Tibetan
་བྱའོ། །རི་མོ་བྱའོ། །མཆོད་པ་བྱའོ། །སྟོན་པ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོ་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ནས་བརྟེན་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་དགེ་སློང་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།པད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ དང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོ་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དབུས་ན་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ན། ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་པད་མ་དག་བླངས་ཏེ་སྲང་དུ་སོང་ཞིང་འཚོང་ངོ་། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་གསོལ་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ། །བུད་མེད་ཅིག་ཀྱང་ཁྱེའུ་ཞིག་པང་ན་ཐོགས་ཏེ་སྲང་དུ་སོང་བ་ལས་ཁྱེའུ་དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་བློ་ཐོར་དུ་ལག་པ་བརྐྱང་ནས་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྲུང་མ་ལས་པད་མ་བླངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབུ་ལ་བོར་རོ། །དེ་ནས་པད་མ་དེ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཤེགས་ན་ནི་འགྲོ་ལ་གཞེས་ན་ནི་སྡོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་པད་མ་རཱ་གའི་མདོག་འདྲ་བའི་འོད་ཟེར་དག་བཀྱེ་ནས། དེས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་རིལ་གྱིས་སྣང་བར་བྱས་སོ། །རྒྱུ་དེས་ན་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་ རྣམས་དད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཛུམ་པ་མཛད་དོ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་གང་གི་ཚེ་འཛུམ་པ་མཛད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེའི་ཚེ་ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་རྣམས་བྱུང་ནས་ཁ་ཅིག་ནི་འོག་ཏུ་འགྲོའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྟེང་དུ་འགྲོའོ། །འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། འདུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། མནར་མེད་པ་དང་། ཆུ་བུར་ཅན་དང་། ཆུ་བུར་རྡོལ་དང་། སོ་ཐམས་ཐམས་དང་། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་དང་། ཨ་ཆུ་ཟེར་དང་། ཨུད་པལ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་དང་། པད་མ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོར་སོང་ནས། ཚ་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། །གྲང་བའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཏུ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་ཏེ་འབབ་བོ། །དེས་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་ཅི་བདག་ཅག་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་སམ་འོན་ཏེ་གཞན་དུ་སྐྱེས་སམ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པར་མཛད་དེ། དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་བདག་ཅག་ནི་འདི་ནས་ཀྱང་ཤི་འཕོས་པར་མ་གྱུར་ལ་གཞན་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་སྣང་བ་འདིའི་མཐུས། བདག་ཅག་གི་གནོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རྩེ་ཞིལ་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་དག་སྤྲུལ་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བར་གྱུར་ནས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དེ་ཟད་དེ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གང་དུ་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་བ་དེར་ཉིང་མཚམས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་རྣམས་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་དང་། འཐབ་བྲལ་རྣམས་དང་། དགའ་ལྡན་རྣམས་དང་། འཕྲུལ་དགའ་རྣམས་དང་། གཞན་ འཕྲུལ་དབང་བྱེད་རྣམས་དང་། ཚངས་རིས་རྣམས་དང་། ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན་པ་རྣམས་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། འོད་ཆུང་རྣམས་དང་། ཚད་མེད་འོད་རྣམས་དང་། འོད་གསལ་རྣམ
Chinese
要做。画像要做。供养要做。对导师要恭敬。当上师。画像。供养之后依靠而住，比丘你应当如此学习。世尊如此说道之后，比丘们心生欢喜，对世尊所说的话语深感赞叹。 莲花之名是：对佛陀世尊，国王们和大臣们，富人们和王宫眷属们，商人们和船长们，天神们和龙族们，夜叉们和阿修罗们，迦楼罗们和紧那罗们，以及大腹行者们都恭敬。当上师。画像。供养。天神和龙族，夜叉和阿修罗，迦楼罗和紧那罗，以及大腹行者们供养并知晓的佛陀世尊，具大福德，拥有衣服和食物，卧具和坐垫，医药和药品，与声闻僧团一起住在舍卫城，胜光王子的祇陀林，给孤独长者的祇园精舍。当时，居住在中央地区的人们按照习俗，祇园精舍的守护者们采摘莲花到街上售卖。之后，世尊清晨穿好裙子和法衣，手持钵盂前往舍卫城乞食。一位妇女抱着一个孩子走在街上，孩子看见佛陀世尊，身体以大丈夫相的三十二相庄严，八十随好美好修饰，一寻光芒环绕，拥有胜过千个太阳的光芒，如同行走的珍宝山般美好。看见之后心生欢喜，急忙伸出手从祇园精舍的守护者那里拿过莲花，扔向如来的头顶。之后，莲花变得像车轮那么大，停留在上方的天空中，世尊行走时就跟着走，世尊停留时就跟着停留。之后，世尊
English
Should do. Drawing should do. Offering should do. Respect the teacher. Take as a guru. Draw pictures. After making offerings, rely on it and stay, monks, you should learn like this. After the Blessed One spoke thus, the monks rejoiced and praised the words of the Blessed One. The name Lotus is: To the Buddha, the Blessed One, kings and great ministers, the rich and the people of the palace, merchants and captains, gods and nagas, yakshas and asuras, garudas and kinnaras, and the great belly-crawlers all respected. Take as a guru. Draw pictures. Make offerings. The gods and nagas, yakshas and asuras, garudas and kinnaras, and the great belly-crawlers, the Buddha, the Blessed One, who is worshipped and known, endowed with great merit, possessing clothes and food, bedding and cushions, medicine and medicine, together with the Shravaka Sangha, resided in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika's Garden of the solitary giver. At that time, according to the customs of those living in the central region, the guardians of the Jeta Grove picked lotuses and went to the street to sell them. Then, the Blessed One, in the early morning, put on his skirt and Dharma robes, and carrying his bowl, went to Shravasti for alms. A woman was walking on the street carrying a child in her arms, and the child saw the Buddha, the Blessed One, whose body was adorned with the thirty-two marks of a great man, beautified by the eighty minor marks, surrounded by a fathom of light, possessing light surpassing a thousand suns, beautiful like a walking jewel mountain. Having seen this, he felt joy and hurriedly stretched out his hand to take a lotus from the guardian of the Jeta Grove and threw it on the head of the Tathagata. Then, the lotus became as big as a chariot wheel and stayed in the sky above, following the Blessed One when he walked and staying when he stayed. Then, the Blessed One
Chinese
放射出如同红莲花般的色泽的光芒，以此使听众完全显现出来。因此，国王、大臣和宫廷侍从都产生了信仰。然后，世尊露出了微笑。这是诸佛世尊们微笑时的规律：那时，从口中发出蓝色、黄色、红色和白色的光芒，有些向下行，有些向上行。向下行的是，那些众生地狱，如复活地狱、黑绳地狱、众合地狱、呼号地狱、大呼号地狱、热地狱、极热地狱、无间地狱、水泡地狱、水泡破裂地狱、紧咬牙关地狱、哎呀地狱、阿啾地狱、如乌 উৎপལ་ उत्पལ་ 莲花般裂开的地狱、如莲花般裂开的地狱、如大莲花般裂开的地狱，在那些热众生地狱中，光芒变得清凉而降临；在那些寒冷众生地狱中，光芒变得温暖而降临。因此，那些众生的痛苦的差别都平息了。然后，他们这样想：‘难道我们是从这里死亡转移了吗？还是转生到了别处呢？’然后，为了让他们生起信仰，世尊示现了化身。他们看到化身后这样想：‘哎呀，我们既没有从这里死亡转移，也没有转生到别处，然而，凭借这前所未有的众生景象的力量，我们的痛苦的差别都平息了。’然后，他们对化身心生欢喜，从而，感受众生地狱的业力耗尽，在天人和人类之中，在那些适合成为真理之器的地方，他们将受生。向上行的是，那些四大天王众、三十三天众、无诤天众、兜率天众、乐变化天众、他化自在天众、梵天众、梵辅天众、大梵天众、少光天众、无量光天众、极光净天众
English
Having emitted rays of light resembling the color of a red lotus, it made the audience completely visible. Therefore, the king, ministers, and palace attendants developed faith. Then, the Blessed One smiled. This is the nature of the Buddhas, the Blessed Ones, when they smile: at that time, blue, yellow, red, and white rays of light emanated from their mouths, some going downwards and some going upwards. Those that went downwards were the sentient beings in the hells of revival, black lines, aggregation, wailing, great wailing, heat, great heat, uninterrupted suffering, blisters, bursting blisters, gnashing teeth, "kyi hud" sounds, "a chu" sounds, those that burst like উৎপལ་ उत्पལ་ utpala (blue lotus, lotus), those that burst like a lotus, and those that burst like a great lotus. In those hot sentient being hells, the light became cool and descended; in those cold sentient being hells, the light became warm and descended. Thus, the differences in the suffering of those sentient beings were pacified. Then, they thought to themselves, "Alas, have we died and transmigrated from here, or have we been reborn elsewhere?" Then, in order to generate faith in them, the Blessed One manifested emanations. Having seen the emanations, they thought to themselves, "Alas, we have neither died and transmigrated from here, nor have we been reborn elsewhere, but through the power of this unprecedented sentient being appearance, the differences in our suffering have been pacified." Then, they became delighted in their minds towards the emanations, and thus, the karma that would cause them to experience sentient being hell was exhausted, and among gods and humans, in those places suitable to become vessels of truth, they would take rebirth. Those that went upwards were the retinues of the Four Great Kings, the Thirty-three, the Free from Strife, the Joyful, the Delighting in Emanation, the Others' Wielding Power, the Brahma retinues, the Brahma Assistants, the Great Brahmas, the Small Light, the Immeasurable Light, the Clear Light