Tibetan
་མང་པོ་མངོན་པར་དགའ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །གླང་པོ་སྐྱོང་གི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །། བཞི་བཅུ་གསུམ་པ། བྲམ་ཟེས་ལྷན་པ་ཕུལ་བའི་ལེའུ། བམ་པོ་བཅུ་གཉིས་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ཞབས་འབྲིང་དུ་ཁྲིད་དེ། བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གསོལ་བའི་ན་བཟའ་རྡོལ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་རིགས་པའི་དོན་དུ་དགོངས་སོ། །བསོད་སྙོམས་བསླངས་ནས་སླར་གཤེགས་པའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་ཞིག་འོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེར་གསལ་བ་ལ་བརྟགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ན་བཟའ་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྡོལ་བ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་བསམས་ཏེ། ཁྱིམ་ན་རས་དཀར་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས་དུམ་བུ་གཅིག་བཅད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་ཏེ། རས་ཀྱི་དུམ་བུ་འདིས་ན་བཟའ་ཞིག་ལྷན་པ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བཞེས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་མགུ་རངས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་ལུང་བསྟན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བརྒྱ་འདས་ནས་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་སྟེ། མཚན་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྟོབས་བཅུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་ནས་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་ཆོ་རིགས་བཙུན་པའི་ཚོང་དཔོན་དང་། ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་པས་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །ཅིའི་སླད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྦྱིན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ལན་རབ་ཏུ་ཆེ་བ་བྱིན་སྙམ་བསམས་ནས། སོ་སོ་ནས་རས་དཀར་པོ་བཤམས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ན་བཟའ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་ལོ། །ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྔོན་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་ཞིག་མཛད་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ན་བཟའ་མང་པོ་ཕུལ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱོད་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ཏེ། འཁོར་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་དང་། ལྷན་ཅི
Chinese
很多人显现欢喜而随喜。象护品第四十二完毕。 第四十三，婆罗门献补丁品。 第十二卷。如是我闻，一时，薄伽梵在舍卫城，胜子王子的祗陀林，给孤独的祇园精舍中。那时，薄伽梵带着阿难陀作为侍者，去行乞食。薄伽梵穿的衣服有点破了，他考虑到这是为了调伏众生的合理之事。乞食完毕返回时，来了一个婆罗门，用头顶礼薄伽梵，观察到薄伽梵的名号清晰明亮，看到薄伽梵的衣服有点破了，心想应该行布施，从家里拿出了一块白布，剪下一块，献给薄伽梵，祈请说：“请用这块布补一下衣服吧。”薄伽梵也因为怜悯他而接受了，婆罗门非常高兴，心满意足。薄伽梵因为怜悯他而授记说：“婆罗门，你未来经过无数百千劫后，将会成佛，名号为善见明了，将圆满十力。”授记完毕，婆罗门非常高兴地离开了。当时，那个地方的种姓高贵的商人和居士等心想：“为什么薄伽梵对一点点布施给予如此大的回报呢？”各自准备了白布，做了各种各样的如来衣服，献给了佛陀。阿难陀祈请薄伽梵：“薄伽梵以前做了什么善根，以至于所有人都献上这么多的衣服呢？”薄伽梵这样说道：“你好好听着，记住在心里，我将为你讲述。过去，在经过无数无量劫之前，有位佛名叫遍见，降临世间，与九十千眷属一起。
English
Many were overjoyed and rejoiced. The chapter on Elephant Care, the forty-second, is complete. Forty-third, the chapter on the Brahmin offering a patch. Volume Twelve. Thus I have heard, at one time, the Blessed One was in Shravasti, in the Jeta Grove of Prince Jeta, in the Anathapindika's Garden. At that time, the Blessed One, taking Ananda as his attendant, went for alms. The Blessed One's robe was slightly torn, and he considered this a reasonable matter for taming sentient beings. After begging for alms and returning, a Brahmin came, prostrated to the Blessed One with his head, observed that the Blessed One's name was clear and bright, saw that the Blessed One's robe was slightly torn, and thought he should give alms, took a piece of white cloth from his house, cut off a piece, and offered it to the Blessed One, praying, "Please use this piece of cloth to patch your robe." The Blessed One also accepted it out of compassion for him, and the Brahmin was very happy and satisfied. The Blessed One, out of compassion for him, prophesied, "Brahmin, in the future, after hundreds of countless kalpas have passed, you will attain enlightenment, and your name will be Good Knowledge Manifest, and you will perfect the ten powers." After the prophecy, the Brahmin left very happily. At that time, the merchants and householders of noble lineage in that country thought, "Why does the Blessed One give such a great reward for such a small offering?" Each prepared white cloth and made various kinds of Tathagata robes and offered them to the Buddha. Ananda requested the Blessed One, "What good deeds did the Blessed One do in the past that everyone offers so many robes?" The Blessed One said, "Listen carefully and keep it in mind, and I will tell you. In the past, beyond countless immeasurable kalpas, there was a Buddha named Sarvadarśin who came into the world with ninety thousand attendants.
Tibetan
ག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ནི་བན་དུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་དང་བཅས་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཞུགས་པར་སྤྱན་དྲངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གནང་བ་དང་། བློན་པོ་དེ་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས། ཡོ་བྱད་རྣམས་སྦྱོར་ཞིང་ཤོམ་མོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དང་། དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲང་བར་བསམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་གང་ན་བར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་ཏེ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བདག་གི་མཆོད་པ་བཞེས་ཤིག་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ངས་སྔར་བློན་པོ་ཆེན་པོས་སྤྱན་དྲངས་པས་གཤེགས་པར་བྱས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྔར་གནང་བ་ལས་འགལ་བར་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཕྱིར་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ཏེ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །ཡུལ་འདི་ན་ང་ལས་ཆེ་བ་མེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ངའི་ཡུལ་ན་བཞུགས་པ། ངས་སྔར་མཆོད་པ་བྱ་བར་བསམས་ཏེ། སྤྱན་དྲངས་ནས་སྔར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཀྱི་ཁྱོད་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག་ངས་སྔར་སྤྱན་དྲངས་པའི་འོག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤྱན་དྲོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། བློན་པོ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ལྷ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་མི་ཉེས་པར་གཉའ་སྤྱོད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་རྟག་པར་བཞུགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་ཡང་རྟག་ཏུ་བདེ་སྐྱིད་ཅིང་ཡི་འགྲོག་མི་འབྱུང་ཞིང་གཉའ་ སྤྱོད་ན་བདག་ཀྱང་རེ་ཤིག་སྡོད་དོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་འདི་ནི་མི་རུང་སྙམ་བསམས་ནས་བདག་ཅག་གཉིས་ཉིན་རེས་ཀྱི་སྤྱན་དྲང་ངོ་ཞེས་བསྒོ་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོས་སྤྱན་དྲངས། ཉི་མ་གཅིག་ནི་བློན་པོས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། གཉི་གའི་རེ་བ་བསྐངས་སོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་ཆེན་པོ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཆོས་གོས་སྨད་གསུམ་ཕུལ་ནས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྣམས་ལ་ཡང་ཆོས་གོས་བདུན་པ་རེ་རེ་སྦྱར་ཏེ་ཕུལ་ལོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བློན་པོ་ཆེན་པོས་ཆོས་གོས་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཕུལ་བ་དེ་གཞན་དུ་མ་སེམས་ཤིག།དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །ང་ནི་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མྱོང་ནས་ཆུད་མ་ཟོས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏེ། མངོན་པར་དགའ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །བྲམ་ཟེས་ལྷན་པ་ཕུལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །། བཞི་བཅུ་བཞི་པ། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་བྱམས་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་དག་དབྱར་ཚུལ་ལས་བྱུང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྙུན་མི་མངའ་འམ་ཞེས་སྙུན་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱམས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ། དགེ་སློང་ཁྱོད་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ། ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་བརྩེ་ཞིང་བྱམས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་ཞིང་བྱམས་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས་ཡུན་ཅི་སྲིད་ཅིག་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་ དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཤེས་པར་འདོད་ན་ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །སྔོན་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། སྡིག་པ་བྱས་པའི་མི་གཉིས་ཤིག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་སྟེ། དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་ལྕགས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་དུ་བཅུག་ནས། ལྕགས་ཐོས་བརྡེགས་ཏེ། ཕན་ཚུན་དུ་མི་དལ་བར་རྒྱུག་ཏུ་བཅུག་གོ །དེ་ལ་མི་གཅིག་སྟོབས་ཆུང་སྟེ། འདྲེན་མ་ནུས་ནས་འདུག་པ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་བས་བརྡེགས་ཏེ། ཚེ་བརྗེས་ནས་ཕྱིར་སོས་སོ། །གྲོགས་པོ་གཅིག་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས། བྱམས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དམྱལ་བའི་སྲུང་མ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་འབའ་ཞིག་གིས་ཤིང་རྟ་འདི་དྲང་གིས་མི་འདི་ཐོང་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། སྲུང་མ་ཁྲོས་ནས་ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་བས་བརྡེགས་ཏེ། དེར་ཚེ་འཕོས་པ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ན་འདུག་པ་ལས། བྱམས་ཞིང་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ང་ཡིན་ནོ། །ངས་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ན་དེ་ལ་ཐོག་མར་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཐུགས་བརྩེ་ཞིང་བྱ
Chinese
住在哪里呢？那时国王名叫班度。那时，一位大臣邀请佛陀和僧团一起，在那里住了三个月。世尊也答应了。那位大臣回到家中，准备各种用品。那时，国王也想邀请佛陀和僧团，于是前往佛陀所在之处，对世尊说道：尊者，请世尊和圣僧一起，接受我三个月的供养。世尊对国王说道：我之前已经答应大臣的邀请了，不能违背大士的承诺。之后，国王回到王宫，对大臣说道：这个国家没有比我更大的了，世尊住在我的国家，我之前就想供养他，所以邀请了他。你先等一下，在我邀请之后你再邀请。大臣对国王说道：天啊，您可以随意支配我的身体和生命，如来也总是住在这里，国王的国土也总是安乐，没有疾病，如果可以这样，我也愿意等一下。国王心想这样不行，于是说道：我们两个轮流邀请吧。于是，一天国王邀请，一天大臣邀请，满足了双方的愿望。那时，那位大臣向如来献上了三件法衣，并向九万比丘僧团每人赠送了一件七衣。阿难，那时那位大臣供养法衣，献给佛陀和僧团，不要想成是别人，那就是现在的我。我生生世世行善从不厌倦，所以这也是所有善行的成熟。
English
Where did he reside? At that time, the king was named Bandhu. At that time, a great minister invited the Buddha and the Sangha to stay there for three months. The Blessed One also agreed to it. That minister returned home and prepared all the necessary items. At that time, the king also thought of inviting the Buddha and the Sangha, so he went to where the Buddha was and said to the Blessed One: Venerable One, please accept my offerings for three months, together with the Blessed One and the noble Sangha. The Blessed One said to the king: I have already agreed to the invitation of the great minister, and it is not right to go against the previous promise of a great being. Then the king returned to the palace and said to the great minister: There is no one greater than me in this country, and the Blessed One resides in my country. I had thought of making offerings to him before, so I invited him. You wait a moment, and after I have invited him, you can invite him. The minister said to the king: O God, you can freely dispose of my body and life, and the Tathagata always resides here, and the king's country is always peaceful and happy, without disease. If it can be like this, I am willing to wait. The king thought that this was not right, so he said: Let us two invite him in turns. So, one day the king invited, and one day the minister invited, fulfilling the wishes of both. At that time, that great minister offered three robes to the Tathagata, and also gave each of the ninety thousand Bhikshu Sangha a set of seven robes. Ananda, at that time, do not think that the great minister who offered robes to the Buddha and the Sangha was someone else, that is me now. I never tire of doing good deeds in all my lives, so this is also the maturation of all those good deeds.
Chinese
就这样没有浪费。具寿阿难陀等众多眷属听闻世尊所说后，勤奋行持善业，心生欢喜，随喜赞叹。婆罗门献布施品第四十三（终）。 第四十四品 最初佛慈心的生起品 如是我闻，一时，世尊在舍卫城，胜子园给孤独的祇陀林中。当时，众比丘结束夏安居后，前往世尊所在之处，顶礼世尊，问候是否安康。世尊也以慈心令其欢喜，说道：比丘们，你们没有受苦吧？以非常慈爱之心开示后，具寿阿难陀对世尊说道：世尊如此慈爱比丘们，生起慈心有多久了呢？世尊告诉阿难陀：如果你想知道，我就为你讲述。过去无量无数劫之前，有两个作恶之人堕入有情地狱。地狱狱卒让他们拉铁车，用铁锤敲打，让他们互相不停地奔跑。其中一人力气小，拉不动而停下，狱卒就用铁锤敲打，死后又复活。一个朋友看到这样的痛苦，生起了慈爱和怜悯之心。对狱卒说道：让我一个人拉这辆车，放了这个人吧。狱卒愤怒地用铁锤敲打，他当即死去，转生到三十三天。阿难陀，那时那刻，在地狱的有情众生中，生起慈爱和怜悯之心的人就是现在的我。我在那时对地狱的有情众生最初生起了怜悯之心，直到现在也一直慈爱着一切有情众生。
English
Thus, it was not wasted. After hearing what the Blessed One said, the Venerable Ananda and many others in the retinue became diligent in performing virtuous deeds, rejoiced, and expressed their approval. The chapter on the Brahmin offering alms, the forty-third (ends). Chapter Forty-Four: The Chapter on the Initial Arousal of Loving-Kindness by the Buddha Thus I have heard, at one time, the Blessed One was in Shravasti, in the Jeta Grove, in the Garden of Anathapindika. At that time, the monks, having emerged from the summer retreat, went to where the Blessed One was, prostrated to the Blessed One, and inquired about his well-being, asking if he was free from illness. The Blessed One, with a mind of loving-kindness, gladdened them, saying: Monks, have you not suffered? After teaching with great affection and loving-kindness, the Venerable Ananda said to the Blessed One: How long has it been, Blessed One, that you have been so affectionate towards the monks, arousing a mind of loving-kindness? The Blessed One said to Ananda: If you wish to know, I will tell you. In the past, countless eons ago, beyond what can be expressed, two wicked people fell into the hell of sentient beings. The guards of hell made them pull iron carts, beat them with iron hammers, and made them run back and forth without stopping. One of them was weak and unable to pull, so he stopped, and the guards beat him with iron hammers, and he died and was revived. One friend, seeing such suffering, aroused a mind of loving-kindness and compassion. He said to the guards of hell: Let me pull this cart alone, release this person. The guards, enraged, beat him with iron hammers, and he died immediately, and was reborn in the Heaven of the Thirty-Three. Ananda, at that time, at that moment, the one who aroused a mind of loving-kindness and compassion while dwelling in the hell of sentient beings is now me. At that time, I first aroused a mind of compassion for those sentient beings in hell, and until now, I have been loving all sentient beings.