Tibetan
།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་མི་དབུལ་པོ་ནོར་བུ་སྤར་གང་གིས་དགེ་འདུན་ལ་གཏོར་བ་དེ་ནི། དགེ་སློང་ལྷའི་རིན་ཆེན་འདི་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་དུས་ན་བསམ་པ་དག་པའི་དད་པས་རྡེའུ་དཀར་རུའི་ནོར་བུ་སྤར་གང་གིས། དགེ་འདུན་ལ་གཏོར་བ་ཙམ་གྱིས་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་གི་བར་དུ་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པས། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མང་བ་དང་། བགོ་བ་དང་བཟའ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་། ལོངས་སྤྱོད་ཅིས་ཀྱང་མི་དྲེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་བསམ་པ་དག་པའི་དད་པ་ཙམ་གྱིས། ང་འཇིག་རྟེན་ན་གཤེགས་པ་དང་། འཕྲད་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ཀྱང་ སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་བསམ་པ་དག་པའི་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ། ལ་ལ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནས་འབྲས་བུ་བཞི་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་གྱུར། ལ་ལ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །འཁོར་མང་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །ལྷའི་རིན་ཆེན་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །། བཅུ་གཅིག་པ། བཟོད་པའི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་འོད་མའི་ཚལ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་ན། ཐོག་མར་་་ལ་སོགས་ཏེ་དགེ་སློང་ལྔ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་སྤུན་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་སྟོང་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་མ་ཡིན་པ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡང་མང་བར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མི་རྣམས་དགའ་བ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དོན་མཛད་དོ་ཞེས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་སོ། །གཞན་ཡང་འདི་སྐད་དུ་་་དང་། ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་གི་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག།སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་འཕྲིན་ལས་གང་འཐུན་ན། ནང་གི་ཐོག་མར་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་མྱོང་བར་གྱུར་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྒྱས་པར་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་འདི་དག་གི་ཕྱིར། ངས་ཡི་དམ་ཆེན་པོ་བཅས་ཏེ། ནམ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། སྔ
Chinese
世尊告诉阿难说：那时那刻，贫穷之人以一把宝石供养僧众，那位就是比丘天宝。过去之时，以清净的信心，用一把白色小石头的宝石，仅仅供养僧众，九十一劫之间，以无量的福德，拥有众多的珍宝，衣食丰足，受用无论如何也不会穷尽。那时，仅仅以清净的信心，我于世间逝世，相遇并获得果位。那时，众多的眷属们，听闻佛陀所说后，生起清净的信心，有些人获得了从初果到四果的果位，有些人则生起了安住于不退转之地的菩提心。所有那些众多的眷属们，都对世尊所说感到欢喜，并显现出极大的喜悦。名为天宝之章，第十。 第十一，忍辱之章。 如是我闻，一时，世尊住在王舍城（今拉吉尔）光明园林，迦兰陀鸟栖息之处。那时，世尊证得圆满正觉后不久，最初……等五位比丘出家。之后，伽叶三兄弟等一千位比丘出家。之后，其他非佛教徒也纷纷出家，安住于佛法的人也越来越多，王舍城的人们生起了无限的欢喜，赞叹并称颂说：如来降临世间真是稀有罕见，为众多众生做了利益。此外，还说……以及伽叶三兄弟的眷属等最初出家的人，以前与如来有什么样的因缘，才能最早品尝到内在的佛法甘露呢？那些比丘听闻了这些话后，同样向世尊详细禀告，世尊对他们这样说道：过去的时候，为了这些人，我曾立下宏大的誓愿，何时证得圆满正觉后，先……
English
The Blessed One said to Ananda: "At that time, the poor man who offered a handful of jewels to the Sangha was this Bhikshu Heavenly Jewel. In the past, with pure faith, by offering just a handful of white pebble jewels to the Sangha, for ninety-one kalpas, with immeasurable merit, he possessed many precious jewels, abundant clothing and food, and his enjoyment never diminished. At that time, with just pure faith, I passed away in the world, met, and attained the fruit. At that time, many retinues, having heard the Buddha's words, generated pure faith. Some attained the fruits from the first to the fourth, while others generated the mind of Bodhi, abiding in the irreversible ground. All those many retinues rejoiced in the words of the Blessed One and manifested great joy. This is called the Chapter of Heavenly Jewel, the tenth. Eleventh, the Chapter of Patience. Thus I have heard, at one time, the Blessed One was dwelling in Rajagriha (present-day Rajgir), in the Bamboo Grove, the sanctuary of the Kalandaka birds. At that time, not long after the Blessed One had attained perfect enlightenment, first... and so on, five bhikshus were ordained. After that, the Kashyapa brothers and their followers, a thousand bhikshus, were ordained. Then, many non-Buddhists also renounced their former ways and abided in the Dharma, and the people of Rajagriha generated immeasurable joy, praising and extolling: 'The Tathagata's coming into the world is truly rare and wonderful, benefiting many beings.' Furthermore, they said, 'What karmic connection did the first ordained, such as... and the retinue of the Kashyapa brothers, have with the Tathagata in the past, that they were the first to taste the nectar of the inner Dharma?' Having heard these words, those bhikshus similarly reported them in detail to the Blessed One, and the Blessed One said to them: 'In the past, for the sake of these people, I made a great vow, that when I attain perfect enlightenment, first...'
Tibetan
ར་འདི་དག་གི་དོན་བྱ་བར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཐོས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་ཐུགས་དམ་ཅི་ལྟར་བཅས་པ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། རྒྱས་པར་བསྟན་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱེད་རྟག་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ཁྱེད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་ པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པ། གྲངས་མེད་པ། དཔག་ཏུ་མེད་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། ཡུལ་་་ཌ་་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་རྩོད་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་སློབ་མ་ལྔ་བརྒྱ་དང་རིའི་གནས་ན་གནས་ཤིང་། བཟོད་པ་བསྒོམ་མོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེས་བཙུན་མོ་དང་། ཕོ་བྲང་གི་སླས་དང་། བློན་པོར་བཅས་ཏེ། རི་ལ་རོལ་ཏུ་གཤེགས་པ་ལས། གནས་ཤིན་ཏུ་མཉེལ་ཏེ། གཟིམས་པ་དང་། ཕོ་བྲང་གི་སླས་རྣམས་སྔོན་དུ་དོང་ནས། གནས་དང་མེ་ཏོག་རྣམས་ལྟ་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས། དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་ཅན་ལུས་དྲང་པོར་བཞག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་སེམས་བཞིན་དུ་འདུག་པ་མཐོང་ནས། དེ་ལ་དད་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཏེ། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཏོར་ཏོ། །བཙུན་མོ་དེ་དག་དེའི་མདུན་དུ་འཁོད་དེ་ཆོས་ཉན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་གཟིམས་པ་ལས་སད་ནས། བཙུན་མོ་རྣམས་མི་སྣང་བ་དང་། བློན་པོ་བཞི་དང་། བཙུན་མོ་བཙལ་བ་ལས་བཙུན་མོ་རྣམས། དྲང་སྲོང་གི་མདུན་དུ་འཁོད་པ་མཐོང་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་སྐྱེ་མཆེད་མཐའ་ཡས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ཐོབ་པའམ། སྨྲས་པ་མ་ཐོབ་བོ། །སྨྲས་པ། འོ་ན་ཚད་མེད་པ་བཞི་ཐོབ་པའམ། མ་ཐོབ་བོ། །སྨྲས་པ་འོ་ན་ཁྱོད་བསམ་གཏན་བཞི་ཐོབ་པའམ། དེ་ཡང་མ་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོས་ཏེ། ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོབ་ན། ཁྱོད་ནི་མ་རབས་ཐ་མལ་པ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་རྣམས་དང་དབེན་པ་སྐྱབས་ཡོད་པའི་གནས་ན་འདུག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་། རྟག་ཏུ་འདི་ན་གནས་པ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ལགས། ལས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བདག་ནི་འདི་ན་བཟོད་པ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རལ་གྲི་ཕྱུང་ནས་ཁྱོད་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞེ་ན། བཟོད་དམ་མི་བཟོད་སད་དོ་ཞེས་དྲང་སྲོང་གི་ལག་པ་གཉིས་བཅད་དེ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་ན། བདག་ནི་བཟོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་བཅད་ན་འོན་ཀྱང་བཟོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས
Chinese
并发誓说，为了这些事情要做工作。众比丘听到后，心想世尊先前是如何发愿的，请慈悲地详细开示。世尊对比丘们说：你们要经常听，记在心里，我会为你们开示的。过去，在过去无量劫、无数劫、不可思议劫、不可思议、无法言说的遥远时代，在一个名为“ཌ”的地方，有一位名叫争斗的国王。当时，那个地方有一位名叫忍辱仙人的修行者，与五百名弟子住在山里，修习忍辱。当时，国王带着妃子、宫女和大臣们去山上游玩。因为地方非常舒适，国王就睡着了。宫女们先走，观赏着地方和花朵。她们看到忍辱仙人端身正坐，非常专注，就对他生起了信心，用各种鲜花供养他。那些妃子们坐在他面前听法。国王醒来后，不见了妃子们和四位大臣，便寻找妃子。他看到妃子们坐在修行者面前，就对修行者说了这样的话：你获得了无边生处的禅定吗？回答说没有获得。又问：那么你获得了四无量心吗？回答说没有获得。又问：那么你获得了四禅吗？也回答说没有获得。国王听后非常生气，说：你没有获得这些功德，你就是一个卑贱的普通人，怎么能让人相信你独自和女人们待在隐蔽的地方呢？你一直住在这里，你是谁？做什么工作？修行者对国王说：我在这里修习忍辱。然后，国王拔出剑，问：你说你修习忍辱，是忍还是不忍？说着就砍断了修行者的双手，问：你是谁？回答说：我是忍辱者。然后又砍断了他的双脚，（他）仍然说（自己是）忍辱者。
English
And vowed to work for these things. When the monks heard this, they thought about how the Blessed One had made vows in the past, and asked him to explain in detail with compassion. The Blessed One said to the monks: You should always listen and keep it in mind, and I will explain it to you. In the past, in immeasurable, countless, inconceivable, unimaginable, and unspeakable eons ago, in a place called "ཌ", there was a king named Contention. At that time, in that place, there was a practitioner named Sage of Patience, who lived in the mountains with five hundred disciples, practicing patience. At that time, the king, along with his consorts, palace maids, and ministers, went to the mountains for pleasure. Because the place was very comfortable, the king fell asleep. The palace maids went ahead, admiring the place and the flowers. They saw the Sage of Patience sitting upright, very focused, and they developed faith in him, offering him various flowers. Those consorts sat in front of him listening to the Dharma. When the king woke up, he could not find his consorts and the four ministers, so he searched for the consorts. He saw the consorts sitting in front of the practitioner, and he said to the practitioner: Have you attained the samadhi of the boundless realms of rebirth? He replied that he had not. He asked again: Then have you attained the four immeasurables? He replied that he had not. He asked again: Then have you attained the four dhyanas? He also replied that he had not. The king was very angry and said: If you have not attained these qualities, you are a lowly commoner, how can one trust you to be alone with women in a secluded place? Who are you who always live here? What work do you do? The practitioner said to the king: I am practicing patience here. Then, the king drew his sword and asked: You say you are practicing patience, do you endure or not endure? Saying this, he cut off the practitioner's hands and asked: Who are you? He replied: I am the patient one. Then he cut off his feet, and (he) still said (that he was) the patient one.
Tibetan
་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ གནས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ནས་ཉེ་གནས་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་དེར་ལྷགས་ནས། སློབ་དཔོན་དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་བཟོད་པའི་སེམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཏམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གི་སེམས་མ་གྱུར། མ་ཉམས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་དངངས་སྐྲག་ནས་དྲང་སྲོང་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བཟོད་པ་ཅན་ཡིན་པར་ཅིས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་སྨྲས་པའི་ཚིག་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་ན་བདེན་པ་དེས་ཁྲག་འོ་མར་འགྱུར་ཞིང་ཡན་ལག་བཅད་པ་ཡང་སོས་ཏེ། སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། ཁྲག་འོ་མར་གྱུར་ནས་ཡན་ལག་སོས་ཏེ། སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་ནས། ལྷག་པར་འཇིགས་སྐྲག་སྟེ། བདག་ཅིའི་སླད་དུ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ལ་གནོད་པ་བགྱིས། བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། འགྱོད་ཚངས་བྱ་བར་གནང་ཤིག་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚོན་ཐོགས་ནས། བདག་གི་ཡན་ལག་གཅོད་མོད་ཀྱི། བདག་བཟོད་པ་ནི་ས་དང་འདྲ་བས། ཕྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་ཁྱོད་ཀྱི་དུག་གསུམ་ཆོད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རི་དེའི་ཀླུ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་དེས་འཚེ་ཞིང་གནོད་པ་བྱས་པ་མཐོང་ནས་སོ་སོ་ནས་ཁྲོས་ཏེ་སྤྲིན་བསྡུས་ནས་འབྲུག་དང་སེར་བ་དང་། གནམ་ལྕགས་ཕབ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་བསད་པར་བྱས་པ་ལས། དྲང་སྲོང་གིས་ཁྱོད་ངའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་བུས་འདི་ལ་འཚེ་བ་དང་། གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་དེར་འགྱོད་ཚངས་བྱས་ཏེ། དྲང་སྲོང་དེ་རྟག་ཏུ་ཕོ་བྲང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཞུགས་པ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་ཙམ་ཞིག།དྲང་སྲོང་བཟོད་པ་ཅན་ལ་རྒྱལ་པོ་དེ་དད་ཅིང་མོས་པ་མཐོང་ནས། ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ། བདེན་པ་མི་སྣང་བའི་གནས་ནས་ས་རྡུལ་དང་བཙོག་ཅིང་སྨེ་བའི་བག་གིས་དྲང་སྲོང་ དེ་ལ་གཏོར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ང་ལ་སས་གཏོར་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་པོ་དེ་ནི། ད་ལྟར་ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་ཡི་དམ་བཅས་པ་ལས། བདག་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་འདིས། ནམ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན། བདུད་རྩིའི་ཆུས་ཁྱོད་ཀྱི་རྡུལ་དང་དྲི་མ་
Chinese
说了。那时， 所在之处发生了六种震动，约五百位近侍也飞向天空，到达那里后说：‘导师，您如此感受痛苦，难道没有失去忍耐之心吗？’ 仙人说：‘我的心没有改变，没有失去。’ 国王也惊慌恐惧，对仙人说：‘您是忍耐之人，如何才能令人相信呢？’ 仙人说：‘我所说的话不是虚假的，如果真实，就以这真实之力，使血变成乳，断裂的肢体复原，恢复如初。’ 话音刚落，血就变成了乳，肢体也复原了，恢复如初。 国王见到他如此具有忍耐力，更加恐惧，心想：‘我为何要伤害这位伟大的仙人呢？请您慈悲，允许我忏悔吧。’ 仙人说：‘你为了女人而拿起武器，砍断我的肢体，但我的忍耐如同大地一般，将来我证悟成佛时，愿以智慧之剑斩断你的三毒。’ 当时，那座山里的龙和众神见到国王对仙人进行伤害和损害，各自愤怒，聚集云朵，降下冰雹和雷电，甚至要降下霹雳杀死国王及其眷属。仙人说：‘你们不要为了我，用这种方式伤害和损害他。’ 国王在那里进行了忏悔，并将仙人迎请到王宫，进行供养。 当时，大约有一千位皈依其他导师的遍行者，见到国王对忍耐的仙人如此信仰和敬仰，心生嫉妒，从一个看不见真相的地方，用泥土、污垢和污秽的粉末撒向仙人。 当时，那些用泥土撒向我的遍行者，现在就是像水光守护等一千位比丘。当时我立下誓愿：以此我不断修持忍耐的功德，将来我证悟成佛时，愿用甘露之水洗净你们的尘土和污垢。
English
said. At that time, The place shook in six ways, and about five hundred attendants also flew into the sky and arrived there. They said, 'Teacher, are you not losing your patience as you experience such suffering?' The hermit said, 'My mind has not changed, it has not been lost.' The king, also frightened, said to the hermit, 'How can one believe that you are patient?' The hermit said, 'The words I speak are not false. If they are true, then by that truth, may the blood turn into milk, and may the severed limbs be restored and become as before.' As soon as he spoke, the blood turned into milk, and the limbs were restored, becoming as before. When the king saw that he was so patient, he was even more frightened and thought, 'Why did I harm this great hermit? Please have compassion on me and allow me to repent.' The hermit said, 'You took up weapons for the sake of a woman and cut off my limbs, but my patience is like the earth. When I later attain enlightenment, may I cut off your three poisons with the sword of wisdom.' At that time, the nagas and gods of that mountain, seeing that the king was harming and injuring the hermit, were angry and gathered clouds, and sent down hail and lightning, and even sent down thunderbolts to kill the king and his retinue. The hermit said, 'Do not harm and injure him in this way for my sake.' The king repented there, and always invited the hermit to the palace and made offerings. At that time, about a thousand wandering ascetics who had entered other teachers, seeing that the king had faith and devotion to the patient hermit, became jealous and, from a place where the truth was not visible, threw dirt, filth, and stains of impurity at the hermit. At that time, those hundreds of ascetics who threw earth at me are now the hundreds of monks such as Chuwo Odsung (lit. River Light Protector). At that time, from the vows I made, by this constant meditation on patience, when I become enlightened, may I wash away your dust and dirt with the water of nectar.