Tibetan
་བུ་ཚ་རབས་བདུན་ཚུན་ཅད་ཕྱུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཟད་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཐག་པ་གཅིག་བཅད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཉིན་རེ་ལན་རེ་དེ་སྐད་སྨྲས་ནས། རྟོད་ཐག་རེ་རེ་བཅད་དེ་རླུང་དང་སྦྱར་ཏེ། གཡོར་ཤིང་བསྒྲེང་བས་མགྱོགས་ཁྱད་མདའ་བཞིན་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཚོང་པ་དག་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་མང་དུ་ཐོས་པས་རིན་པོ་ཆེ་བརྟག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་ངན་དང་། ལྔི་ཡང་དང་ཅི་ཙམ་རི་བའི་རིན་ཐང་ཚུན་ཅད་ཚོང་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་ནས། རིན་པོ་ཆེ་ཁ་དོག་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཡང་མོད་ཀྱིས་རིན་ཆེའོ། །རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ལྔི་ཡང་རིན་ཆུང་གིས་མ་ལེན་ཤིག།ཧ་ཅང་མང་ཆེས་ན་ཡང་གྲུ་ལྔི་བས་འབྱིང་ངོ་། །ཧ་ཅང་ཉུང་ཆེས་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་ཏེ་སོང་སོང་བའི་དོན་མེད་པས་འདི་ཙམ་ནི་རན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོད་ཀྱང་བསྟན་ནས་རིན་པོ་ཆེ་གྲུར་བརྫངས་ཏེ་ཅི་ལ་ཡང་མ་རེག་ནས་ད་ཕྱིར་འདོང་ངོ་ཞེས་ཆས་པ་དང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་གྲུའི་ནང་དུ་ཞུགས་སུ་མ་བཏུབ་ནས། ཚོང་པ་རྣམས་ལ་ཁོ་བོ་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱིར་མི་ལོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ངུས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་ཡི་མུག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ཅག་ཚོང་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་བུ་དེད་དཔོན་ ཁྱོད་ཀྱི་གཡོག་ཏུ་འོངས་ཏེ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་བོར་ཏེ་མི་འགྲོ་ན་བདག་ཅག་ཀྱང་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་མི་ཕྱིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་འཁྱམ་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ཚོང་པ་ཁྱོད་མ་ཉེས་པར་ཁོ་བོས་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ་ཞེས་པོག་ཕོར་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ། ཕྱོགས་བཞིར་མཆོད་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་བླངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་ལ་ཕན་གདགས་པར་མ་ཟད་ཀྱིས། དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་དེས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གིས་སྨྲས་པ་འདི་བདེན་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་ན་ཚོང་པ་འདི་དག་རིན་པོ་ཆེ་དང་བཅས་སུ་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་པར་ཤོག་ཤིག།ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཐག་པ་བཅད་དེ་གཡོར་ཤིང་བསྒྲེང་ནས་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་སོང་ངོ་། །དེ་དག་སོང་བའི་འོག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཆུར་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་པུས་མོ་ཙམ་ལས་མ་ནུབ་བོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བརླ་དྲུ
Chinese
子孙七代都会变得富有，享用不尽的财富。”说完，就砍断了一根绳子。就这样，七天之中每天都这样说一次，砍断一根绳子，与风相连，升起桅杆，像箭一样快速前进。之后，商人们到达了珍宝岛。大施主因为博闻强记，非常擅长鉴别珍宝，将珍宝的好坏、轻重以及价值都告诉了商人们。“这种颜色的珍宝虽然多，但是很贵重。这种珍宝虽然轻，但是不要买。太多的话，船会下沉。太少的话，徒劳无益，所以这么多就足够了。”等等，告诉了他们估价的方法，把珍宝装上船，什么也没碰到，就准备回程了。但是，大施主无法登上船，对商人们说：“我没有得到龙王宫殿里的如意宝珠之前，是不会回去的。”于是，商人们哭泣着，悲伤地叹息着说：“我们这些商人是作为您的仆人来的，现在您把我们抛弃在这里不走，我们也不会回到家，都会流浪的。”大施主说：“商人们，你们没有过错，我发愿让你们回到故乡。”说完，拿起钵，向四方供养，说道：“我取走珍宝，不仅是为了帮助贫困的众生，更是为了通过这样布施的功德成就佛果。我说的话是真实的，如果能如愿以偿，希望这些商人们带着珍宝，毫无损伤地平安到达赡部洲。”这样发愿后，砍断绳子，升起桅杆，平安地返回了赡部洲。他们离开之后，大施主进入水中，七天之内，水只淹没到膝盖。之后，又是七天，水淹没到大腿。
English
"Your descendants for seven generations will become wealthy, with inexhaustible riches." Having spoken thus, he cut one rope. In the same way, for seven days, he spoke those words once each day, cutting one rope each time, connecting it with the wind. Raising the mast, it went swiftly like an arrow. Then, the merchants arrived at the Isle of Jewels. Great Giver, being very learned and extremely skilled in examining jewels, showed the merchants the good and bad qualities of the jewels, their lightness, weight, and the value of how much they were worth. "This kind of jewel, although plentiful, is very precious. This kind of jewel, although light, do not buy it. If there are too many, the boat will sink. If there are too few, it is troublesome and meaningless to go back and forth, so this much is enough," and so forth, he showed them how to estimate the value. Having loaded the jewels onto the boat, without touching anything, they prepared to return. However, Great Giver could not be persuaded to enter the boat, and he said to the merchants, "I will not return until I have obtained the wish-fulfilling jewel from the palace of the Dragon King." Then, the merchants wept, lamenting and despairing, saying, "We merchants came as servants to you, noble leader. Now, if you abandon us here and do not go, we too will not return home, and all will become wanderers." Great Giver said, "Merchants, you are without fault, I have made a vow that you will return to your homeland." Having spoken thus, he took a bowl in his hand, made offerings in the four directions, and said, "I take the jewels, not only to benefit impoverished sentient beings, but also to attain Buddhahood through the merit of giving in this way. If what I have said is true, and if it is fulfilled as I have wished, may these merchants, together with the jewels, reach Jambudvipa safely and without harm." Having made this aspiration, he cut the rope, raised the mast, and safely returned to Jambudvipa. After they had left, Great Giver entered the water and went, but for seven days, the water only submerged up to his knees. Then, again for seven days, the water submerged up to his thighs.
Tibetan
ང་ཙམ་ལས་མ་ནུབ་བོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་སོང་བ་ལས་རྐེད་པ་ཙམ་ལས་མ་ནུབ་བོ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཕྲག་པ་ཙམ་དུ་ཕྱིན་ཏོ་དེ་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ནི་རྐྱལ་ལོ། །དེ་ནས་རི་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཤིང་ལ་འཇུས་ཏེ་རི་ལ་འཛེགས་ནས། ཞག་བདུན་གྱིས་རིའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་ཏོ། །རིའི་རྩེ་མོར་ཞག་བདུན་སོང་སོང་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་གྱིས་ཤོད་དུ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །ཆུ་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཆུའི་ནང་ནས་པད་མ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཡོད་པ་ལ་སྦྲུལ་གདུག་པས་པད་མའི་རྩ་བ་ལ་དསྲེས་ཤིང་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ། སྦྲུལ་གདུག་པ་འདི་དག་ཀྱང་སྔོན་ཞེ་སྡང་དང་ཕྲག་དོག་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་ལུས་མི་སྡུག་པ་མྱོང་ངོ་སྙམ་ལྷག་པར་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེའི་གདུག་པ་ཀུན་ཞི་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པད་མའི་སྟེང་ནས་གོམ་པ་བོར་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་ཞག་བདུན་གྱིས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་བརྟོལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་སྲིན་ པོ་དང་ཕྲད་ནས་སྲིན་པོ་དེ་དག་མིའི་དྲི་ཚོར་བས་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་ལོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་སྲིན་པོ་དེ་དག་འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས། གང་དུ་འགྲོ་ཞེས་དྲིས་སོ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཁོ་བོ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཚོལ་དུ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྲིན་པོ་དེ་དག་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་བསམས་ནས། འདི་ནི་ད་དུང་ཀླུའི་ཕོ་བྲང་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་སྟེ། ནམ་ཡང་མི་ཕྱིན་པས ་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་གྱིས་མཐུ་ཞིག་གིས་བསྟངས་ཏེ་བསྐྱལ་ལོ། །སྙམ་ནས་ནམ་མཁར་ཁྱེར་ཏེ་དཔག་ཚད་བཞི་བརྒྱའི་ཕ་རོལ་ན་ཕྱིན་པས་ཡང་ས་ལ་བཞག་གོ །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནས་སོང་སོང་བ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་དངུལ་གྱི་མཁར་ཞིག་མཐོང་ནས་ཀླུའི་གནས་ཞིག་ཡིན་སྙམ་སྟེ་ཉེ་བར་སོང་ངོ་། །མཁར་དེའི་ཕྱི་རོལ་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོབས་ཀྱི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བས་གང་ངོ་། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་དེ་དག་མཐོང་ནས། སྦྲུལ་གདུག་པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་ཞེ་སྡང་ཆེ་བའི་ལས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་ལུས་འཇིགས་སུ་རུང་བ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ལ་བུ་གཅིག་པ་ད
Chinese
只淹没到我的腰部。之后又过了七天，只淹没到我的臀部，七天之间到达了肩膀的高度，之后七天里是游泳。之后到达一座山的山脚下，抓住树木攀登，七天到达山顶。在山顶过了七天，又过了七天到达山脚下的河边。到达河边后，看到河里有金色的莲花，毒蛇缠绕在莲花的根部。之后菩萨结跏趺坐，一心一意地进入慈爱的禅定，心想这些毒蛇也是因为过去嗔恨和嫉妒的原因，才遭受这样丑陋的身体，更加对它们生起慈悲心，毒蛇的毒性全部平息。菩萨从莲花上迈步走过，七天后穿过了那些毒蛇。之后又走啊走，遇到了罗刹，那些罗刹闻到人的气味，到处寻找。之后菩萨一心一意地以慈爱之心观察，那些罗刹用柔和的语言问道：年轻人，你从哪里来？要去哪里？对此，大施回答说：我来寻找如意宝珠。之后那些罗刹非常高兴，心想：这是一个具有大福报的人。心想：这里离龙宫还很远，永远也到不了，会感到痛苦的，用神通带他去吧。于是带到空中，飞过四百由旬之外，又放在地上。大施从那里走啊走，没过多久，看到一座银色的城堡，心想这一定是龙族居住的地方，于是靠近了。城堡外面被七层壕沟环绕，壕沟里充满了可怕的毒蛇。大施看到那些毒蛇，心想：这些毒蛇是因为过去嗔恨心重的业力，才遭受这样可怕的身体，于是心想，如同对待独子一样
English
It only submerged up to my waist. After another seven days, it only submerged up to my hips. In seven days, it reached shoulder height, and then for seven days, I swam. Then I reached the foot of a mountain, grabbed the trees, and climbed, reaching the summit in seven days. After spending seven days on the summit, I descended for another seven days to the riverbank at the foot of the mountain. Upon reaching the riverbank, I saw golden lotuses in the river, with venomous snakes coiled around the roots of the lotuses. Then the Bodhisattva sat in the lotus position and entered the Samadhi of Loving-kindness with one-pointedness of mind, thinking, "These venomous snakes are also suffering from such ugly bodies because of past anger and jealousy." He especially generated compassion for them, and all the venom of the snakes subsided. The Bodhisattva stepped off the lotus and walked on, passing through those venomous snakes in seven days. Then, as he continued on, he encountered Rakshasas, who, smelling the scent of humans, searched everywhere. Then the Bodhisattva, with one-pointedness of mind, contemplated with a loving heart, and the Rakshasas asked with gentle words, "Young man, where do you come from? Where are you going?" To this, the Great Giver replied, "I have come to seek the Wish-fulfilling Jewel." Then those Rakshasas were overjoyed, thinking, "This is someone with great merit." Thinking, "This is still very far from the Dragon Palace and will never reach it, causing suffering. Let's take him there with magical powers," they carried him into the sky, flew beyond four hundred yojanas, and then set him down on the ground again. The Great Giver walked on from there, and before long, he saw a silver castle, thinking it must be the dwelling place of the Nagas, and approached it. The outside of the castle was surrounded by seven layers of moats, and the moats were filled with terrifying venomous snakes. The Great Giver saw those snakes and thought, "These venomous snakes are suffering from such terrifying bodies because of the karma of past great anger." So he thought, like treating an only child