Tibetan
རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་ མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀྲཱི་ཀཱིས་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཡོད་ལ། འཕང་དུ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཡོད་པ་ཞིག་བརྩིགས་སོ། །མཆོད་རྟེན་དེའི་དུས་སྟོན་བྱེད་པ་ན་རྒྱན་པོ་པ་ཞིག་གིས་གསེར་གྱི་དོང་ཙེ་གཉིས་མཆོད་རྟེན་དེའི་སྲོག་ཤིང་ལ་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། བདག་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་དང་དེར་ལག་པ་ལ་གསེར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱན་པོ་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ལག་ན་གསེར་ཐོགས་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་མཆོད་རྟེན་ལ་གསེར་གྱི་དོང་ཙེ་གཉིས་བཏགས་པ་དེས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ། །སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེས་ནི་ད་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་དང་ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ལ། ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་པར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།། །།གང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་བརྒྱ་པ། བམ་པོ་བཅུ་དགུ་པ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ད
Chinese
具足明行足，善逝，世间解，无上调御丈夫，天人师，名为佛薄伽梵光藏如来出现于世。彼于波罗奈斯城仙人堕处鹿野苑安住。其后圆满正等觉光藏佛作诸佛事已，如薪尽火灭般，于无余涅槃界中完全寂灭。国王克利吉为彼之舍利作舍利供养，建造一座以四宝所成之佛塔，周围一由旬，高一俱卢舍。于彼佛塔作节庆时，一珠宝匠以二金币系于彼佛塔之命柱。其后向足顶礼并作祈愿：愿我无论生于何处，皆唯有手中有金。薄伽梵告诸比丘：汝等云何思惟？彼时彼刻为珠宝匠者，即是此持金者，以其将二金币系于佛塔之故，故成此等殊胜。以其作祈愿之故，故现证阿罗汉果。诸比丘，如是，决定之黑业，其异熟亦定为黑色。决定之白业，其异熟亦定为白色。混合之业，其异熟亦为混合。诸比丘，是故当舍弃决定之黑业与混合之业，当唯付诸于决定之白业。诸比丘，汝等当如是学习。薄伽梵如是宣说后，诸比丘心生欢喜， 对薄伽梵所说深表赞叹。冈波等百种譬喻，第十九卷，名为三藏者，乃是佛薄伽梵处，诸国王与大
English
Endowed with knowledge and conduct, Well-Gone, World-Knower, Unsurpassed Guide of beings to be tamed, Teacher of gods and humans, the Buddha Bhagavan Light-Store by name, appeared in the world. He dwelt in the Deer Park at the Hermit's Fall in the city of Varanasi. Thereafter, the perfectly and completely enlightened Buddha Light-Store, having accomplished all the deeds of a Buddha, like a fire whose fuel is exhausted, completely passed into nirvana in the realm of nirvana without remainder of aggregates. King Kṛkī made an offering of relics to his relics, and built a stupa made of four kinds of precious jewels, one yojana in circumference and one krosha in height. When a festival was held at that stupa, a jeweler tied two gold coins to the life-pillar of that stupa. Then, bowing at his feet, he made a prayer: "Wherever I am born, may I always have gold in my hands." The Bhagavan said to the monks: "What do you think? The jeweler at that time was this one who holds gold in his hand. Because he tied two gold coins to the stupa, he has become so special. Because he made a prayer, he has now realized the state of an Arhat." Monks, thus, the definitely black deeds, their ripening will also definitely be black. The definitely white deeds, their ripening will also definitely be white. Mixed deeds, their ripening will also be mixed. Monks, therefore, one should abandon the definitely black deeds and the mixed deeds, and should only commit to the definitely white deeds. Monks, you should train yourselves in this way." After the Bhagavan had spoken thus, those monks rejoiced, and greatly praised what the Bhagavan had said. The Hundred Discourses of Gampo and Others, the Nineteenth Volume, called the Tripitaka, is where the Buddha Bhagavan, the kings and great
Tibetan
ང་། ཕྱུག་པོ་རྣམས་དང་། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་དང་། ཚོང་དཔོན་རྣམས་དང་། དེད་དཔོན་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་དང་། ཀླུ་རྣམས་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་རྣམས་དང་། མི་འམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས། བླ་མར་བྱས། རི་མོར་བྱས། མཆོད་པ་བྱས་ཏེ། ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མི་འམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་ཤེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ན་བཟའ་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། གཟིམས་ཆ་དང་། གདན་དང་། སྙུན་གསོས་དང་། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ན་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དེ། དེའི་རིང་ལ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་། འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། ནང་འཁྲུག་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། མུ་གེ་དང་། ནད་རྣམས་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་། བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་། མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། གནོད་པ་མེད་ཅིང་ཚེར་མ་དཀྲུགས་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། །དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་བཙུན་མོ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་དང་བུ་བྱུང་སྟེ། ཁྱེའུ་གོས་སུ་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་ གྱོན་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཚེ་རབས་དྲན་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དྲིས་པ། ཅི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་འདི་ཁོ་ན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽང་གལ་གྱི་བུ་དང་། འོད་སྲུང་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་བཞུགས་སམ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དེའི་མ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ་དགའ་བས་རྒྱས་ནས་སྨྲས་པ། བུ་མཉན་དུ་ཡོད་པ་འདི་ཁོ་ན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དོན་དེ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་གསོལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་གོས་སུ་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་འཚལ་བ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཚེ་རབས་དྲན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ག་ལ་བཞུགས་པ་ཡང་རྨེད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་དེ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་བཤོས་ལ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞམ་རིང་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མདུན་དུ་བདར་ནས། རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱི་བཀད་ས་ག་ལ་བ་དེར་གཤེགས་ཏེ་བྱོན་ནས། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་གུང་ལ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བུ་པང་པར་བླངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བྲིམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་བུ་འདི་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་དྲན་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བུ་དེ་ལ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཁྱོད་ནད་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་བཙས་ནས་ལོ་བདུན་ལོན་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་དེ་དག་ཉིད་གྱོན་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེས་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཕོལ་ མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་ཆོས་གོས་ཚོན་ཅན་འཚལ་བ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཆ་ལུགས་ཅན་ཚེ་རབས་དྲན་བཞིན་དུ་བཙས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་དགྲ་བ
Chinese
我，富人们和，王宫周围的人们和，商人们和，船长们和，天神们和，龙族们和，夜叉们和，阿修罗们和，迦楼罗们和，紧那罗们和，大腹行者们恭敬侍奉，尊为上师，绘制画像，供养。天神和，龙族和，夜叉和，阿修罗和，迦楼罗和，紧那罗和，大腹行者们供养且知晓的，世尊，具大福德者，获得了衣服和，食物和，卧具和，坐垫和，医药和，药品。与声闻僧众一起，住在舍卫城，胜幢王子的花园，给孤独长者的祇陀林中。那时，在舍卫城，憍萨罗国的国王名叫胜光王。在那期间，富裕和，兴盛和，安乐和，丰收和，充满了人和众多的人民和，争论和，战斗平息和，冲突和，内战和，盗贼和，饥荒和，疾病都没有，拥有稻米和，甘蔗和，牛和，水牛，没有损害，如同照料独子一般治理国政。之后，过了一段时间，他和王妃一起嬉戏玩乐，欢喜而喜悦。他和王妃嬉戏玩乐时，王妃怀了孕。她怀孕八个月或九个月后生了一个儿子，这个男孩穿着彩色的法衣，具有出家人的仪容，能回忆起前世。他刚出生就问道：世尊和，舍利子和，目犍连子和，迦叶和，阿难陀等大声闻们，是否就在这舍卫城里？他的母亲感到惊奇，喜悦地回答说：孩子，世尊和大声闻们就在这舍卫城里。之后，过了一段时间，这件事禀告给了胜光国王，说您的儿子出生时穿着彩色的法衣，具有出家人的仪容，能回忆起前世，而且他问世尊和大声闻
English
I, the rich and, the people around the palace and, the merchants and, the captains and, the gods and, the nagas and, the yakshas and, the asuras and, the garudas and, the kinnaras and, the mahoragas, were honored and served, respected as teachers, painted in images, and offered to. The Buddha, the Bhagavan, endowed with great merit, who is worshiped and known by the gods, nagas, yakshas, asuras, garudas, kinnaras, and mahoragas, having obtained robes and, food and, bedding and, cushions and, medicine and, medicinal supplies, together with the monastic community of shravakas, was residing in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Garden of Anathapindika. At that time, in Shravasti, the king of Kosala was King Prasenajit. During that time, there was wealth and, prosperity and, happiness and, good harvests and, it was filled with people and many people and, disputes and, battles were pacified and, conflicts and, civil wars and, thieves and, famine and, diseases were absent, and there were rice and, sugarcane and, cattle and, buffalo, without harm, and he ruled the kingdom as if caring for an only child. Then, after some time, he played and rejoiced with the queen, happy and joyful. As he played and rejoiced with the queen, the queen became pregnant. After eight or nine months of pregnancy, she gave birth to a son, a boy who was born wearing colored Dharma robes, with the appearance of a renunciate, and who remembered his past lives. As soon as he was born, he asked: Are the Bhagavan and, Shariputra and, Maudgalyayana and, Kashyapa and, Ananda and other great shravakas residing in this very Shravasti? Then his mother was amazed and, filled with joy, said: Son, the Bhagavan and the great shravakas are residing in this very Shravasti. Then, after some time, this matter was reported to King Prasenajit, saying that your son was born wearing colored Dharma robes, with the appearance of a renunciate, and who remembers his past lives, and that he asked about the Bhagavan and the great shravakas.
Chinese
哦，他们住在哪里，也被询问了。然后，光明国王为了利益那个孩子，迎请了世尊和声闻僧众前来应供。然后，世尊由比丘僧团侍从，比丘僧团在前引导，前往光明国王的宫殿，在比丘僧团中安放座位并坐下。然后，拘萨罗国王光明国王抱着孩子，放在世尊面前，禀告说：世尊，我的这个孩子一生下来就忆念世尊和诸大声闻。然后，世尊对那个孩子说：持三藏者，愿你无病。然后，他说：我向如来、应供、正等觉礼拜。然后，光明国王非常惊讶。然后，当他出生七岁时，他穿着那些彩色的法衣，在世尊的教法中出家。他通过精进、修行和努力，认识到这个五眼轮回之轮是动摇不定的，从而彻底认识到一切有为法的本性是毁灭、堕落、分散和破坏的。他舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果。阿罗汉已经脱离了三界的贪欲，拥有像黄金和粪土一样的平等心，像天空和手掌一样的心，像檀香浸泡过一样清凉。他以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智。他不看重世间的利养、贪恋和恭敬。他成为了天神们，包括有权势者和近侍者，供养、忆念和恭敬的对象。然后，比丘们产生了疑惑，向断除一切疑惑的佛陀世尊请教：尊者，持三藏者做了什么业，才能出生时穿着彩色的法衣，具有沙门的装束，忆念前世，并且出家后也能成为阿
English
Oh, where do they reside, it was also asked. Then, King Prasenajit, in order to benefit that child, invited the Blessed One along with the assembly of monastic disciples for a meal. Then, the Blessed One, attended by the assembly of monks, with the assembly of monks leading the way, went to the palace of King Prasenajit, and sat down on the seat prepared in the midst of the assembly of monks. Then, King Prasenajit of Kosala took the child in his lap and presented him before the Blessed One, saying: "Blessed One, this child of mine, as soon as he was born, remembered the Blessed One and the great disciples." Then, the Blessed One said to that child: "O Tripitaka-holder, may you be free from illness." Then, he said: "I prostrate to the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened One." Then, King Prasenajit was greatly amazed. Then, when he was born and reached the age of seven, wearing those same colored Dharma robes, he went forth into the teachings of the Blessed One. Through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of samsara with its five eyes is wavering and unstable, and thus he thoroughly understood that the nature of all conditioned phenomena is to be destroyed, to fall, to be scattered, and to perish. Having abandoned all defilements, he directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from desire for the three realms, possessed an equanimity like gold and dung, a mind like the sky and the palm of the hand, and had become as cool as sandalwood soaked in water. He shattered the shell of ignorance with wisdom, and attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge. He did not look to worldly gain, attachment, and veneration. He became an object of offering, remembrance, and reverence by the gods, including those with power and their attendants. Then, the monks had doubts and asked the Buddha, the Blessed One, who cuts through all doubts: "Venerable One, what deeds did the Tripitaka-holder do that he was born wearing colored Dharma robes, possessing the appearance of a renunciant, remembering his past lives, and also after going forth, became an A