Tibetan
གནས་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། ལ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནས་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པའོ།། །། བཞི་བཅུ་དྲུག་པ། བུ་མོ་སུ་མ་ནའི་བུ་བཅུའི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་མོ་ཐ་ཆུངས་སུ་མ་ན་ཞེས་བྱ་བ་མངའ་བྱད་མཛེས་ཤིང་བལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བུའི་ནང་ན་བུ་མོ་ཐ་ཆུངས་དེ་ལ་ནང་ན་བྱམས་པས། གར་འགྲོར་ཡང་ཁྲིད་དོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན། ཁྱིམ་བདག་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། བུ་མོ་ཡང་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོང་ནས་བུ་མོ་དེས་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་དང་། ལྷག་པར་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། སྤོས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་གནས་ཀུན་ཏུ་བྱུག་པར་བསམས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་བུ་མོ་དེའི་ལག་ན་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ཞིག་ཐོགས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འོན་ཅིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བུ་མོས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་བཞེས་ནས་སྤོས་དམ་པའི་མིང་རྣམ་པ་མང་པོ་བྲིས་ཏེ། བུ་མོའི་ལག་ཏུ་ཕྱིར་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་བུ་མོའི་ཕ་མ་དང་བཅས་པ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས་ཚོང་དུས་སུ་སོང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞེད་པའི་སྤོས་རྣམ་པ་མང་པོ་སྣ་ཚོགས་ཉོས་ནས་ཕྱིར་ཡང་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་སྤོས་བདར་ནས་གནས་ཀུན་ཏུ་ཉུག་གོ །དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡུལ་ཏིག་ཅ་ཤི་རིའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་མངགས་ནས་ཕྱིར་ཞིང་སོང་སོང་བ་ལས་མཐར་གྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། བུ་མོ་སྤོས་བདར་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་བུ་མོ་ལ་ཆགས་ཏེ་ཆུང་མར་བླངས་བསམས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་བུ་མོ་དེ་བསླངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དེ་སུའི་བུ་མོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་བུ་མོའི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འོ་ན་ང་ལ་གསོལ་ཡང་ མི་ཕན་གྱིས། བུ་མོ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་མ་ལ་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །རྒྱལ་བུ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་དུས་ཀྱིས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཡང་དེ་བཞིན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་བུ་དེས་བདག་གི་གཡོག་དང་འཁོར་ཀུན་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་བཏང་ནས་གླང་པོ་ཆེ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཕྱིར་བཞག་གོ །དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་སོང་ནས་བུ་མོ་སུ་མ་ན་བརྐུས་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་ལ་བསྐྱོན་ནས་བྲོས་པ་དང་། མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་བསྙགས་ཀྱང་མ་སླེབས་ཏེ། ཕྱིར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ནས་ཆུང་མར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཆུང་མ་དེ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་ཟླ་བ་ཚང་ནས་སྒོ་ང་བཅུ་ཞིག་བཙས་སོ། །སྒོ་ང་བཅག་པ་དང་། སྒོ་ང་རེ་རེའི་ནང་ནས་ཁྱེའུ་བལྟ་ན་སྡུག་ཅིང་མཛེས་ཤིང་། བཟང་བ་གཞན་ལས་འཕགས་པ་རེ་རེ་བྱུང་ངོ་། །བུ་དེ་དག་ཆེར་སྐྱེས་ནས་དཔའ་ཞིང་རྩལ་ཆེ་བས་རི་དགས་གསོད་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། ཁྱེའུའི་མས་འདི་ལྟར་རི་དགས་གསོད་པར་མ་བྱེད་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། བུ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རི་དགས་བཤོར་བ་ལས་དགའ་བ་མེད་དེ། བདག་ཅག་གིས་མས་གསད་དུ་མི་གནང་བ་ལས་ནམ་བདག་ཅག་ལ་སྡང་བ་ལྟ། མས་སྨྲས་པ་ཁོ་མོ་ནི་ཁྱོད་ལ་སྡང་བ་མ་ཡིན་གྱིས། ཁྱེའུའི་མས་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ལ་མ་བྱམས་པའི་ཕྱིར་རི་དགས་གསོད་དུ་མ་བཅུག་པ་ཡིན་གྱིས་འདི་ལྟ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པའི་སྡིག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལོ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཤ་བའི་མགོ་ཅན་དང་། ལུག་གི་མགོ་ཅན་དང་། རི་བོང་གི་མགོ་ཅན་ལ་སོགས་ཏེ། རི་དགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོ་ཅན་དུ་གྱུར་ནས། དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་ལོ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་གསོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་ཐར་བར་འདོད་ན་ཡང་སྡིག་པའི་ལས་ལས་མི་ཐར་རོ། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ན། འདི་སྐད་བསྒོ་བ་འདི་གཞན་ལས་གསན་ཏམ། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་སྨྲས། ཚིག་འདི་ནི་ཁོ་མོས་སངས་རྒྱས་ལས་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བུ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡིན་182162ས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཅི་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོས་སམ་རྒྱལ་པོ་ཡབ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་སྐུ་མཛེས་ཤིང་བཟང་བ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ལས། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་མི་འདོད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ལམ་བསྒོམས་པས་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་གྲུབ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་སྐུ་ཁྲུ་བཅུ་དྲུག་པ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྒྱན་པ། རིག་པ་གསུམ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ། སྔ་མ་འདས་པ་ཤེས་པ་ཡང་མཐའ་མེད་ལ་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཡང་མཐའ་མེད་དེ། དུས་གསུམ་ནི་ལག་
Chinese
那些地方的人们听了佛陀所说的话后，有些人获得了从初果到二果，三果和阿罗汉果的果位。 众多的眷属们都随喜赞叹世尊所说的话，感到非常高兴。这是国王顶生的故事，第四十五品。 第四十六品，女儿苏摩那的十个儿子的故事。 如是我闻，一时，世尊在舍卫城，胜光王子的花园，给孤独施主的精舍中居住。当时，给孤独施主有一个最小的女儿，名叫苏摩那，她容貌美丽，令人赏心悦目。在孩子们中，父母最疼爱这个小女儿，无论去哪里都带着她。有一次，施主去拜见佛陀，女儿也跟在后面去了，女儿见到佛陀后，生起了极大的欢喜心，心想用香涂遍佛陀所居住的地方。当时，女儿手里拿着一个芒果，世尊说：“给我吧。”女儿立刻将芒果献给了世尊。世尊接过芒果后，写下了许多神圣香的名字，然后又还给了女儿。之后，女儿和父母一起回到家中，到了集市的时候，他们买了许多世尊喜欢的各种香，然后又回到了胜光王子的花园，像每天一样研磨香，涂遍各个地方。另一次，提伽尸梨国的王子被派往王宫，返回的途中经过胜光王子的花园，看见女儿正在研磨香，便对她产生了爱慕之心，想要娶她为妻，于是向光明国王求娶这个女儿。国王问：“她是哪家的女儿？”回答说：“她是给孤独施主的女儿。”国王说：“即使向我求娶也没有用，你应该向女儿的父母求娶。”王子多次向国王请求，国王也这样劝告他。
English
Having heard the Buddha's words, some of those present attained the fruits ranging from the first to the second, the third, and the Arhatship. The many in attendance rejoiced and were delighted at the words of the Blessed One. This is the forty-fifth chapter, the story of King Mandhata. Forty-sixth: The Chapter of Sumana's Ten Sons. Thus have I heard. At one time, the Blessed One was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, at Anathapindika's monastery. At that time, Anathapindika the householder had a youngest daughter named Sumana, who was beautiful in appearance and pleasing to behold. Among the children, the parents loved this youngest daughter the most, and they took her wherever they went. On one occasion, the householder went to pay homage to the Buddha, and the daughter followed behind. When the daughter saw the Buddha, she felt particularly joyful and thought to anoint all the places where the Buddha resided with incense. At that time, the daughter was holding a mango fruit in her hand, and the Blessed One said, "Give it here." The daughter immediately offered the mango to the Blessed One. The Blessed One took the mango and wrote many names of sacred incense on it, and then gave it back to the daughter. After that, the daughter and her parents returned home, and when the market time came, they bought many kinds of incense that the Blessed One liked, and then returned to the Jeta Grove, grinding incense and anointing all the places as they did every day. On another occasion, a prince from the country of Tigaśiri was sent to the royal palace, and on his way back, he eventually went to the Jeta Grove. Seeing the daughter grinding incense, he became enamored of her and thought of taking her as his wife. So he asked King Prasenajit to give him the daughter. The king asked, "Whose daughter is she?" He replied, "She is the daughter of Anathapindika the householder." The king said, "Even if you ask me, it will be of no use. You should ask the daughter's parents." The prince repeatedly asked the king, and the king advised him to do the same.
Chinese
那位王子把我的仆人和随从都送回了家乡，只留下了一头大象。另一次，王子去了胜园，偷走了苏摩那公主，让她骑上大象逃跑了。给孤独长者追赶但没有追上，之后回到家乡把她娶为妻子。之后，那位妻子怀上了孩子。后来，满了月后，她生了十个蛋。蛋被打破后，每个蛋里都出来一个英俊美丽、胜过其他人的男孩。这些男孩长大后，英勇善战，喜欢猎杀野兽。男孩们的母亲告诫他们不要这样猎杀野兽。男孩们对母亲说：没有什么比猎杀野兽更快乐的了，母亲不让我们杀生，好像母亲憎恨我们一样。母亲说：我不是憎恨你们，而是因为我不爱你们，所以才不让你们猎杀野兽。因为杀生的罪恶会让众生在地狱中遭受数百万年的痛苦，总是变成鹿头、羊头、兔子头等等，变成所有野兽的头，被地狱的狱卒无数年地杀害。即使想从那里逃脱，也无法逃脱罪恶的业力。孩子们说：如果我们按照您的教导去做，那么您是从别人那里听来的这些教导吗？还是您自己思考后说的？母亲说：这些话是我从佛陀那里听来的。 孩子们说：佛陀是什么？母亲回答说。难道你没听说过吗？国王净饭王的儿子，身体美丽俊美，本可以成为转轮圣王，但他不想要衰老、疾病和死亡，所以出家了。通过修行道路，如愿以偿地成就了，获得了无上的果位，身体十六肘高，以妙相和随好庄严，具有三明和六神通，知道过去的事情没有边际，知道未来的事情也没有边际，三世就像
English
That prince sent all my servants and attendants back to their homeland, leaving only one elephant. Another time, the prince went to the Victory Garden, stole Princess Sumana, put her on the elephant, and fled. Anathapindika chased after them but couldn't catch up. Later, he returned to his homeland and took her as his wife. After that, that wife became pregnant. Later, after the months were full, she laid ten eggs. When the eggs were broken, from each egg came a boy who was handsome, beautiful, and superior to others. These boys grew up to be brave and skilled, and they loved to hunt wild animals. The boys' mother warned them not to hunt wild animals like this. The boys said to their mother: There is no greater joy than hunting wild animals. Mother doesn't allow us to kill, as if Mother hates us. The mother said: I don't hate you, but because I don't love you, I don't allow you to hunt wild animals. Because the sin of killing will cause sentient beings to suffer in hell for hundreds of thousands of years, always turning into deer heads, sheep heads, rabbit heads, and so on, turning into the heads of all wild animals, and being killed by the hell guards for countless years. Even if you want to escape from there, you cannot escape the karma of sin. The children said: If we do as you teach, did you hear these teachings from someone else? Or did you think and say it yourself? The mother said: These words I heard from the Buddha. The children said: What is Buddha? the mother replied. Haven't you heard? The son of King Suddhodana, with a beautiful and handsome body, could have become a Chakravartin king, but he did not want old age, sickness, and death, so he became a monk. By practicing the path, he achieved his wish and attained the supreme fruit, his body sixteen cubits tall, adorned with marks and signs, possessing the three knowledges and six supernormal powers, knowing the past without limit, and knowing the future without limit. The three times are like