Tibetan
ཁོར་སྐྱོང་གིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་ཕྱུག་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན། ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ལུས་འཕགས་ ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་དང་བཅས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་བྱུང་སྟེ། ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་ནས་ནགས་ཁུང་དུ་ཞུགས་ཏེ། དེ་ཉི་མ་གུང་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཚ་བས་གདུངས་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་ཕན་ཚུན་འཁོར་འཁོར་ནས་ལམ་ཡང་མ་རྙེད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཚེ་ན་རང་སངས་རྒྱས་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། བས་མཐའི་གནས་མལ་གྱིས་འཚོ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་པུ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་སྟེ། རེ་ཞིག་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཤིག་དགོན་པའི་ལམ་དེ་ན་གནས་པ་དེས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ལམ་ཡང་བསྟན། ཆུའི་ལྟེང་ཀ་ཡང་བསྟན་ནས་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་སྲོག་ཕངས་པ་བསྐྱངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་དད་པ་སྐྱེས་ནས་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་དེ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་དེའི་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་འདིས་ན་བདག་གིས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་དུ་
Chinese
如果阎浮提的人做了什么业，因此而生于富贵之家，相貌端庄，令人喜爱，美丽动人，即使出家也能证得阿罗汉果。世尊说：比丘们，阎浮提的人自己在过去的其他世中积聚了资粮，具足了因缘，就像洪水一样涌来。因为做了和积累了不会白白到来的那些业，阎浮提的人自己所做和积累的那些业，还有谁会去感受呢？比丘们，所做和积累的业不会在外面的地界成熟，也不会在水界、火界和风界成熟。所做和积累的善业和恶业，只会成熟在所执着的蕴、界和处上。有情众生的业，即使百劫也不会磨灭。一旦聚合，时机成熟，就会变成果实。比丘们，过去世曾发生过这样的事：身生的国王带着王宫眷属，遇到了外敌入侵。在不知所措的情况下，他们进入了森林深处。正午时分，他们被太阳的强烈光芒所炙烤，与军队一起四处徘徊，却找不到出路。在诸佛没有出现在世间的时候，那些怜悯贫苦之人的独觉佛，以边地的住所为生，是世间唯一的应供处，他们会出现在世间。有一次，一位独觉佛住在那个寂静的道路上，他生起了慈悲心，为身生国王指明了道路，也指明了水源。就这样，他救了国王及其眷属的性命。之后，国王生起了信心，将他带到自己的城市，用一切所需之物供养了三个月。在独觉佛涅槃之后，国王还为他的遗体建造了佛塔，并祈愿道：以此善根、发心和布施之法，愿我也能获得如此功德！比这还要更加殊胜。
English
If the people of Jambudvipa perform certain actions, they will be born into wealthy families, possess good looks, be pleasing and beautiful, and even upon ordination, they will realize the state of an Arhat. The Blessed One said: Monks, the people of Jambudvipa themselves have accumulated merit and fulfilled the conditions in other past lives, and they arise like a flood. Because they have done and accumulated those actions that will not come in vain, who else will experience those actions done and accumulated by the people of Jambudvipa themselves? Monks, the actions done and accumulated will not ripen in the external realm of earth, nor will they ripen in the realms of water, fire, or wind. The virtuous and non-virtuous actions done and accumulated will only ripen in the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. The actions of sentient beings will not be exhausted even in hundreds of kalpas. When the conditions gather and the time arrives, they will ripen into fruit. Monks, in the past, in a bygone era, the king of Body-born, along with the people of his palace retinue, encountered an invasion by enemy forces. Helpless and not knowing what to do, they entered the depths of the forest. There, at noon, they were scorched by the intense rays of the sun, and wandered around with their troops, unable to find a way out. At a time when Buddhas do not appear in the world, solitary Buddhas, who are compassionate towards the poor and destitute, who live in remote dwellings, and who are the sole objects of offering in the world, appear in the world. Once, a solitary Buddha, dwelling on that solitary path, generated compassion and showed the king of Body-born the way, and also showed him the source of water. In this way, he saved the lives of the king and his retinue. Then, the king developed faith and led him to his own city, and for three months he attended to him with all necessities. After the solitary Buddha passed away, the king also built a stupa for his relics and prayed: By this root of virtue, generation of bodhicitta, and the act of completely giving away the Dharma of generosity, may I also obtain such qualities! May it be even more excellent than this.
Tibetan
འཕགས་པའི་སྟོན་པ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཉེས་པར་བྱེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་འདི་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ནི་ལས་གཞན་དག་ཀྱང་བྱས་ཤིང་བསགས་ཏེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་ མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་རྒྱལ་པོ་ཀྲཱི་ཀཱི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེའི་བུ་ཐ་ཆུངས་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བར་སོང་བ་དང་། དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ། འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགའ་བ་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་གིས་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་ཏེ། དེ་དད་པ་སྐྱེས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བླངས་སོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་མཆོད་རྟེན་ལ་གདུགས་བུ་ཆུང་བཏགས་སོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ
Chinese
愿圣者的导师们感到欢喜！愿不要让他们感到不悦。世尊开示说：诸比丘，你们怎么想？那时那刻成为国王的那个人，就是这位持国（Yul 'khor skyong）啊。诸比丘，持国也做了其他的业并积累了它们。在此贤劫中，当众生的寿命达到两万岁时，如来、阿罗汉、正等觉者，具足明行、善逝、世间解、无上调御丈夫、天人师、佛、世尊，名为光明守护（འོད་སྲུང་，梵文：Krakucchanda，梵文罗马转写：Krakucchanda，字面意思：光明守护）者将出现在世间。他将在波罗奈城（བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་，Vārāṇasī）的仙人说法鹿野苑安住。那时，波罗奈城由国王克利吉（ཀྲཱི་ཀཱི་，Krīkī）统治。在他的统治期间，财富丰饶，繁荣昌盛，安乐幸福，年成丰收，人民众多，没有争斗和冲突，平息了骚乱和内讧，没有盗贼、饥荒和疾病，拥有稻米、甘蔗、牛和水牛。他是一位有德行的国王，以正法统治国家。之后，他的小儿子去了仙人说法之处。他看见了佛陀世尊，其身 শোভিত 着大丈夫相三十二相，以八十随形好庄严，光芒四射，比千个太阳还要耀眼，像一座珍宝山一样完美无瑕。一见到他，他就对世尊心生欢喜。生起欢喜后，他以头顶礼世尊之足，为了听法而坐在世尊面前。然后，光明守护世尊为他开示了佛法。他生起了信心，于是供养了光明守护世尊及其眷属，并皈依了三宝，受持了学处。在完全涅槃之后，他还为佛塔悬挂了小伞。诸比丘，你们怎么想？那时那刻的国王
English
May the noble teachers be pleased! May they not be displeased. The Blessed One said: Monks, what do you think? The one who was king at that time was this Dhritarashtra (Yul 'khor skyong). Monks, Dhritarashtra also performed and accumulated other deeds. In this very Fortunate Aeon, when the lifespan of beings reaches twenty thousand years, the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, endowed with knowledge and conduct, Well-Gone, Knower of the World, unsurpassed Guide of beings to be tamed, Teacher of gods and humans, the Buddha, the Blessed One, named Krakucchanda (འོད་སྲུང་，梵文：Krakucchanda，梵文罗马转写：Krakucchanda，literal meaning: Light Protector) will appear in the world. He will dwell and reside in the Deer Park where sages speak in the city of Varanasi (བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་，Vārāṇasī). At that time, the city of Varanasi will be ruled by King Krīkī (ཀྲཱི་ཀཱི་，Krīkī). During his reign, there will be wealth and prosperity, happiness and well-being, good harvests, a multitude of people, peace from quarrels and conflicts, pacification of disturbances and internal strife, absence of thieves, famine, and diseases, and abundance of rice, sugarcane, cattle, and buffalo. He will be a virtuous king, ruling the kingdom according to dharma. Then, his youngest son went to the place where the sages spoke. He saw the Buddha, the Blessed One, whose body was well adorned with the thirty-two major marks of a great being, beautified with the eighty minor marks, radiant with a fathom of light, possessing light surpassing a thousand suns, and perfect in every way like a moving mountain of jewels. As soon as he saw him, he felt joy in the Blessed One. Having generated joy, he bowed his head at the feet of the Blessed One and sat before the Blessed One in order to listen to the Dharma. Then, the Blessed One Krakucchanda taught him the Dharma. He generated faith, and thus he served and honored the Blessed One Krakucchanda and his retinue, took refuge, and took the precepts. Even after his complete passing into nirvana, he hung small umbrellas on the stupa. Monks, what do you think? The king at that time