Tibetan
ནས་བརྟན་མ་འགགས་པ་ལ་ཕུལ་ལོ། །གནས་བརྟན་མ་འགགས་པས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལུང་ཕོག་སྟེ། དེས་བརྩོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་པ་དང་། འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་། བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཞིག་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཀྱི་གོས་འདྲུབ་པ་དེའི་ཚེ་ཁབ་ལན་རེ་འཛུགས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་རེ་ཞིག་ན་གནས་བརྟན་མ་འགགས་པས་བསྒོ་བ། བུ་ཅིག་སོང་ལ་ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་ནས་ཆུ་ལོང་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་ཚུལ་པ་སྣ་མས་བུམ་པ་ཁྱེར་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་ཁང་ལྡན་གྱི་འགྲམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་བུམ་པ་ཆུས་བཀང་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སོང་སྟེ་ཆེད་འགའ་ནི་བུམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ལ་དགེ་ཚུལ་པ་སྣ་མ་ཕྱི་བཞིན་འོང་ངོ་། །ཆེད་འགའ་ནི་དགེ་ཚུལ་པ་སྣ་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལ་བུམ་པ་ཕྱི་བཞིན་འོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ནས་འཁོར་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་ཚུལ་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ། དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ། བུམ་པ་ཆུས་བཀང་སྟེ་འོང་བ་འདི་མཐོང་ངམ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་རབ་སྤངས་ཤིང་། །མ་རིག་པ་དང་བྲལ་ནས་ནི། །ལུས་ཀྱི་ཐ་མ་འཛིན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆུ་ཆུན་རབ་ཏུ་མཛེས། །གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་དགེ་ཚུལ་པ་སྣ་མ་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པ་དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་སྣ་མ
Chinese
献给了住持不退者。住持不退者也出家后，得到了作意之教诲。他通过精进、修行和努力，认识到这五眼轮回之轮在摇动且不稳定，从而彻底认识到一切行相都是倾覆、堕落、散坏和毁灭的法性。他舍弃了一切烦恼，现证了阿罗汉果位。阿罗汉已脱离三界的贪欲，视黄金与粪土平等，拥有如虚空与手掌般无别的心，变得如浸泡在檀香中般清凉。他以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，不贪恋世间的利养、执着和恭敬。他成为了被具足权势和近侍的天神们供养、铭记和恭敬的对象。他是一位根器敏锐者。当他在缝制僧衣时，每缝一针都能入定并出定于八解脱中。之后，有一次，住持不退者吩咐道：孩子，去康丹河取些水来。之后，沙弥拿玛拿着水瓶前往康丹河边。沐浴后，他用水瓶装满水，然后升向天空。有时水瓶先走，沙弥拿玛随后而来。有时沙弥拿玛先走，水瓶随后而来。当时，世尊从禅定中起身，为四众弟子说法。世尊对具寿舍利子说：舍利子，你看到这位具念、根器极度调柔、用水瓶装满水而来的沙弥了吗？ 贪嗔痴慢皆已舍， 远离无明愚昧暗， 执取最后之色身， 此乃水瓶极庄严。 当世尊在比丘僧团前赞叹沙弥拿玛时，比丘们心生疑惑，于是向断除一切疑惑的佛陀世尊请教：尊者拿玛……
English
It was offered to the abbot Ama-gags-pa (Non-regressing). Abbot Ama-gags-pa also renounced and received the teaching of mindfulness. Through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of the five-eyed cycle of existence was shaking and unstable, and thus thoroughly understood that all conditioned phenomena are of the nature of collapsing, falling, scattering, and disintegrating. He abandoned all defilements and directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from desire in the three realms, regarded gold and dung as equal, possessed a mind as undifferentiated as the sky and the palm of his hand, and became as cool as if soaked in sandalwood. He shattered the shell of the egg with wisdom, and attained wisdom, supernormal powers, and individual perfect knowledge. He did not look to worldly gain, attachment, and reverence. He became an object of worship, remembrance, and reverence by the gods with power and attendants. He was one of keen faculties. When he was sewing clothes in the midst of the dustpan, each time he inserted a needle, he would enter and arise from the eight liberations. Then, after some time, the abbot Ama-gags-pa instructed, "Child, go and fetch some water from the Khangden River." Then, the novice Snama took a vase and went to the bank of the Khangden River. After bathing, he filled the vase with water and went into the sky. Sometimes the vase went ahead and the novice Snama came behind. Sometimes the novice Snama went ahead and the vase came behind. At that time, the Blessed One arose from meditative absorption and taught the Dharma to the four assemblies. There, the Blessed One said to the venerable Shariputra, "Shariputra, do you see this novice who is mindful, whose faculties are extremely subdued, and who is coming with a vase filled with water?" Having completely abandoned desire and hatred, Having separated from ignorance, Taking hold of the last body, That is a water pot, extremely beautiful. When the Blessed One praised and extolled the novice Snama in front of the monastic community of monks, the monks became doubtful, and so they asked the Buddha, the Blessed One, who cuts off all doubts, "Venerable Snama..."
Tibetan
་འདིས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན་དེས་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་དང་། ལྷའི་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་རལ་ཆུད་འཚལ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་ལ། དབང་པོ་རྣོ་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིས་ ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་སྣ་མ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ་དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ། གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན་སྣ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་། མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གཉེན་ཡོད་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་དེད་དཔོན་ཞིག་གནས་པ་དེ་གཞོན་ནུའི་ཚེ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་ལས་དེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་མ་ནུས་ནས། གང་གི་ཚེ་རྒས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བ་ནི་བདག་གིས་མ་ལེགས་པ་བྱས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་དེས་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་ལ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་བཏགས་སོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ཡང་བཤོས་གསོལ་ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་འདིས་ན། བདག་མ་འོངས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པར་
Chinese
如果以此做了哪些业，他就会相貌端庄，好看又美丽，像天上的杂色花朵一样生出头发，根器敏锐，并且能够亲证阿罗汉果。 世尊开示说：比丘们，杂色花自己往昔在其他生世中积聚了资粮，具足了因缘，就像渡过险滩一样出现，做了不会被鬼神吞噬的业并积累了这些业，杂色花自己所做和积累的业，其他人怎么会去体验呢？比丘们，所做和积累的业不会在外面的地界成熟，也不会在水界、火界和风界成熟，所做和积累的善业和恶业只会在有执受的蕴、界和处成熟。 有情众生的业，即使百千劫也不会消失，一旦积聚并时机成熟，就会变成果实。 比丘们，过去久远之前，在九十一劫之前，有如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、无上调御丈夫、天人师、佛、世尊，名叫毗婆尸佛出现在世间，他住在国王的亲属所拥有的宫殿里。后来，有一位船长，他年轻时就生起了出家的念头，但他没能出家。当他年老时，他感到后悔，心想：我没有在世尊的教法下出家，我真是做了不好的事情啊！然后，他把杂色花供养在头发和指甲的佛塔上。他还供养了正等觉佛毗婆尸及其声闻僧团的斋饭，并顶礼佛足，发愿说：以此善根、发菩提心和完全布施的法，愿我未来能够令如来、阿罗汉、正等觉佛欢喜。
English
If one performs which actions, one will have a good appearance, be beautiful and lovely, and be born with hair like a garland of celestial variegated flowers, have sharp faculties, and directly realize the state of an Arhat? The Blessed One said: Monks, it is because the variegated flower itself has accumulated merits and possessed the necessary conditions in other past lives, that it appears like crossing a difficult ford. Because it has performed and accumulated those actions that will not be devoured by demons, who else but the variegated flower itself will experience the actions it has performed and accumulated? Monks, the actions that have been performed and accumulated will not ripen in the external realm of earth, nor will they ripen in the realm of water, fire, or wind. The virtuous and non-virtuous actions that have been performed and accumulated will only ripen in the aggregates, elements, and sense bases that are grasped. The actions of sentient beings will not be lost even for hundreds of eons. When they are accumulated and the time has come, they will ripen into fruit. Monks, in the past, long ago, ninety-one eons ago, there appeared in the world a Tathagata, an Arhat, a perfectly enlightened Buddha, endowed with knowledge and conduct, a Sugata, a knower of the world, an unsurpassed guide for those who need to be tamed, a teacher of gods and humans, a Buddha, a Blessed One, named Vipashyin. He resided in the palace owned by the relatives of the king. Then, after some time, there was a captain who had the thought of renouncing the world from his youth, but he was unable to renounce. When he became old, he felt regret and thought: I have not renounced the world under the teachings of the Blessed One, I have done something bad! Then, he offered variegated flowers to the stupa of hair and nails. He also offered a meal to the perfectly enlightened Buddha Vipashyin and his assembly of Shravakas, and after prostrating at his feet, he made the aspiration: By this root of virtue, the generation of the mind of enlightenment, and the complete giving of the Dharma, may I be able to please the future Tathagatas, Arhats, perfectly enlightened Buddhas, the Blessed Ones.