Tibetan
དུ་བདག་ཅག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་མ་མྱོང་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། གཏི་མུག་ཞི་བར་མ་བྱས་ན་མི་རུང་གིས། དྲུག་སྡེ་མ་བསྙེན་དགའ་མོའི་ཐད་དུ་ཆོས་ཉན་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་གང་ན་བར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་ནས་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་མ་མྱོང་ན། བདག་ཅག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དྲུག་སྡེ་མོས་བསམས་པ་བདག་གིས་འདི་དག་ཆོས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཕྱིར་ཟློག་སྟེ། འདི་དག་གི་ཆོས་གོས་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། རེ་ལེགས་སྙམ་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱེད་རྣམས་ནི་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟ་དང་། བྲན་ཕོ་དང་། བྲན་མོ་དང་། ལས་བྱེད་པའི་མི་དང་། ཞིང་དང་། འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཅིས་མི་དྲེལ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། དགེ་སློང་མར་ཞུགས་ནས་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བསྡོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། ཉེས་ན་ཕྱིར་སོང་སྟེ་ཁྱིམ་ཐབ་དང་། བུ་དང་བུ་མོར་ལྡན་པས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡིད་བཞིན་དུ་དགའ་སྟེ། རྩེ་ཞིང་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་དགའ་སྐྱིད་པ་མྱོང་བར་བྱས་ལ། སྦྱིན་པ་དང་ཡིད་བཞིན་དུ་བྱས་ན་ལེགས་སོ། །ཞེས་བསྒོའོ། །དགེ་སློང་མ་དེ་རྣམས་དེ་སྐད་ཅེས་བསྒོ་བ་ཐོས་ནས་མི་དགའ་སྟེ་དུས་ནས་ཕྱིར་དོང་ངོ་། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་མ་དེ་དག་དགེ་སློང་མ་ཨུད་པ་ལའི་མདོག་གང་ན་བར་སོང་ནས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། ཨུད་པ་ལའི་མདོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་བཞིན་དུ་སྙུན་གསོལ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སོ། །བདག་ཅག་ཁྱིམ་ན་མཆིས་པ་ན་ཁྱིམ་གྱི་ལས་ཀྱིས་ བསླུས། ད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཡང་འདོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས། ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཐར་བར་མི་ནུས་ན། བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ། ཨུད་པ་ལས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་དྲིས་ཤིག་དང་ངས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་རེ་ཞིག་ཞོག་ལ་ད་ལྟར་གྱི་བསྟན་ཏེ། བདག་ཅག་གི་ཐེ་ཙོམ་དགྲོལ་དུ་གསོལ། །ཨུད་པ་ལས་སྨྲས་པ། འདོད་ཆགས་ནི་མེ་དང་འདྲ་སྟེ། རི་ལུང་ཚིག་པར་བྱེད་དོ། །རྩྭ་ཁྲི་དང་འདྲ་སྟེ་མཆེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཚེ་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཡུན་རིང་ནས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྷུང་སྟེ་ཐར་བའི་དུས་མེད་དོ། །ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་སྡུག་པ་ལ་ཆགས་ཏེ། འདོད་པ་དང་བྱེ་བྲལ་པ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ཀྱིས་གཙེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་མྱོང་སྟེ། ཚེ་འཕོས་ནས་ཕྱིར་ཡང་སོས་པ་ཙམ་དུ་ལུས་དང་སེམས་གདུངས་ཏེ། ཁྱིམ་གྱིས་གླགས་ཤིང་། བཅིངས་པ་ནི་བཙོན་ར་བས་ཀྱང་དམ་མོ། །བདག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། ཁོ་མོའི་ཕ་མ་ཡང་རིགས་ཆེ་ཞིང་བཙུན་པས་ཁོ་མོ་ཡང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རིགས་ཆེ་བ་མང་དུ་ཐོས་པ། མཁས་པའི་རིག་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་བག་མར་བཏང་ནས། དེའི་ཆུང་མ་བྱེད་དེ། དེའི་བུ་ཡང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་གྱོས་སྒྱུག་ཚེ་འཕོས་པའི་འོག་ཏུ་ཁོ་མོ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོད་པར་གྱུར་ནས། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁོ་མོ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོད་དེ། ཟླ་བ་ཡང་ཚང་དུ་ཉེ་བས་གལ་ཏེ་འདིར་བུ་བཙས་ན་བཙོག་ཅིང་མི་སྡུག་གིས། ཁོ་མོའི་ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་བཙར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ན། ཁོ་མོ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་འགྲོགས་ནས་བུ་ཞིག་ཀྱང་ཁྲིད་དེ་ཕ་མ་འདོད་པར་སོང་བ་ལས། ལམ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་མངལ་མི་བདེ་བར་གྱུར་ནས་ཤིང་ཅིག་གི་དྲུང་དུ་ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་བུ་བཙས་སོ། །ཁོ་མོའི་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་། ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཉལ་བ་ ལས་མཚན་མོ་སྦྲུལ་གྱིས་ཟིན་ཏོ། །མཚན་མོ་བོས་ན་ཅང་མི་གྲག་ནས། ནམ་ནངས་ནས་བལྟས་ན་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་སྦྲུལ་གདུག་པས་ཟིན་པས་ཚེ་འཕོས་ནས། ལུས་ཀྱང་ཞིག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཁོ་མོ་འཁམས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། བུ་ཆེ་བ་ཡང་ཕ་སྦྲུལ་གྱིས་བསད་པ་མཐོང་ནས། སྐད་ཕྱུང་སྟེ་ངུས་པས་བུ་ངུས་པའི་སྐད་ཀྱིས་ཁོ་མོ་ཡང་ཕྱིར་སངས་ནས། བུ་ཆེ་བ་ནི་ཁུར་དུ་ཐོགས། བུ་ཆུང་བ་ནི་པང་པར་ཁྱེར་ཏེ་ངུ་ཞིང་སོང་བ་ལས་ལམ་ཡང་དབེན་པ་ཞིག་སྟེ། མི་འགའ་ཡང་མ་འདྲུལ་བས་གྲོགས་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །བར་ན་ཆུ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཆུ་དེ་ཁ་ཚོན་ཡང་ཆེ་ལ་ཟབ་པས་བུ་གཉི་ག་མ་ཐེག་ནས། བུ་ཆེ་བ་ནི། ཆུའི་ཚུ་རོལ་དུ་བཞག།བུ་ཆུང་ངུ་ཁྱེར་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་བསྐྱལ་ནས། ཕྱིར་བུ་ཆེ་བ་བསུར་འོང་བ་དང་། བུ་ཡང་མ་འོངས་པ་མཐོང་ནས། ཆུའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཆུས་ཁྱེར་བ་ལས། ཁོ་མོས་བསྙགས་པ་ལས་སྟོབས་ཆུང་བས་མ་ཟིན་ཏེ་ཆུས་ཁྱེར་རོ། །དེ་ནས་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ན་ཕྱིན་ཙམ་ན་བུ་ཆུང་བ་ཡང་སྤྱང་ཀིས་ཟོས་ཏེ། ཁྲག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ས་ལ་སྣང་ངོ་། །དེར་ཡང་འཁམས་ནས། རིང་ཤིག་ལོན་ཏེ་ཕྱིར་སངས་
Chinese
我们虽然已经出家，却没有尝到过佛法甘露的滋味，如果不能平息贪欲、嗔恨和愚痴，那是不行的。于是说道：我们去六群比丘尼（六众女）那里听法吧。说完，她们便前往六群比丘尼那里，顶礼后说道：我们虽然已经出家，却没有尝到过佛法甘露的滋味，请为我们开示佛法吧。六群比丘尼心想：如果我能使她们从佛法和戒律中退转，得到她们的法衣和钵，那就太好了。于是说道：你们都是出身高贵的人，拥有七宝、象、马、男仆、女仆、佣人、田地和生活用具，为什么不享用这些，却要舍弃一切，出家为比丘尼，忍受如此的烦恼和痛苦，进入佛陀的教法呢？不如回去，与丈夫、儿女一起随心所欲地快乐嬉戏，享受这世间的幸福，行布施，随心所欲地生活，不是更好吗？ 她们这样劝说。那些比丘尼听了这些劝说，很不高兴，便离开了那里。 之后，那些比丘尼前往莲花色比丘尼那里，顶礼莲花色比丘尼，如法问候起居后说道：我们居家时，被家务所迷惑，现在虽然出家了，却仍然受欲望的支配，无法从烦恼中解脱，请您慈悲为我们开示正法。 莲花色比丘尼说道：你们想要了解什么？无论是过去、未来还是现在的任何事物，都可以问，我将为你们开示。 比丘尼们说道：过去和未来的事情暂且不谈，请您开示现在的事情，解除我们的疑惑。 莲花色比丘尼说道：贪欲就像火一样，能烧毁山谷。又像茅草一样，会蔓延开来。受贪欲的支配，人们互相残害。因此，长久以来都在恶道中。
English
Although we have renounced the world, we have not tasted the nectar of the Dharma. If we cannot pacify desire, hatred, and ignorance, it will not do. So they said, "Let us go to the six nuns (six groups of women) to listen to the Dharma." Having said this, they went to where the six nuns were, prostrated, and said, "Although we have renounced the world, we have not tasted the nectar of the Dharma. Please teach us the Dharma." The six nuns thought, "If I can turn them away from the Dharma and discipline, and obtain their Dharma robes and begging bowls, that would be great." So they said, "You are all of noble and high birth, possessing the seven treasures, elephants, horses, male servants, female servants, laborers, fields, and the necessities of life. Why do you not enjoy these things, but abandon everything, become nuns, endure such afflictions and sufferings, and enter the Buddha's teachings? It would be better to return home, be with your husbands and children, happily play together as you wish, enjoy the happiness of this life, give generously, and live as you please." They advised in this way. Those nuns, hearing this advice, were not pleased and left that place. After that, those nuns went to where the nun Utpalavarna was, prostrated to Utpalavarna, inquired about her health according to the Dharma, and said, "When we were at home, we were deluded by household affairs. Now, although we have renounced the world, we are still under the control of desire and cannot be liberated from afflictions. Please, out of compassion, teach us the true Dharma." Utpalavarna said, "What do you want to know? Whatever you wish to know, whether past, future, or present, ask, and I will teach you." The nuns said, "Let us leave aside the past and future for now, and please teach us about the present, and dispel our doubts." Utpalavarna said, "Desire is like fire, it burns down mountains and valleys. It is like grass, it spreads. Under the control of desire, people harm and injure each other. Therefore, for a long time, they have been in the lower realms.
Chinese
堕入子宫没有解脱之时。住在家里就是贪恋痛苦，与欲乐分离，以及生、老、病、死，还有被国王的法律所逼迫的痛苦 непрерывно 体验，寿命终结后仅仅是复苏，身体和心灵都感到痛苦，被家庭所束缚，这种束缚比监狱还要牢固。我自己也出生在四处流浪的种姓中，她的父母也是种姓高贵而纯洁的人，因此她也多次听说四处流浪的种姓高贵。她被许配给一位精通学术的人，做了他的妻子，并且有了他的孩子。后来，公公婆婆去世后，她怀有身孕，对家人这样说：我怀有身孕，而且月份也快满了，如果在这里生孩子，会很脏很不雅观，我要回我父母家生产。家人对她说：好吧。于是夫妻二人带着一个孩子一起去了父母家，走到半路时，她感到身体不适，于是在一棵树下半夜生下了一个孩子。她的丈夫也睡在另一边，晚上被蛇咬了。晚上呼唤他也不作声，天亮后一看，丈夫被毒蛇咬死了，寿命终结，身体也腐烂了。当时她昏倒在地，看到大儿子也被蛇咬死了，于是放声大哭，儿子的哭声让她也醒了过来。她背起大儿子，抱着小儿子，哭着走着，路也很偏僻，没有人经过，也没有找到同伴。中间有一条大河，河水又宽又深，无法带着两个孩子过河。于是把大儿子放在河的这边，抱着小儿子送到对岸，然后回来接大儿子，儿子看到她没来，就自己下水了，结果被水冲走了。她想去拉，但力气小没拉住，也被水冲走了。之后，刚到对岸，小儿子也被狼吃了，地上只留下一点血迹。她又昏倒了，过了很久才醒过来。
English
Falling into the womb, there is no time for liberation. Staying at home is clinging to suffering, separated from desires, and experiencing the unceasing suffering of birth, old age, sickness, death, and oppression by the king's laws. After life ends, merely reviving, the body and mind are tormented. Bound by family, this bondage is even tighter than a prison. I myself was born into a wandering caste. Her parents were also of a noble and pure lineage, so she had often heard of the nobility of the wandering caste. She was given in marriage to a learned man, became his wife, and had his child. Later, after her parents-in-law passed away, she became pregnant and said to her family, "I am pregnant, and the months are nearing completion. If I give birth here, it will be dirty and unsightly. I will go to my parents' house to give birth." The family said to her, "Okay." So the husband and wife, together with one child, went to her parents' house. On the way, she felt unwell and gave birth to a child under a tree in the middle of the night. Her husband was also sleeping on the other side when he was bitten by a snake in the night. When she called out to him in the night, he did not respond. When she looked in the morning, her husband had been bitten to death by a venomous snake, his life had ended, and his body had decayed. At that time, she fainted and fell to the ground. Seeing that her eldest son had also been killed by the snake, she cried out loudly. The son's crying awakened her. She carried the eldest son on her back and held the youngest son in her arms, crying as she walked. The road was desolate, and no one passed by, so she found no companions. In between, there was a large river, and the river was wide and deep, making it impossible to carry both children across. So she left the eldest son on this side of the river and carried the youngest son to the other side. Then, she came back to fetch the eldest son, but the son, seeing that she was not coming, entered the water himself and was carried away by the current. She tried to pull him back, but she was too weak and could not hold him, so she too was carried away by the current. After that, just as she reached the other side, the youngest son was eaten by a wolf, leaving only a little blood on the ground. She fainted again and only woke up after a long time.