Tibetan
་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ལྟོ་གང་ཡང་མི་རྙེད་ནས་དེ་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་ གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲི་གཙང་ཁང་འཕྱག་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། དེས་དེ་ཕྱགས་ནས་ཤམ་ཐབས་དང་ཆོས་གོས་བགོས་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དེས་བསོད་སྙོམས་བཟང་པོ་མང་པོ་དག་རྙེད་དེ། དེས་དེའི་དབང་པོ་རྣམས་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཚིམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་དབང་པོ་ཚིམ་པར་གྱུར་ནས་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་རངས་པར་འདས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་བློ་སྐྱེས་པ། མ་ལ་ཐབས་འདི་ནི་བཟང་པོ་ཞིག་གིས་བདག་གིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་བོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ། བཙུན་པ་དག་བདག་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་བགྱིས་ནས་བསོད་སྙོམས་ལ་མཆིས་པ་དེའི་ཚེ་གདོད་འདྲངས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་ཐུགས་བརྩེ་བར་མཛོད་ལ་གཞན་སུས་ཀྱང་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་མི་མཛད་པར་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་སུས་ཀྱང་ཕྱག་དར་མི་བྱའོ་ཞེས་དགེ་འདུན་གྱིས་ཁྲིམས་བཅས་ནས་དེས་བག་ཡངས་སུ་དྲི་གཙང་ ཁང་ཕྱགས་པའི་འོག་ཏུ་མཉན་དུ་ཡོད་པར་བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ནས་མ
Chinese
生起了。他虽然出家了，但是什么食物也找不到，因此他感到沮丧，他自己通过精进、修行和努力，认识到这五眼肉身的轮回之轮是动摇不定的，断定一切有为法的性质都是坏灭、堕落、消散和毁灭的。断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。阿罗汉断除了三界的贪欲，视黄金与粪土平等，具有如虚空与手掌般无别的平等心，如旃檀浸水般清凉，以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，不贪求有漏的利养、执着和恭敬，成为诸天及眷属供养、忆念和恭敬的对象。后来，有一次，他开始打扫世尊的净室。他打扫完后，穿上裙子和法衣，拿着钵，前往舍卫城乞食。然后，他得到了许多美好的食物，他以此满足了自己的诸根和四大。然后，他诸根满足后，以禅定、解脱和等持度过了夜晚。然后，他生起一个念头：我用这个好方法向比丘僧团请求吧。然后，他向所有比丘僧团请求说：诸位尊者，我福报浅薄，每当我在净室打扫完卫生后去乞食时，我总是感到非常舒适。因此，请僧团慈悲我，不要让其他人打扫净室。然后，僧团制定了一条戒律：任何人不得打扫世尊的净室。因此，他可以随意地打扫净室，然后在舍卫城乞食。当时，具寿舍利子也与五百眷属一起发誓在胜光王的园林中安居。
English
arose. Although he had renounced, he could not find any food, so he became discouraged. Through his own diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of samsara with five fleshy eyes is wavering and unstable, and he determined that the nature of all conditioned phenomena is to be destroyed, to fall, to scatter, and to perish. Having abandoned all defilements, he directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having abandoned the desire of the three realms, regarded gold and dung as equal, possessed an equanimous mind like the sky and the palm of his hand, became cool like sandalwood soaked in water, destroyed the shell of the egg with wisdom, and attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge. He did not seek worldly gain, attachment, or respect, and became an object of offering, remembrance, and reverence by the gods and their retinues. Later, on one occasion, he began to sweep the Blessed One's chamber. After he had swept it, he put on his lower garment and robes, took his bowl, and went to Shravasti for alms. Then, he obtained many fine alms, and he satisfied his senses and the great elements with them. Then, when his senses were satisfied, he spent the night in meditation, liberation, and absorption. Then, he had a thought: 'With this good method, I will make a request to the Sangha of monks.' Then, he requested all the Sangha of monks, saying: 'Venerable ones, I have little merit. Whenever I sweep the chamber and then go for alms, I always feel very comfortable. Therefore, please be kind to me, Sangha, and do not let anyone else sweep the chamber.' Then, the Sangha made a rule: 'No one shall sweep the Blessed One's chamber.' Therefore, he was free to sweep the chamber and then go for alms in Shravasti. At that time, the venerable Shariputra also vowed to spend the summer retreat in the Jeta Grove with five hundred attendants.
Tibetan
ཉན་དུ་ཡོད་པར་ལྷགས་ཏེ་སྟོན་པ་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་ནས་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་ཚོར་ནས་དེས་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན་ཁྱོད་ཀྱིས་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་བྱས་པ་ནི་བདག་གི་ལྟོར་བསྣུན་པར་བས་སོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཅི་ཉེས། འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གནས་བརྟན་གང་གི་ཚེ་བདག་གིས་དྲི་གཙང་ཁང་དུ་ཕྱག་དར་མ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་བདག་གིས་བསོད་སྙོམས་མི་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བདག་ག་ཞིག་ཏུ་གཡར་དྲངས་ཀྱིས་ཁྱོད་སྙིང་མ་ཆུང་ཤིག་དང་། བདག་གིས་དེར་ཁྱོད་ལ་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པའི་སྤྱན་འདྲེན་འོངས་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱང་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆས་སོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་དེའི་སྒོ་དང་ཉེ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེའི་ཚེ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཁྱིམ་དེར་ཐབ་མོ་ཆེན་པོ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདེ་གུས་གསོས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདག་བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཐབ་མོ་བྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་ནས་སྨྱུང་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས། དེས་སྨྲས་པ། བདག་བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དེར་ཐབ་མོ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་གྱིས་མི་མཁྱེན་ཏམ། དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་དེའི་ཉིན་པར་མདུན་དུ་བཅུག་སྟེ། ཁྱིམ་དེའི་ནང་དུ་སོང་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲོད་དུ་འདུག་ན་ཡང་། གཡས་གཡོས་སུ་ནི་ཁ་ཟས་བྲིམས་ལ་དེ་ལ་ནི་འདྲིམ་པའི་མིས་ཀྱང་བརྗེད་ནས་དེ་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲོད་དེ་ཁོ་ནར་ལན་གཉིས་སུ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་གཏམ་དེ་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཐོས་སོ། ། ཐོས་ནས་ཀྱང་འདེ་གུས་གསོས་ལ་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཁྱོད་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་འདི་ཉིད་དུ་འདུག་ཤིག་དང་བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་འོང་ངོ་ཞེས་བྱས་སོ། །གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་ལོབས་པ་དང་དགེ་སློང་གཞན་དག་ལས་ཉི་ཁྲི་ལོབས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན། འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཀྱང་བརྗེད་པར་གྱུར་ཏེ་དེར་ཡང་དེ་ལན་གསུམ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་བཞི་ལོན་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་བསྒྲིམས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་བྱིན་ན། དེ་ཡང་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲོགས་ཏེ་དེར་ཡང་དེ་ལན་བཞི་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་ལྔ་ལོན་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་མཽང་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་ཐོས་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཆས་པ་དང་། འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་འདབ་ལྕག་གིས་བསྣུན་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་བོར་ཏེ་དེར་ཡང་དེ་ལན་ལྔ་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་དྲུག་ལོན་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་ཐོས་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། མ་ལ་བདག་ཁོ་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་བླང་གོར་མ་ཆག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་དེའི་བསོད་སྙོམས་བླངས་ནས་ཁྱིམ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་གནས་ཁང་གི་སྒོར་འོངས་སོ། །དེ་ནས་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྒོ་དེ་ཡང་བྲག་གིས་འཁོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྒོ་དབྱེའོ་སྙམ་ནས་ལྷུང་བཟེད་དེ་ས་ལ་བཞག་པ་དང་། དེ་ཡང་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཐུར་དུ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲིའི་འོག་ན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་སོང་ནས། དེ་ལས་ཀྱང་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཕྱུང་ནས་ཟས་དེ་ཁར་གཞུག་གོ་སྙམ་སྟེ་ཟས་དེ་ཁར་བཅུག་ན་དེའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ཁ་དེ་མེད་པར་ཕྱི་ལ་བོར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདེ་གུས་གསོས་ལ་སྐལ་བ་མེད་པར་ ཤེས་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། །དེར་ཡང་བཙུན་པ་དེ་ལན་དྲུག་སྨྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་ཉིན་པར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་བསྟན་པ་དང་། ལས་ཀྱི་སྟོབས་གླེང་བའི་ཕྱིར་ལྷུང་བཟེད་ཐལ་བས་བཀང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས་ཆུ་དང་བསྐྱོས་ཏེ་འཐུངས་ནས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་འདེ་གུས་གསོས་ཀྱིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོ
Chinese
到达舍卫城后，对导师生起敬意，然后打扫了香室。之后，具寿提婆达多感觉到了，就说：长老，你打扫香室，让我饿肚子了。长老说：有什么过错吗？提婆达多说：长老，我没有打扫香室的时候，就得不到食物。之后，长老舍利子说：如果这样，我带你去一个地方，你不要灰心，我会在那里给你食物。之后，长老舍利子带着五百眷属前来邀请，提婆达多也和他们一起去了。当他们走到那户人家门口附近时，由于提婆达多的业力成熟，那家发生了大火。之后，具寿提婆达多心想：我因为福报小，所以发生了火灾。之后，他返回精舍，开始禁食。第二天，具寿舍利子说：你为什么没来？他说：我因为福报小，那里发生了火灾，长老您不知道吗？之后，长老舍利子那天把他带到前面，进入那户人家，即使坐在僧众中，左右都在分发食物，但连分发的人也忘记了他，他就那样在僧众中两次禁食。之后，过了一段时间，这件事被长老阿难陀听到了。 听到后，他对提婆达多说：那么你就在胜光王的园林里待着吧，我会把你的食物拿来的。长老阿难陀是从世尊那里学了八万法蕴，从其他比丘那里学了两万法蕴，是具有那样记忆力的人。但由于提婆达多的业障，长老阿难陀也忘记了，在那里他也三次禁食。之后，过了四天，长老阿难陀
English
Having arrived in Shravasti, he developed respect for the Teacher and then cleaned the incense chamber. After that, the venerable Devadatta felt it and said: "Elder, you cleaned the incense chamber, causing me to go hungry." The elder said: "What is the fault?" Devadatta said: "Elder, when I do not clean the incense chamber, I do not get food." After that, the elder Shariputra said: "If that is the case, I will take you to a place, do not be discouraged, I will give you food there." After that, the elder Shariputra came with five hundred attendants to invite him, and Devadatta also went with them. When they went near the door of that householder, due to the ripening of Devadatta's karma, a great fire broke out in that house. After that, the venerable Devadatta thought to himself: "Because I have little merit, the fire broke out." After that, he returned to the monastery and began to fast. The next day, the venerable Shariputra said: "Why didn't you come?" He said: "Because I have little merit, there was a fire there, don't you know, Elder?" After that, the elder Shariputra brought him forward that day, entered that house, and even though he was sitting in the midst of the Sangha, food was being distributed to the left and right, but even the person distributing forgot him, and he fasted twice in the midst of the Sangha. After that, after some time, the elder Ananda heard about this. Having heard it, he said to Devadatta: "Then you stay in the Jeta Grove of Prince Jeta, and I will bring your food." The elder Ananda was one who had learned eighty thousand aggregates of Dharma from the Blessed One and twenty thousand from other monks, and was endowed with such memory. But due to Devadatta's karmic obscurations, the elder Ananda also forgot, and there he also fasted three times. After that, after four days, the elder Ananda
Chinese
布施了食物。当他回去的时候，食物又被狗抢走了，因此他又一次禁食了四次。之后，过了五天，大弟子目犍连听说了这件事，为了提婆达多，他拿着食物，用神通前往。由于提婆达多的业力成熟，鸟王金翅鸟用翅膀拍打，将食物扔进了大海，因此他又一次禁食了五次。之后，过了六天，舍利弗听说了这件事，心想：只有我才能为提婆达多取到食物。于是，舍利弗取了他的食物，并在那所房子里隐身，来到了提婆达多的住所门口。由于提婆达多的业力成熟，那扇门也被岩石包围了。于是，舍利弗心想用神通打开门，便将钵放在地上。由于提婆达多的业力成熟，钵向下沉了八万由旬，到达了有金地的地方。即使这样，舍利弗还是用神通将钵取出，心想将食物放入他的口中，但由于他的业力成熟，他的嘴消失了，食物被扔到了外面。之后，具寿舍利弗知道提婆达多没有福报，感到悲伤。在那里，那位比丘又禁食了六次。之后，在第七天，具寿提婆达多为了让众生感到厌倦，为了展示业不会白费，为了讲述业的力量，他用灰烬填满钵，坐在佛陀等比丘僧团面前，用水搅拌后喝下，进入了无余涅槃的境界，完全地涅槃了。之后，比丘们看到后感到悲伤，并为他的遗体做了遗体供养。之后，比丘们产生了疑惑，便向断除一切疑惑的世尊请教：这位提婆达多比丘做了什么业，才获得了阿罗汉果呢？
English
He gave alms. When he went back, the food was snatched away by the dogs, and he fasted four times again. Then, after five days, the great disciple Maudgalyayana heard about this and took alms for Devadatta and went with supernatural powers. Due to the maturation of Devadatta's karma, the king of birds, the golden-winged bird, struck with its wings and threw it into the sea, and he fasted five times again. Then, after six days, Shariputra heard about this and thought to himself: Only I can obtain alms for Devadatta. Then, Shariputra took his alms and made himself invisible in that house and came to the door of Devadatta's dwelling. Due to the maturation of Devadatta's karma, that door was also surrounded by rocks. Then, Shariputra thought to open the door with supernatural powers and placed the bowl on the ground. Due to the maturation of Devadatta's karma, it sank eighty thousand yojanas downwards to the place where there was a golden ground. Even so, Shariputra took out the bowl with supernatural powers and thought to put the food in his mouth, but due to the maturation of his karma, his mouth disappeared and the food was thrown outside. Then, the venerable Shariputra, knowing that Devadatta had no merit, became sad. There, that monk fasted six times again. Then, on the seventh day, the venerable Devadatta, in order to make beings weary, to show that actions are not wasted, and to speak of the power of actions, filled his bowl with ashes, sat before the Buddha and the Sangha of monks, mixed it with water and drank it, and completely passed into the realm of nirvana without any remains of the aggregates. Then, the monks saw this and became sad, and made offerings to his relics. Then, the monks became doubtful and asked the Blessed One, the Buddha, who cuts off all doubts: What actions did this monk Devadatta do to attain the state of an Arhat?