Tibetan
་བོ། །ཕུ་བོས་ཡུན་རིང་དུ་མེལ་ཙེ་བྱས་ནས་ནུབ་བོ་གདོད་ལངས་ཏེ་ཕུ་བོ་ཡུན་རིང་དུ་འདུག་པས་གཉིད་བྲོ་ནས། གཉིད་ལོག་པའི་འོག་ཏུ་ཚལ་གྱི་ནང་ནས་ཚེར་མ་རིང་པོ་གཉིས་ཤིག་བླངས་ནས། ཕུ་བོ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་འོག་ཏུ་མིག་ཏུ་ཚེར་མ་རེ་རེ་བཙུགས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་ཁྱེར་ནས་བྲོས་སོ། །དགེ་དོན་དངངས་ནས་ཆོམ་པོ་བྱུང་ངོ་། །ཞེས་བོས་ན་ཅང་མི་ཟེར་ཏེ། དེ་ནས་ཤིང་གི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆོམ་པོ་ནི་སྡིག་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་དོན་མིག་ན་བ་མ་བཟོད་ནས་འབོད་འགྲོགས་ཏེ། གོག་ཅིང་སོང་སོང་བ་ལས་ཡུལ་ལི་ཤི་བ་དེ་དང་ཉེ་བར་བྱིན་པ་ནས་བ་ལང་རྫིའུ་བ་ལང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་འཚོ་བ་དང་ཕྲད་དོ། །བ་ལང་དེའི་ནང་ནས་ཁྱུ་མཆོག་ཅིག་གིས་རྒྱལ་བུ་མིག་མདོངས་པ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་བུའི་མིག་ལ་ལྕེས་བལྡགས་སོ། །དེ་ནས་བ་ལང་ཀུན་ཀྱང་དེར་འདུས་པས། །གནག་རྫི་ཡང་དེར་འོངས་ནས་མི་ཞིག་ས་ལ་འགྲེ་བ་མཐོང་ནས། དྲུང་དུ་བརྟགས་ན་མིག་ཏུ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་མཐོང་ནས། ཚེར་མ་གཉིས་དལ་གྱིས་ཕུད་དེ་གནས་སུ་ཁྲིད་དོ། །དེ་ནས་འོ་མ་དང་སྣུམ་གྱིས་རྨ་ཁ་བསྐུས་ནས་ཁ་ཟས་ཀྱིས་བསྙོད་དེ་གསོས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྨ་ཡང་བགས་ཀྱིས་སོས་ནས་ད་ནི་འགྲོའོ། །ཞེས་བྱས་པ་དང་བ་ལང་རྫིས་མ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ནས་རྨ་ཡང་ལེགས་པར་སོས་ནས། ད་ནི་གྲོང་ཁྱེར་འོ་ནིར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ནས། མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཉེ་བར་བསྐྱལ་ཏེ། བདག་ལ་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཀི་མ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཅིག་དེས་བྱས་པ་དང་། རྫིའུས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཀི་མ་ཞིག་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་རོལ་མོ་བྱེད་ཅིང་གླུ་དང་ཚིག་སྙན་པར་བྱས་ཏེ་བླངས་པས། ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ཉན་ཏེ། ཀུན་གྱིས་ཟས་དང་སྐོམ་བསྐྱལ་ལོ། །དེ་ནས་སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་རྒྱལ་བུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསོས་སོ། །ཕྱིས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ སྲུང་བ་ཞིག་དེར་འོངས་ནས། རོལ་མོ་སྙན་པ་ཐོས་ནས་དེ་དག་དགའ་སྟེ། ཁྱོད་ངའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རོལ་མོ་བྱེད་ཅིང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཡང་སྲུང་ན། མི་ནུས་སམ་ཞེས་དྲིས་ན། བདག་གིས་མིག་ལོང་ནས་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་མིག་མ་མཐོང་ཡང་བླའི། ཤིང་གི་ཁ་ན་ཐེ་གུ་ལ་དྲིལ་བུ་བཏགས་ཏེ། བྱའི་སྐད་གྲགས་ན་ཐེ་གུ་དྲངས་པས་ཆོག་གི །ངའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དེའི་ཚལ་དུ་འདུག་ཅིང་རོལ་མོ་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྡིག་དོན་ཕྱིར་འོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུ་བོ་དང་ཚོང་པ་གཞན་དག་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་ན། བདག་གི་ཕུ་བོ་དགེ་དོན་དང་ཚོང་པ་གཞན་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་རྙེད་ནས་གྲུ་དང་བཅས་ཏེ། ཆུར་ནུབ་བོ། །བདག་ནི་རྐྱལ་འཚལ་བས་བདག་འབའ་ཞིག་ཐར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡབ་དང་བཙུན་མོ་གཉི་ག་འཁམས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །ཡུལ་ན་མི་འཁོད་པ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་སྐད་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་བརྣངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཡབ་དང་བཙུན་མོ་གཉིས་མྱ་ངན་གྱིས་ཡིད་གདུངས་ནས། སྡིག་དོན་ཁྱོད་ཀྱང་ཕུ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་ན་ཅི་ཉེས་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་འདུག་པའི་ཚེ་བྱ་ངང་པ་གཅིག་གསོས་པ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་སོང་བ་ལས། རྒྱ་མཚོར་ནུབ་སྟེ་དགེ་དོན་དག་ཅེས་ཟེར་ཏེ། ཁྱོད་རྟོག་ཅིང་ཚོལ་དུ་སོང་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། ཡི་གེ་བྲིས་ཏེ་མགུལ་དུ་བཏགས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱ་ངང་པ་ཀུན་ཏུ་འཕུར་ཞིང་ཚོལ་ཚོལ་བ་ལས། སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་ན་རྒྱལ་བུའི་སྐད་གྲགས་ནས། དེར་བབས་ཏེ་བལྟས་ན་རྒྱལ་བུ་དེར་འདུག་པ་དང་ཕྲད་དོ། །རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ངང་པའི་སྐད་ཤེས་པས་མགུལ་ནས་ཡི་གེ་བཀྲོལ་ཏེ་ཀློག་ཏུ་བཅུག་གོ །དེ་ནས་ཡི་གེ་ལན་བྲིས་ནས་སྡིག་དོན་གྱིས་ཅི་ལྟར་མིག་ཏུ་ཚེར་མ་བཙུགས་ཏེ་བྲོས་པ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་སྤྲིང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་དེ་ལ་བུ་མོ་འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བུ་མོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ འཆག་ཅིང་སོང་སོང་བ་ལས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་འདུག་པ་དང་ཕྲད་ནས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་སྐྲ་ནི་འཛིངས། གདོང་ནི་མཆི་མས་གང་། གོས་ནི་ངན་པ་གོན་ཅིང་ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་པ་མཐོང་ནས། བུ་མོ་དེ་དེ་ལ་ཆགས་ནས་ཕན་ཚུན་གར་ཡང་མ་སོང་བས། དེའི་དྲུང་ན་འདུག་ཅིང་གཏམ་བྱས་སོ། །དྲོ་ལ་བབ་ནས་རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་བོས་ན། བདག་གི་འཚལ་མ་འདིར་སྐྱོལ་ཅིག།ཕར་མི་མཆིའོ་དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཡང་ཟན་བསྐྱལ་བ་དང་། བུ་མོས་རྒྱལ་བུ་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཟན་ཟའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་བདག་ལོང་བ་སྤྲང་པོ་ལགས་པས། རྒྱལ་པོའི་སྲས་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཚལ་མ་འཚལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོས་གསན་ན་བདག་ལ་གྱོད་མཆིས་པས་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདག་དང་ཟན་ལྷན་ཅིག་མི་ཟ་ན། བདག་ཀྱང་ཟན་མི་ཟའོ། །ཞེས་ལན་དུ་མའི་བར་དུ་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་ལྷན་ཅིག་ཟོས་ཏེ། གཏམ་ལེགས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་བུ་མོ་
Chinese
了。哥哥长时间地装病，晚上偷偷起来，因为哥哥长时间地待着觉得困倦了。在睡着的时候，从菜园里拿了两根长长的刺。在哥哥睡着的时候，把刺一根一根地扎进眼睛里。拿着珠宝逃跑了。善财（Dge-don）惊慌地喊道：强盗啊！这样叫喊也不回答。然后，一位树神说道：你的强盗是罪恶之源啊。然后，善财（Dge-don）无法忍受眼睛的疼痛，一边哭喊一边走着。爬行着走着，靠近了离石（Li-shi）国，遇到了一个牧牛人，他放牧着大约五百头牛。在那群牛中，一头牛王看见王子眼睛瞎了，就用舌头舔王子的眼睛。然后所有的牛都聚集在那里。牧牛人也来到那里，看见一个人倒在地上。靠近查看，看见眼睛里扎着刺。他慢慢地拔出两根刺，把他带到住处。然后用牛奶和油涂抹伤口，用食物喂养他，治好了他。然后，过了一段时间，伤口渐渐痊愈了，他说：现在我要走了。牧牛人没有放他走。然后，又过了一段时间，伤口完全痊愈了。他说：现在我要去哦尼（O-ni）城了。最终把他送到靠近城市的地方。他说：请给我一件叫做基玛（ki-ma）的乐器。牧牛人给了他一件叫做基玛（ki-ma）的乐器。然后王子弹奏乐器，唱着美妙动听的歌曲。所有人都听他唱歌。大家都送来食物和饮料。然后五百个乞丐也依靠王子生活。后来，那位国王的花园 的守护人来到那里。听到美妙的音乐，他们非常高兴。问道：你如果在我花园里演奏音乐，也守护花园，可以吗？回答说：我的眼睛瞎了，做不到。那人说：你眼睛看不见也没关系。在树枝上挂上铃铛，听到鸟叫声就拉动铃铛就行了。来我的花园吧。王子就住在那个花园里演奏音乐。那时，罪恶之源又来了，国王
English
He did. The elder brother pretended to be sick for a long time, and secretly got up at night, because the elder brother felt tired from staying for a long time. While he was asleep, he took two long thorns from the garden. While the elder brother was asleep, he stuck the thorns one by one into his eyes. He took the jewels and ran away. Dge-don was startled and shouted: Robber! But there was no answer. Then, a tree goddess said: Your robber is the source of evil. Then, Dge-don couldn't bear the pain in his eyes, and walked along crying. Crawling and walking, he approached the country of Li-shi, and met a cowherd who was grazing about five hundred cows. Among that herd of cows, a bull king saw that the prince's eyes were blind, and licked the prince's eyes with his tongue. Then all the cows gathered there. The cowherd also came there, and saw a person lying on the ground. He went closer to check, and saw thorns stuck in his eyes. He slowly pulled out the two thorns and took him to his dwelling. Then he smeared the wound with milk and oil, fed him with food, and healed him. Then, after a while, the wound gradually healed, and he said: Now I will go. The cowherd did not let him go. Then, after another period of time, the wound was completely healed. He said: Now I will go to the city of O-ni. Finally, he sent him near the city. He said: Please give me a musical instrument called ki-ma. The cowherd gave him a musical instrument called ki-ma. Then the prince played the musical instrument and sang beautiful and melodious songs. Everyone listened to him sing. Everyone sent food and drinks. Then five hundred beggars also depended on the prince for their livelihood. Later, the gardener of that king's garden came there. Hearing the beautiful music, they were very happy. He asked: If you play music in my garden and also guard the garden, can you do it? He replied: My eyes are blind, I can't do it. The man said: It doesn't matter if you can't see. Hang bells on the branches, and it's enough to pull the rope when you hear the birds singing. Come to my garden. The prince lived in that garden and played music. At that time, the source of evil came again, and the king
Chinese
如果问及您的兄长和其他商人怎么样了？我回答说：我的兄长德顿和其他商人因为找到了许多珍宝，连同船只一起，沉入水中了。我因为会游泳，所以只有我一个人逃脱了。说完之后，国王和王后都昏倒在地。国内其他没有安顿下来的人们听到这些话后，都感到惊奇，并充满了悲伤。国王和王后因悲伤而心烦意乱，说道：罪恶的德顿，你和兄长一起去有什么不好呢？当王子德顿居住的时候，养了一只天鹅，国王对它这样说道：王子德顿去海里取珍宝，沉入海里，说德顿死了。你去寻找吧。这样吩咐后，写了信，挂在它的脖子上，让它走了。之后，天鹅到处飞翔寻找，在花园里听到了王子的声音。它降落下来一看，发现王子在那里。王子也知道天鹅的声音，从它的脖子上解下信来，让它读。之后，回信详细地写了罪恶的德顿如何把荆棘扎进他的眼睛里逃跑了。那时，利西瓦国王有一个在世间罕见的女儿。女儿在花园里散步的时候，遇到了王子德顿，看到王子德顿头发蓬乱，脸上满是泪水，穿着破烂的衣服，坐在树旁。女儿爱上了他，彼此都不离开，在他身边坐着说话。早上来临的时候，国王叫女儿：把我的饭菜送到这里来。女儿不走。之后，国王又送来了饭菜。女儿对王子说：我们两个一起吃饭吧。王子说：我是个瞎眼的乞丐，不能和国王的女儿一起吃饭。如果国王听到了，我会惹上麻烦的，不行啊。说完。女儿说：如果你不和我一起吃饭，我也不吃。这样说了多次。之后，他们一起吃了饭，愉快地交谈，女儿对他
English
If asked, what happened to your brother and the other merchants? I replied: My brother Deton and the other merchants, because they found many precious jewels, along with the ship, sank into the water. Because I can swim, only I escaped. After saying this, the king and queen both fainted and fell to the ground. Other people in the country who had not settled down also heard these words, and were amazed and filled with sorrow. The king and queen were distraught with grief, and said: Sinful Deton, what harm would there have been if you had gone with your brother? When Prince Deton was living, he raised a swan, and the king said to it like this: Prince Deton went to the sea to get jewels, and sank into the sea, saying that Deton is dead. Go and search for him. After giving this instruction, he wrote a letter, hung it around its neck, and let it go. After that, the swan flew around searching, and heard the prince's voice in the garden. It landed and looked, and found the prince there. The prince also knew the swan's voice, and untied the letter from its neck and had it read. After that, he wrote a reply letter detailing how the sinful Deton stuck thorns into his eyes and ran away. At that time, King Lishiwa had a daughter who was rare in the world. When the daughter was walking in the garden, she met Prince Deton, and saw that Prince Deton's hair was disheveled, his face was full of tears, he was wearing ragged clothes, and he was sitting by a tree. The daughter fell in love with him, and neither of them left each other, sitting and talking beside him. When morning came, the king called the daughter: Bring my meal here. The daughter did not go. After that, the king sent the meal again. The daughter said to the prince: Let's eat together. The prince said: I am a blind beggar, I cannot eat with the king's daughter. If the king hears about it, I will get into trouble, it's not okay. After saying that. The daughter said: If you don't eat with me, I won't eat either. She said this many times. After that, they ate together, talked happily, and the daughter to him