshipped and known by gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, and who possesses great merit, having obtained robes, food, bedding, seats, medicine for the sick, and medicinal supplies, together with the monastic community of shravakas, was dwelling in Jeta's Grove, in the pleasure garden of Anathapindika in Shravasti. Then, the Bhagavan addressed the monks, saying: "Monks, if sentient beings also knew the result of giving, just as I know the result of giving and also know the complete maturation of the result of the distribution of giving, then even from the last mouthful of food and whatever remains, if they were to find a worthy recipient, they would not fail to give to them, nor would they eat before distributing it. And their minds would not be completely bound by the arising of miserliness. Just as I know the result of giving and also know the complete maturation of the result of the distribution of giving, sentient beings do not know the result of giving, nor do they know the complete maturation of the result of the distribution of giving. Therefore, with minds of attachment, they eat without giving or distributing, and their minds are completely bound by the arising of miserliness." The Bhagavan spoke thus, and after the Sugata had spoken thus, the Teacher further declared: "The maturation of distribution, how it becomes meaningful, as spoken by the great sage, if sentient beings knew, they would not eat before giving, nor would they become miserly, and their minds of attachment would never arise. Because children obscured by ignorance do not know, therefore always with minds of attachment, they always eat without giving. Having arisen with miserliness, their minds are completely bound. Whose
Chinese
那时，世尊宣说此经时，众比丘生起疑惑，为了断除一切疑惑，向世尊请教：尊者世尊，您既宣说了布施的赞叹，又宣说了布施的果报成熟，真是稀有啊！世尊开示说：诸比丘，如来既宣说了布施的赞叹，又宣说了布施的果报成熟，这有什么稀奇的？我在过去世，为了乞讨，连自己要吃的食物也全部施舍了。你们好好地听，认真地记住，我来讲述。诸比丘，过去世，在波罗奈斯城，有一位名叫梵天施的国王执政。在他执政期间，国家富饶、兴盛、安乐、丰收，民众众多，充满生机，争斗平息，没有战乱、内讧、盗贼、饥荒和疾病，盛产稻谷、甘蔗、牛和水牛。他像对待独子一样，无害地治理国家，没有制造任何麻烦。那位国王也具有信心，善良且心怀善念，致力于自利利他，慈悲心大，胸怀宽广，渴望佛法，关爱百姓，完全施舍一切，毫不吝啬地施舍一切，安住于大布施之中。后来，发生了一场大饥荒，堪比劫末的饥荒。于是，民众因饥荒而恐惧死亡，他们饥肠辘辘，面颊凹陷，形如饿鬼，聚集在一起，蜂拥至国王面前，高呼：国王万岁！祝您长寿！他们赞颂并说道：天神啊，请您从这场饥荒的恐惧中拯救我们，赐予我们生命！于是，国王召见了掌管仓库的人，问道：喂，掌管仓库的人，仓库里是否有足够的食物和饮料，供我们和这些民众食用？听到这话后，仓库守护者说
English
At that time, when the Blessed One was teaching this sutra, the monks became doubtful. In order to dispel all doubts, they asked the Blessed Buddha: Venerable Blessed One, you have praised generosity and also taught about the ripening of the fruits of generosity. It is truly wonderful! The Blessed One said: Monks, what is so surprising that the Tathagata has praised generosity and also taught about the ripening of the fruits of generosity? In the past, even the food that I was about to eat for begging, I gave it all away. Listen carefully and remember it well, and I will tell you. Monks, in the past, in the city of Varanasi, there was a king named Brahma-datta who ruled. During his reign, the country was prosperous, flourishing, peaceful, and had good harvests. The people were numerous and full of life. Disputes were pacified, and there were no wars, internal strife, thieves, famines, or diseases. It was abundant in rice, sugarcane, cattle, and buffalo. He ruled the country harmlessly, like caring for an only child, without causing any trouble. That king was also faithful, virtuous, and had good intentions. He was engaged in benefiting himself and others, had great compassion, was broad-minded, desired the Dharma, loved the people, gave away everything completely, gave away everything without attachment, and abided in great generosity. Later, a great famine occurred, comparable to the famine at the end of an eon. Then, the people, fearing death from the famine, were hungry, their cheeks were sunken, they looked like hungry ghosts, and they gathered together, crowding before the king, shouting: Long live the king! May you live long! They praised and said: O God, please save us from this fear of famine and grant us life! Then, the king summoned the treasurer and asked: Hey, treasurer, is there enough food and drink in the treasury to suffice for us and these people? Hearing this, the treasurer said
Tibetan
རྩིས་ཏེ་ལྷ་ལ་གསོལ་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྩིས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩིས་ན། འདི་སྲིད་ཅིག་གི་བར་དུ་ཡུལ་ན་འཁོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཉིན་གཅིག་བཞིན་ཁམ་རེ་རེ་འཚལ་ལ། རྒྱལ་པོ་ནི་ཞལ་ཁམ་གཉིས་གཉིས་གསོལ་བ་མཆིས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་བོས་ཏེ་བསྒོ་བ། འོ་ན་ཁྱེད་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཤོག་ལ། ཁམ་རེ་རེ་ཟོས་ནས་དེངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེ་དག་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ལྷགས་ཏེ། མི་རེས་ཁམ་རེ་ཟོས་ནས་གར་དགའ་བར་འདོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་གཞན་ཞིག་རྩིས་དེའི་ནང་དུ་མ་ཞེན་ཏེ། གཞན་ལས་གཏམ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་རྩིས་མཛད་པར་ཡུལ་མིའི་ནང་དུ་བདག་གིས་ཐོས་ཀྱིས་བདག་ལའང་ཁམ་གཅིག་པོ་དེ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བདག་ཉིད་ཁམ་གཉིས་ཟ་བ་ལས་ཁམ་གཅིག་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་ནས། ཁམ་གཅིག་ནི་ཡུལ་མི་དང་ཐང་མཉམ་པར་ཟ་བར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནི་འོག་མ་ལ་ཤེས་པའི་མཐོང་བ་འཇུག་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན། རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་ཅིང་འདུག་གིས་དེ་བདག་གིས་བགམ་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བདག་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ། གྲོ་ལ་བབ་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྐུ་ཚེ་རིང་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བསྟོད་ནས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་བཀྲེས་ཀྱིས་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ཁམ་གཅིག་པོ་དེས་བདག་ལ་ཕན་གདགས་པར་གསོལ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་གཏང་བར་ཆད་ནས། སྙིང་རྗེས་བདག་གི་ཁམ་གཅིག་པོ་དེ་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་ནས་སྨྱུང་བར་འདུག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་ཟན་བཅད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཟན་ཟ་བ་མཐོང་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་སེམས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་མཐོང་ ནས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། རང་གི་གཟུགས་སུ་འདུག་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟོད་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ། །མ་ཉེས་སོ་ཁྱེད་དཀའ་བ་ལ་ཞུགས་པ་འདིས་བདག་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐྱེ་དགུ་སྐྱོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ལས་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདི་དག་ནི་མགོན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་བསྒོ་ཤིག་དང་བདག་གིས་ཞག་བདུན་ན། གང་གིས་འབྲུ་རྣམས་རྒྱལ་བར་འགྱུར
Chinese
于是就占卜祈求天神。之后，精通占卜的人们占卜说：‘在这段时期内，居住在城里的人们每天食用一份食物，而国王则食用两份食物。’他们这样禀告。之后，国王召集民众并宣告：‘那么，你们每天都来王宫，每人吃一份食物然后离开。’就这样做了。之后，那些人每天都来到王宫，每人吃一份食物，然后各自高兴地离开。之后，另一位婆罗门没有沉迷于占卜，而是从别人那里听到消息后对国王说：‘我听到人们说您在进行占卜，请您也给我一份食物吧。’之后，国王把自己要吃的两份食物中一份给了婆罗门，自己只吃一份，和城里的人一样。天神帝释天对下界产生了知觉，他心想：‘唉，在瓦拉纳西城（Varanasi），当国王真是太难了，我应该去考验他。’之后，天神帝释天把自己变成婆罗门的模样，当他来到王宫时，他对国王赞颂说：‘愿您胜利，愿您长寿！’然后说：‘神啊，我因为饥饿，恳请您用您的一份食物来帮助我。’之后，国王断绝了自己的生命，以慈悲心把自己的那份食物给了婆罗门，自己开始禁食。就这样，他禁食了六天。然而，当他看到大多数人都在吃食物时，他感到非常高兴。之后，天神帝释天看到国王如此艰难地行事，便不再显现婆罗门的模样，恢复了自己的身形，赞颂国王说：‘伟大的国王，太好了！您能忍受这样的苦行，我感到非常高兴。因为有您这样守护民众，这些人才是有依靠的。现在，去全国各地宣告，收集所有的种子，七天之内，我将使所有的谷物都获得丰收。’
English
Then they divined and prayed to the gods. After that, the skilled diviners divined and said, 'During this period, all those residing in the city will eat one portion of food each day, while the king will eat two portions.' They reported this. After that, the king summoned the people and announced, 'Then, you should come to the royal palace every day, eat one portion of food each, and then leave.' And so it was done. After that, those people came to the palace every day, each person ate one portion of food, and then they happily went their own ways. After that, another Brahmin, not being immersed in divination, but having heard the news from others, said to the king, 'O god, I have heard that you are performing divination among the people, please grant me also that one portion of food.' After that, the king gave one of the two portions of food he was going to eat to the Brahmin, and he himself ate only one portion, the same as the people of the city. The god Indra, lord of the gods, gained awareness of the lower realm, and he thought to himself, 'Alas, in the city of Varanasi, being a king is very difficult, I should test him.' After that, the god Indra, lord of the gods, transformed himself into the guise of a Brahmin, and when he arrived at the palace, he praised the king, saying, 'May you be victorious, may you have a long life!' Then he said, 'O god, I am hungry, I beseech you to help me with your one portion of food.' After that, the king, resolved to give up his own life, with compassion, gave his one portion of food to the Brahmin, and he himself began to fast. In this way, he abstained from food for six days. However, when he saw that most of the people were eating food, he felt very happy. After that, the god Indra, lord of the gods, seeing that the king was acting so diligently, disappeared the guise of the Brahmin, and staying in his own form, praised the king, 'Great king, well done! I am very pleased that you have undertaken such hardship. Because there is one like you protecting the people, these people have a protector. Now, proclaim throughout the land to collect all the seeds, and in seven days, I will make all the grains flourish.'