Tibetan
ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་མི་བླུན་པོ་ལྷས་བྱིན་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གནོད་པ་སྟོང་སྙེད་བྱས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བ་སྤུ་བསྐྱོད་པར་ཡང་མ་ནུས་པ་དེའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནས་སུ་ཡང་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མའི་ཐད་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཁ་ཟས་མི་སྦྱིན་པའི་ཁྲིམས་ཆོས་ཤིག །དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེས་ཁེ་མི་རྙེད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་མི་རྙེད་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡུལ་གཞན་དུ་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས། དེ་ན་དགེ་བསྙེན་བདེན་པ་མཐོང་བ་འཁོད་པ་དེ་དག་ངུ་སྟེ། ཀྱི་ཧུད་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འབྱུང་བ། ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་ལྟར་དཀོན་པ་དང་ཕྲད་ཀྱང་། དེ་བསྟེན་ཀྱང་མ་ནུས་པ་ལས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་མགོན་མེད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །ཚིག་དེ་ཉིད་ཐོར་དགེ་སློང་དག་གིས་ཐོས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་ཇི་སྐད་ཐོས་པ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུས་མཁྱེན་གྱིས་ཁྱོད་སྙིང་མ་ཆུང་ཤིག །གཞན་ཡང་ངའི་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་མེད་པར་མི་འགྱུར་ན། ད་ལྟར་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེའི་སྐབས་སུ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནི་འོག་མ་ལ་ཤེས་པའི་མཐོང་བ་འཇུག་སྟེ། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས། མཐོང་བའི་མོད་ཁོ་ན་ལ་སྦྱིན་བདག་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་དང་། མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་ལྷས་བྱིན་གྱི་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པ་གཅད་པ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱི་དད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རིལ་གྱིས་འོད་ཆེན་པོས་སྣང་བར་བྱས་ནས་སྐད་པོ་ཆེ་ཕྱུང་སྟེ་བདག་གིས་དེང་ཕན་ཆད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ། ལྷའི་ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ཉིད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ། ལྷའི་ན་བཟའ་ དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་མང་གིས་འདི་ལྟར་ང་ལ་སེམས་དད་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་གོ །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་པ། འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སླད་དུ་བདག་གིས་དགུང་ལོ་ལྔའི་བར་དུ། ལོ་ལྔ་པའི་དགའ་སྟོན་སྦྱར་བར་འཚལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འཇིག་རྟེན་ན་བསོད་ནམས་འདོད་པ་མང་གིས་འདི་ལྟར་ང་ལ་སེམས་དད་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་གོ །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་པ། འོ་ན་དགུང་ལྔའི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་མངོན་དུ་བསྟན་པ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཕན་གདགས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཞག་ལྔ་བའི་དགའ་སྟོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་བར་རིག་ནས་འོད་མའི་ཚལ་དེ་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བྱེད་འདྲ་བར་བསྟན་ཏེ། ལྷའི་གདན་ཆ་རྣམས་དང་། ལྷའི་རྫིང་བུ་རྣམས་དང་། ལྷའི་བདུད་རྩིའི་ཞལ་ཟས་དག་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བདེ་བར་བཞུགས་པར་རིག་ནས། ལྷ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མའི་གཡོག་དང་བཅས་པས་རང་གི་ལག་གིས་ཚིམ་པར་བྱེད་ཅིང་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་སོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མར་རང་གི་ལག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་ཅི་བཞེད་པ་བསྟབས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཤོས་གསོལ་ཟིན་ནས་བསྩང་སྡེར་ནི་གྱུ། ཕྱག་ནི་བཅབས་པར་རིག་ ནས། སྟན་ཆེས་དམའ་བ་ཁྱེར་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་དོ། །རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་ཁང་བཟངས་ཀྱི་སྟེ
Chinese
住在竹林精舍时安住。当愚人提婆达多，对世尊的教法做了成千上万的损害，却连世尊的一根毫毛也未能动摇之时，他对阿阇世王说：大王，从王舍城里谁也不要去沙门乔达摩那里，也不要供养食物。即使那样做了，他既得不到利益也得不到恭敬，不会被鬼吃掉，就会迁移到其他地方去了。然后国王也那样做了。那时，住在那里见到真谛的居士们哭泣着说：唉！像这样佛陀世尊的出世，像优昙婆罗花一样稀有，即使遇到了，也不能侍奉，王舍城的人们变得没有怙主了。那些话语被比丘们听到了。然后具寿阿难陀如所听闻的那样，禀告了世尊。世尊开示说：阿难陀，于此如来以时知，你不要灰心。而且我的教法存在多久，声闻众的资具也不会缺乏，现在更不用说了。那时，天界之主帝释生起了下界知晓的见，他见到世尊的教法变成那样，见到的瞬间，为了生起施主和布施者们的欢喜，以及如实显示佛陀出世的伟大，以及为了断除阿阇世王和提婆达多的傲慢和骄横，以及为了显示自己的信心，用光芒照亮了整个王舍城，发出了巨大的声音，说我从今以后，将以天界的衣服、食物、卧具、坐垫、医药和药品来供养世尊和声闻僧团。说完，就去往世尊所在的地方，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后坐于一旁。坐于一旁后，天界之主帝释对世尊这样说道：
English
He dwelt, abiding in the Bamboo Grove at the Squirrels' Feeding Place. When the foolish Devadatta had done thousands of harms to the Blessed One's teaching, yet could not even move a hair of the Blessed One, he said to King Ajātasattu: "Great King, let no one from Rājagaha go to the ascetic Gotama, nor give food. Even if that is done, he will not gain profit or reverence, he will not be eaten by demons, and will move to another place." Then the king did likewise. Then the lay followers who dwelt there, seeing the truth, wept, saying: "Alas! The arising of the Buddha, the Blessed One, is as rare as the udumbara flower, and even if we meet him, we cannot attend to him, and the people of the city of Rājagaha have become without a protector." The monks heard those words. Then the venerable Ānanda, as he had heard, informed the Blessed One. The Blessed One said: "Ānanda, in this the Tathāgata knows the time, do not be disheartened. Moreover, as long as my teaching exists, the requisites of the hearers will not be lacking, what need is there to say now?" At that time, the lord of the gods, Indra, had the vision of knowing the lower realms, and seeing that the Blessed One's teaching had become like that, in the moment of seeing, in order to generate the joy of the patrons and the givers, and to truly show the greatness of the Buddha's arising, and to cut off the arrogance and pride of Ajātasattu and Devadatta, and to show his own faith, he illuminated the entire city of Rājagaha with great light, and uttered a great voice, saying: "From this day forward, I will attend to the Blessed One and the community of hearers with divine garments, food, bedding, seats, medicine, and medicinal supplies." Having said this, he went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One, and sat down on one side. Having sat down on one side, the lord of the gods, Indra, said this to the Blessed One:
Chinese
我乃至生生世世，于王舍城此城中，欲以天衣、饮食、卧具、坐具、病药、医药等物，供养世尊及声闻僧众，祈请世尊应允我。世尊告言： कौशिका (Kauśika，憍尸迦，乔尸迦，猫头鹰)！世间多有求福之人，仅以如是信奉于我，已足矣。帝释天启禀：如是，为如来故，我欲于五年之中，举办五年一度之庆典，祈请世尊应允我。世尊告言： कौशिका (Kauśika，憍尸迦，乔尸迦，猫头鹰)！世间多有求福之人，仅以如是信奉于我，已足矣。帝释天启禀：如是，祈请世尊应允我于五年之中举办庆典。尔后，世尊为显现自身之福德力，为利益天帝帝释天，并为使未来之世五年一度之庆典永不中断，故默然应允。其后，天帝帝释天知晓世尊以默然应允，遂将光辉之园林示现为犹如殊胜之宫殿，并示现天之座具、天之池塘，以及天之甘露美食。尔后，世尊安坐于所设之座。其后，天帝帝释天知晓佛陀等比丘僧众安乐而住，遂以无数天众之侍奉，亲手供养，随其所欲。以诸多方式亲手供养，随其所欲，世尊用斋已毕，知其钵已收，手已濯，遂取极低之座，为闻法故，于世尊前坐定。尔后，世尊以佛法之语，如实开示天帝帝释天及其眷属，令其如实领受，如实赞叹，如实欢喜。国王阿阇世之宫殿之顶
English
I, for as long as I live, in this city of Rajagriha (王舍城), wish to attend to the Blessed One and the Sangha of disciples with divine garments, food, bedding, seats, medicines for the sick, and medical supplies. May the Blessed One grant this to me. The Blessed One said: Kauśika (憍尸迦, Indra)! It is enough that many in the world who desire merit have thus placed their faith in me. Indra then said: Then, for the sake of the Tathagata, I wish to hold a festival every five years for five years. May the Blessed One grant this to me. The Blessed One said: Kauśika (憍尸迦, Indra)! It is enough that many in the world who desire merit have thus placed their faith in me. Indra then said: Then, may the Blessed One grant me to hold a festival for five years. Then, the Blessed One, in order to manifest the power of his own merit, to benefit Indra, the lord of the gods, and to ensure that the festival every five years would never cease in the future, granted it by remaining silent. Then, Indra, the lord of the gods, knowing that the Blessed One had granted it by remaining silent, transformed the radiant grove into a palace resembling the Victorious Banner, and displayed the divine seats, the divine ponds, and the divine ambrosial food. Then, the Blessed One sat down on the prepared seat. Then, Indra, the lord of the gods, knowing that the Buddha and the Sangha of monks were dwelling in comfort, attended to them with hundreds of thousands of gods, satisfying them with his own hands and offering them whatever they desired. Having satisfied them with his own hands in various ways and offered them whatever they desired, when the Blessed One had finished his meal and knew that the bowl had been taken away and his hands had been washed, he took a very low seat and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One instructed Indra, the lord of the gods, and his retinue with a Dharma talk, causing them to truly understand, truly uphold, truly praise, and truly rejoice. King Ajatashatru's palace roof
Tibetan
ང་ན་འདུག་པས་ཀྱང་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དེ་ལྟ་བུར་མཆོད་པ་བྱེད་པ་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་དད་པ་ཆེན་པོ་རྙེད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་འཁོད་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཤུགས་ཐོབ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་དོང་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་མ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་ལྷ་རྒྱགས་ཤིང་བག་མ་མཆིས་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷ་ཡུལ་བོར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བགྱིད་པ་ལས་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་སྒོར་ཕམ་པར་འགྱུར་གྱིས། ལྷ་ཁྲིམས་དེ་ནི་བཤིག་ན་ལེགས་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་ཁྲིམས་དེ་བཤིག་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་ཅི་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་གནས་པའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགའ་ཞིང་མགུ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཡི་རངས་ནས་དགའ་ཞིང་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཏེ། མེ་ཏོག་དང་། སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་ཕྲེང་རྣམས་ཁྱེར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞི་དེ་ལས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཐོས་ནས་ལྷ་དང་མི་དུ་མས་བདེན་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཆོད་པ་མཐོང་ནས་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་དགའ་སྟོན་བགྱིས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་རྣམས་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ང་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་ད
Chinese
我身处芒果园林中，也看到了世尊那样地受到供养。看到后，我生起了后悔之心，获得了极大的信心。在王舍城居住的宫廷眷属们也获得了佛法的力量，前往国王那里，这样说道：‘唉呀，大国王，像这样享受天福，没有妻妾的人们也舍弃了天界，而去供养世尊，那么，居住在王舍城的宫廷眷属们岂不是要在供养上落后了？这个天规应该废除啊！’于是，国王阿阇世废除了那个规定，在王宫眷属的城市里宣告：‘尽情地对世尊进行供养吧！’之后，居住在王舍城的宫廷眷属们及其眷属们都感到高兴、满意，非常高兴，心生喜悦和快乐，拿着鲜花、香和花环，为了瞻仰世尊而前往。之后，天神和人们都对世尊进行了盛大的供养。世尊也因此为天神和人们宣说了能够证悟四圣谛的佛法，听闻后，许多天神和人都证悟了真谛。之后，众比丘看到世尊受到供养，心生疑惑，为了消除一切疑惑，向佛陀世尊请教：‘尊敬的世尊，在世尊的教法中举行这样的庆典，真是太稀奇了！’世尊开示说：‘比丘们，如来自己在过去的其他生世中，就已积累了资粮，具备了因缘，就像冲破堤坝一样，做了必定会发生、不会落空的业。我所做和积累的业，谁又能替我承受呢？比丘们，所做和积累的业，不会在外在的地界成熟，也不会在水界、火界和风界成熟，所做和积累的善业和恶业，会在执取的蕴和界中成熟。
English
While I was in the mango grove, I also saw the Blessed One being offered such offerings. After seeing this, I felt regret and gained great faith. The people of the royal palace in Rajagriha also gained the power of the Dharma and went to the king, saying, 'Alas, great king, even those who enjoy heavenly bliss and have no consorts have abandoned the heavenly realms and are making offerings to the Blessed One. Won't the people of the royal palace in Rajagriha fall behind in making offerings? This heavenly law should be abolished!' Then, King Ajatashatru abolished that law and proclaimed in the city of the royal palace, 'Make offerings to the Blessed One as you please!' After that, the people of the royal palace in Rajagriha and their families were happy, satisfied, and very delighted. They felt joy and happiness, and carrying flowers, incense, and garlands, they went to see the Blessed One. Then, the gods and humans made great offerings to the Blessed One. The Blessed One also taught the Dharma to the gods and humans, which would enable them to realize the Four Noble Truths. After hearing this, many gods and humans realized the truth. Then, the monks saw the Blessed One being offered and became doubtful. To dispel all doubts, they asked the Buddha, the Blessed One, 'Venerable Blessed One, it is wonderful that such a celebration is held in the teachings of the Blessed One!' The Blessed One said, 'Monks, the Tathagata himself has accumulated merit and possessed the necessary conditions in other past lives. Like breaking through a dam, he has done and accumulated deeds that will surely happen and will not fail. Who else can experience the deeds that I have done and accumulated? Monks, the deeds that have been done and accumulated will not ripen in the external realm of earth, nor will they ripen in the realms of water, fire, or wind. The virtuous and non-virtuous deeds that have been done and accumulated will ripen in the aggregates and realms of grasping.'