Tibetan
། སྨན་ཟོང་རྣམས་བརྙེས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ། སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷཱའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་སེར་སྐྱའི་གནས་ན་ཤཱཀྱ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ། ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེས། རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་ནས། དེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་དོ། །དེ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་ལས་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས། དེ་ཟླ་བ་བརྒྱད་དམ་དགུ་ལོན་པ་དང་བུ་བྱུང་སྟེ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པ་ཆེ་བར་གྲགས་པ། བྱ་ཀ་ལ་པིང་ཀ་ལྟར་སྐད་སྙན་པ། རྔ་སྒྲ་ལྟར་གདངས་སྙན་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཙས་པའི་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས། ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཇི་སྐད་གདགས་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱེད་དེ། ཉེ་དུ་རྣམས་ན་རེ་ཁྱེའུ་འདི་རྔ་སྒྲ་ལྟ་བུའི་གདངས་དང་ལྡན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་རྔ་སྒྲ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་རྔ་སྒྲ་པང་ན་འཚོ་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། ནུ་མ་སྣུན་པའི་མ་མ་གཉིས་དང་། དྲི་མ་འཁྲུ་བའི་མ་མ་གཉིས་དང་། རྩེ་བའི་མ་མ་གཉིས་ཏེ། དེ་མ་མ་བརྒྱད་ལ་གཏད་ནས། དེ་མ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་འོ་མ་དང་། ཞོ་དང་། མར་དང་། ཞུན་མར་དང་། མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་དང་། གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཟང་ངོ་ཅོག་གིས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ་མཚོའི་ནང་གི་པད་མ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་དད་པ་དང་ལྡན་ལ་དགེ་ཞིང་བསམ་པ་བཟང་བ། བདག་ལ་ཕན་པ་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལ་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེ་ཅན་བདག་ཉིད་ཆེ་བ། ཆོས་འདོད་པ། གཏོང་བ་ལ་སྲེད་པ། སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཞིག་གོ །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་རྔ་སྒྲ་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷཱའི་ཀུན་ དགའ་ར་བར་སོང་བ་དང་། དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པར་བྱས་པ་འོད་འདོམ་གང་གིས་བརྒྱན་པ་ཉི་མ་སྟོང་བས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་བཟང་བ་མཐོང་ནས། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སེམས་དགའ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དགའ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་གོ །དེ་ནས
Chinese
获得了医药资具，与声闻僧众一起，住在塞尔吉耶的地方，榕树的欢喜园林中。当时，在塞尔吉耶的地方，有一位释迦族的富人，财富众多，享受丰厚，完全拥有，宽广而广大，拥有多闻天王之财，与多闻天王之财相匹敌。他从同族中娶妻，与她一同嬉戏玩乐，欢喜快乐地生活。他嬉戏玩乐，欢喜快乐地生活，妻子怀孕了。八九个月后，生了一个儿子，这个男孩相貌英俊，惹人喜爱，非常美丽，名声远扬，声音像迦陵频伽鸟一样悦耳，像鼓声一样动听。之后，为他举行了诞生庆典，并商议给这个男孩起什么名字。亲戚们说，这个男孩的声音像鼓声一样动听，因此，给这个男孩起名叫鼓声。之后，男孩鼓声由两位在怀里喂养的乳母，两位喂奶的乳母，两位清洗污垢的乳母，两位玩耍的乳母，共八位乳母照料。这八位乳母用牛奶、酸奶、酥油、炼乳、奶油精华，以及其他各种上等物品来养育他，使他像海中的莲花一样迅速成长。他具有信心，善良，心地善良，致力于自利利他，慈悲心大，渴望佛法，贪求布施，喜欢施舍，非常喜欢布施，安住于大布施之中。之后有一天，男孩鼓声去了榕树的欢喜园林，他看到世尊，如来，应供，正遍知，身体以大丈夫相的三十二相圆满庄严，八十随好相美化，光芒四射，胜过千个太阳，像一座珍宝山一样，一切都非常美好。他一见到世尊，心中就生起了欢喜。生起欢喜之后，他顶礼世尊的双足，为了听闻佛法，坐在世尊的面前。之后
English
Having obtained medicinal supplies, together with the monastic community of Śrāvakas, he resided in the place of Serkya, in the Nyagrodha Grove of Joy. At that time, in the place of Serkya, there lived a wealthy Śākya man, rich in possessions, enjoying great abundance, fully possessed, vast and extensive, endowed with the wealth of Vaiśravaṇa, rivaling the wealth of Vaiśravaṇa. He took a wife from his own clan, and together with her, he played and rejoiced, living in joy and happiness. As he played and rejoiced, living in joy and happiness, his wife became pregnant. After eight or nine months, she gave birth to a son, a boy who was handsome, pleasing to behold, and renowned for his great beauty, with a voice as melodious as the Kalaviṅka bird, and a tone as sweet as the sound of a drum. Then, they held a birth celebration for him, and discussed what name to give the boy. The relatives said, "Since this boy has a tone like the sound of a drum, therefore, let us name this boy Drum Sound." Then, the boy Drum Sound was entrusted to eight nurses: two who nursed him in their laps, two who gave him milk, two who washed away his impurities, and two who played with him. These eight nurses nurtured him with milk, yogurt, butter, ghee, the essence of butter, and other excellent provisions, causing him to grow rapidly like a lotus in a lake. He was faithful, virtuous, and of good intention, engaged in benefiting himself and others, compassionate, magnanimous, desiring the Dharma, craving generosity, delighting in giving, exceedingly pleased with giving, and abiding in great generosity. Then one day, the boy Drum Sound went to the Nyagrodha Grove of Joy, and there he saw the Buddha, the Bhagavan, perfectly adorned with the thirty-two marks of a great being, beautified by the eighty minor marks, radiating light a fathom around him, possessing light surpassing a thousand suns, like a moving mountain of jewels, all-good. As soon as he saw the Bhagavan, he generated joy in his heart. Having generated joy, he prostrated at the feet of the Bhagavan, and sat before the Bhagavan in order to listen to the Dharma. Then
Tibetan
་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། ཁམས་དང་། རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་དེ། དེ་ཐོས་ནས་ཁྱེའུ་རྔ་སྒྲས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་མཐོན་པོ་ཉི་ཤུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དེས་བདེན་པ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དག་བྱིན་ཏེ། དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་བཀྲེན་པ་དང་སྡུག་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེས་བརྩོན་པ་དང་བསྒྲུབ་པ་དང་འབད་པས་ཕོལ་མིག་ལྔ་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་འདི་ཉིད་གཡོ་ཞིང་མི་བརྟན་པར་རིག་ནས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྙིལ་བ་དང་ལྟུང་བ་དང་རྣམ་པར་འཐོར་བ་དང་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་རྩད་ཆོད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནས་གསེར་དང་བོང་བར་མཉམ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་དུ་འདྲ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། ཙན་དན་སྦངས་པ་ལྟ་བུར་བསིལ་བར་གྱུར་པ། རིག་པས་སྒོ་ངའི་སྦུབས་བཅོམ་པ། རིག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པ། སྲིད་པའི་རྙེད་པ་དང་ཆགས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་ལྟ་བ། དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་དང་གུས་པར་སྨྲ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དག་ཐེ་ཙོམ་སྐྱེས་ཏེ། ཐེ་ཙོམ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པ་ སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་རྔ་སྒྲས་ལས་གང་དག་བགྱིས་ན། དེས་འདི་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བལྟ་ན་སྡུག་ལ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྔ་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་ཚོགས་རྙེད་ཅིང་རྐྱེན་གྲུབ་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དབའ་རྒལ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འོང་བའི་ལས་དེ་དག་བྱས་ཤིང་བསགས་པས་ན་རྔ་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་དེ་དག་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སའི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར། ཆུའི་ཁམས་དང་མེའི་ཁམས་དང་རླུང་གི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ནི་ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་
Chinese
世尊通晓了他的想法、习气、界和自性，便为他宣说了能够证悟四圣谛的法。童子鼓声听闻后，以智慧金刚摧毁了二十座有身见的高山之顶，现证了入流果。他见谛后，行布施和大布施，使比丘、婆罗门、贫穷者和困苦者都得到满足，并供养父母，然后在世尊的教法中出家。他通过精进、修持和努力，认识到这五种肉眼的轮回之轮是动摇不定的。他彻底认识到一切有为法的本性都是坏灭、堕落、消散和毁灭的。断除了一切烦恼，现证了阿罗汉果。阿罗汉断除了三界的贪欲，视黄金和粪土平等，具有如同虚空和手掌一样的心，像旃檀浸泡过一样清凉，以智慧摧毁了卵壳，获得了智慧、神通和各别正智，不贪求世间的利养、依恋和恭敬。受到包括天神和近侍在内的诸神的供养，成为值得忆念、尊敬和赞叹的对象。之后，诸比丘生起了疑惑，为了断除一切疑惑，向 释迦牟尼世尊请教道：尊者鼓声做了什么业，使他相貌端庄、悦意、美丽，并且证得了阿罗汉果？世尊开示说：鼓声自己在过去的其他世中，积累了福德，具足了成就的因缘，做了那些像洪水一样涌来，必定会成熟的业，所以鼓声自己所做和积累的业，又会有谁来感受呢？诸比丘，所做和积累的业，不会在外在的地界中成熟，也不会在水界、火界和风界中成熟，所做和积累的善业和恶业，会在所执取的蕴、界和
English
The Blessed One understood his thoughts, habits, realms, and nature, and taught him the Dharma in such a way that he would realize the Four Noble Truths. Having heard this, the boy Drum Sound, with the vajra of wisdom, shattered the twenty high peaks of the mountain of the view of the aggregates, and directly realized the fruit of stream-entry. Having seen the truth, he gave offerings and great offerings, satisfying monks, brahmins, the poor, and the afflicted, and he served his parents. Then he went forth into the teachings of the Blessed One. Through diligence, practice, and effort, he realized that this wheel of samsara with its five fleshy eyes is wavering and unstable. He thoroughly understood that all conditioned phenomena are by nature subject to decay, decline, dissolution, and destruction. Having abandoned all defilements, he directly realized the state of an Arhat. The Arhat, having become free from desire for the three realms, was equal to gold and dung, possessed a mind like the sky and the palm of his hand, was as cool as if soaked in sandalwood, shattered the shell of ignorance with wisdom, and obtained wisdom, clairvoyance, and individual perfect knowledge. He did not look to worldly gain, attachment, or honor. He was worshiped by the gods, including the powerful ones and their attendants, and became an object of remembrance, respect, and praise. Then the monks became doubtful, and in order to dispel all doubts, they asked Shakyamuni Buddha, the Blessed One: "Venerable Drum Sound, what deeds did he do that he became so handsome, pleasing to look at, and beautiful, and also attained the state of an Arhat?" The Blessed One replied: "Drum Sound himself, in other past lives, accumulated merit and possessed the conditions for accomplishment. He did and accumulated those deeds that come like a flood, inevitably ripening. So who other than Drum Sound himself will experience the deeds he did and accumulated? Monks, the deeds done and accumulated do not ripen in the external realm of earth, nor do they ripen in the realms of water, fire, or wind. The virtuous and non-virtuous deeds done and accumulated will ripen in the aggregates, realms, and
Tibetan
སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །དགེ་སློང་དག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གཉེན་ལྡན་ན་རྟེན་ཅིང་བཞུགས་པ་ལས། རེ་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་ནས། ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ཡོད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་སྐུ་གདུང་གི་མཆོད་པ་བྱས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་རྟེན་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་གཅིག་ཡོད་ལ། འཕང་དུ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཡོད་པ་ཞིག་བརྩིགས་ཏེ། དེར་སྲོག་ཆགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་བཀུར་སྟི་ བྱས་ནས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གིས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་མི་ལས་རོལ་མོ་བསླབས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་ཕུལ་ནས་དེ་དག་མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་རོལ་མོའི་སྒྲའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་བཀུར་སྟི་བྱེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཁྱིམ་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྔ་སྒྲ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་རོལ་མོའི་སྒྲའི་ཆ་བྱད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཕུལ་བ་དེས་ན་རྔ་སྒྲ་ལྟ་བུའི་གདངས་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ད་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་དཀར་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་འདྲེན་མར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བས་ན་ལས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གནག་པ་རྣམས་དང་ལས་འདྲེན་མ་རྣམས་སྤངས་ལ། ལས་གཅི
Chinese
诸蕴唯独成熟。众生的业，即使百劫也不会磨灭。聚合时节因缘成熟时，自会结成果实。比丘们，过去久远，在过去九十一劫时，有如来、阿罗汉、正等觉、明行足、善逝、世间解、调御丈夫、无上士、天人师、佛、世尊，名为毗婆尸佛出世。他住在国王的王宫亲属中，不久之后，正等觉毗婆尸佛完成了所有的佛事，像木柴燃尽的火焰一样，进入了无余涅槃界。之后，亲属国王为世尊的遗体做了遗体供养，建造了一座由四种珍宝制成的佛塔，周围一由旬，高度一由旬。在那里，成千上万的众生受到尊敬，将前往天界和解脱。之后，过了一段时间，一位施主学习了各种乐器和音乐，并将它们献给佛塔，他们每天都用各种不同的音乐声音来尊敬这座佛塔。比丘们，你们怎么想？那时，那时的那位施主就是这位鼓声。因为他向世尊毗婆尸佛的佛塔献上了各种乐器的声音，所以他变成了像鼓声一样的声音，也因为这个原因，现在他已经证得了阿罗汉果。比丘们，因此，确定是黑色的业，其成熟也一定是黑色的。确定是白色的业，其成熟也一定是白色的。混合的业，其成熟也是混合的。比丘们，因此，要舍弃确定是黑色的业和