Tibetan
བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སྤྲང་པོ་འདི་དག་ནི་ཡུལ་འདི་དག་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་རིགས་ཆུང་ཞིང་ངན་པ་ལགས་ན། འདིར་འཇིག་རྟེན་འདིའི་བདེ་བ་ཡང་ཐོབ་ལ་ཡུན་རིང་པོའི་དོན་ཡང་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་པ་ནི་དོན་འདི་དག་འབའ་ཞིག་གི་སླད་དུ་གཤེགས་སོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྤྲང་པོ་དག་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་བསྲུངས་ཤིང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་གང་ལ་ནན་ཏན་བགྱིས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕྲད་དེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར། སྡིག་ཅི་བགྱིས་ན་ཐོག་མར་བཙས་ནས་སྤྲང་པོར་སྐྱེས་ནས་དབུལ་ཕོངས་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་གྲོང་ཁྱེར་་་ཌ་་ཞེས་བྱ་བ་ན་རི་དྲང་སྲོང་ལྷགས་ཞེས་བྱ་བ་ན་སྔོན་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་མང་པོ་བཞུགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ན་མ་གཤེགས་ན་ཡང་། རང་སངས་རྒྱས་དེ་ན་གནས་ཏེ། རི་དེ་ལ་རང་སངས་རྒྱས་མེད་ན་ཡང་ལྔ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་དྲང་སྲོང་དག་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དེ་ལ་དྲང་སྲོང་ཉིས་སྟོང་ཞིག་གནས་ཏེ། ཕྱི་ཞིག་ན་ལྟས་མཁན་དག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆར་ཆུ་མི་འབེབས་སོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ན་ཡུལ་དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་སྡུམས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་བདག་ཅག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དྲང་སྲོང་སྟོང་པོ་འདི་དག་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཟས་དང་སྐོམ་ཡོད་དམ། སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལ་མཆིས་ཀྱིས་འཕགས་པ་རྣམས་གུད་དུ་མ་གཤེགས་པར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་ཡང་དྲང་སྲོང་སྟོང་ཡང་ལྷགས་ནས། ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ལ་བདག་ཅག་ལ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཟས་དང་སྐོམ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་བང་མཛོད་སྲུང་བ་ལ་འཕགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་འཚོ་བ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འབྱོར་ཏམ་ཞེས་དྲིས་ནས། མཛོད་སྲུང་གིས་འབྱོར་ཏོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དེས་དྲང་སྲོང་ཉིས་སྟོང་གི་འཚོ་བ་སྦྱར་བའི་ལས་མི་ལྔ་བརྒྱ་བསྐོས་ནས། བསོད་སྙོམས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་ལས་མི་དག་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་གཡོས་བྱེད་པ་ལ་ཡུན་རིང་བར་གྱུར་ཏེ་སྐྱོ་བས། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་འདི་ལྟར་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྤྲང་པོ་འདི་ད
Chinese
向薄伽梵如是禀告道。薄伽梵的功德是不可思议的，这些乞丐在这个地方实在是种姓卑微下贱，在这里既能获得现世的安乐，又能获得长远的利益，薄伽梵降临世间，正是为了这些事情啊。此外，薄伽梵，这些乞丐先前守护了什么善根，又对什么福业精进努力，才能与薄伽梵相遇，获得解脱？又造了什么罪业，以至于最初出生就成了乞丐，变得贫穷困苦？ 薄伽梵对胜生王子说道：过去在无量无数不可思议的劫之外，在这个赡部洲，有一个名为“ཌ”的城市，那里有一座名为正直仙人降临的山，过去也有许多独觉佛住在那里。即使没有佛陀降世，独觉佛也住在那里。即使那座山上没有独觉佛，也有具有五种神通的仙人居住。当时那里住着两千名仙人。后来，占卜师们预言说，十二年内不会下雨。当时，那个地方有一个富有的居士，他生活富裕，名叫调伏。他去到调伏居士那里，对居士说：我们这些出家的仙人，有一千人，十二年内有食物和饮料吗？居士说：我有，请圣者们不要离开，留在这里吧。后来，又来了一千名仙人，对调伏居士说：我们需要十二年内的食物和饮料。居士问守护仓库的人：这些圣者的生活，足够十二年吗？守藏人回答说：足够。于是，那个居士安排了五百名工人，负责准备两千名仙人的食物，让他们准备供养。当时，工人们在准备供养的食物时，时间长了感到厌倦，这样说道：我们这样一直处于烦恼之中，都是因为这些乞丐。
English
Thus they spoke to the Bhagavan. "Bhagavan, the qualities of the Bhagavan are inconceivable. These beggars are of very low and vile birth in this land. Here, they have obtained the happiness of this world and also found long-term benefit. The Bhagavan has come into the world solely for these purposes. Furthermore, Bhagavan, what roots of virtue did these beggars previously guard, and what meritorious deeds did they diligently perform, that they met with the Bhagavan and became liberated? What sins did they commit that they were born as beggars from the beginning and became poor and destitute?" The Bhagavan spoke to Prince Jeta: "In the past, beyond countless, immeasurable, inconceivable eons, in this Jambudvipa, there was a city called 'ཌ', and there was a mountain called 'The Coming of the Righteous Ascetic'. Many Pratyekabuddhas used to reside there. Even if a Buddha did not appear in the world, the Pratyekabuddhas would reside there. Even if there were no Pratyekabuddhas on that mountain, there would be ascetics with the five superknowledges residing there. At that time, there were two thousand ascetics residing there. Later, fortune-tellers prophesied that there would be no rain for twelve years. At that time, in that land, there was a wealthy householder, rich and prosperous, named Damayaka. He went to Damayaka and said, 'Do we, these thousand ordained ascetics, have food and drink for twelve years?' He said, 'I have it. Please, noble ones, do not depart, but remain here.' Then, another thousand ascetics came and said to Damayaka, 'We need food and drink for twelve years.' The householder asked the one guarding the storehouse, 'Is there enough sustenance for these noble ones for twelve years?' The storehouse guardian replied, 'There is enough.' Then, that householder appointed five hundred workers to prepare food for the two thousand ascetics and had them prepare alms. At that time, the workers, while preparing the food for the alms, became weary after a long time and said, 'We are constantly afflicted in this way because of these beggars.'
Tibetan
ག་གི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱིམ་བདག་དེས་རྟག་ཏུ་གདུགས་ཚོད་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ལས་མི་གཅིག་ཅིག་བསྐོས་སོ། །སྤྱན་འདྲེན་དེ་ལ་ཁྱི་ཞིག་ཡོད་དེ། ཁྱི་དེ་རྟག་ཏུ་སྤྱན་འདྲེན་གྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་བ་ལས། ཉིན་གཅིག་སྤྱན་འདྲེན་བརྗེད་པ་དང་། ཁྱི་དེ་གདུགས་ཚོད་ཀྱི་དུས་སུ་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་དྲུང་དུ་སོང་ནས། སྐད་ཆེན་པོ་ཕྱུང་སྟེ་ཟུག་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱི་ཟུག་པ་ཐོས་ནས། གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་པར་ཤེས་ཏེ། བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ། །ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དེ་དག་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཁྱིམ་བདག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་ད་ནི་ཆར་འོང་གིས་ཞིང་པ་དག་ཞིང་གི་ལས་བྱེད་དུ་ཆུག་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། ཁྱིམ་བདག་གིས་ཀྱང་ཞིང་པ་རྣམས་ཞིང་གི་ལས་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ནས་དང་། གྲོ་དང་། འབྲུ་མང་པོ་རྨོས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་འབྲུ་རྨོས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀུ་བར་སྐྱེས་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ལ་འདི་དག་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་གྱིས་དུས་སུ་ཆར་ཆུ་འབབ་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ལས་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཕྱིས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་ཀུ་བ་ཀུན་ཆེར་སྐྱེས་ནས་བཀས་ཏེ་བལྟས་ནས། ཅི་དང་ཅི་རྨོས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དང་། དེ་དག་ཀུ་བའི་ནང་ཀུན་གང་བར་སྐྱེས་ཏེ། ཁྱིམ་བདག་རབ་ཏུ་དགའ་མགུ་རངས་ནས་བང་བ་ཀུན་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །ལས་བྱེད་པའི་མི་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་དག་མཐོང་ནས། འགྱོད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས། བདག་ཅག་གིས་ནི་ཚིག་ངན་པས་འཕགས་པ་ལ་སྨད་དོ་ཞེས་འགྱོད་ཚངས་བྱས་ཏེ། སོ་སོ་ནས་བདག་ཅག་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འཕགས་པ་དང་ཕྲད་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདིས་ཚིག་ངན་སྨྲས་པས་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་སྤྲང་པོར་གྱུར་ཏོ། །འགྱོད་ཚངས་བྱས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། ང་དང་ཕྲད་དེ་འཁོར་བའི་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོ་སྡུམས་བྱེད་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །བང་མཛོད་སྲུང་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་སྤྱན་འདྲེན་མི་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་ཨུ་དྲ་ཡ་ན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁྱི་དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་སྐད་སྙན་ཡིན་ཏེ། ། དེའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐད་སྙན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི
Chinese
为何如此说呢？当时，那位施主安排了一个人，总是按时去迎接圣者们来应供。迎接者有一条狗，那条狗总是跟在迎接者身后。有一天，迎接者忘记了。 那条狗在应供的时间，跑到那些圣者们面前，大声吠叫。圣者们听到狗叫声，知道应供的时间到了，便去乞食了。第二天，圣者们乞食完毕后，对施主这样说道：施主，现在要下雨了，让农夫们去耕田吧！施主也让农夫们去耕田，种了青稞、小麦和许多谷物。之后，第二天，所有播种的谷物都长在了葫芦里，施主感到很奇怪，对圣者们说：这些不会变得毫无意义吧？圣者们说：不会变得毫无意义的，到时候会下雨等等，去工作吧！不久之后，所有的葫芦都长大了，剖开来看，正如播种的什么，那些东西都长在了葫芦里。施主非常高兴，粮仓都装满了。五百个劳动者也看到了这些，生起了后悔之心，说道：我们用恶语诽谤了圣者啊！他们忏悔道：我们将来也能遇到圣者，获得解脱！他们发愿道。这五百个乞丐因为说了恶语，五百世都变成了乞丐。因为忏悔并发愿，与我相遇，走到了轮回的尽头。王子，应该这样理解。当时，那个富有的施主，就是我。守护仓库的人，就是胜军王子。每天迎接的人，就是乌达延那国王。当时的那条狗，就是施主妙音。 因为这个原因，生生世世声音都很好听。就这样。
English
Why did he say that? At that time, that householder appointed a person to always invite the holy ones to the alms-round on time. The inviter had a dog, and that dog always followed the inviter. One day, the inviter forgot. At the time for the alms-round, the dog went to those holy ones, barked loudly. The holy ones, hearing the dog bark, knew that the time for the alms-round had arrived, and went for alms. The next day, after the holy ones had finished their alms-round, they said to the householder: Householder, now it will rain, let the farmers go to till the fields! The householder also let the farmers go to till the fields, and they planted barley, wheat, and many grains. Then, the next day, all the sown grains grew in gourds, and the householder was amazed, and said to the holy ones: Will these not become meaningless? The holy ones said: They will not become meaningless, in time there will be rain and so on, go to work! Not long after, all the gourds grew large, and when they were cut open and looked at, whatever was sown, those things grew inside the gourds. The householder was very happy, and the granaries were filled. The five hundred laborers also saw these things, and felt remorse, saying: We have slandered the holy one with evil words! They confessed: May we also meet the holy one in the future, and be liberated! They made a prayer. These five hundred beggars, because they spoke evil words, were always beggars for five hundred lifetimes. Because they confessed and made a prayer, they met me and reached the end of samsara. Prince, this should be understood. At that time, that wealthy householder, was me. The one who guarded the treasury, was Prince Victorious Army. The person who invited every day, was King Udayana. At that time, that dog, was the householder Melodious Voice. Because of this, in all lifetimes, his voice was very melodious. That's it.
Tibetan
་ཚེ་ན་ལས་བྱས་པའི་མི་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གསུངས་ནས། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་འབྲས་བུ་བཞི་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁ་ཅིག་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་བཞི་པའོ།། །། སུམ་ཅུ་ལྔ་པ། རྒྱལ་པོ་མིག་འབྱེད་ཀྱི་ལེའུ། བམ་པོ་བཅུ་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་ཀུན་ཆོས་ཉན་དུ་ཆས་པ་དང་། གྲོང་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་ལོང་བ་ཅིག་ལམ་ཀ་ན་འདུག་པ་ལས་མི་མང་པོ་སོང་བ་ལས་ཁྱོད་མྱུར་བར་གར་འདོང་ཞེས་དྲིས་སོ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅི་མ་ཐོས་སམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། ད་ལྟར་ཡུལ་འདི་ན་བཞུགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་དང་ཕྲད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས། བདག་ཅག་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་ཆོས་ཉན་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་སྐད་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཞིག་སྟེ། སྐད་དུ་ཕྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་དབང་ཐང་དང་། ཚེ་ཅི་ཐུབ་པ་རྟོགས་སོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། བྱ་བང་ལྟ་བུའི་སྐད་དང་། ཁྭ་ལྟ་བུའི་སྐད་དང་། སྐད་འཛེར་འཛེར་པོ་དང་། གླང་པོ་ཆེའི་སྐད་དང་། རྔའི་སྐད་དང་། འབྲུག་གི་སྐད་དང་། དྲིལ་གྱི་སྐད་དང་། ཚངས་པའི་སྐད་དང་བརྒྱད་དོ། །བྱ་བང་ལྟ་བུའི་སྐད་སྨྲ་བ་ནི། ཁྲེལ་ལྟས་མེད་པ་དྲིན་དུ་མི་གཟོའོ། །ཁྭ་ལྟ་བུའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་ཁྲོ་ཞིང་གཏུམ་ལ་གསོད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་མེད་པའོ། །སྐད་འཛེར་འཛེར་པོ་ནི་ཕོ་དག་མོའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་དང་། མོ་དག་ཕོའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་ནི་དབང་ཐང་མེད་ཅིང་དབུལ་བ་དང་ མ་རབས་སོ། །གླང་པོ་ཆེའི་སྐད་ལྟ་བུར་སྨྲ་བ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་དྲང་ཞིང་བཤེས་གཉེན་ལ་ཕན་འདོགས་པར་སེམས་སོ། །རྔ་སྐད་ལྟ་བུར་སྨྲ་བ་ནི་སྨྲ་མཁས་ལ་བློ་མྱུར་ཞིང་རིག་པ་འཛིན་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་བརྟེན་པའོ། །འབྲུག་སྐད་ལྟ་བུར་སྨྲ་བ་ནི་མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཞིང་ཆོས་མཁས་སོ། །དྲིལ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ནི། ཕྱུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ལ་གསེར་སྲ
Chinese
往昔业所致的五百人就是这五百阿罗汉。世尊如是说已，众多眷属中，有些获得了初果乃至四果。有些发起了无上菩提心，对世尊所说随喜而心生欢喜。居家者和合品第三十四完毕。 第三十五，国王开眼品。 第十卷。如是我闻，一时，世尊在舍卫城，胜子园给孤独的祇陀林中。为众多人宣说正法。那时，城里的人都去听法，城里有个瞎眼的婆罗门坐在路边，看到很多人经过，就问：“你们这么急着去哪里？”人们说：“你没听说吗？如来已经出现在世间，现在住在这个地方说法。如来出现在世间并且遇到他是非常困难的，我们是去听佛法的。”那个婆罗门非常精通八种声音，只要发出声音，就能知道他的权势和寿命。八种是什么呢？像鸟雀一样的声音，像乌鸦一样的声音，尖锐的声音，像大象一样的声音，鼓的声音，龙的声音，铃铛的声音，梵天的声音。说像鸟雀一样的声音，是没有羞耻心，不知感恩的人。说像乌鸦一样的声音，是嗔怒暴戾，喜欢杀戮，没有慈悲心的人。尖锐的声音，是男人说女人的声音，女人说男人的声音，那是没有权势，贫穷和下贱的人。说像大象一样的声音，是天性正直，想着帮助善知识的人。说像鼓一样的声音，是善于言辞，头脑敏捷，记忆力强，是国王所依靠的人。说像龙一样的声音，是具有智慧，精通佛法的人。说像铃铛一样的声音，是富有，具有享受，拥有金
English
The five hundred people who acted in the past life are these five hundred Arhats. After the Blessed One spoke thus, some of the many retinues attained the first fruit up to the fourth fruit. Some aroused the unsurpassed Bodhicitta and rejoiced and were delighted with what the Blessed One said. The thirty-fourth chapter, the Householder Reconciliation Chapter, is completed. Thirty-fifth, the King's Eye-Opening Chapter. Tenth fascicle. Thus I have heard, at one time, the Blessed One was in Shravasti, in the Jeta Grove of Anathapindika's Garden. He taught the Dharma to many people. At that time, all the people in the city went to listen to the Dharma, and a blind Brahmin in that city was sitting on the road. When he saw many people passing by, he asked, "Where are you going in such a hurry?" The people said, "Haven't you heard that the Tathagata has appeared in the world and is now residing in this place teaching the Dharma? It is very difficult for the Tathagata to appear in the world and meet him, so we are going to listen to the Dharma from the Buddha." That Brahmin was very proficient in eight kinds of voices, and as soon as he made a sound, he could know his power and lifespan. What are the eight? The voice like a sparrow, the voice like a crow, the shrill voice, the voice like an elephant, the sound of a drum, the sound of a dragon, the sound of a bell, and the sound of Brahma. Speaking like the voice of a sparrow is a person who has no shame and does not know gratitude. Speaking like the voice of a crow is a person who is angry and violent, likes to kill, and has no compassion. The shrill voice is when a man speaks in a woman's voice, and a woman speaks in a man's voice, which is a person who has no power, is poor, and is lowly. Speaking like the voice of an elephant is a person who is naturally upright and thinks of helping virtuous friends. Speaking like the sound of a drum is a person who is good at speaking, quick-witted, has a strong memory, and is relied upon by the king. Speaking like the sound of a dragon is a person who has wisdom and is proficient in the Dharma. Speaking like the sound of a bell is a person who is rich, has enjoyment, and possesses gold.