Tibetan
ར་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤར་ཕྱོགས་ན་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཡང་བདེ་སྐྱིད་ལ་དཔེ་མེད་པར་བཟང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེར་ཡང་རོལ་ཅིང་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡང་དེར་འགྲོ་བར་དགའ་ནས། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་དང་། བློན་པོ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་འཕགས་ཏེ། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །རྒྱལ་ཕྲན་ཕྱག་མ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཕྱག་འཚལ་ནས། ལུས་འཕགས་ཀྱི་གླིང་ན་འདོད་པ་ལྔ་ལ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ན་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་ཡང་རབ་ཏུ་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་དེར་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཡང་དེར་འགྲོ་བར་དགའ་ནས། ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་དུ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཕྱོགས་ན་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ན་གནས་པའི་མི་དག་འབྱོར་པ་ལོ་ལེགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཡང་ཡུལ་དེར་གཤེགས་པའི་རིགས་ སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་འགྲོ་བར་དགའ་ནས། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་འདོད་པ་ལྔའི་དམ་པ་ལ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་རྒྱལ་པོའི་གནས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བདེ་བ་ནི་ཚད་བྱར་ཡང་དཀའོ། །རྒྱལ་པོ་དེར་ཡང་གཤེགས་པའི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་དཔུང་གི་ཚོགས་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པོས་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་བ་དང་། འཇིགས་སྐྲག་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཤམས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ཅི་བྱར་ཡང་མེད་ནས་ཕྱིར་གནས་སུ་དོང་ངོ་། །སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དེར་ཡང་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་འདོད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ནས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་འགྲོ་བར་བསམས་ནས། འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞིག་རི་རབ་ལྷུན་པོའི་སུལ་ན་གནས་པ་ལས་རྒྱལ་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་དང་། རྟའི་གཅིན་རྟུག་ལྷུང་བས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་རེག་པར་གྱུར་པས། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་འདི་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་མཁས་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གིས་དྲང་སྲོང་གཞན་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཡར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷའི་རིས་སུ་སོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་གྱིས། འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་དག་གི་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟའི་མི་གཙང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ནས། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཁྲོས་ཏེ་གསང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བཅིངས་པས་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དང་འཁོར་མང་པོ་འགྲོར་མེད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་རིག་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་བསོད་ནམས་དང་དབང་ཐང་ཞིག་ཡོད་ན། དྲང་སྲོང་དེ་དག་ངའི་ཐད་དུ་ལྷགས་ཏེ། ང་ལ་མཆོད་པར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བའི་བྱིན་དང་། ཤུགས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ རིལ་གྱིས་དེར་ལྷགས་ནས། གཡོག་བྱས་ཏེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷའི་རིས་སུ་དོང་ངོ་། །ཡར་མ་ཕྱིན་པར་རྒྱང་མ་ནས་ལྷའི་ཕོ་བྲང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཤིན་ཏུ་བཀྲ་བར་སྣང་བ་ལྷང་ངེ་ལྷམ་མེར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་ཕོ་བྲང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་སྒོ་ཆེན་པོ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དེ། ལྷ་རྣམས་འཇིགས་དངངས་ནས། སྒོ་རྣམས་བཅད་དེ། ལྕགས་ཀྱི་གཏན་པ་སུམ་རིམ་བཅུག་གོ །སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་སུ་ཐོགས་པ་མེད་པར་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དུང་བུས་ཏེ་གཞུ་བདུངས་པས་གཞུ་རྒྱུད་སྦྲིངས་པ་དང་། ལྷའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་རང་བྱེ་བ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསུས་ཏེ། ལྷའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་གོ །ལྷའི་དབང་པོ་དང་མིའི་དབང་པོ་གཉིས་བྱད་གཟུགས་འདྲ་སྟེ། དབང་པོ་མཐོང་བ་དག་གིས་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་ན། ལྷའི་མགྱོགས་བུལ་གྱིས་རྟོགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ལྷའི་ཕོ་བྲང་དུ་འདོད་པ་ལྔའི་དམ་པ་ལ་ལྷའི་དབང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བརྗེས་ཀྱི་བར་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །ལྷའི་དབང་པོ་ནང་གི་མཐའ་མ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་སྲུང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོས་ལྷ་རྣམས་ལ་དམག་དྲངས་ནས། བརྒྱ་བྱིན་དང་འཐབ་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མ་ཐུབ་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་ཕྱིར་གནས་སུ་བྲོས་སོ། །དེ་ནས་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ། དུང་བུས་གཞུ་རྒྱུད་སྦྲིངས་པས། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དམག་ཀུན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱེར་རོ། །དེའི་ཚེ་སྤྱི
Chinese
罗刹如是说。东方有东方胜身洲，那里无比安乐美好，大国王也在那里享乐逝世。国王听后非常高兴前往。金轮腾空而起，大臣和七宝等也随后腾空而起，到达东方胜身洲。没有朝拜的各小国王都来朝拜，在胜身洲享用五欲八万年。之后罗刹又如是说。西方有西牛货洲，那里也极其安乐，大国王也在那里逝世。国王听后非常高兴前往。在西牛货洲享乐一万年。之后罗刹又如是说。北方有北俱卢洲，那里的人民富裕安乐，国王也应前往那里。国王听后非常高兴前往。在北俱卢洲享受殊胜五欲八千年。之后过了很久，罗刹如是说。四大天王众天的住所也非常安乐，难以衡量。国王也应前往那里。国王与大臣和军队四众一起腾空而去。四大天王从远处看到后，非常害怕，于是布阵迎敌，但最终无计可施，只得退回。顶生王在那里享用五欲一万年后，心想不如前往三十三天，于是与眷属一起腾空而起，前往三十三天。当时有五百仙人住在须弥山的山洞里，国王的象和马的粪尿落入，仙
English
The Rakshasa spoke thus: "In the east, there is the Eastern Continent of Videha. There, the great king also enjoys unparalleled happiness and passes away." The king was delighted to go there. A golden wheel rose into the sky, and ministers and the seven precious things also rose up and went to the Eastern Continent of Videha. All the minor kings who had not paid homage paid homage, and they enjoyed the five desires in Videha for eighty thousand years. Then the Rakshasa spoke again: "In the west, there is the Western Continent of Godaniya. There, the great king also passes away in great happiness." The king was delighted to go there. In the Western Continent of Godaniya, they enjoyed happiness for ten thousand years. Then the Rakshasa spoke again: "In the north, there is the Northern Continent of Uttarakuru. The people who live there are wealthy and prosperous, and the king should also go there." The king was delighted to go there. In the Northern Continent of Uttarakuru, they enjoyed the supreme five desires for eight thousand years. After a long time, the Rakshasa spoke thus: "The abode of the kings of the Four Great Kings is also extremely happy and difficult to measure. The king should also go there." The king, along with his ministers and the four divisions of the army, rose into the sky and went there. When the Four Great Kings saw them from afar, they were terrified and arrayed their armies, but they could do nothing and had to retreat. There, the King with a Protuberance on his Head enjoyed the desires for ten thousand years, and then he thought, "It would be better to go to the Thirty-Three Gods." So, with his retinue, he rose into the sky and went to the realm of the Thirty-Three Gods. At that time, about five hundred hermits were living in the caves of Mount Sumeru, and the elephant and horse urine of the king fell, and the hermits...
Chinese
当那些人接触到那些城市的身体时，他们互相询问这是什么。一位聪明且有智慧的仙人对其他仙人这样说道：‘国王顶生已经前往三十三天神界了。’说着，‘这不是鬼怪吃的，而是那些大象和马的不洁之物。’说着，仙人们愤怒了，用秘密真言（藏文：གསང་སྔགས།，梵文天城体：guhyamantra，梵文罗马拟音：guhyamantra，汉语字面意思：秘密真言）和手印束缚，使顶生和许多眷属无法动弹。国王也如此知晓并明白后，立下誓言：‘如果我有什么福德和权势，愿那些仙人来到我面前，供养我！’说完，凭借国王功德的伟大加持和力量，五百位仙人全部来到那里，服侍着，前往三十三天神界。尚未上去，从远处就清楚地看到了天宫，非常美丽，闪闪发光。那令人向往的天宫有十二个半百的大门。天神们惊恐万分，关闭了所有门，并上了三重铁闩。顶生带着军队毫无阻碍地到达那里，国王也吹响了海螺，拉满了弓，弓弦震动。天宫的一百一十二个半大门同时自动打开，帝释天出来迎接，将他带到天宫，让他坐在帝释天座位的一半。天神之王和人类之王二者容貌相似，如果感官所见无法分辨，就通过天神的快慢来辨别。国王在天宫中享受着五种妙欲，直到更换了三十六位天神之王。天神之王中最后一位名叫菩萨光护，当时非天之王向天神们发动战争，与帝释天交战。帝释天无法战胜，便带着军队逃回驻地。之后，顶生出来，吹响海螺，拉满弓弦，非天之军立即溃散。当时，
English
When those people touched the bodies of those cities, they asked each other, "What is this?" A wise and intelligent hermit said to the other hermits, "King Mandhata has gone to the heaven of the Thirty-three gods." Saying, "This is not eaten by demons, but is the impurity of those elephants and horses." Saying this, the hermits became angry and bound Mandhata and many attendants with secret mantras (藏文：གསང་སྔགས།，梵文天城体：guhyamantra，梵文罗马拟音：guhyamantra，汉语字面意思：secret mantra) and mudras, making them unable to move. The king also knew and understood this, and made a vow, saying, "If I have any merit and power, may those hermits come to me and make offerings to me!" Having said this, by the great blessing and power of the king's virtues, five hundred hermits all came there, served him, and went to the heaven of the Thirty-three gods. Before ascending, from afar, the desirable heavenly palace was clearly seen, very beautiful and shining brightly. That desirable heavenly palace had one hundred and twelve and a half great doors. The gods were terrified and closed all the doors, and put on three layers of iron bolts. Mandhata, with his army, arrived there without hindrance, and the king also blew the conch shell and drew the bow, causing the bowstring to vibrate. The one hundred and twelve and a half great doors of the heavenly palace opened simultaneously by themselves, and Indra came out to greet him, led him into the heavenly palace, and had him sit on half of Indra's seat. The king of the gods and the king of men were similar in appearance, and if those who saw with their senses could not distinguish them, they would discern them by the speed of the gods. The king enjoyed the five excellent desires in the heavenly palace until thirty-six kings of the gods had been replaced. The last of the kings of the gods was named Bodhisattva Light Protector. At that time, the king of the Asuras waged war against the gods and fought with Indra. Indra was unable to defeat him and fled back to his abode with his army. Then, Mandhata came out, blew the conch shell, and drew the bowstring, and the army of the Asuras immediately scattered. At that time,
Tibetan
་བོ་སྐྱེས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གི་མཐུའི་སྟོབས་ནི་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཐུན་མོང་དུ་འདུག་པ་ལྟ་ཅི་རུང་། གཉིས་ན་བསད་ལ་ང་འབའ་ཞིག་གིས་བྱས་ན་ལེགས་སོ་སྙམ་མོ། །སྡིག་པའི་སེམས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལས་ལྷུང་ནས། སྔོན་གྱི་ཕོ་བྲང་རྙིང་པའི་སྒོ་དྲུང་དུ་ལྷུང་སྟེ། སྲོག་དང་བྲལ་ལ་ཁད་པ་ཙམ་དུ་ཉམ་ཐག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མི་དག་ལྷགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་དྲིས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁྱིམ་པ་དག་རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཇི་ལྟར་ཚེའི་ དུས་བྱས་ཞེས་དྲི་ན། དེ་ལ་བདག་གིས་ཅི་སྐད་ཅེས་བྱ། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་སྐད་ཅེས་འདྲི་བ་ཡོད་ན། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གྱིས་ཤིག།རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ནི་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེས་གླིང་བཞི་ལ་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཅུའི་བར་དུ་དབང་བྱས་ཏེ། ཉིན་ཞག་བཞིའི་བར་དུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་ཆར་བཞིན་དུ་བབ། ལྷའི་རིས་གཉིས་སུ་བྱོན་ཀྱང་ཆོག་མ་ཤེས་པས། ནམ་མཁའ་ལས་ལྷུང་སྟེ། ཚེ་འཕོས་ཞེས་བྱོས་ཤིག་དེ་བས་ན་དགེ་སློང་དག་རྙེད་པ་དང་། གྲགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཆེན་པོ་སྟེ། ཅི་ནས་ཀྱང་རིང་དུ་སྤངས་པར་སེམས་ལ་ཡང་དག་པར་བྱང་ཆུབ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་ཤིག།དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་དེ་སྔོན་བསོད་ནམས་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། སངས་རྒྱས་ཕུར་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ཏེ་འཁོར་དང་བཅས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་བུ་ཞིག་ཆུང་མ་ལེན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཆོས་ཀྱིས་ཆུང་མ་ལེན་ན། སྲན་མ་སྤར་གང་ཐོགས་ཏེ་གཏོར་བའི་རིགས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ཡང་སྲན་མ་ཐོགས་ཏེ་འཐོར་དུ་སོང་བ་ལས། ལམ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕྲད་ནས་སེམས་ཡིད་དགའ་སྟེ། ལག་ན་སྲན་མ་ཐོགས་པ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གཏོར་བ་དང་། འབྲུམ་བུ་བཞི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ངོ་། །འབྲུམ་བུ་གཅིག་ནི་དབུའི་རྩེ་མོར་ཆགས་སོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེ་ཙམ་གྱིས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འཐོབ་སྟེ། སྲན་མ་འབྲུམ་བུ་བཞི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་བས་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར། འབྲུམ་བུ་གཅིག་སྤྱི་བོར་ཆགས་པས་ལྷའི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཉེ་
Chinese
具髻（spyi bo skyes）心想：我的威力谁也比不上，何况是与帝释天平起平坐呢？不如杀掉他们两个，我独自享用更好。刚一生起恶念，就从天空坠落，掉到以前旧王宫的门前，奄奄一息，濒临死亡。之后有人走来问道：如果世俗之人问起国王具髻是如何去世的，我该怎么回答呢？（倒地之人）说道：如果有人这样问，你就这样说：国王具髻因贪欲而去世。他曾统治四大部洲长达四百亿年，每天都有珍宝如雨般落下。虽然曾两次升入天界，却不知满足，最终从天空坠落，因此说他是因贪欲而去世。因此，比丘们，名利是极大的过患，务必远离，并用心精进于菩提。之后，阿难向世尊禀告道：国王具髻过去做了什么功德，才能获得如此巨大的果报？世尊开示道：在过去无数不可思议的劫之前，有佛名为弗沙（phur sha），降临世间，与眷属一起利益众生。当时，有个婆罗门之子要娶妻。按照世俗的习俗，娶妻时要手捧一把豆子抛洒。这个孩子也拿着豆子去抛洒，在路上遇到了世尊，心中欢喜，便将手中的豆子抛向世尊，其中四颗落入佛钵中，一颗落在头顶上。仅凭这微小的善因，便获得了巨大的福报。四颗豆子落入钵中，使他得以统治四大部洲；一颗豆子落在头顶上，使他得以享受两层天界的福报。当时，
English
Bo Skyes thought to himself: "My power is unmatched by anyone, let alone being on equal footing with Indra! It would be better to kill them both and enjoy it myself." As soon as this evil thought arose, he fell from the sky and landed in front of the gate of the old palace, barely alive and on the verge of death. Then people came and asked: "If worldly people ask how King Bo Skyes died, what should I say?" The fallen man said: "If someone asks that, say this: King Bo Skyes passed away due to desire. He ruled the four continents for forty billion years, and jewels rained down like rain every day. Although he ascended to the heavens twice, he was not satisfied and eventually fell from the sky. Therefore, say that he died due to desire." Therefore, monks, fame and gain are great faults, so be sure to stay away from them and diligently strive for Bodhi. Then, Ananda reported to the Blessed One: "What merit did King Bo Skyes accumulate in the past to obtain such a great reward?" The Blessed One taught: "In the past, countless inconceivable eons ago, there was a Buddha named Purusha who descended into the world and benefited sentient beings with his retinue. At that time, a Brahmin's son was about to marry. According to worldly customs, when marrying, one should hold a handful of beans and scatter them. This child also took the beans to scatter, and on the way, he met the Blessed One. His heart was filled with joy, and he threw the beans in his hand towards the Blessed One, four of which fell into the Buddha's begging bowl, and one fell on the top of his head. With just this small cause of merit, he obtained great merit. The four beans that fell into the bowl enabled him to rule the four continents; the one bean that fell on his head enabled him to enjoy the blessings of two levels of heaven. At that time,