Tibetan
ཀུན་ལས་འཕགས་པར་ཡིད་གཞུངས་པ་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ནོ། །ཁྱེའུའི་ཕས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། ཁྱེའུའི་མིང་ཅི་སྐད་གདགས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། མཚན་མཁན་གྱིས་ཁྱེའུ་འདི་མངལ་དུ་ཆགས་ནས། ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་དྲིས་སོ། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེའུ་འདིའི་མ་སྔོན་རང་བཞིན་འཇམ་ཞིང་དེས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས། བུ་འདི་མངལ་དུ་ཆགས་ནས་ལྷག་པར་འཇམ་དེས་སོ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ལེགས་པ་བརྗོད་པར་དགའི་ཉེས་པ་བརྗེད་པར་མི་དགའ་ལ། ཉོན་མོངས་པས་ཕོངས་པ་ལ་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བར་གྱུར་ཏོ། །མཚན་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདི་བུའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །བུའི་མིང་མི་གདུང་བ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་གསོས་བསྐྱེད་དེ་ཆེར་སྐྱེས་ནས། སྟོབས་ཀྱང་གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེའི་ཚད་དུ་ཕྱིན་ཏེ། གཅིག་པུས་མི་སྟོང་ཐུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་འཕུར་བ་ཡང་མཆོངས་པས་ཟིན་ཏེ། མགྱོགས་ཁྱད་ཀྱང་རྟ་དང་བང་མཉམ་པས། བུ་དེ་ལ་ལྷག་པར་སྡུག་ཅིང་བྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་མཁས་པའི་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་མང་དུ་ཐོས་པ། གཙུག་ལག་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་སློབ་པོ། །དེའི་ཚེ་ན་བློན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བུ་ཁྲིད་དེ། བྲམ་ཟེ་ལ་གཏད་ནས་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ །ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་སློབ་པ་ལ་འགྲུས་པས་ཉི་མ་གཅིག་བསླབས་ན། གཞན་ལོར་བསླབ་པ་བས་མཁས་ཏེ། རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་རྟོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཡིད་རྟོན་ཏེ། རྟག་ཏུ་འགྲོགས་ཤིང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདུག་པས་སློབ་མ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་བསྟི་སྟང་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མས་ཁྱེའུ་དེའི་བྱད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལེགས་པ་དང་། སློབ་པ་ལ་ཡང་གཞན་བས་ལྷག་པར་མཁས་པར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ། ཡིད་ལ་བཟུང་ཡང་སློབ་མ་རྣམས་དང་མི་བྲལ་ཏེ་ཉིན་མཚན་འགྲོགས་པས་གཏམ་བྱ་བའི་སྐབས་མེད་དེ། བསམ་པ་ལྟར་མ་གྱུར་པས་རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་སྦྱིན་བདག་ཅིག་གིས་སློབ་དཔོན་དེ་དང་། སློབ་མར་བཅས་སུ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་འཚོ་བ་སྦྱར་ནས་མགྲོན་དུ་གཉེར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་ཆུང་མ་དང་གཉིས་འདི་སྐད་ཅེས་བགྲོས་སོ། །ཁོ་བོ་ནི་སློབ་མ་དང་བཅས་སུ་སྦྱིན་བདག་གིས་ཟླ་བ་གསུམ་ གྱི་བར་དུ་འཚོ་བ་སྦྱར་རོ་ཞེས་བོས་ཀྱིས། ད་སློབ་མ་ལས་གཅིག་ཅིག་ཕྱི་ན་ལས་སུ་བསྐོས་ཏེ། བཞག་པའི་རིགས་སམ་ཞེས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མ་དགའ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་གྱི་སོ་ཚིས་དང་བྱ་བ་མང་པོ་ལ་ཤེས་པ་མཁས་པ་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་བྱ་དགོས་པས། ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་ཕྱིར་བཞག་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བྲམ་ཟེས་ཀྱང་ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱིར་འདུག་ལ་ཁྱིམ་གྱི་སོ་ཚིས་དང་ཞལ་ཏ་བྱོས་ཤིག།ཁོ་བོ་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་བོས་པས་འགྲོའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །ཁྱེའུ་མི་གདུང་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་སློབ་མ་དང་བཅས་ཏེ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་ནས་ཤིན་ཏུ་བྱི་བདར་བྱས་ཏེ། བསླུ་བའི་རྣམ་པས་ཁྱེའུ་དང་སྨྲས་ཀྱང་མི་གདུང་བས་སྲན་བཙུགས་ཏེ་སེམས་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་ནས་ཚིག་དྲང་པོར་སྨྲས་ཏེ། ཁོ་མོ་ནི་ཁྱོད་ལ་ཆགས་ཀྱང་སྔན་ཅད་སྐབས་མེད་དོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་སོང་ནས་ཆེད་དུ་ཁྱོད་ཕྱིར་བཞག་པ་ཡིན་གྱིས། ད་ནི་དབེན་ཞིང་སྐབས་ལ་བབ་སྟེ། ཁོ་མོའི་ཡིད་དང་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །མི་གདུང་བས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་པས་བྲམ་ཟེའི་ཆོས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཆུང་མ་དང་ཉལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱས་ན་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པས་བདག་ཤི་ཡང་བླའི་འདི་ནི་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཆུང་མ་རེ་བ་ལྟར་མ་གྱུར་པས། ངོ་ཚ་ཞིང་སྐྱེངས་ནས། ཁོན་དུ་བཟུང་སྟེ་དཀྲུགས་བྱ་བར་བསམས་ནས། སློབ་དཔོན་ཕྱིར་འོང་དུ་ཉེ་བ་ན། གོས་ཀྱང་དྲལ་གདོང་ཡང་སྤར་མོས་བྲད་ནས། ས་རྡུལ་གྱིས་གོས་ཤིང་སྨ་བབ་པ་ལྟར་ཅང་མི་སྨྲ་བར་ས་ལ་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་སླར་འོངས་ནས། ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ཆུང་མ་དེ་འདྲ་བར་འདུག་པ་མཐོང་ནས། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་འདི་ལྟར་གྱུར་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ཆུང་མས་མཆི་མ་བླགས་ནས་དྲི་བའི་རིན་མི་ཆོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེས་ཅི་ཉེས་པ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ནན་ཏན་གྱིས་དྲིས་པ་དང་ཆུང་མ་ངུས་ ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྟོད་པའི་མི་གདུང་བ་དེ་ནི། ཁྱོད་སོང་བའི་འོག་ཏུ་རྟག་པར་ཁོ་མོ་ལ་ཉལ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ། ཁོ་མོ་མ་བཏུབ་པས་ཁོ་མོའི་གོས་ཀྱང་དྲལ། གདོང་ལ་ཡང་རྨ་ཕྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལ་འདི་འདྲ་བའི་སློབ་མ་བདོག་གམ། བྲམ་ཟེས་དེ་སྐད་ཅེས་ཐོས་ནས། ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཏེ། ཆུང་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མི་གདུང་བ་འདི་སྟོབས་ནི་གཅི
Chinese
超越一切，心怀正念，具备智者之慧。孩童之父闻听此言后，问道：‘孩童当取何名？’相士问道：‘此子在母胎中孕育之时，有何奇异之事发生？’大臣答道： ‘此子之母，先前性情柔顺，不甚贤良，自从怀上此子，便愈发柔顺贤良。’乐于称赞他人之优点和美德，不喜提及他人之过失，对于遭受烦恼困扰之人，心怀慈爱与怜悯。相士说道：‘此乃孩童之功德。’遂为孩童取名为‘不嗔’。此后，精心养育，孩童逐渐长大，力量也达到了巨力士的程度，独自一人便可抵挡千人，飞鸟在空中飞翔，也能跳跃将其抓住，速度之快，可与骏马并驾齐驱。因此，人们对这个孩子格外疼爱。当时，那个地方有一位婆罗门，博学多闻，精通吠陀，有五百名左右的弟子经常跟随他学习。当时，那些大臣也带着孩子，将他托付给婆罗门，让他学习。孩童不嗔学习非常勤奋，一天所学，胜过他人一年所学，没过多久，便全部领会贯通。婆罗门老师也对他格外信任，经常与他一同出入，其他弟子也对他尊敬有加。当时，婆罗门老师的妻子看到这个孩子相貌英俊，学习也比其他人更加出色，便对他产生了爱慕之情，心中思念，但因与众多弟子日夜相伴，没有机会交谈，未能如愿，心中常常感到遗憾。后来，一位施主邀请老师和所有弟子，供养他们三个月的食物。当时，婆罗门老师和妻子商议道：‘施主邀请我和所有弟子，供养我们三个月的食物，现在是否应该安排一位弟子在外面负责一些事务？’
English
He who surpasses all, with a mind set on virtue, possesses the wisdom of the wise. Upon hearing these words, the child's father asked, 'What name should be given to the child?' The diviner asked, 'Since this child was conceived in the womb, what wondrous things have occurred?' The minister replied: 'This child's mother, previously gentle and not particularly virtuous, has become even more gentle and virtuous since conceiving this child.' She delights in praising the virtues and merits of others, dislikes mentioning their faults, and is filled with love and compassion for those afflicted by suffering. The diviner said, 'These are the merits of the child.' So, the child was named 'Non-Anger.' Thereafter, he was carefully nurtured and grew up, his strength reaching the level of a mighty giant. He could single-handedly withstand a thousand men, and could leap up and catch birds flying in the sky. His speed was such that he could keep pace with a swift horse. Therefore, people were especially fond of and loved this child. At that time, there was a Brahmin in that land, learned and wise, well-versed in the Vedas, with about five hundred disciples who constantly followed him in study. At that time, those ministers also brought the child and entrusted him to the Brahmin for instruction. The child Non-Anger was diligent in his studies, learning more in a single day than others learned in a year. Before long, he had grasped and understood everything. The Brahmin teacher also trusted him greatly, always accompanying him, and the other disciples also showed him respect. At that time, the Brahmin teacher's wife saw that the child was handsome and excelled in his studies more than others, and she became enamored of him. She held him in her thoughts, but because she was constantly surrounded by the disciples day and night, she had no opportunity to speak with him. Unable to fulfill her desire, she often felt regret in her heart. Later, a patron invited the teacher and all his disciples to be his guests, providing them with food for three months. At that time, the Brahmin teacher and his wife discussed, 'The patron has invited me and all my disciples to provide us with food for three months. Should we now arrange for one of the disciples to be assigned to some outside duties?'
Chinese
对妻子说了，妻子高兴地对婆罗门这样说道。因为家里的事务和很多事情需要有知识渊博的人来做，所以说，这个名叫“不恼”的少年是可以信任而留在家里的人。婆罗门也对名叫“不恼”的少年说，你留在家里，处理家里的事务和饮食。我被施主邀请，要走了。名叫“不恼”的少年也如老师所说的那样留了下来。当时，婆罗门老师和学生们走后，婆罗门的老婆非常高兴，精心打扮，用迷惑的姿态和少年说话，但是“不恼”坚守正念，没有动心。之后，她生起了贪恋之心，说了真心话，说：我喜欢你，但是以前没有机会。现在老师走了，特意把你留下来。现在是独处的好时机，和我合意吧。名叫“不恼”的少年说：我是婆罗门，按照婆罗门的规矩，不能和老师的妻子睡觉。如果做了这样的事情，就不是婆罗门了，所以我宁愿死也不会做这种事情。老师的妻子因为没有如愿，感到羞愧难当，心怀怨恨，想要陷害他。老师快回来的时候，她撕破了衣服，用指甲抓破了脸，用泥土弄脏衣服，像被打了耳光一样，一言不发地躺在地上。之后，婆罗门老师回来了，进入家门，看到妻子那样，问道：你为什么变成这样？妻子流着眼泪说：问了也没用。婆罗门老师再三追问有什么不好的事情，妻子哭着说道：你一直赞扬的那个名叫“不恼”的少年，在你走后，一直想和我睡觉，我没有答应，他就撕破了我的衣服，抓伤了我的脸。你竟然有这样的学生吗？婆罗门听到这些话，非常生气，对妻子这样说道：这个名叫“不恼”的人，力气是
English
He spoke to his wife, and the wife, pleased, said this to the Brahmin: 'Because the affairs of the household and many tasks must be done by someone who is knowledgeable and skilled, it is appropriate to leave the boy named 'Non-Annoyance' behind, as he is trustworthy.' The Brahmin also said to the boy named 'Non-Annoyance', 'You stay here and take care of the household affairs and meals. I am going because the benefactor has called me.' The boy named 'Non-Annoyance' also stayed behind as instructed by his teacher. At that time, after the Brahmin teacher and his students had left, the Brahmin's wife was overjoyed and meticulously adorned herself. She spoke to the boy in a seductive manner, but 'Non-Annoyance' remained steadfast and did not change his mind. Then, she developed a mind of desire and spoke truthfully, saying, 'I am attracted to you, but there has never been an opportunity before. Now that the teacher has left and you have been deliberately left behind, now is a secluded and opportune time. Join your mind with mine,' she urged. The boy named 'Non-Annoyance' said, 'I am a Brahmin, and according to the Brahmin's dharma, it is not proper to sleep with the teacher's wife. If I were to do such a thing, I would no longer be a Brahmin. I would rather die than do this.' The teacher's wife, because her hopes were not fulfilled, felt ashamed and embarrassed. Holding a grudge, she thought to slander him. When the teacher was about to return, she tore her clothes, scratched her face with her nails, covered herself with dirt, and lay on the ground without saying a word, as if she had been slapped. Then, the Brahmin teacher returned and entered the house. Seeing his wife in such a state, he asked, 'Why have you become like this?' The wife shed tears and said, 'It is no use asking.' The Brahmin teacher repeatedly asked what bad thing had happened, and the wife wept and said, 'That boy named 'Non-Annoyance' whom you always praise, after you left, he constantly tried to sleep with me. When I refused, he tore my clothes and scratched my face. Do you have such a student?' When the Brahmin heard these words, he became very angry and said to his wife, 'This person named 'Non-Annoyance', his strength is'