Tibetan
ང་མི་མཐོང་སྟེ། མི་མཐོང་བ་དེ་ལ་བུ་ཕོ་ནི་མེད་ཀྱི། བུ་མོ་བདུན་ཡོད་དེ་རབ་ཏུ་དབུལ་ཕོངས་སོ། །བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོར་བག་མར་བཏང་སྟེ། ཕྱིས་དམག་པ་དག་འདུས་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་ཡང་ཁྲོ་ཤིང་གཏུམ་མོ་ཞིག་སྟེ་བུ་མོ་དང་། དམག་པ་དག་འོང་བ་ལ་ཁྲོས་ནས། བུ་མོ་དག་ཀྱང་ཕྱིར་མ་ལ་གཤེའོ། །དེའི་ཚེ་ཞིང་དག་ཀྱང་བརྔ་རན་ནས། ཁྱིམ་ཚེས་ལ་བ་ལང་ཞིག་བརྙས་ཏེ། ཞིང་ཐོག་ཏུ་སོང་སོང་བ་ལས། ལེགས་པར་མ་བསྲུངས་པས་སྟོར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཕྱིན་ཏེ་ལོ་ཤུ་ཤས་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་གིས་སྔོན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན། ཁྱིམ་དུ་འོང་ན་ནི་ཆུང་མས་རྟག་ཏུ་སྤྱོ་ཞིང་བུ་མོ་བདུན་དང་དམག་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུག་ཏུ་མི་སྟེར། ད་ཁྱིམ་ཚེས་ཀྱི་བ་ལང་བརྙས་ན་ནི་སྟོར་བར་གྱུར་ཏེ། བདག་གིས་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་ན། ཅི་ལྟར་བྱ་སྙམ་མྱ་ངན་གྱིས་ཡི་མུག་སྟེ། འདུག་འདུག་པ་ལས་རྒྱང་མ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤིང་དྲུང་ན་དབང་པོ་ཀུན་ཞི་ཞིང་བདེ་བར་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེས་འཁར་བ་ལ་རྐོམ་ཚུགས་བཅས་ཏེ་རྒྱང་ཚད་ཀྱི་བར་དུ་བརྟགས་ནས་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་་ཏ་མ་ནི་རབ་ཏུ་བདེ་བ་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་ནི་ཆུང་མས་སྤྱོ་བ་ཡང་མེད། བུ་མོ་ངན་པ་དང་དམག་པས་གཙེ་བ་ཡང་མེད། ཞིང་བརྔ་རན་ཏེ། གླང་བརྙས་ཀྱང་མི་དགོས་ཏེ། མྱ་ངན་མེད་དོ་སྙམ་བསམས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེའི་བསམ་པ་ཐུགས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བསམས་པ་བཞིན་ཏེ། ང་ལ་ཡང་དག་པར་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད། ཆུང་མ་ངན་པ་ཡང་མེད་ན། གཤེ་ཞིང་སྤྱོ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བུ་མོ་བདུན་གྱིས་འཚེ་བ་ཡང་མེད། དམག་པ་ ཡང་མེད། ཞིང་བརྔ་རན་པ་ཡང་མེད། གླང་སྟོར་བའི་མྱ་ངན་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་དགའ་འམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ད་ལྟར་ཁྱིམ་ལ་དུར་ཙམ་དུ་འཛིན་ཏེ། ཆུང་མ་དང་བུ་མོ་ལ་དགྲ་ཙམ་དུ་སེམས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གནང་ན་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་འོངས་སོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་རང་བྱི་སྟེ་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་ཆོས་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་དུ་དྲི་མ་ཀུན་ཟད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ་ལེགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །བྲམ་ཟེ་འདིས་སྔོན་ལེགས་པ་ཅི་ཞིག་བགྱིས་ན་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཀུན་བྲལ་ཏེ། རས་དཀར་པོ་གཙང་མ་ལ་ཚོན་ཞན་པ་སླ་བ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་པར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་འདི་ད་ལྟར་འབའ་ཞིག་ངས་ཕན་བཏགས་ཏེ། བདེ་བར་བྱས་པར་མ་ཟད་ཀྱི། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་། ཉེས་པ་ཀུན་ལས་ཐར་ཅིང་། བྱས་པ་བདེ་བར་བྱས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། འདས་པའི་དུས་ན་བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་མཛད་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་དུ་གསོལ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིག་དང་། ཁྱོད་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་པར་འཚལ་ལོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྔོན་འདས་པའི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། རྒྱལ་པོ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། ཆོས་བཞིན་དུ་སྲིད་འཚོའོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་དབྱུག་པ་ཅན་ཞིག་འདུག་སྟེ། རབ་ཏུ་དབུལ་ཕོངས་པ་བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་མེད་པ་ཞིག་གོ །དེས་ཁྱིམ་བདག་ཞིག་ལས་གླང་ཞིག་བརྙས་ཏེ། ཉིན་པར་སྤྱད་ནས་གླང་དེ་ཁྲིད་དེ་ ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་ན་ཁྱིམ་བདག་ནི་ཟན་ཟ་སྟེ། དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་གླང་དེ་ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། གླང་སྒོ་གཞན་དུ་སོང་ནས་སྟོར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཟན་དེ་ཟོས་ནས་ལངས་པ་དང་། དེ་ན་གླང་མ་མཐོང་ནས། དེས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་གླང་ག་རེ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་བཏང་ངོ་། །ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་གླང་བོར་གྱིས་སླར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ངས་མ་བོར་རོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་འགྲོགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་འདོང་བ་དང་། དེའུ་ཅག་གི་རིགས་པ་དང་། མི་རིགས་པ་རྟོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་གཉིས་དོང་བ་དང་། མི་གཞན་ཞིག་གི་རྟ་རྒོད་མ་ཞིག་བྲོས་ནས། དེས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། རྒོད་མ་མ་བཏང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་རྡོ་ཞིག་བླངས་ཏེ་འཕངས་པ་དང་རྟའི་རྐང་པ་ལ་ཕོག་ནས་རྐང་པ་བཅག་གོ །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་རྟ་བསད་ཀྱིས་ངའི་རྟ་བྱིན་ཅིག།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟ་བྱིན། དེས་སྨྲས་པ་ཚུར་ཤོག།རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་འདོང་དང་། དེའུ་ཅག་གི་ཞལ་ཅེ་གཅོད་དུ་འོང་ངོ་། །ཞེས་སྨྲས་ནས། དེ་དག་དེར་སོང་བ་དང་། དབྱུག་པ་ཅན་དེ་བྲོས་པར་བརྩམས་ཏེ། དེས་རྩི
Chinese
我不富有，没有儿子，却有七个女儿，非常贫穷。婆罗门的女儿们也各自出嫁了。后来士兵们聚集在一起，婆罗门的妻子是个凶暴的悍妇，她对女儿和士兵们的到来感到愤怒，女儿们也回到了母亲身边。当时，田地也到了收割的时候。他向邻居借了一头牛，去田里干活，因为没有好好照看，牛走失了。当时，他走着走着，洛须须心想：我以前做了什么坏事呢？回到家，妻子总是责骂我，七个女儿和士兵们也不让我安宁。现在借了邻居的牛，却走失了，我找也找不到，该怎么办呢？他因忧愁而沮丧，坐着坐着，远远地看见如来在树下，诸根寂静，安乐地坐着。那位婆罗门拄着拐杖，量了量距离，又心想：这位沙门真是令人感到非常安乐啊！他没有妻子的责骂，没有恶劣的女儿和士兵的骚扰，田地也到了收割的时候，也不需要借牛，没有忧愁。世尊以他的智慧知道了他的想法，说道：正如你所想的那样，我也没有任何过错的污点，既然没有恶妻，更不用说责骂了。也没有七个女儿的侵扰，也没有士兵，田地也没有到收割的时候，也没有丢失牛的忧愁。你喜欢出家吗？世尊这样问。婆罗门对世尊说：我现在把家看作坟墓，把妻子和女儿看作仇敌。如果世尊允许我出家，我就出家。世尊说：善来！说完，他的头发和胡须自然脱落，成了比丘。之后，世尊根据情况说法，他当即断尽一切烦恼，成了阿罗汉。之后，阿难陀向世尊请示：世尊啊！
English
I am not rich, I have no sons, but I have seven daughters, and I am very poor. The daughters of the Brahmin were also married off separately. Later, the soldiers gathered together, and the wife of the Brahmin was a fierce and violent woman. She was angry at the arrival of her daughters and the soldiers, and the daughters also returned to their mother. At that time, the fields were also ready for harvest. He borrowed an ox from a neighbor and went to the field to work, but because he did not take good care of it, the ox was lost. At that time, as he walked, Loshushu thought to himself: What bad deeds have I done in the past? When I return home, my wife always scolds me, and my seven daughters and the soldiers do not let me have peace. Now that I have borrowed the neighbor's ox, it has been lost. If I search for it and cannot find it, what should I do? He was depressed with sorrow. As he sat there, he saw the Thus Come One in the distance, sitting under a tree, with all his senses calmed and in peace. That Brahmin, leaning on his staff, measured the distance and thought again: This Shramana truly brings great peace! He has no wife's scolding, no harassment from bad daughters and soldiers, the fields are ready for harvest, and he does not need to borrow an ox, and there is no sorrow. The World Honored One knew his thoughts with his wisdom and said: Just as you think, I also have no faults or stains. Since there is no bad wife, let alone scolding. There is also no harassment from seven daughters, no soldiers, the fields are not ready for harvest, and there is no sorrow for losing the ox. Do you like to renounce the world? The World Honored One asked. The Brahmin said to the World Honored One: I now regard my home as a tomb and my wife and daughters as enemies. If the World Honored One allows me to renounce the world, I will renounce the world. The World Honored One said: Well done! As soon as he said this, his hair and beard naturally fell off, and he became a Bhikshu. After that, the World Honored One taught the Dharma according to the circumstances, and he immediately exhausted all defilements and became an Arhat. After that, Ananda asked the World Honored One: World Honored One!
Chinese
利益有情之事不可思议。这位婆罗门以前做了什么善事，能脱离一切罪过的过失呢？就像在干净的白布上容易染色一样，他成了利益善事的人。世尊告诉阿难陀说：这位婆罗门现在仅仅是我帮助了他，使他快乐，不仅如此，在过去的时候，也使他脱离一切罪过，使他所做的事快乐。阿难陀禀告说：请详细地讲述在过去的时候，您是如何使这位婆罗门快乐的。世尊说：你好好地听，记在心里，我会告诉你。阿难陀禀告说：我一定听闻。世尊告诉阿难陀说：在过去无数无量的劫之前，有一位名叫美貌的国王，他如法地治理国家。当时，那个地方住着一位名叫木杖的婆罗门，他非常贫穷，没有吃的和穿的。他从一位施主那里租了一头牛，白天使用，然后把牛牵到施主的家里。当时，施主正在吃饭，木杖把牛赶到屋里，牛从另一个门跑出去，走失了。施主吃完饭站起来，没有看到牛，就问木杖牛在哪里。他说：我把它赶到你家了。施主说：你把我的牛弄丢了，还给我。他说：我没有弄丢。然后他们两个一起去见国王，说：请您辨别我们的是非曲直。另一个人的一匹母马跑了，他对木杖说：不要放走母马。木杖捡起一块石头扔过去，打在马的腿上，把腿打断了。他说：你杀了我的马，赔我的马。为什么要赔马？他说：你过来，我们去见国王，请他来判决。说完，他们就去了那里，木杖就开始逃跑，他想
English
The deeds of benefiting sentient beings are inconceivable. What good deeds did this Brahmin do in the past that he is free from all faults of wrongdoing? Like a light dye on clean white cloth, he has become one who benefits virtue. The Blessed One said to Ananda: This Brahmin is not only one whom I have helped and made happy now, but also in the past, he was freed from all wrongdoing and made happy in his deeds. Ananda asked: Please explain in detail how you made this Brahmin happy in the past. The Blessed One said: Listen very carefully and keep it in mind, and I will tell you. Ananda replied: I will listen accordingly. The Blessed One said to Ananda: In the past, beyond countless immeasurable eons, there was a king named Beautiful, who ruled the kingdom according to Dharma. At that time, there lived in that country a Brahmin named Wooden Staff, who was extremely poor, without food or clothing. He borrowed a cow from a householder, used it during the day, and then led the cow back to the householder's house. At that time, the householder was eating, and Wooden Staff drove the cow into the house, and the cow ran out through another door and got lost. The householder finished eating and stood up, and not seeing the cow, he asked Wooden Staff where the cow was. He said: I drove it into your house. The householder said: You lost my cow, give it back to me. He said: I didn't lose it. Then the two of them went together to see the king, saying: Please judge our right and wrong. Another person's mare ran away, and he said to Wooden Staff: Don't let the mare go. Wooden Staff picked up a stone and threw it, hitting the horse's leg and breaking it. He said: You killed my horse, pay for my horse. Why should you pay for the horse? He said: Come here, we will go to see the king and ask him to judge. Having said that, they went there, and Wooden Staff began to run away, he thought