Tibetan
ང་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་བདོག་པའོ། །ཚངས་པའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ནི། བསོད་ནམས་དང་དབང་ཐང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། ཁྱིམ་ན་འདུག་ཅིང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཚང་རྒྱའོ། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་མི་རྣམས་ལ་བདག་ནི་སྐད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཏེ། ཡང་དག་པར་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན། ཚངས་པའི་སྐད་དང་ལྡན་པའི་རིགས་ཀྱིས། ཁོ་བོ་ཡང་ཁྲིད་ལ་འགྲོགས་ཏེ་འདོང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་ལོང་བ་དེ་ཁྲིད་དེ་སོང་སོང་བ་ལས། ཕྱོགས་དེར་ཉེ་བར་འོངས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དབྱངས་དེ་ཐོས་ནས་ལོང་བ་དགའ་མགུ་རངས་ནས་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ། མིག་གཉིས་རང་བྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཉི་མའི་འོད་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཚད་མེད་པའི་དགའ་བ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཏེ། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཁྲི་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ཟད་དེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ཏེ་ཅི་རིགས་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་ཐེ་ཙོམ་དུ་གྱུར་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་འདུག་པ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ ལྡན་འདས་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་མཛད་པ་མདོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་རྗེའི་ནང་ན། བྲམ་ཟེ་དམུས་ལོང་འདི་ལ་ལྷག་པར་ཐུགས་རྗེ་ཆེའོ། །བྲམ་ཟེ་མདོངས་པ་གཅིག་ཤའི་མིག་ཀྱང་ཐོབ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་ཀྱང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་ལོང་བ་འདི་ལ་དུས་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མིག་བྱིན་པར་མ་ཟད་དོ། །འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་མིག་བྱིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདས་པའི་དུས་ན་ཅི་ལྟ་བུའི་མིག་སྩལ་བ་ལེགས་པར་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡུལ་པུ་ཀ་ལ་ད་ཞེས་བྱ་བ་ན། རྒྱལ་པོ་མིག་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། རྒྱལ་པོ་དེ་བྲག་དང་། རྩིག་པ་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པར་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུ་ཚུན་ཆད་མཐོང་བས་མིག་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བར་བཏགས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཀུན་ལ་དབང་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བཙུན་མོ་དང་། ཕོ་བྲང་གི་སླས་ཉི་ཁྲི་ཡོད་དེ། རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་ཚབ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཏེ། རླུང་དང་ཆར་ལས་དུས་མི་ཡོལ་བས་ལོ་ཏོག་ལེགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་བདེ་སྐྱིད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་དབེན་པ་ཞིག་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །བདག་ཚེ་སྔ་མའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མིའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངག་མཉན་ན། ཅི་ལྟར་རྩྭ་འཇམ་པོ་རླུང་གིས་བཏབ་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཉལ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚེ་འདི་ལ་ཡང་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་ན། སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཞིང་པ་ཐམས་ཅད་དག་དཔྱིད་མང་དུ་རྨོས་ན། སྟོན་མང་དུ་བསྡུར་ཡོད་པས། བདག་ཀྱང་ཚེ་འདིར་དཔྱིད་ས་བོན་མ་བཏབ་ན། ཚེ་ཕྱི་མར་སྟོན་ པ་སྡུར་མེད་པས་ད་ནི་ལེ་ལོ་བྱ་བར་མི་རིགས་ཀྱི། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ས་བོན་རྒྱས་པར་བཏབ་བོ། །སྙམ་བསམས་ནས། བློན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ངའི་དཀོར་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཕྱུང་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་དང་། ལམ་སྲང་མི་མང་པོ་འདུ་བའི་གནས་སུ་ཐམས་ཅད་སྤུངས་ལ་འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གིས་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིད་བཞིན་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། གསེར་གྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་ངོ་། །དྲིལ་ཆེན་པོ་བསྒྲགས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་དབུལ་ཕོངས་པ་དང་། རྒས་པ་དང་ན་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིག།ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་འབངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཆོས་བཞིན་བྱེད་པ་དེ་ལ་དགའ་སྟེ། བསྟོད་ཅིང་སྙན་པར་བསྒྲགས་ཏེ། མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་པ་ལ་ད་བར་ནེ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེའི་བཀའ་མི་ཉན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་ཕྲན་དེ་ལ་བློན་པོ་མཁས་པ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ལོ་ད་ར་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། བློན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ནི་ཡིད་ཐུང་ལ་གཏུམ་སྟེ། སྔ་བསམ་ཕྱི་མནོ་མེད་པར་ཕྱིས་འགྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་མིག་འབྱེད་ནི་ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡ
Chinese
我拥有成百上千的财富。以梵天之音说话，具有极大的福德和权威，居家则成为转轮圣王。如果出家，则不会被邪魔所害，最终证得菩提。当时，那位婆罗门对人们说：“我非常精通语言，如果我是真正的佛陀，那么具有梵天之音的种姓，也会引导我一同前往。”他们也引导着那位瞎眼的婆罗门，一路前行，靠近那个方向时，听到佛陀所说的妙音，瞎子欢喜雀跃，生起信心，双眼自然睁开，看到佛陀的身体呈金色，以三十二相庄严，如太阳的光芒般极为明亮。他以头顶礼世尊的足，生起无量的欢喜。世尊为他开示佛法，生起喜悦，消尽了两万俱胝的罪恶和不善业，获得了入流果，拥有了智慧之眼，祈请在佛法中出家。然后，世尊说：“善来。”并赐予他比丘的身份，根据他的根器开示相应的佛法，最终成为阿罗汉。许多眷属心生疑惑，具寿阿难陀从座位上站起来，合掌向世尊禀告说：“世尊，您为众多有情众生行利益之事，在所有有情众生中，您对这位瞎眼的婆罗门尤其慈悲。婆罗门不仅获得了肉眼，也获得了智慧之眼。”世尊对阿难陀说：“我不仅在这个时候给予了这位瞎眼的婆罗门眼睛，在过去世也曾给予过。”阿难陀请问：“世尊，请您详细开示在过去世是如何赐予眼睛的？”世尊开示说：“在过去无量无数不可思议劫之前，在此赡部洲有一个名为布嘎拉达的地方，有一位名为明眼（国王名）的国王。那位国王能够毫无阻碍地穿透岩石和墙壁，看到四十由旬以内的景象。
English
I possess hundreds of thousands of riches. Speaking with the voice of Brahma, one is endowed with great merit and authority, and if one remains at home, one becomes a Chakravartin king. If one renounces, one will not be harmed by demons and will eventually attain enlightenment. At that time, that Brahmin said to the people, "I am very skilled in language, and if I am a truly enlightened Buddha, then those of the lineage possessing the voice of Brahma will also lead me to go with them." They also led that blind Brahmin, and as they went along, when they came near that direction, having heard the voice spoken by the Buddha, the blind man rejoiced and was delighted, and faith arose. His two eyes opened naturally, and he saw the Buddha's body, golden in color, adorned with the thirty-two marks, as bright as the light of the sun. He bowed his head at the feet of the Bhagavan, and having generated immeasurable joy, the Bhagavan taught the Dharma, and by generating joy, twenty trillion sins and non-virtuous deeds were exhausted, and he obtained the fruit of stream-entry, and having become endowed with the eye of wisdom, he requested to renounce in the teachings. Then, the Bhagavan said, "Welcome," and bestowed upon him the status of a Bhikshu, and by teaching the Dharma according to his capacity, he became an Arhat. Many in the assembly became doubtful, and the venerable Ananda rose from his seat, folded his palms, and said to the Bhagavan, "Bhagavan, you perform deeds for the benefit of many beings, and among all beings, you are especially compassionate towards this blind Brahmin. The Brahmin has obtained not only the eye of flesh but also the eye of wisdom." The Bhagavan said to Ananda, "I have not only given this blind Brahmin eyes at this time, but I have also given them in the past." Ananda asked, "Bhagavan, please explain in detail how you bestowed eyes in the past." The Bhagavan said, "In the past, beyond immeasurable, countless, inconceivable eons, in this Jambudvipa, there was a place called Pukalada, and there was a king named Mig-ye-che (Open-Eye). That king could see without obstruction through rocks and walls, up to forty yojanas.
Chinese
被命名为“弥觉（ིག་འབྱེད་）”，统治着赡部洲的八万四千个小国。那位国王有妃嫔和两万座宫殿，还有五百个王子。摄政王名叫“措钦桑布（ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་པོ་）”，那位国王如法治理国家，对待一切众生如同独子一般，风调雨顺，五谷丰登，一切安乐。之后，那位国王在一个僻静的地方这样想：我前世的福德使我成为了人间的国王，拥有珍宝和巨大的财富，听取一切人的意见，就像柔软的草被风吹拂一样倒向一边。如果今生不积来世的果报，将会遭受痛苦。例如，所有的农夫春天辛勤耕耘，秋天才能获得丰收。如果我今生不播种春天的种子，来世就无法获得秋天的收获，所以现在不应该懒惰，应该在福德的田地里广撒种子。这样想着，他对大臣们说道：把我的所有宝藏都拿出来，堆放在城市的门口、街道和人们聚集的地方，布施给众多的人。命令八万四千个小国也如意地布施所有的仓库，然后竖起金色的国旗，敲响巨大的钟声，宣告：赡部洲的僧侣、婆罗门、贫穷的人、年老的人和生病的人都聚集过来！无论想要什么，都将如意地布施给你们。当时，所有的百姓都为国王如法行事而感到高兴，赞美并宣扬他的美德。在边远的小国中，有一个名叫达瓦内（ད་བར་ནེ་）的国家，不听从那位国王的命令，以非法的方式进行统治。那个小国里有一个聪明且有智慧的大臣，名叫洛达拉（ལོ་ད་ར་）。大臣对国王说道：国王您心胸狭窄且残暴，不考虑前后，将来会后悔的。弥觉国王非常慈悲。
English
He was named "Migjé (ིག་འབྱེད་)" and ruled over all eighty-four thousand small kingdoms of Jambudvipa. That king had consorts and twenty thousand palaces, as well as five hundred princes. The regent was named "Tsultrim Zangpo (ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་པོ་)." That king ruled the country according to the Dharma, treating all sentient beings like his only child. The wind and rain were timely, the crops were good, and everyone was happy. Then, that king thought to himself in a secluded place: "By the merit of my previous life, I have become a human king, possessing precious jewels and great wealth, and listening to the opinions of all. It is like soft grass lying down in one direction when blown by the wind. If I do not accumulate the fruits of the next life in this life, I will suffer. For example, if all farmers plow diligently in the spring, they will have a bountiful harvest in the autumn. If I do not sow the seeds of spring in this life, I will not be able to reap the harvest of autumn in the next life. Therefore, I should not be lazy now, but should sow seeds widely in the field of merit." Thinking this, he said to his ministers: "Take out all my treasures and pile them up at the city gates, streets, and places where people gather, and give them to the many people. Order the eighty-four thousand small kingdoms to also give away all their storehouses as they wish." Then, he raised the golden banner and rang the great bell, proclaiming: "All the monks, Brahmins, poor people, old people, and sick people of Jambudvipa, gather here! Whatever you desire, I will give it to you as you wish." At that time, all the people were happy that the king was acting according to the Dharma, praising and proclaiming his virtues. Among the remote small kingdoms, there was one named Dawa Né (ད་བར་ནེ་) that did not listen to the king's orders and ruled in an unlawful manner. In that small kingdom, there was a wise and intelligent minister named Lodara (ལོ་ད་ར་). The minister said to the king: "O King, you are narrow-minded and cruel, not considering the past and future, and you will regret it later. King Migjé is very compassionate."